Πλάνο Νοεμβρίου: Ευχαριστία

Νέο πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Νοέμβριο ξεκινάει από σήμερα με θέμα την ευχαριστία. 

Το να λέμε ευχαριστώ ακόμα και στα δύσκολα, στη θλίψη, στην αδυναμία, στην αγωνία δεν είναι κάτι το εύκολο. Φαντάσου ότι υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που δεν έχουν πει στη ζωή τους ποτέ ούτε ένα ευχαριστώ, καμία αναγνώριση, καμία εκτίμηση ή αποδοχή, σε κανέναν και για τίποτα. 

Δεν αναγνωρίζουν την παρουσία του Θεού στη ζωή τους, όχι στ' αλήθεια, τουλάχιστον, αφού όλη αυτή την εξουσία την έχουν μεταθέσει αυθεπίβολα στον εαυτό τους, στα δικά τους επιτεύγματα και κατακτήσεις, στη δική τους δύναμη και επιλογές, με όλες τις δυσάρεστες επιπτώσεις που όλα αυτά επιφέρουν αργά ή γρήγορα στους ίδιους και στο περιβάλλον τους. Άνθρωποι χωρίς Χριστό έτσι λειτουργούν συνήθως. 

Όταν όμως είσαι παιδί του Θεού, το να νιώθεις ευγνωμοσύνη για τα πάντα, γιατί ξέρεις ότι δεν είσαι και κάτι σπουδαίο για να κοκορεύεσαι, είναι κάτι που βγαίνει από μέσα σου φυσικά. Δεν είσαι εσύ αυτός που φέρνει τις νίκες, αλλά Εκείνος. Και πώς να μη συμβαίνει αυτό, όταν με τα μάτια της πίστης επιβεβαιώνεσαι καθημερινά πως όλα πηγάζουν από αυτήν την μία πηγή, αυτήν που ορίζει και καθορίζει τις ζωές μας. Ότι χάρη σε Εκείνον ζούμε, αναπνέουμε, δρούμε, ονειρευόμαστε, δημιουργούμε. 

Αν υπάρχει κάτι καλό μέσα μας, κάτι ευγενές, φιλεύσπλαχνο, συγχωρητικό, αληθινό, το οφείλουμε σε Εκείνον, γιατί Εκείνος μας το έχει δώσει. Γιατί χάρη σε Εκείνον πιστεύουμε, και χάρη σε Εκείνον αγαπούμε, συγχωρούμε, προοδεύουμε εν αληθεία, δικαιοσύνη και συνεχή ευχαριστία. Έτσι μόνο μπορεί να μετατρέψει και Εκείνος με τη σειρά Του, όλη αυτή την ευχαριστία από μέρους μας στο μεγαλύτερο και σπουδαιότερο μυστήριο της χριστιανοσύνης: την Θεία Ευχαριστία, που οδηγεί στην αιώνια ζωή και την ουράνια βασιλεία, η οποία - ας μην το ξεχνάμε - εντός ημών εστί. Αμήν.

Ευχές για έναν όμορφο, δροσερό, βροχερό, φθινοπωρινό μήνα!

Το πλάνο αλλιεύθηκε από εδώ.

Καλό μήνα Νοέμβριο σε όλους!

Με αγάπη,

Εύα 💜

Υπερνικώντας τους φόβους μας

Το "μη φοβού" αναφέρεται μέσα στην Αγία Γραφή λίγο περισσότερο από εβδομήντα φορές. Υπάρχει και ο μύθος που θέλει να αναφέρεται 365 φορές, μία για κάθε μέρα του χρόνου για ενίσχυση, ωστόσο αυτό δεν ισχύει. Παρόλα αυτά, εβδομήντα και κάτι φορές δεν είναι και λίγες. 

Ο Θεός φροντίζει να μας υπενθυμίζει να Τον εμπιστευόμαστε, γιατί είναι πιστός, γιατί δεν λέει ποτέ Του ψέματα, γιατί δεν ξεγελάει, δεν απιστεί, δεν βάζει τρικλοποδιές. Και όταν ο Θεός μας λέει να μην φοβόμαστε, δεν ψεύδεται, το εννοεί. Αρκεί, βέβαια, να ανήκουμε στους δικούς Του ανθρώπους, τους πιστούς Του, που αναγνωρίζουν τον χαρακτήρα Του, δέχονται τον Λόγο Του και Τον ακολουθούν.

Το να ξεπερνάς προβλήματα που πολλές φορές φαίνονται αξεπέραστα, δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, και ο φόβος που συνεπάγεται, δεν είναι αμελητέος. Όλοι μας τον έχουμε νιώσει, κυρίως όταν αισθανόμαστε ανήμποροι μπροστά σε αυτό που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Μια απειλή, μια ασθένεια, μια οικονομική αστάθεια, προβλήματα οικογενειακά, επαγγελματικά και τόσα άλλα, τα οποία δεν εξαρτώνται από εμάς, γιατί είναι πάνω από τις δυνάμεις μας. Τι κάνουμε τότε; Εγκαταλείπουμε; Υπεκφεύγουμε; Στρεφόμαστε σε υποκατάστατα; Πέφτουμε σε κατάθλιψη; Σε απόγνωση; Ή καταφεύγουμε στην εμπιστοσύνη του Κυρίου μας; 

Καταφεύγουμε στην εμπιστοσύνη του Κυρίου μας, γιατί είμαστε Χριστιανοί συνειδητοί, που σημαίνει ότι πιστεύουμε στον Κύριό μας, τον Ιησού Χριστό, που σημαίνει ότι Τον εμπιστευόμαστε γιατί ξέρουμε ποιος είναι, το ποιον του και το τι έχει κάνει για μας και συνεχίζει να κάνει. Εκείνον που μας έχει διδάξει και μας δείχνει καθημερινά και τον τρόπο και την οδό. Το πώς να φερόμαστε και το πώς να σκεφτόμαστε, ώστε να πορευόμαστε πάνω στην οδό, που είναι η οδός της σωτηρίας μας. Δεόμαστε σε Κείνον, που βαστάει όλη τη δύναμη και φιλευσπλαχνία και συγχώρηση. Σε Εκείνον, που σταυρώθηκε για την αγάπη Του προς εμάς, για να κάνει το χατήρι του Θεού Πατέρα και να δοξάσει την Εκκλησία Του, που είμαστε όλοι εμείς.

Όταν λοιπόν ο Κύριος μας λέει "μη φοβάσαι", δεν πρέπει να φοβόμαστε. Πρέπει να αντλούμε δύναμη από τη δύναμή Του, φρόνηση από τη φρόνησή Του και φως από το φως Του. Όταν πιστεύεις σε Κείνον, δεν χρειάζεται να φοβάσαι τίποτα. Γιατί, όταν ο Κύριος είναι μαζί μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας; 

Κανείς.

Καλό σαββατοκύριακο και καλό μας μήνα!

Με αγάπη,

Εύα 💜

-------  Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής το βρήκα εδώ.

Ο ανανεωμένος νους

Ένας από τους λόγους που αγαπώ τόσο τον Σεπτέμβριο είναι γιατί οριοθετεί την εποχή πολλών ενάρξεων. Ξεκινάει το φθινόπωρο, η ομορφότερη για μένα εποχή του χρόνου, όταν η κάψα του καλοκαιριού αρχίζει σταδιακά να υποχωρεί και τα χρώματα τριγύρω να αλλάζουν. Ξεκινούν τα σχολεία, με τα βιβλιοπωλεία, τους γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς να έχουν αυτό τον μήνα την τιμητική τους. Και, βέβαια, ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας έναρξης της εκκλησιαστικής χρονιάς, αρχής της Ινδίκτου. Για μένα, η χρονιά μου αρχίζει πάντα τον Σεπτέμβριο, και ακαδημαϊκά και πνευματικά, αλλά και βιολογικά, αφού με τη δύση του καλοκαιριού συμπληρώνεται ένας ακόμα χρόνος μου επίγειας ζωής.

Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα αυτό έχει τίτλο: "The Renewed Mind", ο ανανεωμένος νους - ή ανακαινισμένος, όπως το ακούμε πιο επίσημα από το Ευαγγέλιο και την Εκκλησία -, ένα ενδιαφέρον και καλαίσθητο πλάνο που ωστόσο είναι ανώνυμο, αφού ο δημιουργός του επέλεξε να μην αναφέρει το όνομά του πάνω σε αυτό. Το βρήκα, ωστόσο, εδώ για όποιον ενδιαφέρεται.

Στον πνευματικό χώρο ο νους ανανεώνεται με τον λόγο του Θεού, το Ευαγγέλιο και την Αγία Γραφή. Ο πιστός καλείται να μελετάει καθημερινά τον λόγο του Θεού, να εντρυφεί πάνω σε αυτό, να διαλογίζεται, να προσεύχεται και να αναζητά συνεχώς την αλήθεια μέσα από το ιερό κείμενο. Στην συνέχεια καλείται όλα αυτά να τα εφαρμόσει στη ζωή του, καθαρίζοντας από μέσα του όλα τα αρνητικά συναισθήματα, συνήθειες ή σκέψεις, αφήνοντας χώρο να μπει και να κατοικήσει ο ίδιος ο Θεός μέσα μας, αναγεννώντας και μεταμορφώνοντάς μας από παλαιό άνθρωπο σε καινούργιο, ανακαινισμένο, σε άνθρωπο του Χριστού.

Όλα αυτά, βέβαια, δεν συμβαίνουν από τη μία μέρα στην άλλη, χρειάζεται υπομονή και συστηματικότητα, καθημερινή μελέτη και πίστη πολλή. Σε αυτό τον αγώνα πορείας προς το καθ' ομοίωση, την αγιότητα και τη θέωση, υπάρχουν δίπλα μας αρωγοί, η χάρη του Θεού, ο Παράκλητος που θα βρίσκεται δίπλα μας έως συντελείας του κόσμου, όπως μας το υποσχέθηκε ο Ιησούς Χριστός, που είναι το Άγιο Πνεύμα, αλλά και η εκκλησιαστική ζωή, στην οποία καλούμαστε να βρισκόμαστε κοντά της, με συχνό εκκλησιασμό, εξομολόγηση για καθάρισμα του έσω εαυτού από όλα τα αρνητικά βαρίδια που μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε στην πνευματική μας ζωή, και η Θεία Ευχαριστία. Αρωγοί μας είναι και οι άγιοι της Εκκλησίας μας, που με τη ζωή, το έργο και το προσωπικό τους παράδειγμα συνεχίζουν την Ιερά Παράδοση, που δεν είναι άλλο από το βιβλίο των Πράξεων του Ευαγγελίου. Ένα βιβλίο που ξεκίνησε να γράφεται από τον Απόστολο Λουκά, αλλά που όμως συνεχίζεται να γράφεται αδιάλλειπτα από τότε έως και σήμερα από όλους εκείνους που αγωνίστηκαν τον καλό αγώνα, αλλά και όλους εμάς που βρισκόμαστε ακόμα καθ' οδόν. 

Με αγάπη,

Εύα 💗

Ο Χριστός είναι η ειρήνη μας

Το να βρίσκεις ειρήνη μέσα σου όταν τα πάντα γύρω σου θριαμβεύουν μέσα στο χάος, τη διαμάχη και τις πολεμικές ιαχές, είναι μια πρόκληση στην οποία, αν με ρωτήσεις, προσωπικά αποτυγχάνω παταγωδώς. 

Ο λόγος είναι ότι όλα τα έξω τα αφήνω να με επηρεάζουν αμαχητί, με αποτέλεσμα να έρχεται η ταραχή, το άγχος, η λύπη, ο εκνευρισμός, γενικά όλα τα αντίθετα από εκείνα που ο λόγος του Θεού χαρακτηρίζει ως καρπούς του Αγίου Πνεύματος. 

Δεν είμαι ακόμα εκεί, δυστυχώς, διαπίστωση που μου δείχνει καθαρά ότι η πνευματική μου πορεία μέσα στη χριστιανική ζωή βρίσκεται ακόμη σε πολύ νηπιακό στάδιο. 

Γιατί, η ειρήνη μέσα μας δεν συνάδει με το εξωγενές γίγνεσθαι, ούτε θα έπρεπε να επηρεάζεται από αυτό. Όταν η πνευματική πορεία ενός χριστιανού έχει ωριμάσει, η ειρήνη είναι μια σταθερά αξία που ζει μέσα του αδιάλλειπτα, γιατί μέσα του ζει ήδη ο Χριστός. Και ο Χριστός είναι ειρήνη. Άρα, όταν έχεις μέσα σου τον Χριστό, όση τρικυμία και να χτυπάει το σκαρί της ζωής σου, όποια πραγματικότητα και να σε περιβάλει, δεν αφήνεις τίποτα να σε ταράξει, να σε αγχώσει, να σε απελπίσει, γιατί πλέον έχεις φτάσει στο επίπεδο εκείνο του να μπορείς να ζεις την ειρήνη του Χριστού μέσα σου.

Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής έχει τίτλο: "Αυτός είναι η ειρήνη μας". 

Βρίσκεται στην Προς Εφεσίους επιστολή, κεφάλαιο 2 και εδάφιο 14. 

Το πρωτότυπο κείμενο είναι: "αυτός γάρ εστιν η ειρήνη ημών". 

Ποιος είναι ο "Αυτός"; Ο Ιησούς Χριστός. Ποιοι είναι οι "ημείς"; Όλοι εμείς, που έχουμε εισέλθει στην πίστη του Κυρίου, οι Χριστιανοί πιστοί. Τι προσπαθεί να μας πει το εδάφιο; Όσο πιο πολύ Χριστό ζούμε μέσα μας, τόσο πιο βαθιά η ειρήνη που εκδηλώνεται στη ζωή μας.

Με αγάπη,

Εύα 💗

------  Το πλάνο, καθώς και τη φωτογραφία του πλάνου αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιούνιο τα βρήκα εδώ.

ζώντας μια αναστάσιμη ζωή

 

Κάπου διάβασα κάτι πολύ ωραίο, δεν θυμάμαι πού. Έλεγε ότι τα χρόνια πολλά που ευχόμαστε ο ένας στον άλλον τέτοιες γιορτινές μέρες είναι ουσιαστικά οι ευκαιρίες του Θεού να μας δώσει όσο πιο πολλά χρόνια χρειαζόμαστε προκειμένου να έρθουμε σε μετάνοια, σε επιστροφή στον Θεό και σε αγώνα ζωής προς τη θέωση. Είναι, δηλαδή, η ευκαιρία του Θεού προς τον άνθρωπο, ώστε να προλάβουμε να αποφύγουμε την αιώνια καταδίκη και να σωθούμε.

Εορτάζουμε, επομένως, το Πάσχα για το γλέντι της Ανάστασης, τα σουβλιστά αρνιά, τις συνάξεις και τις εκδρομές, ή μήπως εορτάζουμε την Ανάσταση του εαυτού μας, αφού επιλέξαμε να βιώσουμε τον Γολγοθά της μετάνοιας, της πάταξης της αμαρτίας,  και του θανάτου του αμαρτωλού μας εαυτού, ώστε να έρθουμε σε κατάσταση ανέγερσης και ελευθερίας, σε κατάσταση ανάστασης και αναγέννησης σωματικής, πνευματικής και ψυχικής, έτσι όπως ο Θεός ήθελε από την αρχή, προ της πτώσης, να είμαστε; 

Γιατί, αναστημένος είναι αυτός που εγείρεται από τον ύπνο του θανάτου και στέκεται στα πόδια του, και άνθρωπος, αυτός που κοιτάζει και στοχεύει ψηλά. 

Ο Θεός, λοιπόν, κατά το σχέδιό Του και σύμφωνα με τον Λόγο Του, θέλει τα παιδιά Του ανθρώπους αναστημένους από την πτώση και καθαρούς, να στέκονται στα πόδια τους σύμφωνα με το κατ' εικόνα Θεού, με στόχο ζωής το καθ' ομοίωση, και έχοντας την ψυχή στραμμένη ψηλά, στο άγιο, στο ύψιστο, στο αγαθό, στη βασιλεία, δηλαδή, των Ουρανών, που είναι και ο τελικός προορισμός.

Για όσους επιθυμούν να ακολουθήσουν το πλάνο αντιγραφής και μελέτης της Αγίας Γραφής για τον μήνα Απρίλιο, μπορείτε να το βρείτε εδώ. Εκεί μπορείτε να κατεβάσετε το pdf του πλάνου για να το μεγενθύνετε όσο θέλετε.

8 - Ένα πράγμα να μην ξεφεύγει από την προσοχή σας αγαπητοί μου: Ότι για τον Κύριο μία μέρα είναι σαν χίλια χρόνια, και χίλια χρόνια σαν μία μέρα.

9 - Δεν καθυστερεί ο Κύριος να εκπληρώσει την υπόσχεσή του, όπως νομίζουν μερικοί. Κάνει υπομονή, γιατί δε θέλει να καταστραφούν μερικοί από σας, αλλά να μετανοήσουν όλοι.

     ~  Β' Πέτρου επιστολή, κεφ. 3: 8 - 9

Βροχερός Απρίλης ξημέρωσε σήμερα. Καλό μήνα σε όλους.

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP: The Heart of the Matter (η καρδιά του ζητήματος)

 

Λίγη επιμονή να προσεγγίσεις στην καρδιά του Θεού, λίγη δουλειά πάνω στο πείσμα και την ξεροκεφαλιά που δεν θέλουν να μας αφήσουν ήσυχους, λίγη εξάσκηση στην ταπείνωση, λίγο δάμασμα στον χειρισμό της γλώσσας, λίγη εμβάθυνση στο πού πραγματικά βρίσκεται η καρδιά μας, αν βρίσκεται στον Θεό ή στον κόσμο, ή αν βρίσκεται στον Θεό και τον σύζυγό μας, πώς προστατεύουμε την καρδιά μας, είναι μερικά από αυτά που θα φωτίσει ο Λόγος του Θεού στο πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για το μήνα Φεβρουάριο. 

Ο τίτλος του πλάνου: Στην καρδιά του ζητήματος ή The Heart of the Matter.

Σκοπός: η καρδιά μας να παραμείνει στον δρόμο του Θεού ή, αν έχει λοξοδρομήσει, τι πρέπει να κάνουμε ώστε να επανέλθει στις σωστές ράγες με προορισμό την εξαγίαση και τη θέωσή μας στον δρόμο προς τις πύλες του ουρανού.

Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Φεβρουάριο το βρήκα εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Καλλιεργώντας μια ήσυχη καρδιά

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή η ήσυχη καρδιά είναι ένα ποθούμενο για τον χριστιανό στην πορεία του προς την θέωση, ένας ιερός αγώνας που καλείται να κατακτήσει. Αλλά, τι χαρακτηρίζει την ήσυχη, πράα, ειρηνική καρδιά ενός χριστιανού; Η απρόσκοπτη εσωτερική ηρεμία, αυτοκυριαρχία, σταθερότητα; Η εμπιστοσύνη στον Θεό; Η υπομονή ως αρετή, η έλλειψη άγχους, η ταπείνωση, η μακροθυμία; Η συγχώρηση, η αγάπη στον συνάνθρωπο, η τήρηση των εντολών; Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναπαυόμαστε στη δική Του δύναμη, τη δική Του σοφία, τη δική Του καθοδήγηση; Η ειρήνη του Ιησού Χριστού, το Πνεύμα το Άγιο που προσκαλούμε να κατοικήσει μέσα μας; Η αδιάλλειπτη προσευχή, η ευχαριστία, η ευγνωμοσύνη ως τρόπος ζωής και ύπαρξης;

Όλα αυτά θα τα δούμε στο πλάνο αντιγραφής της Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιανουάριο, το πρώτο πλάνο του νέου έτους, που μπορείτε να το βρείτε και εδώ. Το μόνο σίγουρο, πάντως, είναι πως η ήσυχη καρδιά είναι ένα πνευματικό πρωτίστως ιδίωμα, που αντανακλά ωστόσο στον υλικό κόσμο γύρω μας, ένας καρπός του Αγίου Πνεύματος, τον οποίο μπορούμε να αποκτήσουμε μόνο εάν έχουμε τον Θεό δίπλα μας σε κάθε μας βήμα.

"4 - Να χαίρεστε πάντοτε με τη χαρά που δίνει η κοινωνία με τον Κύριο. Θα το πω και πάλι: να χαίρεστε.

5 - Σ' όλους να δείχνετε την καλοσύνη σας. Ο Κύριος έρχεται σύντομα.

6 - Για τίποτε να μη σας πιάνει άγχος, αλλά σε κάθε περίσταση τα αιτήματά σας να τα απευθύνετε στο Θεό με προσευχή και δέηση, που θα συνοδεύονται από ευχαριστία.

7 - Και η ειρήνη του Θεού, που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό, θα διαφυλάξει τις καρδιές και τις σκέψεις σας κοντά στον Ιησού Χριστό."

~ Επιστολή προς Φιλιππησίους 4: 4-7

Χριστός ετέχθη! Ας γεννηθεί, λοιπόν, φέτος ο Χριστός μέσα μας. Ας Τον αφήσουμε να δράσει στις καρδιές μας, τις αντιλήψεις, τη συμπεριφορά μας. Ας ακολουθήσουμε με ειλικρίνεια και ανοιχτή καρδιά τους δρόμους Του, τις οδούς Του, την Αλήθεια Του. Και ας γίνουμε εμείς οι ζωντανοί μάρτυρες όλων των θαυμαστών και τεραστίων που μέλλουν να μας συμβούν, απλά και μόνο επειδή πιστέψαμε.

Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα σε όλο τον κόσμο, 

Καλές γιορτές σε εσάς και τους αγαπημένους σας, 

Καλή, Χαρούμενη, Ευλογημένη χρονιά!

Με αγάπη,

Εύα 💗

Με την καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη και ευχαριστία

Πολλές φορές συμβαίνουν πράγματα που δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα συμβούν σε εμάς. Πράγματα ατυχή και δυσάρεστα όπως, ας πούμε, μια αιφνίδια πτώση από μεγάλο ύψος και ένα γερό κάταγμα που ακολούθησε εξαιτίας της πτώσης αυτής. Η ανημποριά, ο πόνος και η αδυναμία μας να ελέγξουμε την κατάσταση, έρχεται να ισοπεδώσει κάθε πεποίθηση ότι εμείς δεν θα παθαίναμε κάτι τέτοιο ποτέ. 

Ποτέ όμως ας μη λέμε ποτέ, γιατί τον τελευταίο λόγο, καλώς ή κακώς, δεν τον έχει ο άνθρωπος, αλλά ο Θεός.

Η πεποίθηση ότι η ανθρώπινη ικανότητά μας δεν θα μας αφήσει ποτέ απροστάτευτους είναι μια ψευδαίσθηση και μια πλάνη. Όταν πιστεύεις στον Θεό, αυτό το γνωρίζεις πολύ καλά. Γνωρίζεις ότι χωρίς Εκείνον δεν μπορείς να πράξεις τίποτα (Ιωάν. 15: 5). Χωρίς Εκείνον η χάρις απουσιάζει, το ίδιο και η προστασία και η ασφάλεια, τα οποία υπάρχουν μόνο όσο ο άνθρωπος βρίσκεται κάτω από τη σκέπη του Κυρίου, όσο υπάρχει ζωντανή η σύνδεση μεταξύ Θεού κι ανθρώπου.

Όταν λοιπόν γνωρίζεις τον Κύριό Σου και τον εαυτό σου σε σχέση με Κείνον, είναι φυσική ακολουθία να αισθάνεσαι φόβο Κυρίου για τη δύναμη που ασκεί πάνω Σου, ευγνωμοσύνη για αυτή την προστασία που σου προσφέρεται μέρα και νύχτα και το να Τον ευχαριστείς για τα δώρα που σου προσφέρει, γίνεται φυσική αντίδραση, μια εκδήλωση ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης από καρδιάς και όχι μια πράξη τυπική, ανταποδοτική, απλά για να λες ότι έκανες κάτι.

Όταν συμβαίνει αυτό, όταν η σχέση σου με τον Θεό γίνεται προσωπική και η επικοινωνία μαζί Του από καρδιάς, όπως όταν επικοινωνείς με ένα πολύ αγαπημένο σου πρόσωπο, τότε έχεις περάσει από την τυπολατρεία και την εθιμοτυπία σε κάτι άλλο πολύ βαθύτερο και πολύ ουσιαστικότερο, έχεις περάσει στη σφαίρα της αγάπης, της ευγνωμοσύνης και της ευχαριστίας όπως την ορίζει ο Θεός και ο θείος Λόγος Του, όπως την θέλει ο Θεός.

Ευγνωμοσύνη, λοιπόν, και ευχαριστία προς τον Δημιουργό μας και προστάτη μας είναι το θέμα του πλάνου αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Νοέμβριο. Κι έχω να Τον ευχαριστήσω και να υπενθυμίσω στον εαυτό μου ακόμα πιο έντονα το πόσο ευγνώμων νιώθω για τα χειρότερα που αποφύγαμε στην οικογένειά μου, για τον άνδρα μου που γλίτωσε πολύ φτηνά τα χειρότερα, για την καλή μας τύχη - που δεν είναι τύχη βέβαια, αλλά ευλογία και προστασία Θεού, και για το πόσο φυλάσσει και αγαπάει αυτούς που Τον αγαπούν, Τον σέβονται και αγωνίζονται με πίστη και ενσυνειδησία να ακολουθήσουν την οδό Του και την αλήθεια Του.

Το πλάνο το βρήκα στο pinterest, είναι από το Kingdom Bloggers και μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Καλό μήνα Νοέμβριο!

Με αγάπη,

Εύα 💗

Τι χρειάζομαι για να ξεκινήσω το scripture writing

Για να ξεκινήσει κανείς να ακολουθεί ένα πλάνο αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή χρειάζονται:

-  Ένα πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής (Scripture Writing Plan). Το διαδίκτυο είναι γεμάτο, πιο πολύ στο pinterest, στο instagram, σε blogs, αλλά και σε διάφορα groups στο facebook.

-  Μία Αγία Γραφή, διαλέξτε όποια σας αρέσει πιο πολύ. Εγώ συνήθως χρησιμοποιώ τη νεοελληνική μετάφραση των καθηγητών Ολυμπίου, Τσάκωνα, Παπαδόπουλου, Σιμωτά, βασισμένη στην μτφρ. Βασ. Βέλλα, από την Ελληνική Βιβλική Εταιρία. Είναι η περίφημη "μπλε" Αγία Γραφή, λόγω εξωφύλλου. Είναι η αγαπημένη μου γιατί το κείμενο, παρόλα τα κάποια λαθάκια του εδώ κι εκεί, γενικά είναι ικανοποιητικά ακριβές στη μετάφρασή του, και είναι ένα κείμενο απαλό και ευανάγνωστο που προσωπικά μπορώ να την διαβάσω με άνεση, να την καταλάβω και να την κατανοήσω καλά. Επίσης, είναι η μόνη στον ελλαδικό χώρο που περιλαμβάνει και τα δευτεροκανονικά βιβλία, κάτι που οι υπόλοιπες, πλην του αρχαίου κειμένου των Εβδομήκοντα, δε νομίζω ότι υπάρχουν από όσο γνωρίζω, διορθώστε με αν κάνω λάθος. 

Δεύτερη επιλογή μου, εξίσου αγαπημένη, είναι η μετάφραση Φίλου, εκδόσεις Πέργαμος, βασισμένη στον Βάμβα (κλασική αξία). Είναι πιο ακριβής από τη μπλε, είναι σχεδόν αυτολεξεί προς το πρωτότυπο κείμενο, αλλά λίγο πιο δυσνόητη, ακριβώς γιατί είναι μεταφρασμένη λέξη προς λέξη, κάτι που δυσκολεύει τον αναγνώστη στην εύκολη κατανόησή του, το κείμενο δεν ρέει όπως συμβαίνει με τη μπλε. Ωστόσο είναι μια πάρα πολύ ακριβής μετάφραση. Είμαι πολύ ευχαριστημένη και με αυτήν, και την χρησιμοποιώ επίσης πολύ συχνά, εναλλάσσοντάς την με τη μπλε μου.

Και τρίτο βέβαια είναι το πρωτότυπο κείμενο, με τη μετάφραση των Εβδομήκοντα από τα εβραϊκά στην ελληνιστική κοινή για την Παλαιά Διαθήκη, και Εβδομήκοντα ή Τρεμπέλα για την Καινή Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη σε μετάφραση Τρεμπέλα είναι ευρέως γνωστή και δημοφιλής στο πλατύ κοινό εδώ και δεκαετίες. Είναι πολύ πιο επεξηγηματική, ιδανική δηλαδή για έναν αρχάριο, και όχι μόνο. Το θετικό είναι ότι δίπλα στη μετάφραση υπάρχει και το πρωτότυπο αρχαίο κείμενο, όπως γράφτηκε από τους Ευαγγελιστές και τους Αποστόλους, κάτι άκρως βασικό και χρήσιμο. Το αρνητικό είναι ότι βάζει πολλά επιπλέον πράγματα και κάπου χάνεσαι γιατί δυσκολεύεσαι να βρεις πού είναι το αυθεντικό κείμενο και πού η επεξήγηση μέσα στη μετάφραση. Τα βάζει, δυστυχώς, όλα μαζί κι αυτό, για μένα τουλάχιστον, είναι ένα θέμα. Την χρησιμοποιώ και αυτήν συχνά, κυρίως όποτε θέλω να ασχοληθώ με το πρωτότυπο αυτό καθ' αυτό. Και οι επεξηγήσεις, βέβαια, ποτέ δεν βλάπτουν.

-  Ένα σημειωματάριο, μπλοκ, τετράδιο ή σκέτα χαρτιά αν δεν θέλεις να επενδύσεις σε τετράδια.

-  Ένα στυλό ή μολύβι είναι αρκετό, αλλά μπορείς να επιλέξεις από μια τεράστια γκάμα γραφικής ύλης, πένες, μαρκαδόρους, κραγιόν, χρωματιστά μολύβια, οι επιλογές είναι ανεξάντλητες.

-  Χρόνος, λίγος ή περισσότερος, που θα πρέπει να ξεκλέψεις από τη μέρα σου για να τον αφιερώσεις σε αυτό το έργο.

-  Ησυχία ιδανικά, και απομόνωση, για να κρατάς το μυαλό σου απερίσπαστο, ώστε η διαδικασία της αντιγραφής να μπορεί να συνδυαστεί και με προσευχή, διαλογισμό (όχι ινδουιστικού τύπου, εννοείται!), αλλά εντρύφιση σε αυτό που γράφεις εκείνη τη στιγμή, και εμβάθυνση στις προεκτάσεις αυτού που μόλις έγραψες. Πώς όλα αυτά μπορούν να έρθουν εφαρμοστικά στη ζωή σου.

-  Αγάπη πολλή για τον Θεό και τον Θείο Λόγο Του, τον οποίο μας κληροδότησε χάρη στην αγάπη Του για εμάς, για να μπορούμε εμείς σήμερα να τον κρατάμε στα χέρια μας και να αντλούμε γνώση, διδαχή, σοφία και καθοδήγηση στην καθημερινότητά μας για εμάς, την οικογένειά μας και τους συνανθρώπους γύρω μας.

Έχω ξεκινήσει από χθες την οργάνωση και αντιγραφή των πλάνων Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου σε μια ακαδημαϊκή ατζέντα ημερολόγιο, που αγόρασα από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου. Αυτή τη φορά διάλεξα σπιράλ αντί για δετό, γιατί βλέπω ότι βολεύει καλύτερα λόγω της δυνατότητας αναδίπλωσης που κάνει πιο εύκολη και χρηστική τη διαδικασία, ειδικά όταν θέλεις να γράψεις όχι στο γραφείο ή το τραπέζι της κουζίνας, αλλά και στην αγαπημένη σου πολυθρόνα, ανάλογα με τη διάθεσή σου κάθε φορά.

Όπως βλέπετε, έχω ήδη παραθέσει φωτογραφίες με την εξέλιξη της διαδικασίας ως τώρα σαν παράδειγμα. Επειδή τα αποσπάσματα των πλάνων είναι πολύ μεγάλα, προτίμησα να γράφω μέχρι εκεί που χωρούν στην σελίδα της συγκεκριμένης μέρας, ώστε να μπορέσω να ακολουθήσω τις μέρες ομαλά. Το υπόλοιπο μέχρι το τέλος το συμπληρώνω με διάβασμα, μελέτη και προσευχή για να ολοκληρωθεί το απόσπασμα της ημέρας. 

Ελπίζω να βρήκατε κάποια ιδέα που να σας άρεσε ή, ακόμα καλύτερα, να σας ξύπνησε την έμπνευση για να ξεκινήσετε κι εσείς να εντρυφείτε στον Λόγο του Θεού, με αυτή την τόσο απλή αλλά τόσο προσωπική επικοινωνία με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Πλάνα αντιγραφής Αγ. Γραφής Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκοπό να ξεκινήσω ακόμα με την αντιγραφή εδαφίων από την Αγία Γραφή, όπως κάνω συνήθως. Ήταν μεγάλο το διάστημα που έλειπα από το σπίτι αυτό το καλοκαίρι που πολλά έμειναν πίσω και τώρα τρέχω να αναπληρώσω όλα αυτά που δεν πρόλαβα ή δεν μπόρεσα να κάνω τότε. Όταν όμως έπεσα πάνω σε αυτά τα τόσο συμπαθητικά πλάνα του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου, ακριβώς μέσα στο κλίμα και την αισθητική του φθινοπώρου, δεν θέλησα να προσπεράσω. 

Πέρα από το χαριτωμένο εικαστικό αποτέλεσμα των δύο πλάνων, μου άρεσε επίσης πολύ που η κάθε μέρα δεν περιέχει μόνο τα εδάφια που πρέπει να αντιγραφούν, αλλά και κάτι από το πνευματικό ας πούμε bucket list του φθινοπώρου, με πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μέσα σε αυτή την τόσο όμορφη για μένα εποχή, ώστε να την ζήσουμε όσο πιο συμμετοχικά και με την μεγαλύτερη ενσυναίσθηση που μπορούμε. 

Τα αφήνω εδώ για όποιον επιθυμεί, έστω και καθυστερημένα όπως εγώ, να ξεκινήσει να γράφει κάτι κάθε μέρα μέσα από τον λόγο του Θεού, μέσα από την Αγία Γραφή, να εντρυφεί πάνω σε αυτό, αλλά και να απολαμβάνει τα όμορφα δώρα που μας χαρίζει αυτή η αγαπημένη εποχή του χρόνου. Αν τα τρέξω λίγο, ίσως ασχολούμενη με περισσότερες από μία μέρες τη φορά, μπορεί και να τα προλάβω. Αν όχι, δεν πειράζει, δίνω στον εαυτό μου το ελαφρυντικό ότι αρχίζω τα πλάνα ενάμισι μήνα πιο αργά από ό,τι θα ήταν ίσως το πιο ιδανικό. Κι αν δε τα ολοκληρώσω στην καθορισμένη μέρα τους, θα συνεχίσω στους δικούς μου ρυθμούς μέχρι αυτά να ολοκληρωθούν. Σημειώνω μόνο ότι τα αποσπάσματα είναι μεγάλα, οπότε, αν δεν υπάρχει ο χρόνος, ο καθένας μπορεί να επιλέξει εκείνα που θα του 'μιλήσουν' περισσότερο. 

Τι λέτε, λοιπόν, ξεκινάμε; Φύγαμε!

------- 

***  Τα πλάνα αντιγραφής Αγίας Γραφής για τους μήνες Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου τα βρήκα εδώ.

***  Πλάνο Σεπτεμβρίου σε pdf εδώ.

***  Πλάνο Οκτωβρίου σε pdf εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Η αληθινή ελευθερία μέσω της πίστης

Αυτός είναι ο τίτλος του πλάνου αντιγραφής και εντρύφισης εδαφίων από την Αγία Γραφή για τον μήνα Ιούλιο. Για μένα η ελευθερία βρίσκεται στην ανώτερη βαθμίδα ζητουμένων στη ζωή μου, όμως σαν φευγαλέο πουλί όλο δείχνει να μου ξεφεύγει, κι εδώ που λέω πως την κατέκτησα, πάλι σε νέους ουρανούς πετά μακριά μου.

Αυτό συμβαίνει όταν ορίζουμε την ελευθερία με τα δεδομένα του κόσμου, όταν η ελευθερία αποκτάει διαστάσεις, βαρύτητα, γεωγραφικό προσανατολισμό, υλική υπόσταση, προσωπικό στόχο και σκοπό όπως απαγκίστρωση από οικογενειακά ή κοινωνικά δεσμά ή το αντίθετο, απόκτηση πλούτου και προσωπικής καταξίωσης, επαγγελματική αποκατάσταση, κοινωνική αποδοχή, οικονομική ευμάρεια.

Στον πνευματικό όμως χώρο, τίποτα από όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με την αληθινή ελευθερία. Γιατί αληθινή ελευθερία βρίσκεται μόνο όταν είσαι κοντά στον Χριστό, όταν ακολουθείς τον δρόμο του, τις εντολές του, τον λόγο του. 

Όταν ζεις μέσα στην αλήθεια του Κυρίου, πόρτες αρχίζουν να ξεκλειδώνουν, δεσμά αρχίζουν να σπάζουν και ο κόσμος, με όλα αυτά που συμπερικλείει, δεν σε αφορά πια. "Μάθε την αλήθεια και θα σε απελευθερώσει" μας διδάσκει ο Χριστός. Από τι θα μας απελευθερώσει; Από τους εφιάλτες μας; Τους δυνάστες μας; Τα ανεκπλήρωτα όνειρά μας;

Όχι, θα μας ελευθερώσει από τον κακό μας εαυτό, από την αμαρτία και τις παθογένειες που μόνοι μας γεννούμε μέσα μας, από τις αντιπάθειες με τους διπλανούς μας, και την αντιζηλία, και τον φθόνο γι' αυτό που έχει ο άλλος και εμείς δεν έχουμε, τον ανταγωνισμό, τον εγωισμό, την υπερηφάνεια ότι κάποιοι είμαστε ενώ δεν είμαστε τίποτα και όταν όλα είναι μάταια σε αυτή τη ζωή και χίμαιρες και θλίψη πνεύματος.

Όσο κυνηγάμε τα επίγεια, τόσο πιο δυστυχισμένοι και κενοί αισθανόμαστε. Δέστε πόσοι διάσημοι καλλιτέχνες καταλήγουν σε θανατηφόρους εθισμούς, δυστυχία, απόγνωση, αυτοκτονία. Μα, αφού τα είχαν όλα, ό,τι ονειρεύεται η ψυχή του ανθρώπου, λάμψη, χρήμα, δόξα, φήμη, πολυτέλειες, ωραίες γυναίκες ή άνδρες, γρήγορα αυτοκίνητα, πάρτι, προβολείς, όλα στα πόδια τους. Κι όμως, αν τους ρωτήσεις, μέσα τους νιώθουν κενοί, δυστυχισμένοι, σα να υπάρχει κάτι άλλο που τους λείπει, και αυτή η έλλειψη είναι που προκαλεί όλη αυτή την δυστυχία. 

Αυτό που λείπει από την ζωή τους χωρίς να το αντιλαμβάνονται, είναι ο Θεός, η έλειψη της παρουσίας του Θεού μέσα τους. Χωρίς Θεό, ο άνθρωπος ζει μέσα του μια κόλαση, όσο πλούσιος ή διάσημος κι αν τυχαίνει να είναι, είναι αιχμάλωτος του εαυτού του, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνει. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει, είναι τόσο απλό και τόσο ουσιαστικό. 

Χωρίς Θεό ο άνθρωπος είναι ένα τίποτα, ένα ον χωρίς σκοπό και λόγο ύπαρξης. Γι' αυτό και η απόγνωση και το κενό και η κατάθλιψη και η δυστυχία. Ζεις μια κόλαση εδώ στη γη, όπου ζεις, αφού κόλαση είναι η απουσία του Θεού από την ζωή του ανθρώπου, όχι αυτά τα μπουντρούμια με τις φωτιές, τους καπνούς από το θειάφι και τα τερατάκια καρικατούρες με τις μυτερές ουρίτσες και τα κερατάκια να σε βασανίζουν νύχτα μέρα. Όλα αυτά είναι συμβολικά, που θέλουν να σου δείξουν κάτι σε μια διάσταση που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι πέντε αισθήσεις σου, αλλά που παρόλα αυτά υπάρχουν και σε επηρεάζουν με τρόπο καθοριστικό.

Ο θησαυρός που διεκδικούμε δεν είναι του κόσμου τούτου. Δεν πρόκειται να βρεις την αληθινή ελευθερία μακριά Του. Αυτός είναι η ελευθερία, αυτός μας την παρέχει, είναι δώρο. Όταν επιμένεις στην παρουσία Του, εντρυφείς στα λόγια Του, στο παράδειγμά Του, όταν αγωνίζεσαι να κάνεις το θέλημά Του, τότε αρχίζεις να εισπράττεις δώρα ουράνια. Η ελευθερία είναι ένα από αυτά. Η ψυχή σου είναι ελεύθερη, γιατί σε έχει απαλλάξει από τα δεσμά της αμαρτίας, όταν τον δέχτηκες και αναγνώρισες ότι Εκείνος εξόφλησε τις οφειλές σου για σένα, καρφώνοντάς τις πάνω στον Σταυρό. Η δική του θυσία εξαγόρασε την ελευθερία σου. Και τώρα είσαι ελεύθερος, κοντά Του.

Ναι, είναι λίγο παράξενα αυτά που γράφω, αλλά δεν είναι δικά μου. Έτσι λειτουργεί η πίστη στον Χριστό. Χριστός θα πει λύτρωση από δεσμά, θα πει ελευθερία και προσωπική βούληση, θα πει αγάπη, γέμισμα ψυχής, ελπίδα, χαρά, ευφροσύνη. Όσο πιο πολύ ζεις τον Χριστό μέσα σου, τόσο πιο ελεύθερος αισθάνεσαι, πιο γεμάτος, πιο αισιόδοξος, πιο ευτυχισμένος. Δεν υπάρχει τίποτα που να σε κρατάει πια αιχμάλωτο, είσαι υπεράνω. Πάνω από τα προβλήματα της καθημερινότητας, πάνω από τις μικρότητες, τα πάθη, τις εμπλοκές. Δεν σε αφορούν πια, γιατί βρίσκεσαι αλλού, σε άλλη σφαίρα, όπου εκεί δεν υπάρχει τίποτα που να σε στενοχωρεί ή να σε αναστατώνει. Γιατί η ελευθερία φέρνει και ειρήνη. Και η ειρήνη χαρά, και η χαρά, αγάπη, όχι επίγεια, αγάπη Θεού. Όταν φτάσεις να γίνεις αγάπη Θεού, τότε αδελφή μου ή αδελφέ μου να ξέρεις ότι έχεις φτάσει στον τελικό σου προορισμό.

*****

-----  Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιούλιο το βρήκα εδώ.

-----  Οι μέρες είχαν συγκομιδή ρίγανης από τον κήπο, μοσχοβόλησε το σπίτι!

-----  Επίσης, οι μέρες απαιτούσαν προεργασίες για παρασκευή λικέρ βερίκοκου, με φρούτα πάλι από τον κήπο μας. Πέρσι, δεν καταφέραμε να φάμε βερίκοκα, ούτε ένα, κάτι τα είχε πειράξει. Φέτος, όμως, τα έδωσαν όλα, τα κλαδιά του δέντρου είχαν γύρει ως το χώμα από το βάρος του καρπού, τα φοβόμασταν μήπως σπάσουν. Δεν ξέρω κι εγώ πόσες τσάντες δώσαμε τριγύρω, και πόσα φάγαμε και πόσα περίσσεψαν. 

Μάζεψα κι εγώ τα κουκούτσια, τα έσπασα για να βγει το αμυγδαλάκι από μέσα και ξεκίνησα να φτιάχνω λικεράκι amaretto, από βιολογικά, αψέκαστα, σπιτικά από τον κήπο μας πεντανόστιμα βερίκοκα. Σε έναν μήνα περίπου θα ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία, γιατί είναι κι άλλα που πρέπει να γίνουν, ώστε να είναι έτοιμο για κέρασμα!

-----  Για όποιον ενδιαφέρεται, την συνταγή για το λικέρ amaretto από βερίκοκο μπορείτε να την βρείτε εδώ.

Μέχρι την επόμενη φορά,

Με αγάπη,

Εύα 💗

Πλάνο αντιγραφής Απριλίου - Αγιότητα

"Καθαγιασμός, αγιασμός, αγιότητα, τι πελώρια εκφοβιστική λέξη, με κάποιου είδους θρησκευτικό νόημα, σωστά; Αλλά τι σημαίνει πραγματικά; Για να δούμε: "διαχωρίζομαι για έναν ιερό σκοπό" ή "γίνομαι άγιος" (όπως ο Θεός, γινόμαστε μιμητές του) ή "απελευθερώνομαι από την αμαρτία". 

Όλες αυτές οι ερμηνείες μοιάζουν πάρα πολύ σημαντικές περιγραφές, σωστά; Έχει να κάνει με το εάν είμαστε ικανοί να πάμε στον Παράδεισο ή όχι. 

Έτσι, προφανώς, είναι ζωτικό να κατανοήσουμε την διαδικασία του καθαγιασμού, της αγιότητας. Και είναι καλό που πρόκειται να το διερευνήσουμε πιο πολύ σε βάθος αυτό τον μήνα με το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής Απριλίου."

(Ελεύθερη μετάφραση της γράφουσας από το εισαγωγικό κείμενο της ιστοσελίδας από όπου ανέσυρα το πλάνο για τον μήνα Απρίλιο.)

****** 

Καθαγιασμός, λοιπόν, ή αγιότητα, ή αγιοποίηση ή εξαγνισμός. Κάτι αμαρτωλό, δηλαδή, το κάνω άγιο. Κάτι ατελές, το διορθώνω και το τελειοποιώ. Κάτι βρώμικο, το καθάρω, κάτι βέβηλο ή κοσμικό το απομακρύνω ή το καταδικάζω, ώστε αυτό το κάτι να εξαγιαστεί και να πλησιάσει στα δεδομένα του Θεού. 

Τι μπορούμε να καθαρίσουμε, επομένως, ώστε να καθαγιαστεί; Τον εαυτό μας, το σώμα μας, την καρδιά μας, τα λόγια μας, τις σκέψεις μας, τους σκοπούς μας, τα εναύσματά μας, τα πάθη και τους πειρασμούς μας, τις πληγές και τις αδυναμίες μας, το πώς βλέπουμε τα πράγματα γύρω μας, το πώς φερόμαστε απέναντι στους ανθρώπους, στα ζώα, στη φύση, στο σπίτι ή τη δουλειά μας, στον Θεό, αλλά και σε εμάς τους ίδιους.

Για όλα αυτά, όταν είμαστε Χριστιανοί και πιστεύουμε στον Θεό με ενσυναίσθηση, χρειαζόμαστε την χάρη του Θεού και τον θείο Λόγο Του να μας ανοίξουν τον δρόμο. Οι new age αντιλήψεις θέλουν τον άνθρωπο κυρίαρχο του κόσμου και του εαυτού του, αυτόνομο, ανεξάρτητο, μόνος του να νικάει τις νίκες του και μόνος του να φτάνει στο ποθούμενο (επιτυχία, δόξα, χρήματα κτλ.), αρκεί να εστιάσει στο αποτέλεσμα (vision boards, mantras, confirmations κτλ.) και το σύμπαν να συνομωτήσει υπέρ του για να του το δώσει. 

Εμείς οι Χριστιανοί δεν έχουμε αυτή την αφετηρία, χρειαζόμαστε Χριστό. Χωρίς Χριστό ο άνθρωπος ού δύναται ποιείν ουδέν, που θα πει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε βήμα από μόνοι μας, γιατί είμαστε έκπτωτοι που ζούμε σε έναν έκπτωτο και σκοτεινό κόσμο. Είναι σα να ισορροπούμε πάνω σε σκοινί με τα μάτια κλειστά. Ο new ager εμπιστεύεται τον εαυτό του, εμείς εμπιστευόμαστε τον Κύριο, για να μας φωτίσει τον δρόμο, τα βήματά μας, και να μην στραβοπατήσουμε και απωλεσθούμε στην άβυσσο. Εμπιστευόμαστε την ψυχή μας σε Εκείνον με τη ζωή μας. Γιατί από τα δύο, ψυχή και ζωή, για τον Χριστιανό αυτό που υπερέχει και κυριαρχεί είναι το πρώτο, η ψυχή του, που είναι αιώνια, και όχι η ζωή του, που έχει ημερομηνία λήξης.  

Η μεταστροφή προς μια ζωή αγιότερη δεν επιτυγχάνεται, εννοείται, από τη μία μέρα στην άλλη. Προϋποθέτει χρόνο, κόπο και αγώνα, σωματικό και πνευματικό. Είναι μία διαδικασία, ένα οδοιπορικό, ένα ταξίδι από το προσωρινό στο αιώνιο, από το φθαρτό στο άφθαρτο, από την αμαρτία στην αγιότητα, από το γήινο στο ουράνιο. Αυτό το πλάνο ρίχνει ένα φως σαν οδηγός και σαν παράδειγμα για το πώς μπορούμε να διάγουμε μια ζωή άγια, μέσα από τα Ευαγγέλια και την Αγία Γραφή, βασιζόμενοι στον Λόγο του Θεού, φτάνει να το θελήσουμε.

-----

Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής το εντόπισα εδώ. Μπορείτε να βρείτε πολλά περισσότερα εδάφια σχετικά με την αγιότητα στις παραπομπές του κάθε εδαφίου του πλάνου, οι οποίες αναγράφονται στο τέλος της κάθε σελίδας. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμες αν θέλει κάποιος να εντρυφήσει περισσότερο μέσα στον Λόγο του Θεού, όχι μόνο για αυτό το πλάνο, αλλά και γενικότερα. Είναι αυτό που λέει κάπου μέσα στην Αγία Γραφή "διδακτοί Θεού". Μαθαίνουμε τον Λόγο μέσα από τον Λόγο. Ο Λόγος δηλαδή διδάσκει Λόγο για να διδαχθούμε όλοι εμείς.

-----

Καλό μήνα Απρίλιο, φίλοι μου.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Το Καινούργιο Ξεκινάει από τον Χριστό

Αυτό είναι το θέμα της αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή για το μήνα Ιανουάριο του καινούριου χρόνου που μόλις ξεκίνησε. Το φρέσκο, το Καινούργιο - ή Καινό, κατά την ελληνιστική κοινή - για τον Χριστιανό σημαίνει ξεκίνημα μαζί με τον Χριστό. Όταν αναγεννιέσαι στον Χριστό, όταν ανασταίνεσαι εξαιτίας Του και γίνεσαι καινούργιος, καινός άνθρωπος κατά τον Χριστό, ο Χριστός είναι ο γνώμονάς σου. Γίνεται η πυξίδα σου και τα βήματά Του γίνονται και δικά σου βήματα, τα οποία τώρα εσύ καλείσαι να βαδίσεις. Ο δρόμος Του, τώρα είναι και δικός σου δρόμος, και η αλήθεια Του, δική σου αλήθεια και τρόπος ζωής και σκέψης και φιλοσοφίας και συμπεριφοράς. 

Κάθε τι παλιό, συνήθειες, πάθη, επιθυμίες κοσμικές, ατοπήματα, παρακοές του παρελθόντος, όλα αυτά μπαίνουν στην άκρη ή, ακόμα καλύτερα, πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων. Γιατί τώρα είμαστε κάτι άλλο, είμαστε οι ακόλουθοι του Χριστού, αναγεννημένοι και σωσμένοι κατά χάρη Κυρίου, ο οποίος από την αγάπη Του για εμάς, κάρφωσε όλα μας τα αμαρτήματα πάνω στον Σταυρό, απαλλάσσοντάς μας από την πτώση, τους φόβους, τις αμφιβολίες, τις τύψεις, τις καταθλίψεις, τις ενοχές. Είμαστε πλέον δυνατοί χάρη στη δύναμή Του που Εκείνος μας χάρισε, σοφοί χάρη στη σοφία Του που Εκείνος μας αποκάλυψε και μας αποκαλύπτει καθημερινά. Χάρη στο δικό Του Πνεύμα και τη δική μας πίστη μπορούμε και ανανεωνόμαστε ολοένα. Είμαστε διαφορετικοί, και όλα είναι διαφορετικά.

Νέοι στόχοι, λοιπόν, για τον καινούργιο μας χρόνο, που είναι ένας: ο Χριστός. Όταν έχεις στόχο τον Χριστό και τα μάτια σου μένουν εστιασμένα σε Κείνον, όλοι οι υπόλοιποι στόχοι, για τη δουλειά, την καριέρα, την οικογένεια, την υγεία, τα οικονομικά, τον γάμο σου, τα παιδιά, τις όποιες επιθυμίες, έρχονται και σιγοντάρουν τον έναν στόχο, γύρω από τον οποίο όλοι οι υπόλοιποι συνακολουθούν. Όταν εστιάσουμε σε αυτόν τον έναν στόχο, όλα τα άλλα, τα οικογενειακά, τα κοινωνικά, τα προσωπικά μας, θα τον συνοδεύσουν αβίαστα, απαλά και φυσικά. Φτάνει να συνάδουν με τις γραμμές που μας έχει χαράξει από την απαρχή του χρόνου για εμάς, ώστε να μένουμε ασφαλείς κάτω από την προστασία Του και πάνω σε οδό σωτηρίας.

"Μην έχετε, λοιπόν, άγχος και μην αρχίσετε να λέτε: "τι θα φάμε;" ή "τι θα πιούμε;" ή "τι θα ντυθούμε;" γιατί για όλα αυτά αγωνιούν όσοι δεν εμπιστεύονται το Θεό. Ο ουράνιος όμως Πατέρας σας ξέρει καλά ότι έχετε ανάγκη για όλα αυτά. Γι' αυτό πρώτα απ' όλα να επιζητείτε τη βασιλεία του Θεού και την επικράτηση του θελήματός του, κι όλα αυτά θα ακολουθήσουν."

~ Κατά Ματθαίον 6: 31-33

Καλή χρονιά, λοιπόν, σε όλο τον κόσμο χωρίς άγχος, αλλά με πίστη Θεού, δυνατή, και αγάπη, αγάπη πολλή, τόση, που να περισσεύει!

---  Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιανουάριο το βρήκα στο: hopefilledfaith.com

---  Χρησιμοποίησα την Αγία Γραφή, εκδ. Ελληνική Βιβλική Εταιρία, Αθήνα, 2003

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού στη ζωή μου;

Ένα νέο πλάνο αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή ξεκίνησε χθες, 1η Οκτωβρίου. Έχει ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, ερώτημα στην ουσία, με τον τίτλο: Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού στη ζωή μου;

Δεν θα ήθελα, ωστόσο, να μπω και αυτό τον μήνα στη διαδικασία να κάνω καθημερινές αναλύσεις στα εδάφια. Ο λόγος που το έκανα ήταν πιο πολύ για να προτείνω μια κατεύθυνση, να ανοίξω ένα παράθυρο στο πώς μπορεί να αντλήσει κανείς απαντήσεις και πληροφορία μελετώντας πρόταση-πρόταση την Αγία Γραφή. Εννοείται πως υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι για να μελετήσει κανείς την Αγία Γραφή, απλά μοιράζομαι τη δική μου, μιας και για μένα φαίνεται ότι μέχρι τώρα έχει λειτουργήσει αρκετά καλά, θα έλεγα, αν και πάντα ψάχνομαι για μεθόδους που μπορεί να αποβούν ακόμη πιο ωφέλιμες και αποτελεσματικές. Γι' αυτό ελισσόμαστε, όπως ανέφερα χτες, για να μπορούμε να βρίσκουμε λύσεις.

Στην αρχή, για κάποιον αρχάριο, ίσως φανεί κάπως δύσκολο να απομυζήσει γνώσεις άμεσα, γιατί όλα του φαίνονται καινούργια και άγνωστα, όμως, όσο περνάει ο καιρός και εντρυφεί όλο και περισσότερο μέσα στον Λόγο του Θεού, σιγά σιγά αρχίζουν πράγματα να βγάζουν νόημα. Θέλει υπομονή και χρόνο, αλλά πιστεύω ότι το αξίζει. Αυτός ο χρόνος που αφιερώνουμε στον Θεό και τον Άγιο Λόγο Του είναι μια επένδυση ζωής για μας, ένας πνευματικός θησαυρός που κανένας δεν θα μπορεί μετά να μας τον πάρει. 

Δίπλα στην κάθε μέρα του πλάνου αναγράφεται σε παρένθεση η μονολεκτική απάντηση στο ερώτημα που τίθεται για τον μήνα Οκτώβριο. Αυτοί οι μονολεκτικοί ορισμοί-ενδείξεις δεν αναφέρονται μόνο στα συγκεκριμένα εδάφια του πλάνου, αφού η κάθε απάντηση υπογραμμίζει περισσότερο τον ορισμό, δίνει μια γεύση, δεν αναλύει εξονυχιστικά την κάθε έννοια, πώς θα μπορούσε άλλωστε να το κάνει ένα απλό πλάνο με έναν στίχο την ημέρα. Για εξονυχιστική ανάλυση επιβάλλεται η ανάγνωση όλης της Αγίας Γραφής. 

Το πλάνο είναι γραμμένο στα αγγλικά, το βρήκα εδώ. Το καταθέτω για όποιον τυχόν θελήσει να το ακολουθήσει για τον μήνα Οκτώβριο. Για μένα, αν με ρωτάτε, δεν έχω ξεκινήσει ακόμα, σκοπεύω όμως να το τρέξω λίγο να καλύψω την χθεσινή και τη σημερινή μέρα, για να συμβαδίσω με το πρόγραμμα των εδαφίων. Σκέφτομαι να τα ανεβάζω ίσως όχι σε καθημερινή βάση, γιατί είναι λίγο κουραστικό για μένα αυτό το κάθε μέρα, βρέξει-χιονίσει, μπορώ-δεν μπορώ. Λέω να τα ανεβάζω λίγο πιο περιστασιακά, στον λογαριασμό μου στο instagram, κατά ομάδες; Δεν ξέρω ακόμα. Ίσως τα ανεβάσω κι εδώ, ίσως πρώτα εδώ και μετά εκεί. Να το σκεφτώ λίγο και θα δω πώς θα πάει. 

Εύχομαι σε όλους καλό μήνα για χθες και καλή πνευματική διαδρομή για τον μήνα μας!

Με αγάπη,

Εύα 💗

* 11 - John 14: 21  (Obedience)

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 30η)

Φτάσαμε αισίως στην τελευταία μέρα του Σεπτεμβρίου και στην ολοκλήρωση του αφιερώματός μας Υπακοή στον Θεό. Ένας ολόκληρος μήνας αφιερωμένος σε μια θεία λέξη, σε μια θεία εντολή και πόσες αλήθειες αποκαλύφθηκαν για εμάς που βρίσκονταν κρυμμένες μέσα στον Λόγο του Θεού, απλά, επειδή ασχοληθήκαμε. 

Ξέρετε, παρακολουθούσα χθες ένα ντοκυμαντέρ αφιερωμένο στα ευαγγελικά, τη μάχη δηλαδή που συντελέστηκε στην αυγή του 20ου αιώνα στη χώρα μας για την επικράτηση ή μη του αρχαίου κειμένου στα ιερά γράμματα. Φυσικά, νίκησαν οι αρχαϊστές, η επικρατούσα ηγεσία της εκκλησίας τότε αυτό απεφάνθη. Και είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις τις ολέθριες επιπτώσεις αυτής της άγονης πολιτικής και θρησκευτικής επιλογής του τότε στο σήμερα. 

Είμαι χριστιανή ορθόδοξη, αυτό γράφει η ταυτότητά μου, έτσι βαπτίστηκα, έτσι μεγάλωσα, σε αυτό το περιβάλλον γαλουχήθηκα, το χριστιανό ορθόδοξο. Όμως, δεν μπορώ να δεχτώ σήμερα, δύο χιλιετίες μετά, να παραμένουμε προσκολλημένοι σε μια παρωχημένη μορφή της ελληνικής γλώσσας αγκυλωμένη και άγνωστη στον σημερινό Έλληνα, μόνο για να λέμε ότι είμαστε οι θεματοφύλακες της αρχαίας κληρονομιάς. Η κληρονομιά παραμένει, εννοείται, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν επιβάλλεται να ελιχθούμε, να εξελιχθούμε και να προσαρμοστούμε στα καινούργια δεδομένα, από τη στιγμή που βλέπουμε την τρέχουσα πραγματικότητα να μη μας ακολουθεί πλέον και εμείς να μένουμε πίσω. 

Είμαστε, εννοείται, υπερήφανοι που τα ιερά γράμματα γράφτηκαν στην δική μας ελληνική γλώσσα, με την Καινή Διαθήκη γραμμένη ως πρωτότυπο στην ελληνιστική κοινή, και την Παλαιά Διαθήκη γραμμένη ως την πρώτη παγκοσμίως μετάφραση από την εβραϊκή, τη μετάφραση των Εβδομήκοντα, πάλι στην ελληνιστική κοινή, και στην οποία στηρίχθηκαν όλες οι χώρες του κόσμου, προκειμένου να προβούν στις μεταφράσεις της γλώσσας του τόπου τους. Είναι, λοιπόν, ντροπή, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ως χριστιανή ορθόδοξη, να βλέπω την ιεραρχία της ορθοδοξίας τόσα χρόνια, από σύστασης ελληνικού κράτους, να μην κάνει την παραμικρή προσπάθεια να απαγκιστρωθεί από την άγνωστη στους σημερινούς Έλληνες αρχαϊκή γλώσσα του 300 προ Χριστού και να αρνείται πεισματικά να φέρει τον άγιο Λόγο του Θεού στο σημερινό ποίμνιο, ώστε ο κόσμος να μπορεί να καταλαβαίνει. Και δεν μιλάω μόνο για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, όλες οι προσευχές, όλες οι λατρευτικές δοξασίες, οι ύμνοι, οι παρακλήσεις, οι δεήσεις, οι θείες λειτουργίες, τα πάντα, όλα όμως, είναι γραμμένα σε ένα ιδίωμα που καμία σχέση δεν έχει με το σήμερα. 

Δεν βλέπει το ιερατείο σήμερα ότι η νεολαία δεν ακολουθεί, ότι ο πολύς ο κόσμος έχει απομακρυνθεί και στρέφεται σε άλλες θρησκευτικές ομάδες και εκκλησίες, επειδή εκεί μπορούν και καταλαβαίνουν και ασχολούνται με τον Λόγο του Θεού, γιατί η εκκλησία τους δίνει προτεραιότητα σε αυτό; Δεν αναρωτιέται κανένας από τους επίσημους εκπροσώπους της δικής μας εκκλησίας ότι αυτή η τακτική δεν δουλεύει πλέον; Πώς να ακολουθήσει ο απλός κόσμος, όταν εισέρχεται στον ιερό ναό και ό,τι ακούει εκεί μέσα είναι όλα σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνει; Πώς να υπάρξει η σύνδεση με το θείο όταν μπλοκάρεται η δίοδος στο μόνο εργαλείο που θα μπορούσε να βοηθήσει, που είναι η γλώσσα; Δεν ζούμε στα ελληνιστικά χρόνια, δεν ζούμε στο Βυζάντιο, ζούμε στο σήμερα και κάπως πρέπει να συνδεθούν όλα αυτά, ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν.

Όλοι οι λαοί πήραν την ελληνιστική κοινή και κάθισαν κάτω και ασχολήθηκαν να μεταφράσουν το πρωτότυπο κείμενο στην γλώσσα της χώρας τους, ώστε ο Λόγος του Θεού να γίνει προσβάσιμος στον καθένα. Εμείς, γιατί δεν το κάνουμε αυτό; Γιατί η εκκλησία θεωρεί κάθε προσπάθεια να μεταφερθεί το ιερό κείμενο στην γλώσσα που μιλάμε και καταλαβαίνουμε ως μη ορθόδοξη; ως αιρετική; Είναι δυνατόν να θεωρείς αιρετικό αυτόν που προσπαθεί να μπει μέσα στα ιερά γράμματα και να τα κατανοήσει; Και κάθονται οι ιεράρχες μας να κριτικάρουν γιατί η μία μετάφραση δεν το είπε ακριβώς όπως έπρεπε, και η άλλη μετάφραση δεν ήρθε από ελληνικό τυπογραφείο και άρα, υπάρχουν κρυμμένες ατζέντες που θέλουν να επιβάλουν τις όποιες ιδεολογίες τους; Στην κριτική όλοι είμαστε πρώτοι, να κατακρίνουμε και να απορρίπτουμε όλους τους άλλους. Γιατί δεν κάθονται, λοιπόν, σαν σύνολο, σαν την επίσημη εκπροσώπηση της ορθόδοξης εκκλησίας να κάνουν την μετάφραση με τις γραμμές τους και τις αξιώσεις τους στον πήχη που πρεσβεύουν ότι θα έπρεπε να είναι, και να φέρουν το ιερό κείμενο και όλο το συγγραφικό έργο σε υμνωδίες και λατρευτικές δοξασίες, ακόμη και στα πατερικά κείμενα, στον απλό κόσμο που ποθεί να μάθει τι είναι και ποιος είναι ο Χριστός, και ποιο το μέγεθός Του, και τι είναι και ποια είναι η ορθοδοξία, ώστε να ξέρουμε και να μπορούμε να καταλαβαίνουμε;

Γιατί, για μένα, είναι ανεπίτρεπτο, για να μην πω ότι αυτό είναι το πραγματικά αιρετικό, όταν μπαίνεις σε μια εκκλησία να ακούσεις Λόγο Θεού, και ο Λόγος του Θεού να περιορίζεται σε ένα απόσπασμα του ενός λεπτού σε διάρκεια, σε μια γλώσσα ακατανόητη, και όλο το υπόλοιπο να είναι υμνωδίες, πάλι ακατάλυπτες, λόγω γλώσσας. Δεν επιτρέπεται η προσευχή να μην είναι προσβάσιμη σε όλους, λόγω μη κατανόησης της γλώσσας. Όπως και είναι ανεπίτρεπτο, σημερινοί ιεράρχες να ντύνονται ως βυζαντινοί αυτοκράτορες με χρυσάφια και ζαφείρια πάνω τους, όταν ο ίδιος ο Χριστός ήταν ρακένδυτος σε όλη τη διάρκεια της επίγειας σύντομης ζωής του, πρεσβεύοντας αυτή τη φιλοσοφία, τον τρόπο ζωής που οφείλει να ζει ο χριστιανός, με το προσωπικό Του παράδειγμα. Ο ίδιος ο Χριστός τα διδάγματά Του τα δίδαξε στην γλώσσα που μπορούσαν να καταλάβουν οι ακροατές Του. Το Πάτερ Ημών που δίδαξε δεν το δίδαξε σε αρχαΐζουσα γλώσσα, για να δείξει ότι είναι κάποιος, το δίδαξε στην καθομιλουμένη, ώστε να εισπραχτεί από τον απλό άνθρωπο που παρακολουθούσε και να ωφεληθεί από αυτό. Ήμαρτον. Προσκυνούμε ομοιώματα ξύλινα, χάλκινα, ασημένια, όταν η Αγία Γραφή το ξεκαθαρίζει ρητά: ΟΧΙ προσκύνημα ή λατρεία σε ομοιώματα. Ήμαρτον και πάλι. Ο Λόγος του Θεού μας λέει ότι ο Θεός ΔΕΝ θέλει να προσκυνάμε κανέναν είτε βρίσκεται στον ουρανό είται πάνω στη γη είτε κάτω από τη γη, είτε άγιος είναι είτε άγγελος, ΚΑΝΕΝΑΝ, παρά μόνο τον Θεό, που είναι άυλος και ενέργεια, και μέσα μου οφείλω να Τον προσκυνώ και να Τον λατρεύω, μέσα μου, μέσα στην καρδιά μου, με όλη τη διάνοια και το νου και την ψυχή και την καρδιά μου, με όλο μου το είναι. Προσκυνώ και λατρεύω την ουσία και την οντότητα του Θεού που κατοικεί μέσα μου. Ήμαρτον, και ήμαρτον και πάλι.

Δεν είμαστε Φαρισαίοι για να φερόμαστε ως Φαρισαίοι, ούτε βυζαντινοί αυτοκράτορες για να ντυνόμαστε και να περιφερόμαστε ως τέτοιοι. Είμαστε απλοί χριστιανοί, και ο απλός λαός και οι ιεράρχες που μας ποιμένουν, και προσπαθούμε όλοι εξίσου να μοιάσουμε στον Χριστό, τον μόνο Κύριο, που ήταν απλός και πράος και διακριτικός, που δεν είχε πού να ακουμπήσει το κεφάλι Του. Πόσο έχουμε απομακρυνθεί από αυτό που πρεσβεύει ο Κύριος για μας, είναι τραγικό. Για μένα, είναι προσβολή στα θεία, το μέγιστο αμάρτημα, το μόνο που δεν συγχωρείται, η προσβολή στην αλήθεια του Αγίου Πνεύματος.

Το σημερινό εδάφιο είναι παρμένο από το βιβλίο της Αποκάλυψης. Έχουμε κάνει πλήρη κύκλο αυτό τον μήνα, φτάσαμε στην τελευταία απόχρωση της εντολής για τον μήνα. Βρισκόμαστε τώρα στα χρόνια του Αντιχρίστου, έχουμε μπει σε αυτή την εποχή, την ζούμε ήδη, και η εντολή που έρχεται από τον Κύριό μας παραμένει: να φυλάω τις εντολές, να φυλάω την πίστη στον Ιησού. Όμως, τώρα, μας λέει αγίους, γιατί πλέον είμαστε οι άνθρωποί Του, οι άνθρωποι του προέδρου, οι άνθρωποι του βασιλιά. Έχουμε μπει στο στάδιο και το διανύουμε, ακολουθούμε τον Θείο Λόγο, υπακούμε τις εντολές, φυλάττουμε την πίστη, πλέον, είμαστε οι άγιοί Του. Ναι, κι εγώ, κι εσύ, όλοι μας. 

Δεν είμαι άγιος επειδή ένα ιερατείο αποφάσισε να με αγιοκατατάξει ως άγιο. Δεν είμαι άγιος επειδή είμαι αναμάρτητος. Δεν είμαι άγιος επειδή έφυγα από τον κόσμο για να λατρεύω τον Θεό πάνω στο βουνό και μέσα στις οπές της γης μονάχος. Όχι. Είμαι άγιος, επειδή ακολουθώ τον Χριστό. Ακολουθώ το παράδειγμά Του. Ακολουθώ την διδασκαλία Του. Έχω ατέλειες και πάθη, δεν είμαι το τέλειο παράδειγμα πιστού που Εκείνος θα ήθελε. Όμως, αναγνωρίζω ότι δεν είμαι τέλειος, και συνεχίζω να προσπαθώ. Συνεχίζω να κάνω τον αγώνα μου. Δεν εγκαταλείπω την προσπάθεια, παρόλο που γνωρίζω την αμαρτωλότητά μου. Είμαι προσανατολισμένος στην πορεία και την αλήθεια του Κυρίου. Θα πέσω στον πειρασμό, θα υποκύψω στον κόσμο, θα ξεγελαστώ από τον σκοτεινό. Όμως, παραμένω άγιος, γιατί ξανασηκώνομαι. Γιατί προσμένω τη σωτηρία. Γιατί ξέρω ποιον υπηρετώ. Γιατί ξέρω ποιον πιστεύω. 

Γι' αυτό είμαι άγιος, γιατί προσπαθώ να μοιάσω στον Θεό. Είναι εντολή Κυρίου, άγιοι γίνεσθε, ότι εγώ άγιος ειμί. Εμείς είμαστε το ιερατείο Του, η εκκλησία Του, εμείς είμαστε τα πρόβατά Του. Εμείς είμαστε η εκλεκτή γενιά, το βασιλικό ιερατείο, το άγιο έθνος, ο λαός τον οποίο διάλεξε ο Θεός, για να διακηρύξει τα μεγαλεία Εκείνου που μας οδήγησε από το σκοτάδι στο θαυμαστό Του φως. Εμείς, που κάποτε δεν ήμασταν καν λαός, όμως τώρα γίναμε λαός του Θεού. Εμείς, που άλλοτε δεν είχαμε ελεηθεί, όμως τώρα βρήκαμε το έλεος. (Α' Πέτρου 2: 9-10). 

Είμαστε οι άγιοί Του, γιατί κληθήκαμε από τον Ιησού Χριστό, όπως όταν σε καλούν στον στρατό, γίναμε η εκκλησία Του, είμαστε οι στρατιώτες Του που πολεμούμε κατά του σκοτεινού και αυτών που προσπαθεί να μας επιβάλει, κατά του κόσμου που παλεύει με νύχια και με δόντια να απομακρύνει τους ανθρώπους από την πηγή της σωτηρίας τους, και από τον ίδιο μας τον εαυτό, που δεν σταματά να δέχεται επιθέσεις από δυνάμεις και εξουσίες ενός αόρατου πολέμου, που συντελείται σε πνευματικές διαστάσεις. Είμαστε οι άγιοί Του, όλοι μας, όλοι όσοι τούτους τους σκοτεινούς καιρούς φυλάττουμε την πίστη του Κυρίου, ομολογούμε Χριστό, ακολουθούμε τις εντολές Του και τιμούμε τον Λόγο Του, υπακούοντας στο Άγιο θέλημά Του, μέχρι την τελευταία μας πνοή. Αμήν.

Ημέρα 30η - Αποκάλυψη 14:12

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP- Υπακοή στον Θεό (ημέρα 29η)

Εάν αγαπάμε τον Θεό είναι γιατί ο Θεός μας αγάπησε πρώτος. Κι αν αγαπάμε τους ανθρώπους, είναι γιατί αυτή η αγάπη προέρχεται από τον Θεό, αφού ο Θεός αγάπη εστί. Δεν είμαστε ικανοί να αγαπήσουμε από μόνοι μας, αν δεν έχουμε γνωρίσει τον Θεό πρώτα, ώστε να λάβουμε αυτή την ικανότητα. Όταν δεν μπορείς να αγαπήσεις είναι γιατί δεν έχεις γνωρίσει ακόμα τον Θεό, άρα, δεν είσαι ακόμα παιδί του Θεού, δεν ανήκεις ακόμα σε Αυτόν.

Όταν φτάσεις στην αγάπη του Χριστού, μέσω της πίστης και της υπακοής στις εντολές Του, αυτό σημαίνει ότι γεννήθηκες από τον Θεό, αγαπήθηκες από τον Θεό, και ο Θεός σου εμπότισε την ιδιότητα της αγάπης. Αγάπη και Θεός είναι όροι ταυτόσημοι, όπως και οι όροι Χριστός και σωτηρία, αφού το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο. Όταν φτάνεις να τηρείς τις εντολές αυτοβούλως, υπακούοντας αγόγγυχτα στο θέλημα του Θεού, είναι το σημάδι του Θεού πάνω σου, η σφραγίδα Του ότι ανήκεις σε Εκείνον και ότι πλέον έχεις πρόσβαση στις ιδιότητές Του, με κυριότερη την αγάπη.

Άνθρωποι που δεν αγαπούν τον Θεό, δεν έχουν φτάσει στην κατανόηση της έννοιας της αγάπης, που περιορίζεται στην επίγεια, εφήμερη και επισφαλή της διάσταση. Η επίγεια αγάπη εμπεριέχει ανασφάλεια και φόβο, ενώ η αγάπη του Θεού είναι τέλεια και ελευθερώνει τον άνθρωπο, διώχνοντας κάθε τι το αρνητικό μακριά. Φως και σκοτάδι δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Όσο συνεχίζουμε να βαδίζουμε προς το φως και την αγάπη του Κυρίου μας, όλα αρχίζουν να φωτίζονται από ένα διαφορετικό φως, που καμία σχέση δεν έχει με τον κόσμο. Αρχίζουμε να δεχόμαστε τις ακτίνες της αγάπης Του και να ζεσταίνει τόσο εμάς, όσο και τους γύρω μας. Η αγάπη γίνεται τώρα κάτι το φυσικό, γίνεται ιδίωμά μας, θεωρείται αυτονόητη, φυσιολογική, όσο το να εκτελούμε τις εντολές και τα θελήματα του Κυρίου μας, που γίνονται επίσης φυσικά και από αγάπη. 

Δεν υπηρετούμε τον Θεό επειδή πρέπει, τώρα Τον υπηρετούμε γιατί Τον αγαπούμε. Δεχτήκαμε τις ενέργειες του Αγίου Πνεύματος και όλα ξεκλειδώνουν μέσα μας. Η πίστη μας γίνεται δυνατότερη, η σχέση μας με τον Θεό ουσιαστικότερη, και η σχέση μας με τους συνανθρώπους αποκαλυπτικότερη, η οποία γίνεται ανιδιοτελής, αυτοτελής, δεν ζητάει κάτι ως αντάλλαγμα. Σκοπός της αγάπης μας προς τους ανθρώπους είναι η παρηγορία, η υποστήριξη, η ενδυνάμωση, η βοήθεια, η αυτοθυσία, όχι η αυτοεπιβεβαίωσή μας ότι αξίζουμε ή ότι πρέπει να αποδείξουμε ή να μας αποδείξουν κάτι οι άλλοι. Αυτή η μορφή αγάπης, ως προσφορά και δόσιμο του εαυτού μας χωρίς ανταλλάγματα, διαμορφώνεται και τροφοδοτείται από την ανεξάντλητη τροφοδοσία που δεχόμαστε κατευθείαν από τον Θεό, την πηγή της αγάπης, χάρη στην πίστη μας και την υπακοή μας σε Αυτόν, στις εντολές Του και το Θείο Θέλημά Του.

 Αυτού του είδους η αγάπη είναι σημάδι ότι έχουμε δεχτεί το άγγιγμα της αγάπης του Θεού και ότι είμαστε πλέον παιδιά του Υψίστου. Όταν συμβαίνει αυτό, το να υπακούω στις εντολές του Κυρίου, παύει να είναι υποχρέωση ή να θεωρείται ως αντάλλαγμα προκειμένου να λάβω κάτι από τον Θεό. Υπηρετώ τον Θεό από αγάπη, χάρη στην πίστη μου σε Εκείνον. Το κάνω αβίαστα, επειδή εγώ θέλω να συμμετέχω ενεργά στη σχέση μου μαζί Του. Γιατί εκεί μέσα θέλω να βρίσκομαι, γιατί η δική Του παρουσία είναι που με αναπαύει, με ειρηνεύει, με δυναμώνει, με παρηγορεί. Κι όσο πιο πολύ μεγαλώνει η πίστη μου στον Κύριο, τόσο η αγάπη Του προς εμένα πολλαπλασιάζεται και με πλημμυρίζει και, ως φορέας πλέον της αγάπης Του, μεταλαμπαδεύεται μέσω εμού στον πλησίον, επειδή, απλά, επέλεξα με την ελεύθερή μου βούληση να υπακούω, να υπηρετώ και να φυλάττω τον Λόγο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και τις Θείες εντολές.

Ημέρα 29η - Α' επιστολή Ιωάννου 5: 1-3

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 28η)

Η καρδιά δεν μπορεί να μας κατακρίνει όταν η αγάπη μας για τον Θεό και το πλησίον είναι αυθεντική και ουσιαστική. Το να λες ότι αγαπάς τους συνανθρώπους σου στα λόγια, χωρίς να νιώθεις την παραμικρή συμπόνοια στον πόνο και τη δυσκολία τους, χωρίς ίχνος αλήθειας και ανθρωπιάς μέσα στην καρδιά σου, ναι, αυτό είναι καταδίκη. Όταν, όμως, η καρδιά μας συναισθάνεται και ενεργεί κατά τους τρόπους του Χριστού, ο οποίος έδειξε έμπρακτα πώς ορίζει την αγάπη, μέσα από την απόλυτη αυτοθυσία Του για εμάς, προκειμένου να μας οδηγήσει στη σωτηρία, τότε δεν υπάρχει κατάκριση ούτε από την συνείδησή μας ούτε από τον Θεό, ο οποίος αρέσκεται να βλέπει την αγάπη του Κυρίου να βρίσκει εφαρμογή στις καρδιές των πιστών Του.

Δεν υπάρχει κατάκριση όταν τηρούμε τις εντολές και πράττουμε κατά το θέλημα του Κυρίου. Η υπακοή μας στον Χριστό είναι που ανοίγει τις υποσχέσεις Του προς εμάς. Έρχεται η ανταμοιβή και οι απολαβές όταν Του ζητούμε, μέσα από την προσευχή μας, την ευχαριστία μας προς Εκείνον και τις δεήσεις μας, να κάνει πράγματα για εμάς. Εννοείται, ότι θα πραγματοποιηθούν φτάνει να συμβαδίζουν με την διδασκαλία και το παράδειγμα του Χριστού. Τα αιτήματά μας πρέπει να συμβαδίζουν με όλα εκείνα που ξέρουμε ότι ευχαριστούν τον Θεό. Και τα ξέρουμε, όταν μελετούμε τον Λόγο του Θεού με σεβασμό, δεκτικότητα και ταπεινότητα, συστηματικά και με αφοσίωση, ώστε να δεχτούμε όλη τη γνώση και τη φρόνηση που ο Κύριος μας αποκαλύπτει μέσα από τον Θείο Λόγο Του. Και δεν μας αποκαλύπτει μόνο τη γνώση και τη φρόνηση, μας αποκαλύπτεται ο ίδιος, μας φανερώνει τον εαυτό Του, ποιος είναι, τι αγαπά, τι απεχθάνεται και τι ζητάει από εμάς, ώστε να ωφεληθούμε από αυτή την προσωπική πλέον σχέση μας μαζί Του στο έπακρο.

Εμείς τα ξεκινούμε όλα, από την δική μας υπακοή στον Θεό ανοίγει το κανάλι της αγάπης και της επικοινωνίας από και προς τον Πατέρα Θεό, μέσω του Υιού Του, Ιησού Χριστό και την πίστη μας προς Αυτόν. Όσο εμείς πιστεύουμε έμπρακτα στον Κύριο, ο Κύριος αποστέλλει σε εμάς το Πνεύμα το Άγιο. Όταν το Άγιο Πνεύμα κατοικεί μέσα μας, όλη η Αγία Τριάδα κατοικεί μέσα μας. Υπάρχει ένα ρεύμα αγάπης και επικοινωνίας ανάμεσα στους πιστούς που ακολουθούν με υπακοή τις θείες εντολές που καταργεί κάθε καταδίκη ή κατάκριση μέσα στην καρδιά μας, γιατί η καρδιά μας είναι γεμάτη από Χριστό και Πνεύμα Άγιο. Κι όταν συμβαίνει αυτό, τότε έρχεται η χάρη του Θεού Πατέρα και βλέπουμε θαύματα να συντελούνται στη ζωή μας και στους γύρω μας. Και όλα αυτά συμβαίνουν, επειδή πιστέψαμε στον Κύριο Ιησού Χριστό και υπακούσαμε στις εντολές Του, που είναι ουσιαστικά η αγάπη, η κάθετη και η οριζόντια, όπως έχουμε πει σε προηγούμενη ανάρτηση, κάθετη ως προς την αγάπη του πιστού προς τον Θεό και οριζόντια από τον πιστό προς τον πλησίον, έτσι όπως μας την δίδαξε με το παράδειγμά Του και τη διδασκαλία Του ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Θεού Υιός, ο Σωτήρ.

Ημέρα 28η - Α' επιστολή Ιωάννου 3: 21-24

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 27η)

Δεν θα έπρεπε, ως χριστιανοί, να παραξενευόμαστε από τις δοκιμασίες που μας ταλανίζουν στη ζωή, και δεν είναι σωστό να κατηγορούμε τον Θεό για ό,τι κακό μας συμβαίνει. Είμαστε ακόλουθοι Χριστού, και ο Χριστός κακοπάθησε, και μάλιστα άδικα, για να έχουμε εμείς την ελπίδα της σωτηρίας. Μας τοποθέτησε μακριά από την αμαρτία, ώστε να μπορούμε να ζούμε με γνώμονα τον Λόγο και τις εντολές του Κυρίου. Και αυτό, αναγκαστικά, έχει τις συνέπειές του.

Τη στιγμή που έρχεται φώτιση Θεού μέσα μας, έρχεται αυτόματα η καταδίκη. Καταλαβαίνουμε πόσο μακριά από τον Θεό βρίσκονται οι ασυδοσίες, τα γλεντοκόπια και οι πειρασμοί, με τα οποία είχαμε μεγαλώσει και συνηθίσει μέχρι τότε. Αυτά όμως όλα, πλέον, μας ενοχλούν, ενοχλούν την συνείδησή μας. Και κάθε φορά που πέφτουμε σε ατόπημα, δεν το ξεπερνάμε εύκολα, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αισθανόμαστε τύψεις για τα ατοπήματά μας, που τώρα δεν ανήκουν πια στο καλό κομμάτι της ημέρας, αλλά στην πτώση που νιώθουμε μέσα μας να συντελείται. Είναι το Πνεύμα το Άγιο που μας ενοχλεί στη συνείδηση, γιατί μας θέλει καθαρούς και άγιους.

Όταν, λοιπόν, οι συνήθειές μας αλλάζουν και πράγματα που συνηθίζαμε να κάνουμε δεν τα κάνουμε πια, όταν δεν μας αρέσουν πλέον ορισμένες παρέες, και απομακρυνόμαστε σιγά σιγά από περιβάλλοντα που δεν έχουν καμία σχέση να κάνουν με τον Θεό και αυτά που θέλει από εμάς, είναι φυσικό αυτή η μεταστροφή να γίνει αντιληπτή από τους άλλους. Βλέπουν ότι κάτι έχει αλλάξει με εμάς. Κι όταν, αρχίζουμε να εκφράζουμε έμπρακτα πράγματα Χριστού στους γύρω μας μέσα από την αλλαγή που συντελείται εντός μας, οι γύρω μας, αν δεν έχουν αυτή την καταδίκη από το Άγιο Πνεύμα μέσα τους όπως εμείς, αρχίζουν να χλευάζουν, να υποτιμούν, να αντιμάχονται, να εχθρεύονται, να μας επιτίθενται, να μας διαγράφουν. 

Όσο πιο μακριά βρίσκονται εκείνοι από τον Θεό, όσο πιο νεκροί - κατά την Αγία Γραφή, τόσο πιο έντονη είναι η δυσφορία τους προς εμάς. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι εμείς είμαστε εκείνοι που διαγράφουμε στην ουσία πρόσωπα, πράξεις, περιβάλλοντα, συμπεριφορές. Χάρη στη μεταστροφή που συντελείται μέσα μας, ο εαυτός μας δεν ανέχεται, δεν αντέχει να ζει μέσα στη βρωμιά και την αμαρτία. Και, σιγά σιγά, ως χριστιανοί κατά χάρη, όχι στο όνομα μόνο, απομακρυνόμαστε, αποσυρόμαστε από τα του κόσμου τούτου. Ο κόσμος δεν μας εκφράζει πλέον, δεν είναι πλέον το σπίτι μας όλο αυτό που ξέραμε μέχρι σήμερα. Σπίτι μας τώρα είναι ο Χριστός και όλο αυτό που πρεσβεύει.

Όμως, ας μην φοβόμαστε την κριτική του κόσμου. Ο Θεός ανταποδίδει κατά τα έργα μας και θα δώσουμε όλοι λόγο σε εκείνον που είναι έτοιμος να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς. Ο Κύριος μας έδειξε πώς είναι να κακοπαθείς από έναν κόσμο που ελέγχεται από τον σατανά, θέτοντας το δικό Του παράδειγμα προς δική μας μίμηση. Μας παροτρύνει να οπλιστούμε με το δικό Του φρόνημα, της υπομονής, της ανοχής, της συγχωρητικότητας, της αγάπης, της πραότητας, της αδελφοσύνης, δοξάζοντας τον Θεό για όλα, τα καλά και τα άσχημα. Μας παροτρύνει επίσης να απέχουμε από το κακό. Όταν το κακό έρχεται να σου επιτεθεί, δεν θέλει να το ανταποδίδουμε, γιατί η εκδίκηση ανήκει στον Κύριο. 

Ο Κύριος ξέρει πόσο υποφέρουμε, και η κρίση Του είναι κοντά. Η υπακοή μας στο θέλημά Του να υπομένουμε τις κακουχίες, είναι η απόδειξη ότι βαδίζουμε πάνω στον δρόμο του Κυρίου, ένα σημάδι ότι ο Κύριος είναι ικανοποιημένος από το μέγεθος της πίστης μας και της υπακοής μας προς το άγιο θέλημά Του, γιατί ξέρει ότι οι δικές μας δοκιμασίες γίνονται καμίνι στο οποίο σμιλεύεται η ποιότητα του χαρακτήρα μας, αυθεντική και ατόφια κατά το δικό Του πρότυπο. Κοινωνώντας τον πόνο Του Χριστού, κοινωνούμε Χριστό, κοινωνούμε χαρακτήρα Χριστού και κοινωνούμε και την ευαρέστησή Του σε όσους ακολουθούν τις διδαχές και τις εντολές Του, με το Πνεύμα Κυρίου και τη Θεία Χάρη να παραμένουν μέσα στις καρδιές μας προς δική μας σωτηρία και δική Του δόξα.

Ημέρα 27η - Α' επιστολή Πέτρου 4: 16-17

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 26η)

Ο Θεός δεν απαντάει στις προσευχές των εγωιστών, όσων επιδιώκουν την ηδονή, τη φιλοδοξία, την εξουσία, τις απολαύσεις, τα επιτεύγματα, αλλά απαντάει στις προσευχές και τις δεήσεις των δικαίων. Δίκαιοι, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, χαρακτηρίζονται εκείνοι που πιστεύουν στο όνομα του Κυρίου, Τον ομολογούν, εφαρμόζουν το θέλημά Του, και μάχονται κατά της αμαρτίας και του κακού, διαφοροποιώντας τον εαυτό τους από τον κόσμο.

Λίγο πιο πάνω στο ίδιο κεφάλαιο, υπάρχει εδάφιο που λέει: "Μοιχαλοί και μοιχαλίδες, δεν ξέρετε ότι η φιλία του κόσμου είναι έχθρα προς τον Θεό; Όποιος, λοιπόν, θελήσει να είναι φίλος του κόσμου, γίνεται εχθρός του Θεού." - Ιακ. 4:4. Γιατί μας ονομάζει μοιχαλούς και μοιχαλίδες; Επειδή απιστούμε απέναντι στον Λόγο του Θεού και τις εντολές Του. Καταπατούμε τον νόμο του Θεού κάθε φορά που επιλέγουμε να στραφούμε στα πράγματα του κόσμου και αγνοούμε ή αδιαφορούμε για τον Θεό Πατέρα μας.

Γι' αυτό και τα σημερινά εδάφια έρχονται ως ένας καταιγισμός εντολών και παροτρύνσεων προς όλους εμάς που δεν δίνουμε την πρέπουσα αξία, σεβασμό και φόβο απέναντι στον Κύριο, αντίθετα, οι επιθυμίες μας είναι επιθυμίες επίγειες, εφήμερες, της απόλαυσης, των πειρασμών, της αμαρτίας. Γυρίστε στον Θεό, η πρώτη σύσταση. Αντισταθείτε στον διάβολο, η δεύτερη. Ξεπλυθείτε από την αμαρτία, εξαγνίστε την ψυχή σας, σταματήστε να διχάζεστε ανάμεσα στον Θεό και τον κόσμο - διάβολο. Έχετε το θάρρος να στερηθείτε την καλοπέρασή σας, να πενθήσετε για τα αμαρτήματά σας, να κλάψετε από μεταμέλεια. Μη χαίρεστε με τα εφήμερα επιτεύγματά σας, αντίθετα, πενθείστε που δεν είστε δυνατοί αρκετά στην πίστη και δεν υπακούτε στο θέλημα Του Κυρίου.

Είναι τα δύο αφεντικά που αναφερθήκαμε σε προηγούμενη ανάρτηση, οι δύο στρατηγοί. Ή τον Θεό θα υπηρετούμε ή τον διάβολο, τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Ο διάβολος, όπως μας αποκαλύπτεται μέσα στον Λόγο του Θεού, κρύβεται μέσα στον κόσμο και μέσα στον άνθρωπο, γι' αυτό δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η μόνη αξιόπιστη πηγή εμπιστοσύνης και αλήθειας είναι ο Θεός. Όσο απομακρυνόμαστε από την εμπιστοσύνη μας στον κόσμο - διάβολο, τόσο προσεγγίζουμε στην εμπιστοσύνη του Θεού. Και όσο πιο ταπεινωμένοι - μετανοημένοι επιστρέφουμε στον Κύριο, τόσο ο Κύριος μας υψώνει απομακρύνοντάς μας από την φθορά και την πτώση του αμαρτωλού και σκοτεινού και γεμάτου ψέματα, απάτες και αυταπάτες κόσμου στον οποίο καλούμαστε να ζήσουμε. 

Δεν γίνεται να ενστερνιζόμαστε πρακτικές, αξίες και συμπεριφορές που δεν συμβαδίζουν με το θέλημα του Θεού, ούτε και με τον τίτλο μας ως χριστιανοί, και την ίδια ώρα να καταπατούμε το Άγιο θέλημά Του με τη ζωή μας και τις επιλογές που κάνουμε. Είναι μία πνευματική μοιχεία όταν συμβαίνει αυτό, μια απομάκρυνση από την πορεία μας προς την σωτηρία και σίγουρα, δεν πρόκειται να δεχτούμε καμία ευεργεσία και κανένα πνευματικό δώρο από Εκείνον, όσο επιμένουμε να υιοθετούμε κοσμικές πεποιθήσεις και ροπές απορρίπτοντας την προσωπική μας σχέση μαζί Του.

Ημέρα 26η - επιστολή Ιακώβου 4: 7-10

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 25η)

Το να κάθεσαι και να διαβάζεις ή να ακούς τον Λόγο του Θεού και μετά να φεύγεις να κάνεις τις υπόλοιπες υποχρεώσεις της ημέρας σου, χωρίς να θέσεις τα όσα έμαθες σε εφαρμογή, είναι δώρον άδωρον, χρόνος χαμένος. Όπως δώρον άδωρον είναι να κάνεις όλα τα τυπολατρικά της εκκλησίας σου τηρώντας τα κατά γράμμα, χωρίς να έχεις εντρυφήσει στη διδασκαλία του Κυρίου και να την έχεις μετουσιώσει σε έργο Θεού. 

Οι εντολές του Κυρίου δεν είναι για να διαβάζονται απλά, αλλά για να μετουσιώνονται σε πράξη, σε έργο. Δεν πρόκειται να δεις ορατό αποτέλεσμα στη ζωή σου όταν δεν εντρυφείς στον Άγιο Λόγο χωρίς να αναρωτάς τον εαυτό σου, γιατί μου το έδειξε αυτό ο Θεός σήμερα; τι προσπαθεί να μου δείξει; τι με διδάσκει; πώς μπορώ αυτό που διάβασα να το κάνω πράξη που να ωφελήσω τον εαυτό μου και τους άλλους; πώς μπορεί να με κάνει καλύτερο άνθρωπο το εδάφιο που διάβασα, να με ωριμάσει, να με μεταμορφώσει, να με κάνει από παθητικό αναγνώστη σε ενεργό μέλος της εκκλησίας, να με κάνει στρατιώτη του Χριστού;

Όλα αυτά για να απαντηθούν και να βρουν εφαρμογή απαιτούν να καθίσουμε μπροστά στον καθρέφτη του Θεού, απογυμνωμένοι από υποκρισίες και επίκτητες ιδεολογίες ή πεποιθήσεις, γυμνοί από μάσκες και συνήθειες, αλλά ειλικρινείς, ταπεινοί και δεκτικοί στη γνώση που περιμένει να μας αποκαλυφτεί. Χρειάζεται να πάρουμε τον χρόνο μας και να αρχίσουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας με προσοχή, να αρχίσουμε να προσέχουμε μοτίβα στη συμπεριφορά μας, στο ποιοι είμαστε στον πυρήνα μας. Πώς μιλάμε; Πώς δρούμε; Πώς αντιδρούμε; Τι μας πυροδοτεί φιλονικίες; καταλαλιές; συκοφαντίες;  Πώς σκεφτόμαστε; Τι αντίχτυπο έχουν οι συνήθειές μας στα παιδιά μας; στους φίλους μας; Και πόσο κοντά ή μακριά βρισκόμαστε από την διδασκαλία του Θεού; από την αλήθεια του Κυρίου; Είμαστε ευχαριστημένοι με τον εαυτό μας σε σχέση με τον Κύριο ή μήπως όχι; Κι αν δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε μέσα στην ψυχή μας, πώς μπορούμε να το διορθώσουμε, ώστε να ευθυγραμμιστούμε λίγο περισσότερο στον Λόγο του Θεού, ο οποίος μας έχει υποσχεθεί την μακαριότητα, την ευτυχία;

Αυτό τον ρόλο παίζει ο Λόγος του Θεού στη ζωή του ανθρώπου, αφού στην ουσία του, ο Άγιος Λόγος του Θεού είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας. Είσαι σωστός; Είσαι ευθυγραμμισμένος με αυτό τον Λόγο του Θεού, της αλήθειας και της ζωής; Προχωράς παρακάτω, σε νέα γνώση, σε νέα δόξα. Δεν είσαι; Γυρίζεις πίσω και προσπαθείς ξανά από την αρχή. Ο Λόγος του Θεού γίνεται ο γνώμονας της ζωής μας, και αυτός ο γνώμονας, αυτό το σημείο αναφοράς, μας κρατάει εστιασμένους, συγκεντρωμένους στη σωστή πορεία, την πορεία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όπως μας την διδάσκει ο Άγιος Λόγος Του.

Όσο μένουμε στα λόγια και δεν προχωρούμε στα έργα της βελτίωσης του εαυτού μας σε σχέση με εμάς τους ίδιους, τους συνανθρώπους γύρω μας και την σχέση μας με τον Θεό, πάντα με οδικό χάρτη τον Θείο Λόγο, η χάρη του Θεού τραβιέται από εμάς. Άδικα προσευχόμαστε να εκπληρώσει τα όνειρα και τις επιθυμίες μας. Η ευτυχία, η μακαριότητα, όπως μας υπόσχεται ο Λόγος του Θεού, απαιτεί δουλειά από μέρους μας, είναι ένα δώρο που πρέπει να κερδηθεί από εμάς με την προσωπική μας εργασία και προσπάθεια, μέσα από έργα Κυρίου, και φυσικά με τον Κύριό μας και τη Θεία χάρη Του συνοδοιπόρο και οδηγό στην προσωπική μας ωρίμανση και εξέλιξη ως άξιοι μαθητές και παιδιά Του.

Ημέρα 25η - επιστολή Ιακώβου 1: 22-25

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗