Αν...

Αναρωτιέμαι πόσο διαφορετικά θα είχε ίσως εξελιχθεί ο χώρος των γραμμάτων και των τεχνών αν αυτή η ατέλειωτη στρατιά των αυτόχειρων καλλιτεχνών ανά τον κόσμο δεν είχαν αποφασίσει να βάλουν τόσο νωρίς τελεία στη ζωή τους...

28 Μαρτίου 1941: η Βιρτζίνια Γουλφ βάζει τέλος στη ζωή της

Written by logotexnis  //  28/03/2014  //  Επικαιρότητα  //  Comments Off

Σαν σήμερα, πριν από 73 χρόνια, η Βιρτζίνια Γουλφ έθεσε τέλος στη ζωή της, αφήνοντας το παρακάτω γράμμα στον σύζυγό της, Λέοναρντ.

"28 Μαρτίου 1941

Πολυαγαπημένε μου,

Νιώθω μέσα μου με σιγουριά πως και πάλι τρελαίνομαι. Νομίζω πως δε μπορούμε να υποστούμε άλλη μια από εκείνες τις τρομερές στιγμές. Κι αυτή τη φορά δεν θα συνέλθω. Αρχίζω ν’ ακούω φωνές και δε μπορώ να συγκεντρωθώ. Έτσι, λοιπόν, θα κάνω αυτό που νομίζω είναι καλύτερο. Μου έδωσες τη μεγαλύτερη δυνατή ευτυχία. Υπήρξες για μένα, με κάθε τρόπο, όσα μπορεί κανείς να υπάρξει. Δεν πιστεύω πως δυο άνθρωποι θα μπορούσαν να ήταν πιο ευτυχισμένοι, μέχρι να έρθει τούτη η τρομερή ασθένεια. Δε μπορώ πλέον να το αντέξω. Ξέρω ότι σου καταστρέφω τη ζωή, ότι χωρίς εμένα θα μπορούσες να δουλέψεις. Και θα το κάνεις, το ξέρω. Βλέπεις, ούτε αυτό δε μπορώ να γράψω αξιοπρεπώς. Δε μπορώ να διαβάσω. Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι χρωστώ την ευτυχία μου σε σένα. Υπήρξες απίστευτα υπομονετικός και καλός μαζί μου. Θέλω να το πω αυτό –όλοι το γνωρίζουν. Αν θα μπορούσε κάποιος να με έχει σώσει, αυτός είσαι εσύ. Φαίνεται πως τα πάντα μ’ έχουν εγκαταλείψει, εκτός από τη βεβαιότητα της καλοσύνης σου. Δε μπορώ να συνεχίζω να σου καταστρέφω τη ζωή.

Δεν πιστεύω πως δυο άνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν υπάρξει τόσο ευτυχείς, όσο εμείς οι δύο.

Β."

---

[Μετάφραση: Ούρσουλα Φωσκόλου]

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!

Φρεσκοκομμένες φρέζιες από τα χεράκια του γιου μου και του άνδρα μου 

από το κτήμα που έχει ντυθεί τα ανοιξιάτικα κι ευωδιαστά του 

το δώρο μου για την ονομαστική μου εορτή. 

Ομορφιά και αγάπη. 

Οικογένεια. 

Τι άλλο να ζητήσω;

Χρόνια Πολλά!

evapsarrou.blogspot.com

Λουλούδια και Πεταλούδες για τη Φλόγα - η συμμετοχή μου

Στην εκπνοή του χρόνου στέλνω κι εγώ τη συμμετοχή μου για τον σύλλογο της Φλόγας, μια σημαντική εκδήλωση φιλανθρωπικού χαρακτήρα με σκοπό να βοηθηθούν παιδιά που πάσχουν από νεοπλασματική ασθένεια.

Το θέμα των έργων των Ελληνίδων Βloggers σε Δράση που θα συμμετάσχουν στο bazaar της Ναυπάκτου είναι:

"Πεταλούδες & Λουλούδια"

Πεταλούδες και λουλούδια λοιπόν κι από μένα σε ένα έργο που ολοκληρώθηκε μετά από αρκετά διαδικαστικά στάδια.

Σαν βάση χρησιμοποιήσα έναν τετράγωνο καμβά μεσαίου μεγέθους. Με τη βοήθεια ακρυλικού στόκου δημιούργησα σε πρώτη φάση τις βασικές φόρμες του θέματος, ώστε να επιτευχθεί η αναγλυφότητα που επιθυμούσα.

evapsarrou.blogspot.com

   Στη συνέχεια άρχισαν να μπαίνουν τα πρώτα χρώματα

evapsarrou.blogspot.com

 Από κοντά φαίνεται πιο καθαρά η τρισδιάστατη αίσθηση που ήθελα να έχει το έργο.

evapsarrou.blogspot.com

 Υπήρχαν ακόμα ατέλειες εδώ κι εκεί, αλλά η διαδικασία απείχε πολύ από την ολοκληρωσή της.

evapsarrou.blogspot.com

 Επόμενο βήμα: να φτιάξω τις πεταλούδες. Προτίμησα να χρησιμοποιήσω ένα διαφορετικό υλικό ώστε να φαίνονται ότι πραγματικά έχουν καθίσει πάνω στα πέταλα των λουλουδιών. Σε ένα κομμάτι από φύλλο χαλκού σχεδίασα δύο αρκετά μεγάλες πεταλούδες, που στη συνέχεια τους έδωσα τη σχετική αναγλυφότητα με το ειδικό εργαλείο. Η δουλειά σε αυτή τη φάση γίνεται από την πίσω πλευρά του φύλλου χαλκού, ώστε η αναγλυφότητα που θα δώσει η πίεσή μας πάνω του να αναδειχθεί στην κανονική πλευρά του σχεδίου.

evapsarrou.blogspot.com

 Όταν τελείωσα αυτό το κομμάτι της διαδικασίας, γύρισα το φύλλο χαλκού από την καλή του πλευρά και με τη φλόγα ενός καμινέτου άρχισα να καίω προσεκτικά τις πεταλούδες μου. Αυτή η τεχνική πετυχαίνει να αλλοιώσει το χρώμα του χαλκού χαρίζοντάς του πολύ όμορφα πετρόλ νερά.

evapsarrou.blogspot.com

 Το επόμενο βήμα ήταν να τις κόψω περιμετρικά με ένα ψαλίδι

evapsarrou.blogspot.com

 και μετά να τις γυρίσω και πάλι από την πίσω πλευρά για να γεμίσω τα βαθουλώματα με στόκο, ώστε να μην χαλούν αν κάποιο χέρι τύχει και πέσει πάνω τους. Πριν στεγνώσει, δεν ξεχνώ να προσθέσω τις κεραίες από σύρμα στο χρώμα του χαλκού, καθώς και ένα κομματάκι καλαμιού κατά μήκος του σώματός τους ώστε όταν έρθει η ώρα να τοποθετηθούν πάνω στον πίνακα, να υπάρχει απόσταση μεταξύ αυτών και της επιφάνειας του καμβά.

evapsarrou.blogspot.com

 Όταν στέγνωσε και ο στόκος, τις γύρισα και πάλι από την καλή τους πλευρά. Καθάρισα κάποια υπολείμματα στόκου που είχαν διαρεύσει από τις εσοχές των φτερών, προσεχτικά για να μην τις χαράξω, και στη συνέχεια με λίγο μαύρο χρώμα τόνισα κάποιες λεπτομέρειες του σχεδίου. Στη συνέχεια τις πέρασα με λίγο γυαλιστικό βερνίκι.

evapsarrou.blogspot.com

 Αυτό επιτυγχάνει δύο πράγματα, τονίζει τα χρώματα, ενώ ταυτόχρονα προστατεύει τον χαλκό από τις ατμοσφαιρικές συνθήκες διατηρώντας τον αναλλοίωτο με το πέρασμα του χρόνου.
Εδώ φαίνονται λίγο πιο καθαρά τα νερά που επιτεύχθηκαν από το κάψιμο, καθώς και η απόστασή τους από την επιφάνεια του καμβά.

evapsarrou.blogspot.com

 Κάποια τελευταία φινιρίσματα στο χρώμα του φόντου που έπρεπε να βαθύνει ακόμα περισσότερο προκειμένου να αναδειχθούν οι πεταλούδες

evapsarrou.blogspot.com

και το έργο ολοκληρώθηκε! Εδώ το βλέπετε στην τελική του μορφή!

evapsarrou.blogspot.com

Ήταν μια διαδικασία που μου πήρε αρκετές ημέρες, αφού χρειαζόταν να στεγνώνει κάθε φορά το εκάστοτε  υλικό ή χρώμα, ώστε να μπορώ να περνάω στο επόμενο, αλλά και που απόλαυσα το κάθε της λεπτό.

evapsarrou.blogspot.com

 Η έκθεση με τις δημιουργίες των Ελληνίδων Bloggers σε Δράση θα πραγματοποιηθεί στην όμορφη Ναύπακτο στις 4, 5 και 6 του Απρίλη και όλα τα έσοδα θα διατεθούν, όπως προανέφερα, στον σύλλογο γονέων παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια Φλόγα.

Αυτή είναι η επίσημη πρόσκληση για όσους θελήσουν να επισκεφθούν την έκθεση - bazaar στη Ναύπακτο:

Όλες τις συμμετοχές μπορείτε να τις δείτε συγκεντρωμένες στον ιστότοπο της Δράσης Ελληνίδων Bloggers εδώ.

Εύχομαι κάθε επιτυχία!

Flickr - οι φωτογραφίες της εβδομάδας

Μια στάση για καφέ σε ένα από τα πιο γνωστά καφε-ζαχαροπλαστεία του Λουτρακίου στην επιστροφή για Αθήνα. Έξω η βροχή ασταμάτητη, μέσα θαλπωρή και ζεστασιά και ένας αχνιστός καπουτσίνο που περιμένει να τον απολαύσεις.

evapsarrou.blogspot.com

 
Πορτοκάλια στον ήλιο θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί αυτή η φωτογραφία ή Oranges and sunshine, όπως είναι και ο τίτλος μιας υπέροχης ανθρώπινης ταινίας που βασίζεται σε αληθινή ιστορία, με μια Emma Watson καταπληκτική. Η μισή γυρισμένη στο βροχερό Νότινγκχαμ της Αγγλίας, η άλλη μισή στην πυρακτωμένη Αυστραλία. Θέμα της μια κοινωνική λειτουργός που πέφτει πάνω σε ένα από τα μεγαλύτερα μεταναστευτικά σκάνδαλα της Αγγλίας με θύματα μικρά παιδιά που απελάθηκαν μαζικά στην αυστραλιανή ήπειρο. Μετά από μακροχρόνιες μάχες που έδωσε σχεδόν μόνη της και ενάντια σε αλλεπάλληλα εμπόδια καταφέρνει να ενώσει ξανά χιλιάδες οικογένειες που είχαν χάσει κάθε ελπίδα να ξανασμίξουν ποτέ με τους αγαπημένους τους.

evapsarrou.blogspot.com

 
Kαι, φυσικά, μερικές απόψεις της πάντα βροχερής Ουαλίας. Μια περιοχή χαμηλών τόνων, με επαρχιακό χρώμα και ατμόσφαιρα, με ήσυχη καθημερινότητα και ήπιο αισθητικά αστικό περιβάλλον που μου ταιριάζουν πολύ. Το πάρκο που διασχίζει ο γιος μου καθημερινά για να πάει στη σχολή του.

evapsarrou.blogspot.com

 
Aυτή είναι η πίσω είσοδος της σχολής, η ας πούμε ανεπίσημη που χρησιμοποιούν κυρίως οι φοιτητές των beck houses, των κτηριακών δηλαδή συγκροτημάτων που στεγάζουν τους εκεί φοιτητές. Ολόκληρες συνοικίες αφιερωμένες στον φοιτητόκοσμο ενός πανεπιστημίου που, παρόλο που είναι δημόσιο, παρόλο που βρίσκεται σε πόλη επαρχιακή, είναι τόσο άψογα οργανωμένο και τόσο άριστα λειτουργήσιμο και φιλικό, τόσο με τους φοιτητές όσο και με τους γονείς τους, από την πρώτη στιγμή που γίνεται η πρώτη εξ' αποστάσεως επικοινωνία μέχρι το τέλος της φοίτησης που πραγματικά σε αποστομώνει.

evapsarrou.blogspot.com

Οι κάτοικοι της πόλης δείχνουν να έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τα ζώα. Οι εννιά στους δέκα είναι κάτοχοι ενός τουλάχιστον κατοικίδιου, με κυρίαρχα βέβαια τα σκυλιά. Τα πάρκα γεμίζουν από ανθρώπους με τα σκυλιά τους, παίζουν μαζί τους, κάνουν τις βόλτες τους, γελούν, γαληνεύουν, γεμίζουν. Η αγάπη προς τα ζώα μαρτυρεί πολλά πράγματα για τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου. Δείχνει πως έχει ευγενικά ένστικτα, καλοσύνη και αγάπη στην ψυχή. Τόση που περισσεύει να την μοιραστεί με πλάσματα ανιδιοτελή και αγνά όπως τα ζώα.

evapsarrou.blogspot.com

 
Mια άποψη γειτονιάς λίγο πιο έξω από το κέντρο που φτάνεις άνετα ακόμα και με τα πόδια από όποιο σημείο της πόλης και αν βρίσκεσαι. Ομοιόμορφα, σεμνά, τακτοποιημένα, καθαρά, ήσυχα... ποιος δεν θα ήθελε να ζει σε ένα τέτοιο νοικοκυρεμένο περιβάλλον;

evapsarrou.blogspot.com

 
Δίπλα στη σχολή και κατά μήκος όλης της πόλης του Swansea ξεδιπλώνεται η ακτογραμμή, μια ατέλειωτη αμμουδιά που προχωράει για πολλά χιλιόμετρα και που είναι οργανωμένη για περίπατο, ποδηλασία και διάφορες υπαίθριες ενασχολήσεις σε όλο το μήκος της. Ούτε ένα σκουπιδάκι, μόνο χρυσαφένια άμμος και ο αχανής ωκεανός του Ατλαντικού να γεμίζει το βλέμμα και να αδειάζει τη σκέψη με έναν τρόπο σχεδόν μαγικό..

evapsarrou.blogspot.com

 
Mε αυτή τη μαγεία λέω να κλείσω την φωτογραφική μου εβδομάδα.

Στο Flickr μπορείτε να με βρείτε εδώ.

Εύχομαι σε όλους ένα ζεστό και όμορφο σαββατοκύριακο.

Να περνάτε καλά!

Φωτογραφίες εβδομάδας και η άνοδος της αυτοκρατορίας

Ήρθε. Το μαρτυρούν οι φρέζες που σκάζουν μύτη σε γοργούς ρυθμούς η μια μετά την άλλη κατακλύζοντας το κτήμα με το πλούσιο χρώμα και άρωμά τους

evapsarrou.blogspot.com

Όλες τους κίτρινες βγήκαν φέτος για κάποιον ανεξήγητο λόγο

evapsarrou.blogspot.com

 
Το προδίδουν τα γυμνά κλωνάρια της ροδιάς που γέμισαν μικροσκοπικά κατακόκκινα φυλλαράκια γεμάτα χυμούς, η άνοιξη ήρθε, είναι εδώ και ο βροχερός καιρός δεν την έχει ξεγελάσει.

evapsarrou.blogspot.com

 
Η Αθήνα μετά τη βροχή είναι μια κούκλα. Το πανεπιστήμιο φωταγωγημένο με φόντο έναν θυμωμένο ουρανό

evapsarrou.blogspot.com

 
να βαστά γερά την έννοια του μέτρου

evapsarrou.blogspot.com

της αρμονίας και της ομορφιάς

evapsarrou.blogspot.com

   
Μια άποψη της Ακαδημίας όπως φαίνεται από την είσοδο του πανεπιστημίου

evapsarrou.blogspot.com

 
και της πόλης σε παράλληλη τροχιά που τρέχει να προφτάσει το σήμερα.

evapsarrou.blogspot.com

 
Απόγευμα Κυριακής στον κινηματογράφο για τους πολυαναμενόμενους "300: η άνοδος της αυτοκρατορίας". Η ουρά για τα εισιτήρια ασφυκτική από κόσμο. Νεολαία πάρα πολλή, αλλά και οικογένειες, ζευγάρια κάθε ηλικίας, μόνοι τους, με τα παιδιά τους, για να δουν τη συνέχεια των Θερμοπυλών με τους 300 του Λεωνίδα, να δουν την ένδοξη κατάληξη της άνισης αναμέτρησης μεταξύ Ελλήνων και Περσών.

Σίγουρα, όχι η ταινία που φανταζόμουν, σίγουρα όχι το μεγαλειώδες θέαμα που θα μπορούσε να ήταν. Η πλοκή γίνεται μέτρια όταν έχεις γνώση του ιστορικού γεγονότος, όταν βλέπεις τις ανακρίβειες και τις επιπόλαιες προσεγγίσεις χαρακτήρων και καταστάσεων, παρόλα τα θεαματικά πλάνα που σε καθηλώνουν από την αρχή ως το τέλος.

Δεν έχω ξαναδεί πιο μαύρο το Αιγαίο, πιο κόκκινα τα κύματα, πιο ζοφερό τον ουρανό που δεν φωτίστηκε ούτε σε ένα πλάνο από μια αχτίδα ήλιου. Έβλεπα μια Ελλάδα που δεν υφίσταται παρά μόνο στη φαντασία του σκηνοθέτη της ταινίας. Έβλεπα έναν Θεμιστοκλή να παρίσταται και στη μάχη του ..Μαραθώνα (!!), διστακτικό, ασταθή, χάρτινο, με τη στρατηγική του να επιτυγχάνεται χάρη στις συγκυρίες της τύχης (!!) όπως η από μηχανής θεού εμφάνιση του στόλου των Σπαρτιατών την τελευταία στιγμή για να σώσουν τη μέρα (!!), έναν ηγέτη που δεν έχει τίποτα το αξιόλογο να πει που να δείχνει ή έστω, να υπαινίσσεται το ιδεολογικό του υπόβαθρο, τη φιλοσοφία που τον διακατέχει, τόσο εκείνον όσο και τη δημοκρατική Αθήνα για την οποία μάχεται, πέρα από ένα ξερό "όχι" που επαναλάμβανε ξανά και ξανά λες και ήταν αναλφάβητος, έναν άβουλο Ξέρξη που βούτηξε στα νερά του ποταμού άντρας και αναδύθηκε ..ερμαφρόδιτος (!!), που ήταν παρών και στη μάχη του Μαραθώνα (!!) δέκα χρόνια πριν μαζί με τον πατέρα του, ο οποίος πατέρας πεθαίνει εκεί (!!) από βέλος του Θεμιστοκλή (!!), έναν γιο πέρση βασιλιά που χρίστηκε βασιλιάς, όχι ως ο εξ' αίματος φυσικός διάδοχος του θρόνου, αλλά χάρη σε μια Ελληνίδα από την Αλικαρνασσό που έτυχε να βρίσκεται κάτω από την προστασία του Δαρείου και η οποία μόνη της κατέστρωσε όλα τα πολεμικά σχέδια κατά των Αθηναίων, ενός εκ των οποίων και ο αιφνιδιασμός του αντίπαλου στόλου με ..υγρό πυρ (!!) και με τον Ξέρξη να παρίσταται ως ένας μαινόμενος πλην απλός θεατής (!!) και τόσα άλλα.

evapsarrou.blogspot.com

 
Όμως, από την άλλη, χαίρομαι που γυρίστηκε αυτή η ταινία, γιατί ο κινηματογράφος έχει μια ιδιαίτερη δύναμη στο να μεταδίδει πράγματα στον κόσμο και αυτή τη φορά, οι μάγοι του χολυγουντιανού κινηματογράφου ασχολήθηκαν με κάτι δικό μας, κάτι ελληνικό. Που σημαίνει πως κάποιοι στην άλλη άκρη του κόσμου έμαθαν ότι υπήρξε ένας Θεμιστοκλής σ' αυτή τη χώρα, ότι χάρη στη νίκη του στη ναυμαχία της Σαλαμίνας η Ευρώπη έμεινε αλώβητη από τις επεκτατικές διαθέσεις της πανίσχυρης τότε περσικής αυτοκρατορίας και είναι αυτό που είναι σήμερα και δεν είναι κάτι άλλο.

Κάποιοι εμπνεύστηκαν από την δική μας δεξαμενή, άντλησαν από αυτήν ό,τι θεώρησαν χρήσιμο για να πουν αυτή την ιστορία. Και αυτό, το ότι εξακολουθούμε μέχρι και σήμερα να αποτελούμε πηγή έμπνευσης σε μια μορφή τέχνης με τη δύναμη και οικουμενικότητα της τέχνης του κινηματογράφου, για μένα είναι σίγουρα κάτι καλό.

Στο Flickr θα με βρείτε εδώ.

Οι κήποι του Monet

Οι κήποι του ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Claude Monet δημιουργήθηκαν εκ του μηδενός από τον ίδιο όταν αποφάσισε να τους μετατρέψει σε κύρια πηγή έμπνευσης στην τέχνη του. Μακριά από το πολύβοο Παρίσι και μέσα στην αγκαλιά της φύσης για τα τελευταία τριάντα χρόνια της ζωής του, ο Μονέ βρήκε σε αυτό το ειδυλλιακό περιβάλλον την αποκλειστική πηγή των εικαστικών θεμάτων του.

Ίριδες, καμπανούλες, τουλίπες, κλαίουσες, νάρκισσοι, ιβίσκοι, η διάσημη λίμνη με τη γιαπωνέζικη γεφυρούλα (η οποία έγινε και δική μας πηγή έμπνευσης στο εξοχικό, θα σας τη δείξω όταν θα είναι έτοιμη) και, φυσικά, τα περίφημα νούφαρα, τα τελευταία έργα της ζωγραφικής του καριέρας, που σήμερα θεωρούνται από τα πιο ακριβοπληρωμένα έργα τέχνης παγκοσμίως, όλα έχουν ζωγραφιστεί εκτός ατελιέ, με τη ζωντανή παρουσία του ζωγράφου μπροστά στο θέμα του, όπως αυτό τροποποιείται ανταποκρινόμενο κάθε φορά στο φως του ήλιου, στο ιρίδισμα του νερού, στο ρυτίδισμα της επιφάνειάς του από τον άνεμο κάθε στιγμή της ημέρας και σε κάθε αλλαγή του καιρού.

Οι κήποι αναπτύσσονται σε μια έκταση πολλών στρεμμάτων, στα οποία απασχολούνταν πλήθος κηπουρών προκειμένου να βρίσκονται πάντοτε σε άριστη κατάσταση. Ο ίδιος ο ζωγράφος έδωσε ολόκληρη μάχη με τις τοπικές αρχές και αρμόδιες υπηρεσίες για να εγκριθεί η αίτησή του για εκτροπή του παραπόταμου του Σηκουάνα, ώστε να περνάει πλέον μέσα από την ιδιωτική του έκταση και να μπορέσει να φτιάξει στη συνέχεια τον παράδεισο που ονειρευόταν.

Σήμερα η εξοχική κατοικία του Μονέ με τους καταπράσινους κήπους της στην επαρχία Giverny της βόρειας Γαλλίας αποτελεί πόλο έλξης χιλιάδων επισκεπτών ανά τον κόσμο. Ακολουθεί ένα ολιγόλεπτο φιλμ, γυρισμένο το καλοκαίρι του 1915, από τον γάλλο ηθοποιό, συγγραφέα και κινηματογραφιστή Sasha Guitry. Η κάμερά του παρακολουθεί τον Μονέ μια ηλιόλουστη μέρα να ζωγραφίζει ντυμένος στα λευκά τον πίνακα που έχω επισυνάψει στην ανάρτηση στην καρδιά του αγαπημένου του κήπου, μια σπάνια καταγραφή του ζωγράφου επί τω έργω.

Κλείνω με μερικές φωτογραφίες (από το διαδίκτυο) του κήπου όπως τον βλέπει ο επισκέπτης σήμερα, που από μόνος του αποτελεί ένα έργο τέχνης απαράμιλλης ομορφιάς, ο ζωντανός πίνακας - παρακαταθήκη του ζωγράφου, όπως ακριβώς τον οραματίστηκε.