SWP: The Heart of the Matter (η καρδιά του ζητήματος)

 

Λίγη επιμονή να προσεγγίσεις στην καρδιά του Θεού, λίγη δουλειά πάνω στο πείσμα και την ξεροκεφαλιά που δεν θέλουν να μας αφήσουν ήσυχους, λίγη εξάσκηση στην ταπείνωση, λίγο δάμασμα στον χειρισμό της γλώσσας, λίγη εμβάθυνση στο πού πραγματικά βρίσκεται η καρδιά μας, αν βρίσκεται στον Θεό ή στον κόσμο, ή αν βρίσκεται στον Θεό και τον σύζυγό μας, πώς προστατεύουμε την καρδιά μας, είναι μερικά από αυτά που θα φωτίσει ο Λόγος του Θεού στο πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για το μήνα Φεβρουάριο. 

Ο τίτλος του πλάνου: Στην καρδιά του ζητήματος ή The Heart of the Matter.

Σκοπός: η καρδιά μας να παραμείνει στον δρόμο του Θεού ή, αν έχει λοξοδρομήσει, τι πρέπει να κάνουμε ώστε να επανέλθει στις σωστές ράγες με προορισμό την εξαγίαση και τη θέωσή μας στον δρόμο προς τις πύλες του ουρανού.

Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Φεβρουάριο το βρήκα εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

η αλήθεια της Καινής Διαθήκης

Σε κανένα άλλο βιβλίο του κόσμου, όσο κι αν ψάξετε, δεν θα βρείτε εντολές, κηρύγματα, διδασκαλίες τόσο υψηλές και ανεξήγητες με τα μέτρα της ανθρώπινης λογικής, όσο στην Καινή Διαθήκη! 

Μόνο στην Καινή Διαθήκη θα διαβάσετε πως ο Χριστός όχι μόνο συγχωρεί τους δημίους Του, αλλά και εύχεται υπέρ αυτών ωσάν να ήταν ευεργέτες Του! Εκείνο το «Πάτερ άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» που αλλού θα το συναντήσετε; Που ακούστηκε ποτέ το θύμα να συγχωρεί τον θύτη του; Ο αδικημένος, ο ασπλάχνως βασανιζόμενος, ο υβριζόμενος και συκοφαντούμενος, ο αδίκως καταδικαζόμενος και θανατούμενος να συγχωρεί τους σταυρωτές Του και να εύχεται υπέρ αυτών; Υπάρχει καμιά θρησκεία στον κόσμο που να παραγγέλλει στους οπαδούς της να συγχωρούν τους εχθρούς τους και όλους εκείνους που τους έβλαψαν, αδίκησαν, συκοφάντησαν, κατηγόρησαν αδίκως και καταδίκασαν ακόμη και σε θάνατο; 

Σε καμία απολύτως θρησκεία δεν θα βρείτε, όσο κι αν ψάξετε, παρόμοια εντολή και κηρύγματα, διότι ακριβώς πρόκειται για «θρησκείες», ανθρώπινα δηλαδή κατασκευάσματα, ιδεολογήματα και ιδεοληψίες ακόμη, που δεν μπορούν να ανεβάσουν τον άνθρωπο σε τέτοια δυσθεώρητα πνευματικά ύψη και να τον απαλλάξουν απ' όλα εκείνα τα συναισθήματα και καταστάσεις που τον κρατούν δέσμιο στο άρμα της κακίας και της ενστικτώδους εκδικητικής συμπεριφοράς! 

Μόνο στην Καινή Διαθήκη η λογική μας θα σκοντάψει σε πλήθος «ακατανόητων» ανθρωπίνως εντολών, οι οποίες μας φαίνονται υπέρλογες, υπερβατικές και υπεράνθρωπες! Μόνο εκεί ο νους του ανθρώπου ιλιγγιά μπροστά στο ακατανόητο μυστήριο της θυσίας του Χριστού, το οποίο ο άνθρωπος δεν μπόρεσε να ερευνήσει και εξιχνιάσει με τη λογική του παρά μόνο με την πίστη του! Ποιά θρησκεία προβάλλει τον θεό της ως πατέρα των ανθρώπων, αδελφό και φίλο τους; Καμιά απολύτως, αλλά όλες ανεξαιρέτως οι θρησκείες θέλουν τους οπαδούς τους υποταγμένους και δούλους στον πλαστό θεό τους. 

Μόνο ο Χριστός διακηρύττει προς όλους τους πιστούς τούτα τα ακατανόητα λόγια: «Υμείς φίλοι μου έστε... ουκέτι υμάς λέγω δούλους ότι ο δούλος ουκ οίδε τι ποιεί αυτού ο κύριος. Υμάς δε είρηκα φίλους ότι πάντα α ήκουσα παρά του πατρός μου εγνώρισα υμίν» (Ιω. ιε' 14-15). 

Και μόνο ο Χριστός αγαπά τους φίλους Του μέχρι θυσίας διαβεβαιώνοντας τους ότι «μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού» (Ιω. ιε' 13). 

Κι έπειτα σου λένε ότι ο χριστιανισμός θέλει τους οπαδούς του δούλους. Ψέμα ασύστολο, το οποίο δείχνει το κατάντημα των απίστων! 

Διαβάστε λοιπόν την Καινή Διαθήκη για να γνωρίσετε από πρώτο χέρι «τις έστιν ο Χριστός», και τότε να είστε βέβαιοι πως θα πιστέψετε, όχι επειδή σας το είπαν οι άλλοι, αλλά επειδή θ' ανοίξουν μόνα τους τα μάτια σας στην αλήθεια!

(Βασίλειος Ευτ. Νικόπουλος, Πρόεδρος Αρείου Πάγου ε.τ. Δ.Ν., "Η δυστυχία του να είσαι άθεος", εκδ.Αρμός, σελ.93,94)

Τι χρειάζομαι για να ξεκινήσω το scripture writing

Για να ξεκινήσει κανείς να ακολουθεί ένα πλάνο αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή χρειάζονται:

-  Ένα πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής (Scripture Writing Plan). Το διαδίκτυο είναι γεμάτο, πιο πολύ στο pinterest, στο instagram, σε blogs, αλλά και σε διάφορα groups στο facebook.

-  Μία Αγία Γραφή, διαλέξτε όποια σας αρέσει πιο πολύ. Εγώ συνήθως χρησιμοποιώ τη νεοελληνική μετάφραση των καθηγητών Ολυμπίου, Τσάκωνα, Παπαδόπουλου, Σιμωτά, βασισμένη στην μτφρ. Βασ. Βέλλα, από την Ελληνική Βιβλική Εταιρία. Είναι η περίφημη "μπλε" Αγία Γραφή, λόγω εξωφύλλου. Είναι η αγαπημένη μου γιατί το κείμενο, παρόλα τα κάποια λαθάκια του εδώ κι εκεί, γενικά είναι ικανοποιητικά ακριβές στη μετάφρασή του, και είναι ένα κείμενο απαλό και ευανάγνωστο που προσωπικά μπορώ να την διαβάσω με άνεση, να την καταλάβω και να την κατανοήσω καλά. Επίσης, είναι η μόνη στον ελλαδικό χώρο που περιλαμβάνει και τα δευτεροκανονικά βιβλία, κάτι που οι υπόλοιπες, πλην του αρχαίου κειμένου των Εβδομήκοντα, δε νομίζω ότι υπάρχουν από όσο γνωρίζω, διορθώστε με αν κάνω λάθος. 

Δεύτερη επιλογή μου, εξίσου αγαπημένη, είναι η μετάφραση Φίλου, εκδόσεις Πέργαμος, βασισμένη στον Βάμβα (κλασική αξία). Είναι πιο ακριβής από τη μπλε, είναι σχεδόν αυτολεξεί προς το πρωτότυπο κείμενο, αλλά λίγο πιο δυσνόητη, ακριβώς γιατί είναι μεταφρασμένη λέξη προς λέξη, κάτι που δυσκολεύει τον αναγνώστη στην εύκολη κατανόησή του, το κείμενο δεν ρέει όπως συμβαίνει με τη μπλε. Ωστόσο είναι μια πάρα πολύ ακριβής μετάφραση. Είμαι πολύ ευχαριστημένη και με αυτήν, και την χρησιμοποιώ επίσης πολύ συχνά, εναλλάσσοντάς την με τη μπλε μου.

Και τρίτο βέβαια είναι το πρωτότυπο κείμενο, με τη μετάφραση των Εβδομήκοντα από τα εβραϊκά στην ελληνιστική κοινή για την Παλαιά Διαθήκη, και Εβδομήκοντα ή Τρεμπέλα για την Καινή Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη σε μετάφραση Τρεμπέλα είναι ευρέως γνωστή και δημοφιλής στο πλατύ κοινό εδώ και δεκαετίες. Είναι πολύ πιο επεξηγηματική, ιδανική δηλαδή για έναν αρχάριο, και όχι μόνο. Το θετικό είναι ότι δίπλα στη μετάφραση υπάρχει και το πρωτότυπο αρχαίο κείμενο, όπως γράφτηκε από τους Ευαγγελιστές και τους Αποστόλους, κάτι άκρως βασικό και χρήσιμο. Το αρνητικό είναι ότι βάζει πολλά επιπλέον πράγματα και κάπου χάνεσαι γιατί δυσκολεύεσαι να βρεις πού είναι το αυθεντικό κείμενο και πού η επεξήγηση μέσα στη μετάφραση. Τα βάζει, δυστυχώς, όλα μαζί κι αυτό, για μένα τουλάχιστον, είναι ένα θέμα. Την χρησιμοποιώ και αυτήν συχνά, κυρίως όποτε θέλω να ασχοληθώ με το πρωτότυπο αυτό καθ' αυτό. Και οι επεξηγήσεις, βέβαια, ποτέ δεν βλάπτουν.

-  Ένα σημειωματάριο, μπλοκ, τετράδιο ή σκέτα χαρτιά αν δεν θέλεις να επενδύσεις σε τετράδια.

-  Ένα στυλό ή μολύβι είναι αρκετό, αλλά μπορείς να επιλέξεις από μια τεράστια γκάμα γραφικής ύλης, πένες, μαρκαδόρους, κραγιόν, χρωματιστά μολύβια, οι επιλογές είναι ανεξάντλητες.

-  Χρόνος, λίγος ή περισσότερος, που θα πρέπει να ξεκλέψεις από τη μέρα σου για να τον αφιερώσεις σε αυτό το έργο.

-  Ησυχία ιδανικά, και απομόνωση, για να κρατάς το μυαλό σου απερίσπαστο, ώστε η διαδικασία της αντιγραφής να μπορεί να συνδυαστεί και με προσευχή, διαλογισμό (όχι ινδουιστικού τύπου, εννοείται!), αλλά εντρύφιση σε αυτό που γράφεις εκείνη τη στιγμή, και εμβάθυνση στις προεκτάσεις αυτού που μόλις έγραψες. Πώς όλα αυτά μπορούν να έρθουν εφαρμοστικά στη ζωή σου.

-  Αγάπη πολλή για τον Θεό και τον Θείο Λόγο Του, τον οποίο μας κληροδότησε χάρη στην αγάπη Του για εμάς, για να μπορούμε εμείς σήμερα να τον κρατάμε στα χέρια μας και να αντλούμε γνώση, διδαχή, σοφία και καθοδήγηση στην καθημερινότητά μας για εμάς, την οικογένειά μας και τους συνανθρώπους γύρω μας.

Έχω ξεκινήσει από χθες την οργάνωση και αντιγραφή των πλάνων Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου σε μια ακαδημαϊκή ατζέντα ημερολόγιο, που αγόρασα από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου. Αυτή τη φορά διάλεξα σπιράλ αντί για δετό, γιατί βλέπω ότι βολεύει καλύτερα λόγω της δυνατότητας αναδίπλωσης που κάνει πιο εύκολη και χρηστική τη διαδικασία, ειδικά όταν θέλεις να γράψεις όχι στο γραφείο ή το τραπέζι της κουζίνας, αλλά και στην αγαπημένη σου πολυθρόνα, ανάλογα με τη διάθεσή σου κάθε φορά.

Όπως βλέπετε, έχω ήδη παραθέσει φωτογραφίες με την εξέλιξη της διαδικασίας ως τώρα σαν παράδειγμα. Επειδή τα αποσπάσματα των πλάνων είναι πολύ μεγάλα, προτίμησα να γράφω μέχρι εκεί που χωρούν στην σελίδα της συγκεκριμένης μέρας, ώστε να μπορέσω να ακολουθήσω τις μέρες ομαλά. Το υπόλοιπο μέχρι το τέλος το συμπληρώνω με διάβασμα, μελέτη και προσευχή για να ολοκληρωθεί το απόσπασμα της ημέρας. 

Ελπίζω να βρήκατε κάποια ιδέα που να σας άρεσε ή, ακόμα καλύτερα, να σας ξύπνησε την έμπνευση για να ξεκινήσετε κι εσείς να εντρυφείτε στον Λόγο του Θεού, με αυτή την τόσο απλή αλλά τόσο προσωπική επικοινωνία με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Πλάνα αντιγραφής Αγ. Γραφής Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκοπό να ξεκινήσω ακόμα με την αντιγραφή εδαφίων από την Αγία Γραφή, όπως κάνω συνήθως. Ήταν μεγάλο το διάστημα που έλειπα από το σπίτι αυτό το καλοκαίρι που πολλά έμειναν πίσω και τώρα τρέχω να αναπληρώσω όλα αυτά που δεν πρόλαβα ή δεν μπόρεσα να κάνω τότε. Όταν όμως έπεσα πάνω σε αυτά τα τόσο συμπαθητικά πλάνα του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου, ακριβώς μέσα στο κλίμα και την αισθητική του φθινοπώρου, δεν θέλησα να προσπεράσω. 

Πέρα από το χαριτωμένο εικαστικό αποτέλεσμα των δύο πλάνων, μου άρεσε επίσης πολύ που η κάθε μέρα δεν περιέχει μόνο τα εδάφια που πρέπει να αντιγραφούν, αλλά και κάτι από το πνευματικό ας πούμε bucket list του φθινοπώρου, με πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μέσα σε αυτή την τόσο όμορφη για μένα εποχή, ώστε να την ζήσουμε όσο πιο συμμετοχικά και με την μεγαλύτερη ενσυναίσθηση που μπορούμε. 

Τα αφήνω εδώ για όποιον επιθυμεί, έστω και καθυστερημένα όπως εγώ, να ξεκινήσει να γράφει κάτι κάθε μέρα μέσα από τον λόγο του Θεού, μέσα από την Αγία Γραφή, να εντρυφεί πάνω σε αυτό, αλλά και να απολαμβάνει τα όμορφα δώρα που μας χαρίζει αυτή η αγαπημένη εποχή του χρόνου. Αν τα τρέξω λίγο, ίσως ασχολούμενη με περισσότερες από μία μέρες τη φορά, μπορεί και να τα προλάβω. Αν όχι, δεν πειράζει, δίνω στον εαυτό μου το ελαφρυντικό ότι αρχίζω τα πλάνα ενάμισι μήνα πιο αργά από ό,τι θα ήταν ίσως το πιο ιδανικό. Κι αν δε τα ολοκληρώσω στην καθορισμένη μέρα τους, θα συνεχίσω στους δικούς μου ρυθμούς μέχρι αυτά να ολοκληρωθούν. Σημειώνω μόνο ότι τα αποσπάσματα είναι μεγάλα, οπότε, αν δεν υπάρχει ο χρόνος, ο καθένας μπορεί να επιλέξει εκείνα που θα του 'μιλήσουν' περισσότερο. 

Τι λέτε, λοιπόν, ξεκινάμε; Φύγαμε!

------- 

***  Τα πλάνα αντιγραφής Αγίας Γραφής για τους μήνες Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου τα βρήκα εδώ.

***  Πλάνο Σεπτεμβρίου σε pdf εδώ.

***  Πλάνο Οκτωβρίου σε pdf εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Περί ευθύτητας

Υπάρχει το σωστό και υπάρχει το λάθος. Δεν υπάρχει κάτι ενδιάμεσο. Ό,τι ζει στον αναμεταξύ χώρο, του ενδιάμεσου, ανήκει στην πλευρά του λάθους. 

" Το 'ναι' σας να είναι ναι και το 'όχι' σας να είναι όχι. Καθετί πέρα από αυτά, προέρχεται από τον πονηρό."

~ Κατά Ματθαίον 5:35

Με αγάπη,

Εύα 💗

-----

***  Η φωτογραφία είναι από την επιστροφή μας από τον Πόρο προς τη Νέα Πέραμο, στην παραλιακή οδό Κορίνθου - Επιδαύρου.

-----

***  Το εδάφιο είναι από την Αγία Γραφή, εκδ. Ε.Β.Ε., Αθήνα 2003.

Το Καινούργιο Ξεκινάει από τον Χριστό

Αυτό είναι το θέμα της αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή για το μήνα Ιανουάριο του καινούριου χρόνου που μόλις ξεκίνησε. Το φρέσκο, το Καινούργιο - ή Καινό, κατά την ελληνιστική κοινή - για τον Χριστιανό σημαίνει ξεκίνημα μαζί με τον Χριστό. Όταν αναγεννιέσαι στον Χριστό, όταν ανασταίνεσαι εξαιτίας Του και γίνεσαι καινούργιος, καινός άνθρωπος κατά τον Χριστό, ο Χριστός είναι ο γνώμονάς σου. Γίνεται η πυξίδα σου και τα βήματά Του γίνονται και δικά σου βήματα, τα οποία τώρα εσύ καλείσαι να βαδίσεις. Ο δρόμος Του, τώρα είναι και δικός σου δρόμος, και η αλήθεια Του, δική σου αλήθεια και τρόπος ζωής και σκέψης και φιλοσοφίας και συμπεριφοράς. 

Κάθε τι παλιό, συνήθειες, πάθη, επιθυμίες κοσμικές, ατοπήματα, παρακοές του παρελθόντος, όλα αυτά μπαίνουν στην άκρη ή, ακόμα καλύτερα, πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων. Γιατί τώρα είμαστε κάτι άλλο, είμαστε οι ακόλουθοι του Χριστού, αναγεννημένοι και σωσμένοι κατά χάρη Κυρίου, ο οποίος από την αγάπη Του για εμάς, κάρφωσε όλα μας τα αμαρτήματα πάνω στον Σταυρό, απαλλάσσοντάς μας από την πτώση, τους φόβους, τις αμφιβολίες, τις τύψεις, τις καταθλίψεις, τις ενοχές. Είμαστε πλέον δυνατοί χάρη στη δύναμή Του που Εκείνος μας χάρισε, σοφοί χάρη στη σοφία Του που Εκείνος μας αποκάλυψε και μας αποκαλύπτει καθημερινά. Χάρη στο δικό Του Πνεύμα και τη δική μας πίστη μπορούμε και ανανεωνόμαστε ολοένα. Είμαστε διαφορετικοί, και όλα είναι διαφορετικά.

Νέοι στόχοι, λοιπόν, για τον καινούργιο μας χρόνο, που είναι ένας: ο Χριστός. Όταν έχεις στόχο τον Χριστό και τα μάτια σου μένουν εστιασμένα σε Κείνον, όλοι οι υπόλοιποι στόχοι, για τη δουλειά, την καριέρα, την οικογένεια, την υγεία, τα οικονομικά, τον γάμο σου, τα παιδιά, τις όποιες επιθυμίες, έρχονται και σιγοντάρουν τον έναν στόχο, γύρω από τον οποίο όλοι οι υπόλοιποι συνακολουθούν. Όταν εστιάσουμε σε αυτόν τον έναν στόχο, όλα τα άλλα, τα οικογενειακά, τα κοινωνικά, τα προσωπικά μας, θα τον συνοδεύσουν αβίαστα, απαλά και φυσικά. Φτάνει να συνάδουν με τις γραμμές που μας έχει χαράξει από την απαρχή του χρόνου για εμάς, ώστε να μένουμε ασφαλείς κάτω από την προστασία Του και πάνω σε οδό σωτηρίας.

"Μην έχετε, λοιπόν, άγχος και μην αρχίσετε να λέτε: "τι θα φάμε;" ή "τι θα πιούμε;" ή "τι θα ντυθούμε;" γιατί για όλα αυτά αγωνιούν όσοι δεν εμπιστεύονται το Θεό. Ο ουράνιος όμως Πατέρας σας ξέρει καλά ότι έχετε ανάγκη για όλα αυτά. Γι' αυτό πρώτα απ' όλα να επιζητείτε τη βασιλεία του Θεού και την επικράτηση του θελήματός του, κι όλα αυτά θα ακολουθήσουν."

~ Κατά Ματθαίον 6: 31-33

Καλή χρονιά, λοιπόν, σε όλο τον κόσμο χωρίς άγχος, αλλά με πίστη Θεού, δυνατή, και αγάπη, αγάπη πολλή, τόση, που να περισσεύει!

---  Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιανουάριο το βρήκα στο: hopefilledfaith.com

---  Χρησιμοποίησα την Αγία Γραφή, εκδ. Ελληνική Βιβλική Εταιρία, Αθήνα, 2003

Με αγάπη,

Εύα 💗

Προετοιμασίες για τη νέα χρονιά

Δεν είναι μόνο η χριστουγεννιάτικη γενική καθαριότητα του σπιτιού, δεν είναι το στόλισμα του δέντρου, ούτε οι χριστουγεννιάτικες αγορές για τα δώρα της οικογένειας, των φίλων και συγγενών. Δεν είναι τα μαγειρέματα, τα τραπεζώματα και οι επισκέψεις. Είναι και κάτι άλλο. Για όλους εμάς τους αναλογικούς βιβλιόφιλους και βιβλιοφάγους και τους κολλημένους με το χαρτοβασίλειο των τετραδίων, ημερολογίων, organizers και των παρελκόμενων αξεσουάρ τους, είναι η εποχή που προετοιμαζόμαστε να αποχαιρετήσουμε τα ημερολόγιά μας του 2024 ευχαριστώντας τα με ευγνωμοσύνη για όλες τις αναμνήσεις και στιγμές που διαφυλλάξαμε προστατευτικά μέσα στις σελίδες τους και να μπαίνουμε σιγά σιγά στη διαδικασία της αντικατάστασής τους με νέα που περιμένουν να γεμίσουν, αρχής γενομένης από την πρώτη Ιανουαρίου του 2025.

Για μένα, όλη αυτή η διαδικασία είναι κάτι σαν τελετουργικό, σαν ιεροτελεστία και σαν προσωπικό μου έθιμο που τηρώ αδιαλλείπτως από τα εφηβικά μου χρόνια. Τις τελευταίες μέρες του χρόνου θα ξεφυλλίσω όλα τα τετράδια και ντοσιέ που γέμισαν μέσα στον χρόνο να δω μήπως έχω αφήσει τυχόν εκκρεμότητες που χρειάζεται να μεταφέρω στην καινούργια χρονιά. Μετά θα τα αρχειοθετήσω μαζί με τα υπόλοιπα των προηγούμενων ετών. Θα καθαρίσω την βιβλιοθήκη και το γραφείο μου, θα αφαιρέσω ό,τι δεν μου είναι χρήσιμο ή δεν με εκφράζει πια και θα αφήσω ελεύθερο χώρο για το 2025. Κι όταν όλα θα είναι έτοιμα, τότε θα αρχίσει η αναζήτηση για όσα θα χρειαστώ προκειμένου να οργανώσω τη νέα χρονιά. Θα μπω στο διαδίκτυο, θα επισκεφτώ τα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς μου, θα δω τι κυκλοφορεί για φέτος, θα κάνω τον προϋπολογισμό μου και θα εκδράμω για τις αγορές μου.

Μαζί με τα καινούργια μου, αποφάσισα να ξαναχρησιμοποιήσω και κάποια παλαιότερα. 

Το filofax malden στο Α5 μέγεθος για όλα τα σχετικά με την πίστη, το άδειασα από το περιεχόμενό του και αντικατέστησα τις περιττές σελίδες με χαρτί φωτοτυπικό κομμένες στη μέση που στη συνέχεια τρύπησα με περφορατέρ - στα ελληνικά διακορευτής. 

Ένα τετράδιο που είχε χρησιμοποιηθεί ελάχιστα για γενικών σημειώσεων, έσκισα τις σελίδες που είχαν δουλευτεί και το υπόλοιπο είναι πλέον έτοιμο και καθαρό να υπηρετήσει τον σκοπό του. 

Ένα moleskine pocket του 2024 για την τσάντα μου όταν βγαίνω από το σπίτι, το είχα χρησιμοποιήσει ελάχιστα, κάλυψα με διορθωτική ταινία ό,τι ήταν γραμμένο, κάλυψα και τις ημερομηνίες, ξαναέγραψα από πάνω τις ημερομηνίες για το 2025 και είναι έτοιμο για χρήση. 

Ένα moleskine large για τις προσωπικές μου τύπου dear diary εγγραφές, το ξεκίνησα το φθινόπωρο του 2024, θα συνεχίσω και για το 2025 μέχρι να τελειώσει.

Ο γιος μου φέτος το καλοκαίρι μου έκανε δώρο μία εβδομαδιαία ατζέντα του 2025 από το ταξίδι του στη Βαρκελώνη, τουριστική, με υδατογραφίες από διάφορα μέρη της πόλης, χοντρό χαρτί, σαν λεπτό χαρτόνι, μια πάρα πολύ όμορφη και προσεγμένη έκδοση. Ήδη έχω αρχίσει να την χρησιμοποιώ, γιατί υπήρχαν σελίδες και για την τελευταία εβδομάδα του 2024.

Και επειδή ήθελα και ένα ημερήσιο ημερολόγιο για τις καθημερινές μου υποχρεώσεις, πήγα στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου και διάλεξα μια ημερήσια ατζέντα 2025 στο μεγάλο μέγεθος, για να μπορώ να κολλάω και τα διάφορά μου εκεί μέσα, και σε χρώμα που να ταιριάζει με το εβδομαδιαίο της Βαρκελώνης.

Από την εκκλησία της ενορίας μου πήρα το μικρό ημερολογιάκι που γράφονται οι εορτές και οι νηστείες της χρονιάς, και από το σούπερ μάρκετ τον ημεροδείκτη κύβο με τις ημέρες που αφαιρείς τις σελίδες του ανά ημέρα, στο οποίο αναγράφονται τα εδάφια μελέτης της Αγίας Γραφής για το καθημερινό διάβασμα.

Τέλος, αποφάσισα να πάρω μία καινούργια Αγία Γραφή που σκοπεύω να ξεκινήσω να δουλεύω με αυτήν από το νέο έτος. Την ήθελα από τότε που πρωτοεκδόθηκε, το 2023, είναι η νέα εκδοχή της μπλε, από την Ελληνική Βιβλική Εταιρία, είναι δερμάτινη καφέ χωρίς τα δευτεροκανονικά, ελαφρύτερη, πιο μικροκαμωμένη, πιο προσεγμένη στις λεπτομέρειες, στρογγυλεμένες γωνίες, χρυσό φινίρισμα στις αιχμές των σελίδων, σελίδες σε απαλή ιβουάρ απόχρωση που ξεκουράζει τα μάτια, λίγο μεγαλύτερη η γραμματοσειρά, λίγο εντονότερο το μελάνι, μια ομορφιά.

Τώρα είμαι έτοιμη να ξεκινήσω δυναμικά το νέο έτος, με τους αγαπημένους βοηθούς και συνοδοιπόρους μου που έχουν γίνει πολύτιμοι φίλοι μου με τα χρόνια, να οργανώσω τις υποχρεώσεις μου που ήδη έχουν αρχίσει και συσσωρεύονται, να θέσω τους στόχους μου, να καταγράψω τις αναμνήσεις που θα δημιουργούνται όσο περνά η ζωή, να συλλέξω τις εμπνεύσεις που θα έρχονται στον δρόμο μου, να διορθώσω τις αστοχίες, να βελτιώσω τις ατέλειες, να συμπληρώσω τις ελλειπείς γνώσεις, να αναμετρηθώ με τις αναβολές μου, και να πορευτώ αποφασιστικά και οργανωμένα προς μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου και της ζωής μου γενικότερα, όσο αυτό είναι δυνατόν.

Δεν είναι μόνο η οργάνωση. Δεν είναι η αυτοβελτίωση. Είναι και η ευχαρίστηση. Η χαρά της δημιουργίας. Για μένα, που γράφω πολύ και τα σημειωματάριά μου γεμίζουν πριν καλά καλά αρχίσουν, έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου. Είναι το χόμπι μου, μία δίοδος καλλιτεχνικής και λογοτεχνικής έκφρασης, που συνδυάζονται άψογα με την χρηστική τους ιδιότητα. Είναι η παιδική μου χαρά και το οχυρό μου, ο πολυαγαπημένος χαρτόκοσμός μου, my happy place, το μέρος που με κρατά οργανωμένη, δημιουργική και χαρούμενη.

Εύχομαι Καλή Χρονιά σε όλους, με ειρήνη, αγάπη και προκοπή.

Χρόνια πολλά και Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος!

Με αγάπη,

Εύα 💗

Συζήτηση με μια φίλη

Συζήτηση με μια καλή μου φίλη και ακόλουθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που βρέθηκε να προβληματίζεται με τις διαμάχες και τις απόψεις σχετικά με τις συνόδους, τις διαφωνίες και αντιμαχίες που εύκολα μπορούν να μπερδέψουν κάθε χριστιανό ο οποίος απλά προσπαθεί να μαζέψει πληροφορία προκειμένου να καταλήξει κάπου με την πίστη του:

Εκείνη:

διαβάζω για τους πατερες της εκκλησίας που υποτίθεται η ορθοδοξία βασίζει τη διδασκαλία της πάνω τους κ ότι λένε πχ ο τρεμπελας αλλά κ άλλοι ότι συμφωνούν όλοι τους μεταξύ τους κ μου έχουν βγει τα μάτια. τους πιο πολλούς τους έχουν βγάλει οι οικουμενικες συνοδοι ως αιρετικούς γιατί πίστευαν σε ένα σωρό αιρετικές ιδέες πχ αρειανισμο,Ωριγένη, μοντανισμο, χιλιασμο, είχαν αρχαιοελληνικη παιδεία κ έλεγαν κουλά  πχ ότι ο Σωκράτης ήταν σωσμένος κ ας μην πίστευε στον Ιησού κ ας μην τον γνώρισε! τσακώνονταν μεταξύ τους, αφοριζονταν, εξορίζονταν χαμος! άλλοι έλεγαν ότι ο Ιησούς δεν ενσαρκωθηκε, άλλοι ότι το Άγιο πνεύμα είναι κ από Υιό , άλλοι ότι είναι κατώτερο όλων, άλλοι ότι η αγια γραφη είναι αλληγορικη άλλοι ότι είναι κυριολεκτική, άλλοι ότι η ανάσταση νεκρών δ υπάρχει, άλλοι ότι σωζωνται κ άπιστοι, άλλοι ότι πρέπει να γίνεται νηπιοβαπτισμος άλλοι όχι. άλλοι ότι η Εύα δεν ήταν από τον Αδάμ, άλλοι πίστευαν πλατωνικες ιδεες. άλλος ότι έχουν μυστική προφορική παράδοση από τους αποστόλους.

4-5διαφορετικες απόψεις σε σχέση με το ποιος είναι ο βράχος στην παραβολή του Ιησού με τον βράχο κ τον Πέτρο

κ αναρωτιέμαι πως ακριβώς βασίζεται μια θρησκεία σε πατερες κ τις θεωρίες τους όταν όλοι αυτοί δεν συμφωνούν κ τα μισά που είπαν κ έγραψαν δεν ήταν βιβλικα αλλά ήταν από αρχαιοελληνικες ιδέες η ασιατικές θρησκείες η ότι οι ίδιοι καταλάβαιναν απτις γραφές. κ καταλήγω στο ότι για να είναι όλοι αυτοί που δεν συμφωνούν κ κατά βάση μη βιβλικοι να θεωρούνται η βάση της θρησκείας κ τόσους αιώνες να μην λέει κανείς κάτσε βρε αδερφέ πως γινεται κ τι πιστεύουμε από αυτούς κ με τι συμφωνούμε, καταλήγω στο ότι απλώς δεν ψάχνουμε, δεν διαβάζουμε δεν έχουμε συνδιαστικη σκέψη κ δεν αναρωτιωμαστε για τίποτα απλώς δεχόμαστε ότι μας πασάρουν ως δεδομένο. α αυτό το πε ο τάδε που ζούσε τότε κ ήταν κ καλα χριστιανός α ουαου

Εγώ:

Συμφωνώ απόλυτα σε όλα όσα λες. Όλα αυτά είναι και δικές μου διαμαρτυρίες. Προσωπικά, σε αυτό που τείνω να καταλήξω είναι ότι αν δεν καθίσεις μόνος σου εσύ και ο Χριστός και ανοίξεις το δώρο που άφησε στην ανθρωπότητα, αυτή την Αγία Γραφή που πολλοί ξέρουν αλλά αλλοίμονο κι αν την έχουν ανοίξει μια φορά να δουν τι γράφει μέσα ο ίδιος ο Χριστός, τότε, ναι, γίνεσαι μέρος μιας θρησκείας τυπολατρικής και όχι ουσίας. Εγώ καταλαβαίνω ότι μέσα σε αυτόν τον χαοτικό κόσμο όπου αναγκαζόμαστε άνθρωποι, άγιοι και δαίμονες να συμβιώνουμε στον ίδιο χώρο, η αλήθεια είναι διασκορπισμένη. Χρειάζεται να είσαι λίγο αρχαιολόγος, να κάνεις ανασκαφές. Να, σε αυτή τη γνώση υπάρχει ένα κομματάκι αλήθειας, στην άλλη εκκλησία, υπάρχει άλλο ένα κομματάκι, στον τάδε άγιο άλλο ένα, στον δείνα ιερέα κι άλλο ένα. 

Όλη όμως την αλήθεια μας την έχει δώσει ο Χριστός μέσα στην Αγία Γραφή. Γιατί και σε αυτό το άγιο ιερό Βιβλίο, θέλει την μεγαλύτερη ανασκαφή που πρέπει να κάνουμε. Όλη η αλήθεια είναι κεκαλυμμένη, αυτό πιστεύω. Γιατί η γνώση του Θεού δεν είναι για τα γουρούνια ούτε για τα σκυλιά. Θέλει ο άνθρωπος ο πιστός που χτυπάει την πόρτα με πίστη και καθαρή καρδιά να καθίσει μόνος του με τον Θεό και να ασχοληθεί ο ίδιος, προσωπικά. Καμία εκκλησία δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει όλη την αλήθεια, ούτε κανένας άνθρωπος, ας είναι και ο μεγαλύτερος άγιος του κόσμου. Για μένα, εκκλησία είναι οι πρώτοι μαθητές του Κυρίου. Αυτοί γεύτηκαν την αλήθεια, την έζησαν, τη μύρισαν, την ένιωσαν. Και μας την άφησαν μέσα στην Αγία Γραφή, που πρέπει να σκάψουμε για να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς της. 

Δεν ξέρω αν κάνω καλά, αλλά για μένα, δεν ασχολούμαι με αγίους και βιογραφίες, ούτε με συνόδους, ούτε με τυπολατρείες. Ο Χριστός δεν άφησε τον Λόγο Του για να εθιμοτυπούμε, δεν είμαστε γραμματείς και φαρισαίοι, δεν ανήκουμε πλέον στην Παλαιά Διαθήκη. Η νέα διαθήκη που μας άφησε είναι καθαρά πνευματική. Δεν ανήκουμε πλέον, ως ακόλουθοι Χριστού, στον γήινο κόσμο με τα γήινα έθιμα και τις γήινες απόψεις. Έχουμε αρχιερέα τον Χριστό και έχουμε τον Άγιο Λόγο Του. Μας έχει αφήσει τον Παράκλητο για να μπορέσουμε να ξεκλειδώσουμε την αλήθεια του Κυρίου. Με την προσευχή επικοινωνούμε με την ουράνια βασιλεία, με το αίμα του Κυρίου καθαριζόμαστε από την αμαρτία του κόσμου, με την αγάπη Του, γινόμαστε αγάπη, με την υπομονή Του, γινόμαστε υπομονή και συγχώρηση και ελπίδα και δύναμη, δύναμη Θεού και γνώση και επίγνωση και κατανόηση και νιώσιμο Θεού. Ποιος άνθρωπος και ποια εκκλησία και ποιος θεσμός ή έθιμο μπορεί να προσφέρει αυτά; 

Αυτά είναι για όσους ακολουθούν τη θρησκεία. Εμείς είμαστε η ζωντανή εκκλησία, εμείς είμαστε οι άγιοι, εμείς κρούσαμε την θύρα και μας ανοίχτηκε, εμείς, όσοι ζούμε και αναπνέουμε Χριστό. Αυτό μου λέει η εμπειρία μου μέχρι τώρα με τον Πατέρα Θεό, τον Υιό Του τον σαρκωθέντα και αναστάντα, και το Πνεύμα το Άγιο, το Κύριο, το Ζωοποιό, το Πνεύμα της αληθείας και της διδαχής και της αποκάλυψης. Δεν ζητούμε την αλήθεια εγκυκλοπαιδικά, γι' αυτό δεν ασχολούμαι τόσο με αναλύσεις επί αναλύσεων εκτός Αγίας Γραφής. Ούτε και έχει τόση σημασία ποια μετάφραση θα χρησιμοποιήσει ο καθένας ή ποια εκκλησία θα ακολουθήσει. Μπορείς να είσαι με τον Κύριο με όλη σου την καρδιά και τη διάνοια; Μπορείς να ακολουθείς τις εντολές Του; Μπορείς να συγχωρείς και να αγαπάς όπως Εκείνος; Τι άλλο νομίζεις ότι χρειάζεται για να είσαι αυτό που θέλει Εκείνος από σένα; Το φορτίο Του είναι ελαφρύ, ο ίδιος μας το λέει. Με αγαπάτε; Ακολουθήστε τις εντολές μου. Έτσι θέλει να Τον αγαπάμε. Εμείς και ο Κύριος. Ούτε μεσάζοντες, ούτε θεολόγοι, ούτε παπάδες, ούτε κανείς. Εμείς και Εκείνος στον δρόμο προς τη σωτηρία. Όλα τα άλλα είναι παρεμβολές, ταπεινή μου άποψη πάντα. Είμαι ορθόδοξη μόνο επειδή πρέπει να ανήκω κάπου. Πραγματική μου εκκλησία είναι ο Κύριος και Σωτήρας μου, και οι άγιοι απόστολοί Του, χάρη στους οποίους έμεινε σε εμάς όλη η γνώση που πρέπει να γνωρίζουμε και να χαράξουμε πάνω στις καρδιές μας. Αυτό, για μένα, μου φτάνει. [...]

          ... 

Η κουβέντα μας, βέβαια, συνεχίστηκε σε μάκρος και ήταν πολλά αυτά που ειπώθηκαν, θέλησα όμως να μεταφέρω εδώ ένα μικρό κομμάτι της μήπως και βοηθηθεί κάποια ψυχή που ίσως να αισθάνεται μπερδεμένη από την ανελέητη πληροφορία που μας βομβαρδίζει από παντού και ψάχνει από κάπου να πιαστεί. Μία είναι η πληροφορία που χρειαζόμαστε πραγματικά και έχει όνομα. Όλα τα άλλα είναι παρεμβολές που μπαίνουν στον δρόμο μας απλά για να μας αποπροσανατολίσουν από τον σκοπό μας.

Εννοείται πως ό,τι γράφω εδώ μέσα είναι προσωπικές απόψεις, ο καθένας έχει το δικαίωμα της γνώμης του και μπορεί να πιστεύει (ή να μην πιστεύει) ό,τι θέλει.

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού στη ζωή μου;

Ένα νέο πλάνο αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή ξεκίνησε χθες, 1η Οκτωβρίου. Έχει ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, ερώτημα στην ουσία, με τον τίτλο: Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού στη ζωή μου;

Δεν θα ήθελα, ωστόσο, να μπω και αυτό τον μήνα στη διαδικασία να κάνω καθημερινές αναλύσεις στα εδάφια. Ο λόγος που το έκανα ήταν πιο πολύ για να προτείνω μια κατεύθυνση, να ανοίξω ένα παράθυρο στο πώς μπορεί να αντλήσει κανείς απαντήσεις και πληροφορία μελετώντας πρόταση-πρόταση την Αγία Γραφή. Εννοείται πως υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι για να μελετήσει κανείς την Αγία Γραφή, απλά μοιράζομαι τη δική μου, μιας και για μένα φαίνεται ότι μέχρι τώρα έχει λειτουργήσει αρκετά καλά, θα έλεγα, αν και πάντα ψάχνομαι για μεθόδους που μπορεί να αποβούν ακόμη πιο ωφέλιμες και αποτελεσματικές. Γι' αυτό ελισσόμαστε, όπως ανέφερα χτες, για να μπορούμε να βρίσκουμε λύσεις.

Στην αρχή, για κάποιον αρχάριο, ίσως φανεί κάπως δύσκολο να απομυζήσει γνώσεις άμεσα, γιατί όλα του φαίνονται καινούργια και άγνωστα, όμως, όσο περνάει ο καιρός και εντρυφεί όλο και περισσότερο μέσα στον Λόγο του Θεού, σιγά σιγά αρχίζουν πράγματα να βγάζουν νόημα. Θέλει υπομονή και χρόνο, αλλά πιστεύω ότι το αξίζει. Αυτός ο χρόνος που αφιερώνουμε στον Θεό και τον Άγιο Λόγο Του είναι μια επένδυση ζωής για μας, ένας πνευματικός θησαυρός που κανένας δεν θα μπορεί μετά να μας τον πάρει. 

Δίπλα στην κάθε μέρα του πλάνου αναγράφεται σε παρένθεση η μονολεκτική απάντηση στο ερώτημα που τίθεται για τον μήνα Οκτώβριο. Αυτοί οι μονολεκτικοί ορισμοί-ενδείξεις δεν αναφέρονται μόνο στα συγκεκριμένα εδάφια του πλάνου, αφού η κάθε απάντηση υπογραμμίζει περισσότερο τον ορισμό, δίνει μια γεύση, δεν αναλύει εξονυχιστικά την κάθε έννοια, πώς θα μπορούσε άλλωστε να το κάνει ένα απλό πλάνο με έναν στίχο την ημέρα. Για εξονυχιστική ανάλυση επιβάλλεται η ανάγνωση όλης της Αγίας Γραφής. 

Το πλάνο είναι γραμμένο στα αγγλικά, το βρήκα εδώ. Το καταθέτω για όποιον τυχόν θελήσει να το ακολουθήσει για τον μήνα Οκτώβριο. Για μένα, αν με ρωτάτε, δεν έχω ξεκινήσει ακόμα, σκοπεύω όμως να το τρέξω λίγο να καλύψω την χθεσινή και τη σημερινή μέρα, για να συμβαδίσω με το πρόγραμμα των εδαφίων. Σκέφτομαι να τα ανεβάζω ίσως όχι σε καθημερινή βάση, γιατί είναι λίγο κουραστικό για μένα αυτό το κάθε μέρα, βρέξει-χιονίσει, μπορώ-δεν μπορώ. Λέω να τα ανεβάζω λίγο πιο περιστασιακά, στον λογαριασμό μου στο instagram, κατά ομάδες; Δεν ξέρω ακόμα. Ίσως τα ανεβάσω κι εδώ, ίσως πρώτα εδώ και μετά εκεί. Να το σκεφτώ λίγο και θα δω πώς θα πάει. 

Εύχομαι σε όλους καλό μήνα για χθες και καλή πνευματική διαδρομή για τον μήνα μας!

Με αγάπη,

Εύα 💗

* 11 - John 14: 21  (Obedience)

Χειροποίητο σημειωματάριο

View this post on Instagram

A post shared by evapsarrou (@psarroueva)

Κάνω μια πρώτη προσπάθεια να μεταφέρω το βιντεάκι που έφτιαξα στο instagram, ελπίζω να πετύχει. Αφορά στο σημειωματάριο στο οποίο γράφω τα πλάνα μου της αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή, με ένα γρήγορο ξεφύλλισμα αυτών που γράφαμε έναν μήνα τώρα. 

Το σημειωματάριο είναι φτιαγμένο από τα χεράκια της γράφουσας. Πήρα κάμποσες σελίδες φωτοτυπικό χαρτί μέγεθος Α4, τις βούτηξα σε διάλυμμα τσαγιού και, αφού στέγνωσαν, τις δίπλωσα στη μέση για να γίνουν μέγεθος Α5. Οργάνωσα τα χαρτιά σε ομάδες των 6-7 σελίδων και τα σύρραψα για ευκολία (έπρεπε να τα είχα ράψει με κλωστή, θα άνοιγαν πιο εύκολα, αλλά δεν πειράζει, την επόμενη φορά). Όλα τα χαρτιά μαζί τα στοίχισα και τα κόλλησα στη ράχη του εξώφυλλου μιας παλιάς ατζέντας, νομίζω του 2011, αφού την είχα αδειάσει από το αρχικό της περιεχόμενο. Αφού το άφησα να στεγνώσει καλά, πλακωμένο με μερικά βαριά βιβλία να το πιέζουν, άρχισα να το χρησιμοποιώ μετά από μία εβδομάδα. Δεν ξέρω, μπορεί να ήταν στεγνωμένο και νωρίτερα, αλλά το άφησα τόσες μέρες για πιο σιγουριά.

Δεν μου βγήκε τέλειο, αλλά αυτές οι ατέλειες νομίζω ότι του χαρίζουν πολύ. Το vintage χρώμα που απέκτησαν οι σελίδες, ο κρακελαριστός ήχος στο γύρισμά τους, η ανομοιομορφία στα κολλήματα, κάποια σκισίματα στις κυματιστές άκρες, το μέγεθος και η όλη εικόνα του σαν σύνολο, παλαιωμένη και ταλαιπωρημένη, όλα αυτά είναι που χαρακτηρίζουν το χειροποίητο αριστούργημά μου χαχα. 

Εντάξει, δεν είναι αριστούργημα, εννοείται, όμως, σε μένα, ίσως και επειδή το έφτιαξα μόνη μου, δεν ξέρω, αλλά μου αρέσει πάρα πολύ και είμαι πολύ χαρούμενη με το αποτέλεσμα της προσπάθειας.

Έχω φτιάξει άλλο ένα, πάλι από το εξώφυλλο μιας παλιάς ατζέντας, αλλά σε κόκκινο χρώμα, πάλι με την ίδια τεχνική, βγήκε κι αυτό το ίδιο όμορφο, και μου αρέσει εξίσου, καθώς για μένα, ο χαρακτήρας σε χειροποίητα δημιουργήματα και η τελειότητά τους βρίσκεται στις ατέλειές τους, μιας και έχουν τη σφραγίδα του δημιουργού τους.

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 30η)

Φτάσαμε αισίως στην τελευταία μέρα του Σεπτεμβρίου και στην ολοκλήρωση του αφιερώματός μας Υπακοή στον Θεό. Ένας ολόκληρος μήνας αφιερωμένος σε μια θεία λέξη, σε μια θεία εντολή και πόσες αλήθειες αποκαλύφθηκαν για εμάς που βρίσκονταν κρυμμένες μέσα στον Λόγο του Θεού, απλά, επειδή ασχοληθήκαμε. 

Ξέρετε, παρακολουθούσα χθες ένα ντοκυμαντέρ αφιερωμένο στα ευαγγελικά, τη μάχη δηλαδή που συντελέστηκε στην αυγή του 20ου αιώνα στη χώρα μας για την επικράτηση ή μη του αρχαίου κειμένου στα ιερά γράμματα. Φυσικά, νίκησαν οι αρχαϊστές, η επικρατούσα ηγεσία της εκκλησίας τότε αυτό απεφάνθη. Και είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις τις ολέθριες επιπτώσεις αυτής της άγονης πολιτικής και θρησκευτικής επιλογής του τότε στο σήμερα. 

Είμαι χριστιανή ορθόδοξη, αυτό γράφει η ταυτότητά μου, έτσι βαπτίστηκα, έτσι μεγάλωσα, σε αυτό το περιβάλλον γαλουχήθηκα, το χριστιανό ορθόδοξο. Όμως, δεν μπορώ να δεχτώ σήμερα, δύο χιλιετίες μετά, να παραμένουμε προσκολλημένοι σε μια παρωχημένη μορφή της ελληνικής γλώσσας αγκυλωμένη και άγνωστη στον σημερινό Έλληνα, μόνο για να λέμε ότι είμαστε οι θεματοφύλακες της αρχαίας κληρονομιάς. Η κληρονομιά παραμένει, εννοείται, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν επιβάλλεται να ελιχθούμε, να εξελιχθούμε και να προσαρμοστούμε στα καινούργια δεδομένα, από τη στιγμή που βλέπουμε την τρέχουσα πραγματικότητα να μη μας ακολουθεί πλέον και εμείς να μένουμε πίσω. 

Είμαστε, εννοείται, υπερήφανοι που τα ιερά γράμματα γράφτηκαν στην δική μας ελληνική γλώσσα, με την Καινή Διαθήκη γραμμένη ως πρωτότυπο στην ελληνιστική κοινή, και την Παλαιά Διαθήκη γραμμένη ως την πρώτη παγκοσμίως μετάφραση από την εβραϊκή, τη μετάφραση των Εβδομήκοντα, πάλι στην ελληνιστική κοινή, και στην οποία στηρίχθηκαν όλες οι χώρες του κόσμου, προκειμένου να προβούν στις μεταφράσεις της γλώσσας του τόπου τους. Είναι, λοιπόν, ντροπή, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ως χριστιανή ορθόδοξη, να βλέπω την ιεραρχία της ορθοδοξίας τόσα χρόνια, από σύστασης ελληνικού κράτους, να μην κάνει την παραμικρή προσπάθεια να απαγκιστρωθεί από την άγνωστη στους σημερινούς Έλληνες αρχαϊκή γλώσσα του 300 προ Χριστού και να αρνείται πεισματικά να φέρει τον άγιο Λόγο του Θεού στο σημερινό ποίμνιο, ώστε ο κόσμος να μπορεί να καταλαβαίνει. Και δεν μιλάω μόνο για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, όλες οι προσευχές, όλες οι λατρευτικές δοξασίες, οι ύμνοι, οι παρακλήσεις, οι δεήσεις, οι θείες λειτουργίες, τα πάντα, όλα όμως, είναι γραμμένα σε ένα ιδίωμα που καμία σχέση δεν έχει με το σήμερα. 

Δεν βλέπει το ιερατείο σήμερα ότι η νεολαία δεν ακολουθεί, ότι ο πολύς ο κόσμος έχει απομακρυνθεί και στρέφεται σε άλλες θρησκευτικές ομάδες και εκκλησίες, επειδή εκεί μπορούν και καταλαβαίνουν και ασχολούνται με τον Λόγο του Θεού, γιατί η εκκλησία τους δίνει προτεραιότητα σε αυτό; Δεν αναρωτιέται κανένας από τους επίσημους εκπροσώπους της δικής μας εκκλησίας ότι αυτή η τακτική δεν δουλεύει πλέον; Πώς να ακολουθήσει ο απλός κόσμος, όταν εισέρχεται στον ιερό ναό και ό,τι ακούει εκεί μέσα είναι όλα σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνει; Πώς να υπάρξει η σύνδεση με το θείο όταν μπλοκάρεται η δίοδος στο μόνο εργαλείο που θα μπορούσε να βοηθήσει, που είναι η γλώσσα; Δεν ζούμε στα ελληνιστικά χρόνια, δεν ζούμε στο Βυζάντιο, ζούμε στο σήμερα και κάπως πρέπει να συνδεθούν όλα αυτά, ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν.

Όλοι οι λαοί πήραν την ελληνιστική κοινή και κάθισαν κάτω και ασχολήθηκαν να μεταφράσουν το πρωτότυπο κείμενο στην γλώσσα της χώρας τους, ώστε ο Λόγος του Θεού να γίνει προσβάσιμος στον καθένα. Εμείς, γιατί δεν το κάνουμε αυτό; Γιατί η εκκλησία θεωρεί κάθε προσπάθεια να μεταφερθεί το ιερό κείμενο στην γλώσσα που μιλάμε και καταλαβαίνουμε ως μη ορθόδοξη; ως αιρετική; Είναι δυνατόν να θεωρείς αιρετικό αυτόν που προσπαθεί να μπει μέσα στα ιερά γράμματα και να τα κατανοήσει; Και κάθονται οι ιεράρχες μας να κριτικάρουν γιατί η μία μετάφραση δεν το είπε ακριβώς όπως έπρεπε, και η άλλη μετάφραση δεν ήρθε από ελληνικό τυπογραφείο και άρα, υπάρχουν κρυμμένες ατζέντες που θέλουν να επιβάλουν τις όποιες ιδεολογίες τους; Στην κριτική όλοι είμαστε πρώτοι, να κατακρίνουμε και να απορρίπτουμε όλους τους άλλους. Γιατί δεν κάθονται, λοιπόν, σαν σύνολο, σαν την επίσημη εκπροσώπηση της ορθόδοξης εκκλησίας να κάνουν την μετάφραση με τις γραμμές τους και τις αξιώσεις τους στον πήχη που πρεσβεύουν ότι θα έπρεπε να είναι, και να φέρουν το ιερό κείμενο και όλο το συγγραφικό έργο σε υμνωδίες και λατρευτικές δοξασίες, ακόμη και στα πατερικά κείμενα, στον απλό κόσμο που ποθεί να μάθει τι είναι και ποιος είναι ο Χριστός, και ποιο το μέγεθός Του, και τι είναι και ποια είναι η ορθοδοξία, ώστε να ξέρουμε και να μπορούμε να καταλαβαίνουμε;

Γιατί, για μένα, είναι ανεπίτρεπτο, για να μην πω ότι αυτό είναι το πραγματικά αιρετικό, όταν μπαίνεις σε μια εκκλησία να ακούσεις Λόγο Θεού, και ο Λόγος του Θεού να περιορίζεται σε ένα απόσπασμα του ενός λεπτού σε διάρκεια, σε μια γλώσσα ακατανόητη, και όλο το υπόλοιπο να είναι υμνωδίες, πάλι ακατάλυπτες, λόγω γλώσσας. Δεν επιτρέπεται η προσευχή να μην είναι προσβάσιμη σε όλους, λόγω μη κατανόησης της γλώσσας. Όπως και είναι ανεπίτρεπτο, σημερινοί ιεράρχες να ντύνονται ως βυζαντινοί αυτοκράτορες με χρυσάφια και ζαφείρια πάνω τους, όταν ο ίδιος ο Χριστός ήταν ρακένδυτος σε όλη τη διάρκεια της επίγειας σύντομης ζωής του, πρεσβεύοντας αυτή τη φιλοσοφία, τον τρόπο ζωής που οφείλει να ζει ο χριστιανός, με το προσωπικό Του παράδειγμα. Ο ίδιος ο Χριστός τα διδάγματά Του τα δίδαξε στην γλώσσα που μπορούσαν να καταλάβουν οι ακροατές Του. Το Πάτερ Ημών που δίδαξε δεν το δίδαξε σε αρχαΐζουσα γλώσσα, για να δείξει ότι είναι κάποιος, το δίδαξε στην καθομιλουμένη, ώστε να εισπραχτεί από τον απλό άνθρωπο που παρακολουθούσε και να ωφεληθεί από αυτό. Ήμαρτον. Προσκυνούμε ομοιώματα ξύλινα, χάλκινα, ασημένια, όταν η Αγία Γραφή το ξεκαθαρίζει ρητά: ΟΧΙ προσκύνημα ή λατρεία σε ομοιώματα. Ήμαρτον και πάλι. Ο Λόγος του Θεού μας λέει ότι ο Θεός ΔΕΝ θέλει να προσκυνάμε κανέναν είτε βρίσκεται στον ουρανό είται πάνω στη γη είτε κάτω από τη γη, είτε άγιος είναι είτε άγγελος, ΚΑΝΕΝΑΝ, παρά μόνο τον Θεό, που είναι άυλος και ενέργεια, και μέσα μου οφείλω να Τον προσκυνώ και να Τον λατρεύω, μέσα μου, μέσα στην καρδιά μου, με όλη τη διάνοια και το νου και την ψυχή και την καρδιά μου, με όλο μου το είναι. Προσκυνώ και λατρεύω την ουσία και την οντότητα του Θεού που κατοικεί μέσα μου. Ήμαρτον, και ήμαρτον και πάλι.

Δεν είμαστε Φαρισαίοι για να φερόμαστε ως Φαρισαίοι, ούτε βυζαντινοί αυτοκράτορες για να ντυνόμαστε και να περιφερόμαστε ως τέτοιοι. Είμαστε απλοί χριστιανοί, και ο απλός λαός και οι ιεράρχες που μας ποιμένουν, και προσπαθούμε όλοι εξίσου να μοιάσουμε στον Χριστό, τον μόνο Κύριο, που ήταν απλός και πράος και διακριτικός, που δεν είχε πού να ακουμπήσει το κεφάλι Του. Πόσο έχουμε απομακρυνθεί από αυτό που πρεσβεύει ο Κύριος για μας, είναι τραγικό. Για μένα, είναι προσβολή στα θεία, το μέγιστο αμάρτημα, το μόνο που δεν συγχωρείται, η προσβολή στην αλήθεια του Αγίου Πνεύματος.

Το σημερινό εδάφιο είναι παρμένο από το βιβλίο της Αποκάλυψης. Έχουμε κάνει πλήρη κύκλο αυτό τον μήνα, φτάσαμε στην τελευταία απόχρωση της εντολής για τον μήνα. Βρισκόμαστε τώρα στα χρόνια του Αντιχρίστου, έχουμε μπει σε αυτή την εποχή, την ζούμε ήδη, και η εντολή που έρχεται από τον Κύριό μας παραμένει: να φυλάω τις εντολές, να φυλάω την πίστη στον Ιησού. Όμως, τώρα, μας λέει αγίους, γιατί πλέον είμαστε οι άνθρωποί Του, οι άνθρωποι του προέδρου, οι άνθρωποι του βασιλιά. Έχουμε μπει στο στάδιο και το διανύουμε, ακολουθούμε τον Θείο Λόγο, υπακούμε τις εντολές, φυλάττουμε την πίστη, πλέον, είμαστε οι άγιοί Του. Ναι, κι εγώ, κι εσύ, όλοι μας. 

Δεν είμαι άγιος επειδή ένα ιερατείο αποφάσισε να με αγιοκατατάξει ως άγιο. Δεν είμαι άγιος επειδή είμαι αναμάρτητος. Δεν είμαι άγιος επειδή έφυγα από τον κόσμο για να λατρεύω τον Θεό πάνω στο βουνό και μέσα στις οπές της γης μονάχος. Όχι. Είμαι άγιος, επειδή ακολουθώ τον Χριστό. Ακολουθώ το παράδειγμά Του. Ακολουθώ την διδασκαλία Του. Έχω ατέλειες και πάθη, δεν είμαι το τέλειο παράδειγμα πιστού που Εκείνος θα ήθελε. Όμως, αναγνωρίζω ότι δεν είμαι τέλειος, και συνεχίζω να προσπαθώ. Συνεχίζω να κάνω τον αγώνα μου. Δεν εγκαταλείπω την προσπάθεια, παρόλο που γνωρίζω την αμαρτωλότητά μου. Είμαι προσανατολισμένος στην πορεία και την αλήθεια του Κυρίου. Θα πέσω στον πειρασμό, θα υποκύψω στον κόσμο, θα ξεγελαστώ από τον σκοτεινό. Όμως, παραμένω άγιος, γιατί ξανασηκώνομαι. Γιατί προσμένω τη σωτηρία. Γιατί ξέρω ποιον υπηρετώ. Γιατί ξέρω ποιον πιστεύω. 

Γι' αυτό είμαι άγιος, γιατί προσπαθώ να μοιάσω στον Θεό. Είναι εντολή Κυρίου, άγιοι γίνεσθε, ότι εγώ άγιος ειμί. Εμείς είμαστε το ιερατείο Του, η εκκλησία Του, εμείς είμαστε τα πρόβατά Του. Εμείς είμαστε η εκλεκτή γενιά, το βασιλικό ιερατείο, το άγιο έθνος, ο λαός τον οποίο διάλεξε ο Θεός, για να διακηρύξει τα μεγαλεία Εκείνου που μας οδήγησε από το σκοτάδι στο θαυμαστό Του φως. Εμείς, που κάποτε δεν ήμασταν καν λαός, όμως τώρα γίναμε λαός του Θεού. Εμείς, που άλλοτε δεν είχαμε ελεηθεί, όμως τώρα βρήκαμε το έλεος. (Α' Πέτρου 2: 9-10). 

Είμαστε οι άγιοί Του, γιατί κληθήκαμε από τον Ιησού Χριστό, όπως όταν σε καλούν στον στρατό, γίναμε η εκκλησία Του, είμαστε οι στρατιώτες Του που πολεμούμε κατά του σκοτεινού και αυτών που προσπαθεί να μας επιβάλει, κατά του κόσμου που παλεύει με νύχια και με δόντια να απομακρύνει τους ανθρώπους από την πηγή της σωτηρίας τους, και από τον ίδιο μας τον εαυτό, που δεν σταματά να δέχεται επιθέσεις από δυνάμεις και εξουσίες ενός αόρατου πολέμου, που συντελείται σε πνευματικές διαστάσεις. Είμαστε οι άγιοί Του, όλοι μας, όλοι όσοι τούτους τους σκοτεινούς καιρούς φυλάττουμε την πίστη του Κυρίου, ομολογούμε Χριστό, ακολουθούμε τις εντολές Του και τιμούμε τον Λόγο Του, υπακούοντας στο Άγιο θέλημά Του, μέχρι την τελευταία μας πνοή. Αμήν.

Ημέρα 30η - Αποκάλυψη 14:12

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP- Υπακοή στον Θεό (ημέρα 29η)

Εάν αγαπάμε τον Θεό είναι γιατί ο Θεός μας αγάπησε πρώτος. Κι αν αγαπάμε τους ανθρώπους, είναι γιατί αυτή η αγάπη προέρχεται από τον Θεό, αφού ο Θεός αγάπη εστί. Δεν είμαστε ικανοί να αγαπήσουμε από μόνοι μας, αν δεν έχουμε γνωρίσει τον Θεό πρώτα, ώστε να λάβουμε αυτή την ικανότητα. Όταν δεν μπορείς να αγαπήσεις είναι γιατί δεν έχεις γνωρίσει ακόμα τον Θεό, άρα, δεν είσαι ακόμα παιδί του Θεού, δεν ανήκεις ακόμα σε Αυτόν.

Όταν φτάσεις στην αγάπη του Χριστού, μέσω της πίστης και της υπακοής στις εντολές Του, αυτό σημαίνει ότι γεννήθηκες από τον Θεό, αγαπήθηκες από τον Θεό, και ο Θεός σου εμπότισε την ιδιότητα της αγάπης. Αγάπη και Θεός είναι όροι ταυτόσημοι, όπως και οι όροι Χριστός και σωτηρία, αφού το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο. Όταν φτάνεις να τηρείς τις εντολές αυτοβούλως, υπακούοντας αγόγγυχτα στο θέλημα του Θεού, είναι το σημάδι του Θεού πάνω σου, η σφραγίδα Του ότι ανήκεις σε Εκείνον και ότι πλέον έχεις πρόσβαση στις ιδιότητές Του, με κυριότερη την αγάπη.

Άνθρωποι που δεν αγαπούν τον Θεό, δεν έχουν φτάσει στην κατανόηση της έννοιας της αγάπης, που περιορίζεται στην επίγεια, εφήμερη και επισφαλή της διάσταση. Η επίγεια αγάπη εμπεριέχει ανασφάλεια και φόβο, ενώ η αγάπη του Θεού είναι τέλεια και ελευθερώνει τον άνθρωπο, διώχνοντας κάθε τι το αρνητικό μακριά. Φως και σκοτάδι δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Όσο συνεχίζουμε να βαδίζουμε προς το φως και την αγάπη του Κυρίου μας, όλα αρχίζουν να φωτίζονται από ένα διαφορετικό φως, που καμία σχέση δεν έχει με τον κόσμο. Αρχίζουμε να δεχόμαστε τις ακτίνες της αγάπης Του και να ζεσταίνει τόσο εμάς, όσο και τους γύρω μας. Η αγάπη γίνεται τώρα κάτι το φυσικό, γίνεται ιδίωμά μας, θεωρείται αυτονόητη, φυσιολογική, όσο το να εκτελούμε τις εντολές και τα θελήματα του Κυρίου μας, που γίνονται επίσης φυσικά και από αγάπη. 

Δεν υπηρετούμε τον Θεό επειδή πρέπει, τώρα Τον υπηρετούμε γιατί Τον αγαπούμε. Δεχτήκαμε τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος και όλα ξεκλειδώνουν μέσα μας. Η πίστη μας γίνεται δυνατότερη, η σχέση μας με τον Θεό ουσιαστικότερη, και η σχέση μας με τους συνανθρώπους αποκαλυπτικότερη, η οποία γίνεται ανιδιοτελής, αυτοτελής, δεν ζητάει κάτι ως αντάλλαγμα. Σκοπός της αγάπης μας προς τους ανθρώπους είναι η παρηγορία, η υποστήριξη, η ενδυνάμωση, η βοήθεια, η αυτοθυσία, όχι η αυτοεπιβεβαίωσή μας ότι αξίζουμε ή ότι πρέπει να αποδείξουμε ή να μας αποδείξουν κάτι οι άλλοι. Αυτή η μορφή αγάπης, ως προσφορά και δόσιμο του εαυτού μας χωρίς ανταλλάγματα, διαμορφώνεται και τροφοδοτείται από την ανεξάντλητη τροφοδοσία που δεχόμαστε κατευθείαν από τον Θεό, την πηγή της αγάπης, χάρη στην πίστη μας και την υπακοή μας σε Αυτόν, στις εντολές Του και το Θείο Θέλημά Του.

 Αυτού του είδους η αγάπη είναι σημάδι ότι έχουμε δεχτεί το άγγιγμα της αγάπης του Θεού και ότι είμαστε πλέον παιδιά του Υψίστου. Όταν συμβαίνει αυτό, το να υπακούω στις εντολές του Κυρίου, παύει να είναι υποχρέωση ή να θεωρείται ως αντάλλαγμα προκειμένου να λάβω κάτι από τον Θεό. Υπηρετώ τον Θεό από αγάπη, χάρη στην πίστη μου σε Εκείνον. Το κάνω αβίαστα, επειδή εγώ θέλω να συμμετέχω ενεργά στη σχέση μου μαζί Του. Γιατί εκεί μέσα θέλω να βρίσκομαι, γιατί η δική Του παρουσία είναι που με αναπαύει, με ειρηνεύει, με δυναμώνει, με παρηγορεί. Κι όσο πιο πολύ μεγαλώνει η πίστη μου στον Κύριο, τόσο η αγάπη Του προς εμένα πολλαπλασιάζεται και με πλημμυρίζει και, ως φορέας πλέον της αγάπης Του, μεταλαμπαδεύεται μέσω εμού στον πλησίον, επειδή, απλά, επέλεξα με την ελεύθερή μου βούληση να υπακούω, να υπηρετώ και να φυλάττω τον Λόγο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και τις Θείες εντολές.

Ημέρα 29η - Α' επιστολή Ιωάννου 5: 1-3

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 28η)

Η καρδιά δεν μπορεί να μας κατακρίνει όταν η αγάπη μας για τον Θεό και το πλησίον είναι αυθεντική και ουσιαστική. Το να λες ότι αγαπάς τους συνανθρώπους σου στα λόγια, χωρίς να νιώθεις την παραμικρή συμπόνοια στον πόνο και τη δυσκολία τους, χωρίς ίχνος αλήθειας και ανθρωπιάς μέσα στην καρδιά σου, ναι, αυτό είναι καταδίκη. Όταν, όμως, η καρδιά μας συναισθάνεται και ενεργεί κατά τους τρόπους του Χριστού, ο οποίος έδειξε έμπρακτα πώς ορίζει την αγάπη, μέσα από την απόλυτη αυτοθυσία Του για εμάς, προκειμένου να μας οδηγήσει στη σωτηρία, τότε δεν υπάρχει κατάκριση ούτε από την συνείδησή μας ούτε από τον Θεό, ο οποίος αρέσκεται να βλέπει την αγάπη του Κυρίου να βρίσκει εφαρμογή στις καρδιές των πιστών Του.

Δεν υπάρχει κατάκριση όταν τηρούμε τις εντολές και πράττουμε κατά το θέλημα του Κυρίου. Η υπακοή μας στον Χριστό είναι που ανοίγει τις υποσχέσεις Του προς εμάς. Έρχεται η ανταμοιβή και οι απολαβές όταν Του ζητούμε, μέσα από την προσευχή μας, την ευχαριστία μας προς Εκείνον και τις δεήσεις μας, να κάνει πράγματα για εμάς. Εννοείται, ότι θα πραγματοποιηθούν φτάνει να συμβαδίζουν με την διδασκαλία και το παράδειγμα του Χριστού. Τα αιτήματά μας πρέπει να συμβαδίζουν με όλα εκείνα που ξέρουμε ότι ευχαριστούν τον Θεό. Και τα ξέρουμε, όταν μελετούμε τον Λόγο του Θεού με σεβασμό, δεκτικότητα και ταπεινότητα, συστηματικά και με αφοσίωση, ώστε να δεχτούμε όλη τη γνώση και τη φρόνηση που ο Κύριος μας αποκαλύπτει μέσα από τον Θείο Λόγο Του. Και δεν μας αποκαλύπτει μόνο τη γνώση και τη φρόνηση, μας αποκαλύπτεται ο ίδιος, μας φανερώνει τον εαυτό Του, ποιος είναι, τι αγαπά, τι απεχθάνεται και τι ζητάει από εμάς, ώστε να ωφεληθούμε από αυτή την προσωπική πλέον σχέση μας μαζί Του στο έπακρο.

Εμείς τα ξεκινούμε όλα, από την δική μας υπακοή στον Θεό ανοίγει το κανάλι της αγάπης και της επικοινωνίας από και προς τον Πατέρα Θεό, μέσω του Υιού Του, Ιησού Χριστό και την πίστη μας προς Αυτόν. Όσο εμείς πιστεύουμε έμπρακτα στον Κύριο, ο Κύριος αποστέλλει σε εμάς το Πνεύμα το Άγιο. Όταν το Άγιο Πνεύμα κατοικεί μέσα μας, όλη η Αγία Τριάδα κατοικεί μέσα μας. Υπάρχει ένα ρεύμα αγάπης και επικοινωνίας ανάμεσα στους πιστούς που ακολουθούν με υπακοή τις θείες εντολές που καταργεί κάθε καταδίκη ή κατάκριση μέσα στην καρδιά μας, γιατί η καρδιά μας είναι γεμάτη από Χριστό και Πνεύμα Άγιο. Κι όταν συμβαίνει αυτό, τότε έρχεται η χάρη του Θεού Πατέρα και βλέπουμε θαύματα να συντελούνται στη ζωή μας και στους γύρω μας. Και όλα αυτά συμβαίνουν, επειδή πιστέψαμε στον Κύριο Ιησού Χριστό και υπακούσαμε στις εντολές Του, που είναι ουσιαστικά η αγάπη, η κάθετη και η οριζόντια, όπως έχουμε πει σε προηγούμενη ανάρτηση, κάθετη ως προς την αγάπη του πιστού προς τον Θεό και οριζόντια από τον πιστό προς τον πλησίον, έτσι όπως μας την δίδαξε με το παράδειγμά Του και τη διδασκαλία Του ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Θεού Υιός, ο Σωτήρ.

Ημέρα 28η - Α' επιστολή Ιωάννου 3: 21-24

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 27η)

Δεν θα έπρεπε, ως χριστιανοί, να παραξενευόμαστε από τις δοκιμασίες που μας ταλανίζουν στη ζωή, και δεν είναι σωστό να κατηγορούμε τον Θεό για ό,τι κακό μας συμβαίνει. Είμαστε ακόλουθοι Χριστού, και ο Χριστός κακοπάθησε, και μάλιστα άδικα, για να έχουμε εμείς την ελπίδα της σωτηρίας. Μας τοποθέτησε μακριά από την αμαρτία, ώστε να μπορούμε να ζούμε με γνώμονα τον Λόγο και τις εντολές του Κυρίου. Και αυτό, αναγκαστικά, έχει τις συνέπειές του.

Τη στιγμή που έρχεται φώτιση Θεού μέσα μας, έρχεται αυτόματα η καταδίκη. Καταλαβαίνουμε πόσο μακριά από τον Θεό βρίσκονται οι ασυδοσίες, τα γλεντοκόπια και οι πειρασμοί, με τα οποία είχαμε μεγαλώσει και συνηθίσει μέχρι τότε. Αυτά όμως όλα, πλέον, μας ενοχλούν, ενοχλούν την συνείδησή μας. Και κάθε φορά που πέφτουμε σε ατόπημα, δεν το ξεπερνάμε εύκολα, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αισθανόμαστε τύψεις για τα ατοπήματά μας, που τώρα δεν ανήκουν πια στο καλό κομμάτι της ημέρας, αλλά στην πτώση που νιώθουμε μέσα μας να συντελείται. Είναι το Πνεύμα το Άγιο που μας ενοχλεί στη συνείδηση, γιατί μας θέλει καθαρούς και άγιους.

Όταν, λοιπόν, οι συνήθειές μας αλλάζουν και πράγματα που συνηθίζαμε να κάνουμε δεν τα κάνουμε πια, όταν δεν μας αρέσουν πλέον ορισμένες παρέες, και απομακρυνόμαστε σιγά σιγά από περιβάλλοντα που δεν έχουν καμία σχέση να κάνουν με τον Θεό και αυτά που θέλει από εμάς, είναι φυσικό αυτή η μεταστροφή να γίνει αντιληπτή από τους άλλους. Βλέπουν ότι κάτι έχει αλλάξει με εμάς. Κι όταν, αρχίζουμε να εκφράζουμε έμπρακτα πράγματα Χριστού στους γύρω μας μέσα από την αλλαγή που συντελείται εντός μας, οι γύρω μας, αν δεν έχουν αυτή την καταδίκη από το Άγιο Πνεύμα μέσα τους όπως εμείς, αρχίζουν να χλευάζουν, να υποτιμούν, να αντιμάχονται, να εχθρεύονται, να μας επιτίθενται, να μας διαγράφουν. 

Όσο πιο μακριά βρίσκονται εκείνοι από τον Θεό, όσο πιο νεκροί - κατά την Αγία Γραφή, τόσο πιο έντονη είναι η δυσφορία τους προς εμάς. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι εμείς είμαστε εκείνοι που διαγράφουμε στην ουσία πρόσωπα, πράξεις, περιβάλλοντα, συμπεριφορές. Χάρη στη μεταστροφή που συντελείται μέσα μας, ο εαυτός μας δεν ανέχεται, δεν αντέχει να ζει μέσα στη βρωμιά και την αμαρτία. Και, σιγά σιγά, ως χριστιανοί κατά χάρη, όχι στο όνομα μόνο, απομακρυνόμαστε, αποσυρόμαστε από τα του κόσμου τούτου. Ο κόσμος δεν μας εκφράζει πλέον, δεν είναι πλέον το σπίτι μας όλο αυτό που ξέραμε μέχρι σήμερα. Σπίτι μας τώρα είναι ο Χριστός και όλο αυτό που πρεσβεύει.

Όμως, ας μην φοβόμαστε την κριτική του κόσμου. Ο Θεός ανταποδίδει κατά τα έργα μας και θα δώσουμε όλοι λόγο σε εκείνον που είναι έτοιμος να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς. Ο Κύριος μας έδειξε πώς είναι να κακοπαθείς από έναν κόσμο που ελέγχεται από τον σατανά, θέτοντας το δικό Του παράδειγμα προς δική μας μίμηση. Μας παροτρύνει να οπλιστούμε με το δικό Του φρόνημα, της υπομονής, της ανοχής, της συγχωρητικότητας, της αγάπης, της πραότητας, της αδελφοσύνης, δοξάζοντας τον Θεό για όλα, τα καλά και τα άσχημα. Μας παροτρύνει επίσης να απέχουμε από το κακό. Όταν το κακό έρχεται να σου επιτεθεί, δεν θέλει να το ανταποδίδουμε, γιατί η εκδίκηση ανήκει στον Κύριο. 

Ο Κύριος ξέρει πόσο υποφέρουμε, και η κρίση Του είναι κοντά. Η υπακοή μας στο θέλημά Του να υπομένουμε τις κακουχίες, είναι η απόδειξη ότι βαδίζουμε πάνω στον δρόμο του Κυρίου, ένα σημάδι ότι ο Κύριος είναι ικανοποιημένος από το μέγεθος της πίστης μας και της υπακοής μας προς το άγιο θέλημά Του, γιατί ξέρει ότι οι δικές μας δοκιμασίες γίνονται καμίνι στο οποίο σμιλεύεται η ποιότητα του χαρακτήρα μας, αυθεντική και ατόφια κατά το δικό Του πρότυπο. Κοινωνώντας τον πόνο Του Χριστού, κοινωνούμε Χριστό, κοινωνούμε χαρακτήρα Χριστού και κοινωνούμε και την ευαρέστησή Του σε όσους ακολουθούν τις διδαχές και τις εντολές Του, με το Πνεύμα Κυρίου και τη Θεία Χάρη να παραμένουν μέσα στις καρδιές μας προς δική μας σωτηρία και δική Του δόξα.

Ημέρα 27η - Α' επιστολή Πέτρου 4: 16-17

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 26η)

Ο Θεός δεν απαντάει στις προσευχές των εγωιστών, όσων επιδιώκουν την ηδονή, τη φιλοδοξία, την εξουσία, τις απολαύσεις, τα επιτεύγματα, αλλά απαντάει στις προσευχές και τις δεήσεις των δικαίων. Δίκαιοι, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, χαρακτηρίζονται εκείνοι που πιστεύουν στο όνομα του Κυρίου, Τον ομολογούν, εφαρμόζουν το θέλημά Του, και μάχονται κατά της αμαρτίας και του κακού, διαφοροποιώντας τον εαυτό τους από τον κόσμο.

Λίγο πιο πάνω στο ίδιο κεφάλαιο, υπάρχει εδάφιο που λέει: "Μοιχαλοί και μοιχαλίδες, δεν ξέρετε ότι η φιλία του κόσμου είναι έχθρα προς τον Θεό; Όποιος, λοιπόν, θελήσει να είναι φίλος του κόσμου, γίνεται εχθρός του Θεού." - Ιακ. 4:4. Γιατί μας ονομάζει μοιχαλούς και μοιχαλίδες; Επειδή απιστούμε απέναντι στον Λόγο του Θεού και τις εντολές Του. Καταπατούμε τον νόμο του Θεού κάθε φορά που επιλέγουμε να στραφούμε στα πράγματα του κόσμου και αγνοούμε ή αδιαφορούμε για τον Θεό Πατέρα μας.

Γι' αυτό και τα σημερινά εδάφια έρχονται ως ένας καταιγισμός εντολών και παροτρύνσεων προς όλους εμάς που δεν δίνουμε την πρέπουσα αξία, σεβασμό και φόβο απέναντι στον Κύριο, αντίθετα, οι επιθυμίες μας είναι επιθυμίες επίγειες, εφήμερες, της απόλαυσης, των πειρασμών, της αμαρτίας. Γυρίστε στον Θεό, η πρώτη σύσταση. Αντισταθείτε στον διάβολο, η δεύτερη. Ξεπλυθείτε από την αμαρτία, εξαγνίστε την ψυχή σας, σταματήστε να διχάζεστε ανάμεσα στον Θεό και τον κόσμο - διάβολο. Έχετε το θάρρος να στερηθείτε την καλοπέρασή σας, να πενθήσετε για τα αμαρτήματά σας, να κλάψετε από μεταμέλεια. Μη χαίρεστε με τα εφήμερα επιτεύγματά σας, αντίθετα, πενθείστε που δεν είστε δυνατοί αρκετά στην πίστη και δεν υπακούτε στο θέλημα Του Κυρίου.

Είναι τα δύο αφεντικά που αναφερθήκαμε σε προηγούμενη ανάρτηση, οι δύο στρατηγοί. Ή τον Θεό θα υπηρετούμε ή τον διάβολο, τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Ο διάβολος, όπως μας αποκαλύπτεται μέσα στον Λόγο του Θεού, κρύβεται μέσα στον κόσμο και μέσα στον άνθρωπο, γι' αυτό δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η μόνη αξιόπιστη πηγή εμπιστοσύνης και αλήθειας είναι ο Θεός. Όσο απομακρυνόμαστε από την εμπιστοσύνη μας στον κόσμο - διάβολο, τόσο προσεγγίζουμε στην εμπιστοσύνη του Θεού. Και όσο πιο ταπεινωμένοι - μετανοημένοι επιστρέφουμε στον Κύριο, τόσο ο Κύριος μας υψώνει απομακρύνοντάς μας από την φθορά και την πτώση του αμαρτωλού και σκοτεινού και γεμάτου ψέματα, απάτες και αυταπάτες κόσμου στον οποίο καλούμαστε να ζήσουμε. 

Δεν γίνεται να ενστερνιζόμαστε πρακτικές, αξίες και συμπεριφορές που δεν συμβαδίζουν με το θέλημα του Θεού, ούτε και με τον τίτλο μας ως χριστιανοί, και την ίδια ώρα να καταπατούμε το Άγιο θέλημά Του με τη ζωή μας και τις επιλογές που κάνουμε. Είναι μία πνευματική μοιχεία όταν συμβαίνει αυτό, μια απομάκρυνση από την πορεία μας προς την σωτηρία και σίγουρα, δεν πρόκειται να δεχτούμε καμία ευεργεσία και κανένα πνευματικό δώρο από Εκείνον, όσο επιμένουμε να υιοθετούμε κοσμικές πεποιθήσεις και ροπές απορρίπτοντας την προσωπική μας σχέση μαζί Του.

Ημέρα 26η - επιστολή Ιακώβου 4: 7-10

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 25η)

Το να κάθεσαι και να διαβάζεις ή να ακούς τον Λόγο του Θεού και μετά να φεύγεις να κάνεις τις υπόλοιπες υποχρεώσεις της ημέρας σου, χωρίς να θέσεις τα όσα έμαθες σε εφαρμογή, είναι δώρον άδωρον, χρόνος χαμένος. Όπως δώρον άδωρον είναι να κάνεις όλα τα τυπολατρικά της εκκλησίας σου τηρώντας τα κατά γράμμα, χωρίς να έχεις εντρυφήσει στη διδασκαλία του Κυρίου και να την έχεις μετουσιώσει σε έργο Θεού. 

Οι εντολές του Κυρίου δεν είναι για να διαβάζονται απλά, αλλά για να μετουσιώνονται σε πράξη, σε έργο. Δεν πρόκειται να δεις ορατό αποτέλεσμα στη ζωή σου όταν δεν εντρυφείς στον Άγιο Λόγο χωρίς να αναρωτάς τον εαυτό σου, γιατί μου το έδειξε αυτό ο Θεός σήμερα; τι προσπαθεί να μου δείξει; τι με διδάσκει; πώς μπορώ αυτό που διάβασα να το κάνω πράξη που να ωφελήσω τον εαυτό μου και τους άλλους; πώς μπορεί να με κάνει καλύτερο άνθρωπο το εδάφιο που διάβασα, να με ωριμάσει, να με μεταμορφώσει, να με κάνει από παθητικό αναγνώστη σε ενεργό μέλος της εκκλησίας, να με κάνει στρατιώτη του Χριστού;

Όλα αυτά για να απαντηθούν και να βρουν εφαρμογή απαιτούν να καθίσουμε μπροστά στον καθρέφτη του Θεού, απογυμνωμένοι από υποκρισίες και επίκτητες ιδεολογίες ή πεποιθήσεις, γυμνοί από μάσκες και συνήθειες, αλλά ειλικρινείς, ταπεινοί και δεκτικοί στη γνώση που περιμένει να μας αποκαλυφτεί. Χρειάζεται να πάρουμε τον χρόνο μας και να αρχίσουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας με προσοχή, να αρχίσουμε να προσέχουμε μοτίβα στη συμπεριφορά μας, στο ποιοι είμαστε στον πυρήνα μας. Πώς μιλάμε; Πώς δρούμε; Πώς αντιδρούμε; Τι μας πυροδοτεί φιλονικίες; καταλαλιές; συκοφαντίες;  Πώς σκεφτόμαστε; Τι αντίχτυπο έχουν οι συνήθειές μας στα παιδιά μας; στους φίλους μας; Και πόσο κοντά ή μακριά βρισκόμαστε από την διδασκαλία του Θεού; από την αλήθεια του Κυρίου; Είμαστε ευχαριστημένοι με τον εαυτό μας σε σχέση με τον Κύριο ή μήπως όχι; Κι αν δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε μέσα στην ψυχή μας, πώς μπορούμε να το διορθώσουμε, ώστε να ευθυγραμμιστούμε λίγο περισσότερο στον Λόγο του Θεού, ο οποίος μας έχει υποσχεθεί την μακαριότητα, την ευτυχία;

Αυτό τον ρόλο παίζει ο Λόγος του Θεού στη ζωή του ανθρώπου, αφού στην ουσία του, ο Άγιος Λόγος του Θεού είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας. Είσαι σωστός; Είσαι ευθυγραμμισμένος με αυτό τον Λόγο του Θεού, της αλήθειας και της ζωής; Προχωράς παρακάτω, σε νέα γνώση, σε νέα δόξα. Δεν είσαι; Γυρίζεις πίσω και προσπαθείς ξανά από την αρχή. Ο Λόγος του Θεού γίνεται ο γνώμονας της ζωής μας, και αυτός ο γνώμονας, αυτό το σημείο αναφοράς, μας κρατάει εστιασμένους, συγκεντρωμένους στη σωστή πορεία, την πορεία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όπως μας την διδάσκει ο Άγιος Λόγος Του.

Όσο μένουμε στα λόγια και δεν προχωρούμε στα έργα της βελτίωσης του εαυτού μας σε σχέση με εμάς τους ίδιους, τους συνανθρώπους γύρω μας και την σχέση μας με τον Θεό, πάντα με οδικό χάρτη τον Θείο Λόγο, η χάρη του Θεού τραβιέται από εμάς. Άδικα προσευχόμαστε να εκπληρώσει τα όνειρα και τις επιθυμίες μας. Η ευτυχία, η μακαριότητα, όπως μας υπόσχεται ο Λόγος του Θεού, απαιτεί δουλειά από μέρους μας, είναι ένα δώρο που πρέπει να κερδηθεί από εμάς με την προσωπική μας εργασία και προσπάθεια, μέσα από έργα Κυρίου, και φυσικά με τον Κύριό μας και τη Θεία χάρη Του συνοδοιπόρο και οδηγό στην προσωπική μας ωρίμανση και εξέλιξη ως άξιοι μαθητές και παιδιά Του.

Ημέρα 25η - επιστολή Ιακώβου 1: 22-25

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 24η)

Ακόμα και τις φορές που η πίστη μας στον Θεό κλονίζεται και παύουμε να είμαστε πιστοί σε Εκείνον, ο Θεός είναι πάντοτε πιστός σε εμάς. Αν Τον αρνηθούμε, θα μας αρνηθεί, γιατί δεν μπορεί να επιβληθεί επάνω στην ελεύθερή μας βούληση. Όσο όμως εμείς ζούμε και πεθαίνουμε για Αυτόν, όσο τηρούμε τον Λόγο Του και εφαρμόζουμε τις εντολές Του, ο Κύριος θα εκπληρώσει όλες τις υποσχέσεις που έχει υποσχεθεί σε εμάς ότι θα εκπληρώσει. Καμία υπόσχεση δεν θα μείνει ανεκπλήρωτη, μέχρι το τέλος της εγκόσμιας ζωής μας.

Η σταθερότητα στην πίστη από μέρους μας είναι προϋπόθεση στην πιστότητα του Θεού προς εμάς, ότι θα μας εξασφαλίσει το εισιτήριο για την αιώνια ζωή με τον Χριστό. Είναι η παρηγοριά και η ελπίδα ότι Εκείνος θα βρίσκεται στο πλευρό μας, ενισχύοντάς μας σε όλη την πορεία μας προς τη σωτηρία.

Η ημέρα της τελικής κρίσης δεν είναι για τους πιστούς, αλλά για όλους εκείνους που με λόγια ή με έργα αρνούνται τον Χριστό ως Κύριο. Αυτούς αφορά η τελική κρίση, όχι τους πιστούς στον Κύριο Ιησού Χριστό. Και η δικαιολογία ότι εμείς δεν ξέραμε για τον Χριστό, άρα δεν έχουμε καμία ευθύνη για τις όποιες συνέπειες ακολουθήσουν, είναι παιδαριώδης, αφού δεν υπάρχει σημείο πάνω στον πλανήτη που να μην είναι προσβάσιμο στην πληροφορία. Αυτός που θέλει να αναζητήσει τον Χριστό, δεν έχει παρά να ανοίξει τον υπολογιστή, το τάμπλετ ή το κινητό του. Κι αν δεν βρίσκει σήμα, ας πάει στο βιβλιοπωλείο να αγοράσει μία Αγία Γραφή, ακόμα καλύτερα. Κι αν δεν έχει χρήματα να αγοράσει μία Αγία Γραφή, ας την δανειστεί από μια δανειστική βιβλιοθήκη. Κι αν δεν βρίσκει ούτε εκεί, ας επισκεφτεί την εκκλησία της ενορίας του, και εκεί θα τον καθοδηγήσουν οι άνθρωποι της εκκλησίας σχετικά. 

Τρόποι υπάρχουν χιλιάδες. Μην έρχεσαι όμως να λες ότι εγώ δεν ξέρω τίποτα για τον Χριστό και τον Θείο Λόγο Του ή τις εντολές Του, γιατί κανένας δεν μου είπε ή δεν με ενημέρωσε. Σου λέω εγώ, τώρα, μοιράζομαι μαζί σου Λόγο Θεού. Δεν θέλεις να Τον δεχτείς; Τινάζω τη σκόνη από τα παπούτσια μου και φεύγω, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο για σένα, γιατί με δεσμεύει ο Κύριος από το δικαίωμά σου στην ελεύθερή σου βούληση. Έτσι έκαναν και οι μαθητές Χριστού, έτσι έκανε και ο ίδιος ο Χριστός. Και αλλού στην Αγία Γραφή το αναφέρει, προσπάθησες μία φορά; προσπάθησες δύο; Την τρίτη φορά, η ευθύνη δεν πέφτει πάνω σε σένα που προσπάθησες, αλλά πάνω σε εκείνον που αρνήθηκε να δεχτεί Χριστό. 

Μη μου λες, λοιπόν, ότι κανένας δεν σου έχει πει για Χριστό και σωτηρία. Αν δεν σου έχει πει και θέλεις να μάθεις, κάθισε μόνος σου, ασχολήσου, ψάξε και θα μάθεις. Όπως μαθαίνουν όλοι όσοι επιζητούν και επιδιώκουν να μάθουν πραγματικά την αλήθεια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τον Λόγο του Θεού και τις εντολές Του.

Ημέρα 24η - Β' επιστολή προς Τιμόθεο 2: 11-14

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη, 

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 23η)

Και μην ξεχνάτε, πως ό,τι καλό κάνετε, ό,τι άγιο, ό,τι δίκαιο, όλα αυτά που ο Θεός ζητάει από εσάς να κάνετε, να τα κάνετε για τον Θεό, όχι για τους ανθρώπους και σίγουρα όχι για τον εαυτό σας.

Η υπακοή στον Θεό γίνεται για τον Θεό, για τη δόξα Του, όχι για εμάς. Εμείς είμαστε απλά τα μέλη της εκκλησίας για να δοξαστεί Εκείνος. Άλλος είναι τα χέρια, άλλος τα μάτια, άλλος το μυαλό. Όλοι δουλεύουν κάτω από το θέλημα του Κυρίου. Μπορεί να είσαι οικοδόμος, όμως αυτό που κατασκευάζεις, πρώτα το κάνεις για τον Κύριο. Είσαι συγγραφέας; Πρώτα το κάνεις για να δοξάσεις τον Θεό Πατέρα. Είσαι νοικοκυρά; Καθαρίζεις και καθαγιάζεις το σπιτικό σου, μαγειρεύεις, φροντίζεις την οικογένεια, όλα προς δόξα Κυρίου.

Τίποτα δεν κάνουμε από μόνοι μας, όταν βρισκόμαστε στην προστασία και την καθοδήγηση του Θεού. Είναι ο βοσκός μας και είμαστε τα πρόβατά Του, και μας οδηγεί μέσα από το τρομακτικό πυκνό δάσος του κόσμου, το γεμάτο κοφτερές πέτρες, αιμοδιψή ζώα και απειλητικά φαντάσματα, στο ξέφωτο της ασφάλειας του Θεού και τα πράσινα απαλά λιβάδια της αιώνιας βασιλείας. Κανένα πρόβατο δεν πρέπει να μένει πίσω σε αυτό το ταξίδι, γιατί θα το κατασπαράξουν οι ύαινες ή θα το δηλητηριάσουν τα ερπετά. Δεν μένουμε πίσω, δεν κάνουμε του κεφαλιού μας, δεν ακολουθούμε τη νόρμα του κόσμου που οδηγεί στην απώλεια, και σίγουρα δεν αφηνόμαστε να μας εξαπατήσει ο σκοτεινός και η στρατιά του.

Η υπακοή στον Θεό είναι η εκπαίδευση την οποία πρέπει να περάσουμε. Πρέπει να εκπαιδευτούμε στην υπακοή, στην αφοσίωση, την πίστη, να εκπαιδευτούμε στο να είμαστε ειλικρινείς, να μένουμε στην αλήθεια, να έχουμε δικαιοσύνη και να την υπερασπιζόμαστε, να πολεμάμε ενάντια στο κακό, την αδικία, την εκμετάλλευση. Η εκπαίδευσή μας στον Θεό να έχει στρατιωτική τοποθέτηση, δεν είμαστε χαλαροί, ούτε αδιάφοροι, είμαστε συνεπείς και υπεύθυνοι για την αποστολή που μας έχει ανατεθεί, έχουμε την ευθύνη του εαυτού μας απέναντι σε εμάς, απέναντι στους διπλανούς μας και απέναντι στον Θεό. 

Το παράσημο, η επιβράβευση, έρχεται στο τέλος της εκπαίδευσης, που είναι η ανταπόδοση της κληρονομιάς, επειδή υπηρετήσατε στο πλευρό του στρατηγού Χριστού με επιτυχία. Αν η εκπαίδευση όμως έχει αποτύχει, επωμίζεσαι τα επακόλουθα της αποτυχίας σου. Δεν ήσουν δίκαιος; Δεν θα δεις ποτέ σου δικαιοσύνη, η οργή του Κυρίου θα έρθει πάνω σου και θα σε βρει με πολύ εμπνευσμένους τρόπους, από εκεί που δεν θα το περιμένεις. Η αδικία που έδειξες στους άλλους, θα έρθει και θα σε βρει. Θα το βρεις από τον Θεό, που δεν είναι προσωπολήπτης, δεν κάνει χατήρια, ούτε δωροδοκείται. 

Το άδικο αποκαθίσταται, όχι για την τιμωρία του αδικούντος, αλλά για τη δικαίωση του αδικημένου. Έτσι λειτουργεί η Θεία δικαιοσύνη, ως αποκατάσταση της ανισορροπίας που ο άνθρωπος δημιουργεί με την ελεύθερή του βούληση. Είτε κάνουμε το καλό, είτε το κακό, εμείς είμαστε που το προκαλούμε, και πίσω σε εμάς επιστρέφει, είτε ως δικαίωση και αποκατάσταση, είτε ως οργή Θεού, Θεία δίκη και Θεία τιμωρία.

Ημέρα 23η - Κολοσσαείς 3: 23-25

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗