Άγιοι της γειτονιάς μας

Ζουν ανάμεσά μας και είναι πολύ σημαντικό να τους βρω.

Μπορώ να ψάξω στην εκκλησία: ή την Κυριακή, αν ξυπνήσω και πάω στη λειτουργία (ίσως να πηγαίνω, αλλά με ανοιχτά ή κλειστά τα μάτια;), ή το Σάββατο το απόγευμα στον εσπερινό (μια μικρή τελετή που προετοιμάζει για την κυριακάτικη λειτουργία) ή τη μέρα που οι πιο πολλές ενορίες κάνουν κάποια απογευματινή συνάντηση με ομιλία ή συζήτηση για θέματα πνευματικά ή και κοινωνικά κ.τ.λ. (ρώτα τον παπά της ενορίας σου). 

"Ενορία" σημαίνει η εκκλησία που λειτουργεί κάθε Κυριακή κοντά στο δρόμο όπου μένεις, στην οποία "ανήκει" το σπίτι σου, εσύ με την οικογένειά σου και όλη η περιοχή σας. Όλοι εσείς, που ζείτε εκεί, είστε μια "ενορία", είστε δηλαδή "ενορίτες", μια πνευματική ένωση.

Εκεί θα δω μερικούς ανθρώπους, ελάχιστους, που το πρόσωπό τους φανερώνει την καθαρότητα και την απλότητα της καρδιάς τους, την ταπεινή ψυχή τους, την αγάπη τους. Μπορεί βέβαια να έχουν κι αυτοί ελαττώματα ή και να κάνω λάθος και να περάσω για τέτοιον κάποιον υποκριτή (δεν έχω πείρα σε τέτοιες αναζητήσεις). Πάντως εκεί είναι - μάλλον θα είναι κάποιας ηλικίας (όχι οπωσδήποτε) και πιθανότερο να είναι γυναίκες, αν και υπάρχουν και άντρες.

Αυτοί έχουν το Χριστό μέσα τους σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ' όσο εγώ. Είναι τα πρότυπά μου. Μπορεί να είναι μορφωμένοι ή αγράμματοι, επιστήμονες ή χαμάληδες... Πάντως είναι εκείνοι που, βλέποντάς τους, θα καταλάβω γιατί η ζωή μου -ή η κοινωνία- πάει χάλια και πώς θα γλιτώσω απ' αυτά τα χάλια και θα πλησιάσω το Χριστό, που γιατρεύει τα πάντα.

Αλλά πρέπει να ψάξω, κάνοντας το σταυρό μου και μια ταπεινή προσευχή (για να μου κάνει δώρο ο Θεός το να βρω έναν απ' αυτούς) και μάλλον καλύτερα ν' αρχίσω σήμερα, ή έστω την ερχόμενη Κυριακή.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ.. https://trelogiannis.blogspot.com/2026/06/blog-post_448.html

Κυριακή των Βαΐων

"Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο Ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου!" ψάλλουν σήμερα στις εκκλησίες των χριστιανών, ψάλλουν και οι χορωδίες των αγγέλων. Κυριακή των Βαΐων σήμερα, ημέρα γιορτινή και γλυκόπικρη συνάμα, αφού από αύριο ξεκινάει η Μεγάλη Εβδομάδα, εβδομάδα των Παθών του Κυρίου. 

Σαν σήμερα ο Ιησούς Χριστός έμπαινε μέσα στα Ιεροσόλυμα πάνω σε γαϊδουράκι, υποδεχούμενος σαν βασιλιάς. Φοινικόκλαδα ανέμιζαν στον αέρα, χαλιά και ενδύματα έπεφταν στη γη για να πατήσει πάνω τους ο βασιλιάς. Μία εβδομάδα αργότερα θα σταυρωνόταν σαν ληστής και κακούργος από τους ίδιους ανθρώπους, που σε λίγο θα εξαφανίζονταν όλοι. Κανένας δεν Του στάθηκε στην ώρα της δοκιμασίας, πέρα από ελάχιστους. Κανένας δεν ήθελε τα χέρια του βαμμένα από το αίμα ενός αθώου. Του ίδιου αθώου, που πριν από λίγο καιρό θεράπευε τις ασθένειές τους και ανέσταινε από τον θάνατο τους αγαπημένους τους ανθρώπους. Όλοι θα μείνουν κρυμμένοι μέσα στα σπίτια τους. Ποιος αντέχει, άλλωστε, μια συνείδηση κηλιδωμένη; Ποιος αντέχει τόση αλήθεια; Και ποιος τολμά να αντισταθεί στον φόβο των πολλών;

Μέσα σε μια βδομάδα, η ζωή μας όλη. Από την αποδοχή στην αφύπνιση, στην απομόνωση, στην χλεύη, την εγκατάλειψη, την προδοσία, στο μαρτύριο και τον θάνατο. Και μετά, το θαύμα. Η ανάσταση, η σωτηρία, η αιώνια ζωή. 

Ή η αιώνια καταδίκη, αναλόγως σε ποιον Θεό πιστεύει κανείς. Και γι' αυτόν, από την ίδια εβδομάδα θα περάσει. Από την συμμετοχή, στην υποκρισία, στην άρνηση, την αδιαφορία, την προδοσία, στο έγκλημα ή την ανοχή σ' αυτό, στην τιμωρία, στη θεία καταδίκη και την απώλεια στη γέενα του πυρός. 

Γιατί ο Θεός βρέχει για δικαίους και αδίκους και στο τέλος της ημέρας, τίποτα δεν μένει κρυφό κάτω από τον ήλιο, οι πάντες θα κριθούν.

Καλή Μεγαλοβδομάδα, φίλοι μου, και Καλή μας Ανάσταση.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Καλλιεργώντας μια ήσυχη καρδιά

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή η ήσυχη καρδιά είναι ένα ποθούμενο για τον χριστιανό στην πορεία του προς την θέωση, ένας ιερός αγώνας που καλείται να κατακτήσει. Αλλά, τι χαρακτηρίζει την ήσυχη, πράα, ειρηνική καρδιά ενός χριστιανού; Η απρόσκοπτη εσωτερική ηρεμία, αυτοκυριαρχία, σταθερότητα; Η εμπιστοσύνη στον Θεό; Η υπομονή ως αρετή, η έλλειψη άγχους, η ταπείνωση, η μακροθυμία; Η συγχώρηση, η αγάπη στον συνάνθρωπο, η τήρηση των εντολών; Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναπαυόμαστε στη δική Του δύναμη, τη δική Του σοφία, τη δική Του καθοδήγηση; Η ειρήνη του Ιησού Χριστού, το Πνεύμα το Άγιο που προσκαλούμε να κατοικήσει μέσα μας; Η αδιάλλειπτη προσευχή, η ευχαριστία, η ευγνωμοσύνη ως τρόπος ζωής και ύπαρξης;

Όλα αυτά θα τα δούμε στο πλάνο αντιγραφής της Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιανουάριο, το πρώτο πλάνο του νέου έτους, που μπορείτε να το βρείτε και εδώ. Το μόνο σίγουρο, πάντως, είναι πως η ήσυχη καρδιά είναι ένα πνευματικό πρωτίστως ιδίωμα, που αντανακλά ωστόσο στον υλικό κόσμο γύρω μας, ένας καρπός του Αγίου Πνεύματος, τον οποίο μπορούμε να αποκτήσουμε μόνο εάν έχουμε τον Θεό δίπλα μας σε κάθε μας βήμα.

"4 - Να χαίρεστε πάντοτε με τη χαρά που δίνει η κοινωνία με τον Κύριο. Θα το πω και πάλι: να χαίρεστε.

5 - Σ' όλους να δείχνετε την καλοσύνη σας. Ο Κύριος έρχεται σύντομα.

6 - Για τίποτε να μη σας πιάνει άγχος, αλλά σε κάθε περίσταση τα αιτήματά σας να τα απευθύνετε στο Θεό με προσευχή και δέηση, που θα συνοδεύονται από ευχαριστία.

7 - Και η ειρήνη του Θεού, που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό, θα διαφυλάξει τις καρδιές και τις σκέψεις σας κοντά στον Ιησού Χριστό."

~ Επιστολή προς Φιλιππησίους 4: 4-7

Χριστός ετέχθη! Ας γεννηθεί, λοιπόν, φέτος ο Χριστός μέσα μας. Ας Τον αφήσουμε να δράσει στις καρδιές μας, τις αντιλήψεις, τη συμπεριφορά μας. Ας ακολουθήσουμε με ειλικρίνεια και ανοιχτή καρδιά τους δρόμους Του, τις οδούς Του, την Αλήθεια Του. Και ας γίνουμε εμείς οι ζωντανοί μάρτυρες όλων των θαυμαστών και τεραστίων που μέλλουν να μας συμβούν, απλά και μόνο επειδή πιστέψαμε.

Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα σε όλο τον κόσμο, 

Καλές γιορτές σε εσάς και τους αγαπημένους σας, 

Καλή, Χαρούμενη, Ευλογημένη χρονιά!

Με αγάπη,

Εύα 💗

Η πραγματική ελευθερία

Ξέρεις γιατί δεν θέλουν να πιστεύεις στον Θεό; 

Δεν είναι θέμα θρησκείας, είναι θέμα ελέγχου.

Γιατί ένας άνθρωπος με πίστη δεν ελέγχεται εύκολα. 

Δεν χρειάζεται φόβο για να σταθεί όρθιος, και δεν ψάχνει νόημα σε πράγματα που αδειάζουν την ψυχή του. 

Ο άνθρωπος που στηρίζεται στην πίστη δεν φοβάται τη γνώμη των άλλων, δεν εξαρτάται από trends, δεν γίνεται σκλάβος μιας ζωής που δεν τον γεμίζει. 

Η πίστη κόβει δεσμούς από συνήθειες και εξαρτήσεις που καταστρέφουν: ναρκωτικά, τζόγο, πορνεία, μέχρι υπερκατανάλωση και τοξικές επιλογές. 

Και πολλές φορές θα δεις να γελοιοποιούν την πίστη οι άπιστοι, ξέρεις γιατί; 

Για να μην την πάρεις στα σοβαρά. Για να την θεωρείς παλιά, ασήμαντη, ξεπερασμένη. Για να σε κρατήσουν σε μια κοινωνία χωρίς όρια, σε μια ζωή χωρίς φρένο. 

Κι όμως, η αλήθεια είναι πολύ απλή. 

Ο άνθρωπος που πιστεύει έχει αρχές, έχει σκοπό, έχει μέτρο. Δεν εξαρτάται από την τηλεόραση, από τη μόδα ή τα ρεύματα της εποχής. 

Αυτό είναι που φοβίζει ακόμα περισσότερο. 

Γιατί ο άνθρωπος που πιστεύει δεν θα υποταχθεί ποτέ. 

Το σύστημα φοβάται κάτι πολύ συγκεκριμένο: 

Έναν άνθρωπο με πίστη, που δεν εξαρτάται από κανέναν. 

Μην χάσεις αυτή τη δύναμη. 

Μη την παραδώσεις ποτέ. 

Η πίστη είναι η πραγματική ελευθερία.

***  (κείμενο αγνώστου, φωτογραφία δική μου)

Πλάνο αντιγραφής Απριλίου - Αγιότητα

"Καθαγιασμός, αγιασμός, αγιότητα, τι πελώρια εκφοβιστική λέξη, με κάποιου είδους θρησκευτικό νόημα, σωστά; Αλλά τι σημαίνει πραγματικά; Για να δούμε: "διαχωρίζομαι για έναν ιερό σκοπό" ή "γίνομαι άγιος" (όπως ο Θεός, γινόμαστε μιμητές του) ή "απελευθερώνομαι από την αμαρτία". 

Όλες αυτές οι ερμηνείες μοιάζουν πάρα πολύ σημαντικές περιγραφές, σωστά; Έχει να κάνει με το εάν είμαστε ικανοί να πάμε στον Παράδεισο ή όχι. 

Έτσι, προφανώς, είναι ζωτικό να κατανοήσουμε την διαδικασία του καθαγιασμού, της αγιότητας. Και είναι καλό που πρόκειται να το διερευνήσουμε πιο πολύ σε βάθος αυτό τον μήνα με το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής Απριλίου."

(Ελεύθερη μετάφραση της γράφουσας από το εισαγωγικό κείμενο της ιστοσελίδας από όπου ανέσυρα το πλάνο για τον μήνα Απρίλιο.)

****** 

Καθαγιασμός, λοιπόν, ή αγιότητα, ή αγιοποίηση ή εξαγνισμός. Κάτι αμαρτωλό, δηλαδή, το κάνω άγιο. Κάτι ατελές, το διορθώνω και το τελειοποιώ. Κάτι βρώμικο, το καθάρω, κάτι βέβηλο ή κοσμικό το απομακρύνω ή το καταδικάζω, ώστε αυτό το κάτι να εξαγιαστεί και να πλησιάσει στα δεδομένα του Θεού. 

Τι μπορούμε να καθαρίσουμε, επομένως, ώστε να καθαγιαστεί; Τον εαυτό μας, το σώμα μας, την καρδιά μας, τα λόγια μας, τις σκέψεις μας, τους σκοπούς μας, τα εναύσματά μας, τα πάθη και τους πειρασμούς μας, τις πληγές και τις αδυναμίες μας, το πώς βλέπουμε τα πράγματα γύρω μας, το πώς φερόμαστε απέναντι στους ανθρώπους, στα ζώα, στη φύση, στο σπίτι ή τη δουλειά μας, στον Θεό, αλλά και σε εμάς τους ίδιους.

Για όλα αυτά, όταν είμαστε Χριστιανοί και πιστεύουμε στον Θεό με ενσυναίσθηση, χρειαζόμαστε την χάρη του Θεού και τον θείο Λόγο Του να μας ανοίξουν τον δρόμο. Οι new age αντιλήψεις θέλουν τον άνθρωπο κυρίαρχο του κόσμου και του εαυτού του, αυτόνομο, ανεξάρτητο, μόνος του να νικάει τις νίκες του και μόνος του να φτάνει στο ποθούμενο (επιτυχία, δόξα, χρήματα κτλ.), αρκεί να εστιάσει στο αποτέλεσμα (vision boards, mantras, confirmations κτλ.) και το σύμπαν να συνομωτήσει υπέρ του για να του το δώσει. 

Εμείς οι Χριστιανοί δεν έχουμε αυτή την αφετηρία, χρειαζόμαστε Χριστό. Χωρίς Χριστό ο άνθρωπος ού δύναται ποιείν ουδέν, που θα πει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε βήμα από μόνοι μας, γιατί είμαστε έκπτωτοι που ζούμε σε έναν έκπτωτο και σκοτεινό κόσμο. Είναι σα να ισορροπούμε πάνω σε σκοινί με τα μάτια κλειστά. Ο new ager εμπιστεύεται τον εαυτό του, εμείς εμπιστευόμαστε τον Κύριο, για να μας φωτίσει τον δρόμο, τα βήματά μας, και να μην στραβοπατήσουμε και απωλεσθούμε στην άβυσσο. Εμπιστευόμαστε την ψυχή μας σε Εκείνον με τη ζωή μας. Γιατί από τα δύο, ψυχή και ζωή, για τον Χριστιανό αυτό που υπερέχει και κυριαρχεί είναι το πρώτο, η ψυχή του, που είναι αιώνια, και όχι η ζωή του, που έχει ημερομηνία λήξης.  

Η μεταστροφή προς μια ζωή αγιότερη δεν επιτυγχάνεται, εννοείται, από τη μία μέρα στην άλλη. Προϋποθέτει χρόνο, κόπο και αγώνα, σωματικό και πνευματικό. Είναι μία διαδικασία, ένα οδοιπορικό, ένα ταξίδι από το προσωρινό στο αιώνιο, από το φθαρτό στο άφθαρτο, από την αμαρτία στην αγιότητα, από το γήινο στο ουράνιο. Αυτό το πλάνο ρίχνει ένα φως σαν οδηγός και σαν παράδειγμα για το πώς μπορούμε να διάγουμε μια ζωή άγια, μέσα από τα Ευαγγέλια και την Αγία Γραφή, βασιζόμενοι στον Λόγο του Θεού, φτάνει να το θελήσουμε.

-----

Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής το εντόπισα εδώ. Μπορείτε να βρείτε πολλά περισσότερα εδάφια σχετικά με την αγιότητα στις παραπομπές του κάθε εδαφίου του πλάνου, οι οποίες αναγράφονται στο τέλος της κάθε σελίδας. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμες αν θέλει κάποιος να εντρυφήσει περισσότερο μέσα στον Λόγο του Θεού, όχι μόνο για αυτό το πλάνο, αλλά και γενικότερα. Είναι αυτό που λέει κάπου μέσα στην Αγία Γραφή "διδακτοί Θεού". Μαθαίνουμε τον Λόγο μέσα από τον Λόγο. Ο Λόγος δηλαδή διδάσκει Λόγο για να διδαχθούμε όλοι εμείς.

-----

Καλό μήνα Απρίλιο, φίλοι μου.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Υποδοχή Τιμίου Ξύλου στη γειτονιά μου

Όταν πρωτοεγκατασταθήκαμε στο αγρόκτημα που ζούμε πλέον εδώ και πέντε χρόνια, η περιοχή ήταν σχεδόν άγνωστη για μας. Έτσι, σε κάθε ευκαιρία, μπαίναμε στο αυτοκίνητο ο άνδρας μου κι εγώ και σεργιανίζαμε στα πέριξ για να εξοικειωθούμε με το καινούργιο περιβάλλον που θα μας φιλοξενούσε από εδώ και στο εξής. Σε μία από αυτές τις βόλτες μας, λίγα μόλις χιλιόμετρα από το σπίτι, συναντήσαμε το μοναστήρι της Αγίας Σκέπης, ένα λιτό μπεζ κτήριο με τα αψιδωτά παράθυρα στην πρόσοψη και μια μεγάλη μαρμάρινη κλίμακα στην κεντρική είσοδο. Τριγύρω η γη επικλινής και χέρσα. Το μοναστήρι έδειχνε έρημο και κλειστό. Όπως διάβασα στην πινακίδα του φράχτη, επρόκειτο για μετόχι που ανήκει στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους.

Δεν ξαναπέρασα από εκεί, δεν είναι μια διαδρομή που εξυπηρετεί στις καθημερινές μας διαδρομές. Πριν από μερικές μέρες όμως, μου ήρθε μήνυμα από τα κορίτσια της κατήχησης ότι, όχι μόνο το μοναστήρι είναι σε πλήρη λειτουργία, αλλά ετοιμαζόταν να φιλοξενήσει ένα από τα πιο σπουδαία ιερά κειμήλια ολόκληρης της χριστιανοσύνης: ένα πολύτιμο τμήμα του Τιμίου Σταυρού πάνω στον οποίο σταυρώθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και το οποίο φυλάσσεται ευλαβικά στο Άγιο Όρος, στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου.

Τα συναισθήματά μου δυνατά και ανάμεικτα. Χαρά, συγκίνηση, αλλά και υπέρμετρη ταπείνωση και συντριβή. Αισθανόμουν τόσο ανάξια, που, αντί να πηγαίνουμε εμείς προς Εκείνον, έρχεται Εκείνος σε μας... Μου ήταν ασύλληπτο ότι συνέβαινε αυτό το θαυμαστό γεγονός δίπλα στη γειτονιά μου, τόσο κοντά στο σπίτι μου.

Δεν μπορώ να περιγράψω το μέγεθος της συγκίνησης όταν στάθηκα μπροστά στο ανεκτίμητο κειμήλιο για να προσκυνήσω το Τίμιο Ξύλο. Η συνειδητοποίηση ότι επάνω σε αυτόν τον Σταυρό ο Χριστός δέχτηκε όλη την αγριότητα των ανθρώπων που δεν μπορούσαν να καταλάβουν, να κατανοήσουν ποιον είχαν μπροστά τους, τον Μέγα Βασιλέα, τον Σωτήρα μας, τον Σωτήρα μου. Χριστέ μου, ελέησέ με την ανάξια δούλη Σου, αξίωσέ με με την ατέλειωτη, την απέραντη αγάπη Σου προς εμάς. Χριστέ μου, δεν αξίζω την τόση αγάπη Σου. Συγχώρεσέ με. Συγχώρεσέ μας, Κύριε, για όλα όσα υπέμεινες και υπομένεις για εμάς, που μας ανέχεσαι, μας καταδέχεσαι, μας συγχωρείς, μας αγαπάς και συνεχίζεις να μας δείχνεις την οδό της σωτηρίας. Πόση αναξιότητα, Χριστέ μου. Δεν σου αξίζουμε.

Να, αυτά σκεφτόμουν προσπαθώντας με υπερπροσπάθεια να συγκρατήσω τα δάκρυά μου από τη συγκίνηση και τη συντριβή, μπροστά στον κόσμο που είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται, αυτά κατάφερα και τα φύλαξα για τον δρόμο της επιστροφής.

Ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει κι ένα δροσερό αεράκι μου δρόσισε τα μάγουλα που έκαιγαν από την ένταση που ένιωθα μέσα μου. Σύντομα το μοναστηράκι της Αγίας Σκέπης γέμισε ασφυκτικά από κόσμο. Είχα προτιμήσει να το επισκεφτώ σε ουδέτερη ώρα, γιατί ο πολύς κόσμος γενικά με εξαντλεί και με εξουθενώνει. Σε λίγο θα ξεκινούσαν οι Χαιρετισμοί στην Παναγία. Περιδιάβηκα τους χώρους του μοναστηριού μέσα αλλά και τριγύρω στον περιβάλλοντα χώρο. Ήταν εμφανές ότι οι τρεις μοναχοί που μονάζουν πλέον εδώ, είχαν δώσει το καλύτερό τους, μετατρέποντας το πάλαι ποτέ έρημο και εγκαταλελειμένο μοναστηράκι σε μια κυψέλη πνευματικότητας που έσφυζε από ομορφιά, γαλήνη και ζωή.   

Αφού έκανα μια τελευταία περιήγηση, επέστρεψα ξανά μπροστά στο Τίμιο Ξύλο και προσκύνησα για μία τελευταία φορά, προτού φύγει μακριά μου. Σ' ευχαριστώ, Ιησού Χριστέ, που δεν ξεχνάς τα πρόβατά Σου. Σ' ευχαριστώ που ήρθες, που καταδέχτηκες να έρθεις να με επισκεφτείς. Στον Άγιό σου Σταυρό σκύβω ευλαβικά και προσκυνώ τη μεγάλη σου δόξα. Στα πόδια Σου καταθέτω όλα μου τα άγχη και τους προβληματισμούς, όπως κάνω χρόνια τώρα. Σε Σένα, ω, Κύριε, ακουμπώ τα πάθη, τους πειρασμούς, τις ατέλειες, τις αδυναμίες, τις αμαρτίες μου. Από Σένα, Χριστέ μου, αντλώ δύναμη και υπομονή και ελπίδα για να μπορώ να αντέχω τις καθημερινές δυσκολίες που έρχονται στο διάβα μου. Σε ευχαριστώ που είσαι εδώ, στην Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου, αλλά και μέσα στην καρδιά μου. Σ' αυτή την ταπεινή καρδιά που κοντεύει να σπάσει από την αγάπη Σου για μένα και για όλους τους πιστούς που Σε τιμούν και Σε λατρεύουν και προσκυνούν την Θεία Σου Χάρη και το Άγιο Όνομά Σου. Μην μας αφήνεις, Κύριε. Μη μας εγκαταλείπεις. Γιατί Συ Άγιος, Συ Κύριος, Ιησούς Χριστός, Κύριος των Κυρίων και Βασιλεύς των Βασιλέων. Εις τους αιώνας των αιώνων. 

Για πάντα και για πάντα. 

Αμήν.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Ο καλός άνθρωπος

"Υπάρχουν άνθρωποι που είναι κατά πάντα καλοί άνθρωποι, αλλά καθόλου Χριστιανοί. Ούτε μυρμήγκι πειράζουνε, αλλά με τη ζωή τους, ποδοπατούνε τον Χριστό. Αυτοί οι άνθρωποι πάνε κατευθείαν στην κόλαση και μάλιστα σε ειδική κόλαση. Να ξέρετε, ότι η κόλαση είναι γεμάτη από καλούς ανθρώπους. Γιατί ο Χριστός δεν ήρθε στη γη για να κάνει καλούς ανθρώπους, αλλά ήρθε για να κάνει πολίτες της Βασιλείας των Ουρανών, να τους πολιτογράψει, να τους αλλάξει το αίμα (με τη Θεία Κοινωνία) και από κοινούς ανθρώπους, να τους κάνει καινούς (καινούριους). Άρα το ζήτημα δεν είναι να είμαι καλός ή κακός άνθρωπος, αλλά αν είμαι με τον Χριστό, με τη Ζωή, ή όχι. Είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. Καταλάβατε...."   

~ Άγιος Ιωάννης Κροστάνδης 

Κατάλαβα.

Με αγάπη,

Εύα 💗

*****  Η φωτό αλλιεύτηκε από το διαδίκτυο.

Γιατί άλλο τέχνη, κι άλλο βλασφημία και προπαγάνδα

Από τα παλλόμενα πέη στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου επί εποχής προοδευτικής αριστεράς πριν από λίγα χρόνια, στις βλάσφημες καρικατούρες των ιερών και οσίων της χριστιανικής πίστης των Ελλήνων στην Εθνική Πινακοθήκη από τη συντηρητική δεξιά σήμερα. Δεν ξέρεις από πού να κρυφτείς πια, τα πράγματα έχουν αρχίσει και ξεφεύγουν επικίνδυνα.

Καλή είναι η ελευθερία της έκφρασης, δεν θα διαφωνήσω, αγαπώ την τέχνη, αλλά, όταν ο "προοδευτισμός" που έχει γίνει με το έτσι θέλω το μότο της σύγχρονης εποχής αγγίζει τα όρια της επιδημικά αρρωστημένης και διαστροφικής ανηθικότητας, τότε αυτοακυρώνεται ως προς τον ορισμό της, γίνεται σήψη και δυσωδία που μας ασφυκτιά και μας αηδιάζει όλους.

Δεν επιβραβεύουμε την βία, δεν είμαστε μασκοφόροι μπαχαλάκηδες αγνώστου προελεύσεως που τα σπάνε κάθε Κυριακή στο Σύνταγμα και τα Εξάρχεια, ανήκουμε στη μεριά των φυσιολογικών. Δεν μπορούμε όμως να μην αναγνωρίσουμε το θάρρος και το σθένος του ενός που ξεμπροστιάζει αυτή τη σήψη, πόσο μάλλον όταν γίνεται από επιλογή και εις βάρος της δημόσιας εικόνας του, και δει, πολιτικής. 

Αυτού του ενός την ανδρεία επικροτούμε, που τόλμησε να κάνει δημόσια ομολογία πίστεως σε μια εποχή που η πίστη στον Χριστό, στην Παναγία Θεοτόκο, στους αγίους και στα θεία είναι αντικείμενο χλεύης και ειρωνίας και βάλλεται από παντού. Την σκοτεινή αυτή ώρα που όλες οι δημόσιες περσόνες επιλέγουν συστηματικά (ή συστημικά) να κωφεύουν αδιαφορώντας απέναντι σε κάθε τι που προσβάλλει πατρίδα, πίστη και οικογένεια, στην προκειμένη, την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη των Ελλήνων, όταν ακόμη και ο ίδιος ο προκαθήμενος της Εκκλησίας, αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, να έχει, πολύ βολικά, εξαφανιστεί από παντού την ώρα που ο κόσμος γύρω μας χάνεται, αυτός ο ένας, ο κ. Νίκος Παπαδόπουλος, ιατρός χειρουργός και βουλευτής στο κόμμα της Νίκης, αποφάσισε εμπράκτως να πει: ως εδώ και μη παρέκει.

Γράφει ο Βασίλης Αθανασιάδης στο facebook:

Η προσβολή οποιασδήποτε θρησκείας είναι απαράδεκτη. Η βεβήλωση της Ορθοδοξίας και της Χριστιανικής Πίστης δεν αποτελεί Τέχνη ή άποψη. Παρά το γεγονός ότι ή χρήση βίας δεν αποτελεί λύση, συγχαρητήρια στο βουλευτή Κο Παπαδόπουλο για το ηχηρό μήνυμα που στέλνει ενάντια στην ισοπέδωση και στην αρρωστημένη ελεύθερη σκέψη και έκφραση. Οι εικόνες στη Χριστιανική μας πίστη είναι ιερές ,τα πρόσωπα αποτελούν σύμβολα λατρείας, προσκυνήματος , προσευχής και ελπίδας. Σεβόμαστε παράλληλα κάθε μορφή θρησκείας και λατρευτικής έκφρασης. Στην εικόνα βλέπουμε την Παναγία να κρατά τον νεογέννητο Χριστό μας. Αυτή η εικόνα με ξεπερνά. Φανταστείτε αν αντίστοιχο σχέδιο εμφάνιζε τον Μωάμεθ. Μόνο ντροπή στους υπεύθυνους της Πινακοθήκης.

Δεν έχω παρά να συμφωνήσω με τον γράφοντα. Όλα αυτά τα άθλια, για μένα, εκτρώματα που έχει κατασκευάσει ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης δεν είναι μορφή τέχνης. Προσβάλλουν βαθιά το θρησκευτικό φρόνημα,την ελληνική ταυτότητα, το ελληνικό ήθος, την ελληνική πίστη, τους ίδιους τους Έλληνες στην συντριπτική πλειοψηφία τους, άσχετα αν από πνευματική επιλογή δεν φωνασκούν στα κανάλια προκειμένου να επιβάλουν τις ηθικές αρχές και αξίες του τόπου μας με το έτσι θέλω. 

Υπάρχουν όμως και όρια.

Οι χριστιανοί Έλληνες είναι ευγενικοί, διακριτικοί, και τα πιστεύω τους είναι φρονήματα αγάπης, απέναντι στον συνάνθρωπο και απέναντι στον Θεό. Έτσι είναι όλοι όσοι ακολουθούν με επίγνωση τον Χριστό. Το γεγονός ότι κάποιος αντέδρασε σε μια τόσο εξώφθαλμη ανθελληνική, αντιχριστιανική - αντίχριστη προπαγάνδα, ακόμη κι αν ο άνθρωπος εξωθήθηκε στα όριά του και οδηγήθηκε από συναισθηματική οργή και αγανάκτηση για αυτά τα αίσχη που συντελλούνται γύρω μας, δίνει ελπίδα και ένα εφαλτήριο ότι, παιδιά, φτάνει με την αναγούλα, φτάνει με τον εμετό. Ο εμετός δεν είναι μόδα, ποτέ δεν ήταν, κι όταν έρχεται στο προσκήνιο, σίγουρα δεν έρχεται στο όνομα της τέχνης. 

Κι όταν μου προσβάλλεις την πίστη, θα αντιδράσω, και μπορεί να μη σου αρέσει καθόλου αυτό, όσο ευγενικός τύπος κι αν μπορεί να είμαι. Όχι εγώ, ο καθένας. Και είμαστε πολλοί. Γιατί κανένας δεν παίζει με την πίστη και κανένας δεν παίζει με τον Θεό. Για να συνεννοούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε.

Με αγάπη,

Εύα 💗

 

*****  Το συμβάν με το επεισόδιο του βουλευτή Νίκου Παπαδόπουλου στην Εθνική Πινακοθήκη μπορείτε να το δείτε και εδώ.

*****  Έτερα έργα του καλλιτέχνη ίδιας προσέγγισης μπορείτε να τα θαυμάσετε εδώ.

Το Καινούργιο Ξεκινάει από τον Χριστό

Αυτό είναι το θέμα της αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή για το μήνα Ιανουάριο του καινούριου χρόνου που μόλις ξεκίνησε. Το φρέσκο, το Καινούργιο - ή Καινό, κατά την ελληνιστική κοινή - για τον Χριστιανό σημαίνει ξεκίνημα μαζί με τον Χριστό. Όταν αναγεννιέσαι στον Χριστό, όταν ανασταίνεσαι εξαιτίας Του και γίνεσαι καινούργιος, καινός άνθρωπος κατά τον Χριστό, ο Χριστός είναι ο γνώμονάς σου. Γίνεται η πυξίδα σου και τα βήματά Του γίνονται και δικά σου βήματα, τα οποία τώρα εσύ καλείσαι να βαδίσεις. Ο δρόμος Του, τώρα είναι και δικός σου δρόμος, και η αλήθεια Του, δική σου αλήθεια και τρόπος ζωής και σκέψης και φιλοσοφίας και συμπεριφοράς. 

Κάθε τι παλιό, συνήθειες, πάθη, επιθυμίες κοσμικές, ατοπήματα, παρακοές του παρελθόντος, όλα αυτά μπαίνουν στην άκρη ή, ακόμα καλύτερα, πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων. Γιατί τώρα είμαστε κάτι άλλο, είμαστε οι ακόλουθοι του Χριστού, αναγεννημένοι και σωσμένοι κατά χάρη Κυρίου, ο οποίος από την αγάπη Του για εμάς, κάρφωσε όλα μας τα αμαρτήματα πάνω στον Σταυρό, απαλλάσσοντάς μας από την πτώση, τους φόβους, τις αμφιβολίες, τις τύψεις, τις καταθλίψεις, τις ενοχές. Είμαστε πλέον δυνατοί χάρη στη δύναμή Του που Εκείνος μας χάρισε, σοφοί χάρη στη σοφία Του που Εκείνος μας αποκάλυψε και μας αποκαλύπτει καθημερινά. Χάρη στο δικό Του Πνεύμα και τη δική μας πίστη μπορούμε και ανανεωνόμαστε ολοένα. Είμαστε διαφορετικοί, και όλα είναι διαφορετικά.

Νέοι στόχοι, λοιπόν, για τον καινούργιο μας χρόνο, που είναι ένας: ο Χριστός. Όταν έχεις στόχο τον Χριστό και τα μάτια σου μένουν εστιασμένα σε Κείνον, όλοι οι υπόλοιποι στόχοι, για τη δουλειά, την καριέρα, την οικογένεια, την υγεία, τα οικονομικά, τον γάμο σου, τα παιδιά, τις όποιες επιθυμίες, έρχονται και σιγοντάρουν τον έναν στόχο, γύρω από τον οποίο όλοι οι υπόλοιποι συνακολουθούν. Όταν εστιάσουμε σε αυτόν τον έναν στόχο, όλα τα άλλα, τα οικογενειακά, τα κοινωνικά, τα προσωπικά μας, θα τον συνοδεύσουν αβίαστα, απαλά και φυσικά. Φτάνει να συνάδουν με τις γραμμές που μας έχει χαράξει από την απαρχή του χρόνου για εμάς, ώστε να μένουμε ασφαλείς κάτω από την προστασία Του και πάνω σε οδό σωτηρίας.

"Μην έχετε, λοιπόν, άγχος και μην αρχίσετε να λέτε: "τι θα φάμε;" ή "τι θα πιούμε;" ή "τι θα ντυθούμε;" γιατί για όλα αυτά αγωνιούν όσοι δεν εμπιστεύονται το Θεό. Ο ουράνιος όμως Πατέρας σας ξέρει καλά ότι έχετε ανάγκη για όλα αυτά. Γι' αυτό πρώτα απ' όλα να επιζητείτε τη βασιλεία του Θεού και την επικράτηση του θελήματός του, κι όλα αυτά θα ακολουθήσουν."

~ Κατά Ματθαίον 6: 31-33

Καλή χρονιά, λοιπόν, σε όλο τον κόσμο χωρίς άγχος, αλλά με πίστη Θεού, δυνατή, και αγάπη, αγάπη πολλή, τόση, που να περισσεύει!

---  Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιανουάριο το βρήκα στο: hopefilledfaith.com

---  Χρησιμοποίησα την Αγία Γραφή, εκδ. Ελληνική Βιβλική Εταιρία, Αθήνα, 2003

Με αγάπη,

Εύα 💗

Ομάδα μελέτης, ευγνωμοσύνη και ευχές

Ήταν μια προσευχή μου των τελευταίων χρόνων, που φέτος πραγματοποιήθηκε με τον πιο απρόσμενο τρόπο. Ζητούσα από τον Θεό να με αξιώσει να μπω σε μια ομάδα μελέτης και να συμμετάσχω σε αυτήν ενεργά, μια ομάδα μελέτης πάνω στην Αγία Γραφή. Ένιωθα ότι το χρειαζόμουν, χρειαζόμουν αυτή τη διέξοδο, τη δυνατότητα να μπορώ να μοιράζομαι αυτή μου την λαχτάρα για τα Ιερά Γράμματα, την μεγάλη αγάπη μου για τον Θεό και τα της πίστης και με άλλους συνανθρώπους που να ενδιαφέρονται όπως κι εγώ να μπουν μέσα στην αναζήτηση της αλήθειας του Κυρίου και να θέλουν να μοιραστούν την εμπειρία του Θεού, να επι/κοινωνήσουν Θεό. Είναι τόσο δύσκολο, αβάσταχτο σχεδόν, να μιλάς για Θεό και για πίστη, όταν δεν υπάρχει κανείς να επιζητά να ανταποκριθεί σε αυτή τη διάθεση. Όσο πιο λίγο ο κόσμος μιλάει για Χριστό, τόσο στα μάτια μου αυτός ο κόσμος σκοτεινιάζει και συρρικνώνεται και με τρομάζει. Κι όλο αυτό, αυτή η τρομερή διαπίστωση της απουσίας του Θεού μέσα στον κόσμο, με γεμίζει όλο και πιο επίμονα, πιο επίπονα, από θλίψη, απογοήτευση και μοναξιά. 

Ο καλός Θεός, ωστόσο, ο Παντογνώστης και Παντελεήμων, που όλα τα ακούει και τα βλέπει και που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τις καρδιές των ανθρώπων και τα όσα κρύβονται μέσα στα βάθη της, εισάκουσε την προσευχή μου και με έφερε στον δρόμο μιας απίθανης ομάδας γυναικών που αγαπούν να μελετούν τον Λόγο του Θεού και όλα όσα σχετίζονται με αυτό. Κοντά στο σπίτι μου, μέσα στην ενορία μου, μία φορά την εβδομάδα, με τα βιβλία μας ανοιχτά, με τα στυλό και τα τετράδια σε ετοιμότητα, για μία ώρα, σύμφωνα με το πρόγραμμα (πάντα είναι παραπάνω), μια μικρή ομάδα γυναικών που αγαπούν να μαθαίνουν και να ζουν σύμφωνα με τον λόγο του Θεού και τις εντολές Του και τη διδασκαλία Του. Η υπεύθυνη που συντονίζει και εξηγεί, μια γυναίκα με βαθιά θεολογική γνώση της Γραφής και των Πατέρων, μεταδοτική, δοτική, ανοιχτή σε κάθε μας απορία που δεν μένει ποτέ χωρίς την απάντησή της, ήταν η δική μου απάντηση που ήρθε σε μένα από Εκείνον. 

Είμαι ευγνώμων πέρα από κάθε προσδοκία. Είμαι συγκινημένη από την ανταπόκριση του Θεού στα παιδιά Του, δακρύζω από συγκίνηση και ευγνωμοσύνη για έναν Θεό τόσο γενναιόδωρο, μακρόθυμο, υπομονετικό, έναν Θεό Πατέρα που δείχνει με κάθε τρόπο την στοργή και την αγάπη Του, κάνοντάς μας τα χατίρια, εκπληρώνοντας τις προσωπικές μας επιθυμίες και ανάγκες. Έναν Θεό που μόνο αγαπά και συγχωρεί και εμψυχώνει. Είμαι ευγνώμων που με έβαλε μέσα στον κόσμο Του, που με δέχτηκε. Είμαι ευγνώμων που τόλμησα να χτυπήσω την θύρα. Πόσο εύκολο ήταν τελικά! Και πόσο συνταρακτικό! Ένας κόσμος μέσα μου συνθλίφτηκε, οι πρώτες ύλες μετατοπίστηκαν, οι τεκτονικές πλάκες συγκρούστηκαν, άλλαξαν θέση, διαλύθηκαν και ξαναδημιουργήθηκαν, και ένας καινούργιος κόσμος γεννήθηκε ξανά από το μηδέν. Σαν ένα μίνι big bang, μέσα μου. Μέσα στην καρδιά μου. 

Εκεί μέσα στην κρυμμένη φάτνη της καρδιάς μου, μακριά από την ταραχή του κόσμου, γεννήθηκε ένα βρέφος, ένα μωρό που απέκτησε υπόσταση, πήρε σώμα και μορφή. Μέσα σ' αυτή την ανθρώπινη καρδιά, συντελούνται θαύματα που σε αλλάζουν για πάντα. Είναι ένα θαύμα όταν έρχεσαι στην πίστη, όταν γνωρίζεις τον Χριστό. Μια καινούργια γέννηση, μέσα στην σκοτεινιά της παγωμένης νύχτας. Ένα αστέρι που φέγγει αχνά, διακριτικά, κι όσο εσύ το χοβολάς, τόσο αυτό δυναμώνει. Το φως της αγάπης, της πίστης, της συγχώρησης. Το φως της γνώσης και της θεϊκής σοφίας που φωτίζει ολοένα πιο δυνατό, το Φως του Λόγου του Θεού, του ενανθρωπίσαντα Υιού του ανθρώπου, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εντός μου, μέσα μου, μέσα μας, μέσα στη φάτνη της καρδιάς μας. Χριστός γεννάται σήμερον. Σσσς…ξεκίνησε!

«Η θάλασσα ας ταράζεται και ό,τι τη γεμίζει·

η οικουμένη κι όλοι όσοι κατοικούν σ´ αυτήν.

Οι ποταμοί ας χειροκροτούνε

και τα βουνά μαζί ας αγάλλονται 

μπροστά στον Κύριο που έρχεται!»

~ Ψαλμός 98: 7-8

Καλά Χριστούγεννα, αγαπημένοι. Με ειρήνη και αγάπη στον κόσμο.

Είθε ο καλός Θεός να γεννηθεί μέσα στις καρδιές όλων μας. 

Χρόνια πολλά, καλά και ευλογημένα! 

Με αγάπη,

Εύα 💗

Συζήτηση με μια φίλη

Συζήτηση με μια καλή μου φίλη και ακόλουθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που βρέθηκε να προβληματίζεται με τις διαμάχες και τις απόψεις σχετικά με τις συνόδους, τις διαφωνίες και αντιμαχίες που εύκολα μπορούν να μπερδέψουν κάθε χριστιανό ο οποίος απλά προσπαθεί να μαζέψει πληροφορία προκειμένου να καταλήξει κάπου με την πίστη του:

Εκείνη:

διαβάζω για τους πατερες της εκκλησίας που υποτίθεται η ορθοδοξία βασίζει τη διδασκαλία της πάνω τους κ ότι λένε πχ ο τρεμπελας αλλά κ άλλοι ότι συμφωνούν όλοι τους μεταξύ τους κ μου έχουν βγει τα μάτια. τους πιο πολλούς τους έχουν βγάλει οι οικουμενικες συνοδοι ως αιρετικούς γιατί πίστευαν σε ένα σωρό αιρετικές ιδέες πχ αρειανισμο,Ωριγένη, μοντανισμο, χιλιασμο, είχαν αρχαιοελληνικη παιδεία κ έλεγαν κουλά  πχ ότι ο Σωκράτης ήταν σωσμένος κ ας μην πίστευε στον Ιησού κ ας μην τον γνώρισε! τσακώνονταν μεταξύ τους, αφοριζονταν, εξορίζονταν χαμος! άλλοι έλεγαν ότι ο Ιησούς δεν ενσαρκωθηκε, άλλοι ότι το Άγιο πνεύμα είναι κ από Υιό , άλλοι ότι είναι κατώτερο όλων, άλλοι ότι η αγια γραφη είναι αλληγορικη άλλοι ότι είναι κυριολεκτική, άλλοι ότι η ανάσταση νεκρών δ υπάρχει, άλλοι ότι σωζωνται κ άπιστοι, άλλοι ότι πρέπει να γίνεται νηπιοβαπτισμος άλλοι όχι. άλλοι ότι η Εύα δεν ήταν από τον Αδάμ, άλλοι πίστευαν πλατωνικες ιδεες. άλλος ότι έχουν μυστική προφορική παράδοση από τους αποστόλους.

4-5διαφορετικες απόψεις σε σχέση με το ποιος είναι ο βράχος στην παραβολή του Ιησού με τον βράχο κ τον Πέτρο

κ αναρωτιέμαι πως ακριβώς βασίζεται μια θρησκεία σε πατερες κ τις θεωρίες τους όταν όλοι αυτοί δεν συμφωνούν κ τα μισά που είπαν κ έγραψαν δεν ήταν βιβλικα αλλά ήταν από αρχαιοελληνικες ιδέες η ασιατικές θρησκείες η ότι οι ίδιοι καταλάβαιναν απτις γραφές. κ καταλήγω στο ότι για να είναι όλοι αυτοί που δεν συμφωνούν κ κατά βάση μη βιβλικοι να θεωρούνται η βάση της θρησκείας κ τόσους αιώνες να μην λέει κανείς κάτσε βρε αδερφέ πως γινεται κ τι πιστεύουμε από αυτούς κ με τι συμφωνούμε, καταλήγω στο ότι απλώς δεν ψάχνουμε, δεν διαβάζουμε δεν έχουμε συνδιαστικη σκέψη κ δεν αναρωτιωμαστε για τίποτα απλώς δεχόμαστε ότι μας πασάρουν ως δεδομένο. α αυτό το πε ο τάδε που ζούσε τότε κ ήταν κ καλα χριστιανός α ουαου

Εγώ:

Συμφωνώ απόλυτα σε όλα όσα λες. Όλα αυτά είναι και δικές μου διαμαρτυρίες. Προσωπικά, σε αυτό που τείνω να καταλήξω είναι ότι αν δεν καθίσεις μόνος σου εσύ και ο Χριστός και ανοίξεις το δώρο που άφησε στην ανθρωπότητα, αυτή την Αγία Γραφή που πολλοί ξέρουν αλλά αλλοίμονο κι αν την έχουν ανοίξει μια φορά να δουν τι γράφει μέσα ο ίδιος ο Χριστός, τότε, ναι, γίνεσαι μέρος μιας θρησκείας τυπολατρικής και όχι ουσίας. Εγώ καταλαβαίνω ότι μέσα σε αυτόν τον χαοτικό κόσμο όπου αναγκαζόμαστε άνθρωποι, άγιοι και δαίμονες να συμβιώνουμε στον ίδιο χώρο, η αλήθεια είναι διασκορπισμένη. Χρειάζεται να είσαι λίγο αρχαιολόγος, να κάνεις ανασκαφές. Να, σε αυτή τη γνώση υπάρχει ένα κομματάκι αλήθειας, στην άλλη εκκλησία, υπάρχει άλλο ένα κομματάκι, στον τάδε άγιο άλλο ένα, στον δείνα ιερέα κι άλλο ένα. 

Όλη όμως την αλήθεια μας την έχει δώσει ο Χριστός μέσα στην Αγία Γραφή. Γιατί και σε αυτό το άγιο ιερό Βιβλίο, θέλει την μεγαλύτερη ανασκαφή που πρέπει να κάνουμε. Όλη η αλήθεια είναι κεκαλυμμένη, αυτό πιστεύω. Γιατί η γνώση του Θεού δεν είναι για τα γουρούνια ούτε για τα σκυλιά. Θέλει ο άνθρωπος ο πιστός που χτυπάει την πόρτα με πίστη και καθαρή καρδιά να καθίσει μόνος του με τον Θεό και να ασχοληθεί ο ίδιος, προσωπικά. Καμία εκκλησία δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει όλη την αλήθεια, ούτε κανένας άνθρωπος, ας είναι και ο μεγαλύτερος άγιος του κόσμου. Για μένα, εκκλησία είναι οι πρώτοι μαθητές του Κυρίου. Αυτοί γεύτηκαν την αλήθεια, την έζησαν, τη μύρισαν, την ένιωσαν. Και μας την άφησαν μέσα στην Αγία Γραφή, που πρέπει να σκάψουμε για να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς της. 

Δεν ξέρω αν κάνω καλά, αλλά για μένα, δεν ασχολούμαι με αγίους και βιογραφίες, ούτε με συνόδους, ούτε με τυπολατρείες. Ο Χριστός δεν άφησε τον Λόγο Του για να εθιμοτυπούμε, δεν είμαστε γραμματείς και φαρισαίοι, δεν ανήκουμε πλέον στην Παλαιά Διαθήκη. Η νέα διαθήκη που μας άφησε είναι καθαρά πνευματική. Δεν ανήκουμε πλέον, ως ακόλουθοι Χριστού, στον γήινο κόσμο με τα γήινα έθιμα και τις γήινες απόψεις. Έχουμε αρχιερέα τον Χριστό και έχουμε τον Άγιο Λόγο Του. Μας έχει αφήσει τον Παράκλητο για να μπορέσουμε να ξεκλειδώσουμε την αλήθεια του Κυρίου. Με την προσευχή επικοινωνούμε με την ουράνια βασιλεία, με το αίμα του Κυρίου καθαριζόμαστε από την αμαρτία του κόσμου, με την αγάπη Του, γινόμαστε αγάπη, με την υπομονή Του, γινόμαστε υπομονή και συγχώρηση και ελπίδα και δύναμη, δύναμη Θεού και γνώση και επίγνωση και κατανόηση και νιώσιμο Θεού. Ποιος άνθρωπος και ποια εκκλησία και ποιος θεσμός ή έθιμο μπορεί να προσφέρει αυτά; 

Αυτά είναι για όσους ακολουθούν τη θρησκεία. Εμείς είμαστε η ζωντανή εκκλησία, εμείς είμαστε οι άγιοι, εμείς κρούσαμε την θύρα και μας ανοίχτηκε, εμείς, όσοι ζούμε και αναπνέουμε Χριστό. Αυτό μου λέει η εμπειρία μου μέχρι τώρα με τον Πατέρα Θεό, τον Υιό Του τον σαρκωθέντα και αναστάντα, και το Πνεύμα το Άγιο, το Κύριο, το Ζωοποιό, το Πνεύμα της αληθείας και της διδαχής και της αποκάλυψης. Δεν ζητούμε την αλήθεια εγκυκλοπαιδικά, γι' αυτό δεν ασχολούμαι τόσο με αναλύσεις επί αναλύσεων εκτός Αγίας Γραφής. Ούτε και έχει τόση σημασία ποια μετάφραση θα χρησιμοποιήσει ο καθένας ή ποια εκκλησία θα ακολουθήσει. Μπορείς να είσαι με τον Κύριο με όλη σου την καρδιά και τη διάνοια; Μπορείς να ακολουθείς τις εντολές Του; Μπορείς να συγχωρείς και να αγαπάς όπως Εκείνος; Τι άλλο νομίζεις ότι χρειάζεται για να είσαι αυτό που θέλει Εκείνος από σένα; Το φορτίο Του είναι ελαφρύ, ο ίδιος μας το λέει. Με αγαπάτε; Ακολουθήστε τις εντολές μου. Έτσι θέλει να Τον αγαπάμε. Εμείς και ο Κύριος. Ούτε μεσάζοντες, ούτε θεολόγοι, ούτε παπάδες, ούτε κανείς. Εμείς και Εκείνος στον δρόμο προς τη σωτηρία. Όλα τα άλλα είναι παρεμβολές, ταπεινή μου άποψη πάντα. Είμαι ορθόδοξη μόνο επειδή πρέπει να ανήκω κάπου. Πραγματική μου εκκλησία είναι ο Κύριος και Σωτήρας μου, και οι άγιοι απόστολοί Του, χάρη στους οποίους έμεινε σε εμάς όλη η γνώση που πρέπει να γνωρίζουμε και να χαράξουμε πάνω στις καρδιές μας. Αυτό, για μένα, μου φτάνει. [...]

          ... 

Η κουβέντα μας, βέβαια, συνεχίστηκε σε μάκρος και ήταν πολλά αυτά που ειπώθηκαν, θέλησα όμως να μεταφέρω εδώ ένα μικρό κομμάτι της μήπως και βοηθηθεί κάποια ψυχή που ίσως να αισθάνεται μπερδεμένη από την ανελέητη πληροφορία που μας βομβαρδίζει από παντού και ψάχνει από κάπου να πιαστεί. Μία είναι η πληροφορία που χρειαζόμαστε πραγματικά και έχει όνομα. Όλα τα άλλα είναι παρεμβολές που μπαίνουν στον δρόμο μας απλά για να μας αποπροσανατολίσουν από τον σκοπό μας.

Εννοείται πως ό,τι γράφω εδώ μέσα είναι προσωπικές απόψεις, ο καθένας έχει το δικαίωμα της γνώμης του και μπορεί να πιστεύει (ή να μην πιστεύει) ό,τι θέλει.

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 7η)

Κλείνουμε μια εβδομάδα σήμερα με το αφιέρωμά μας στην Υπακοή στον Θεό, ένα πλάνο αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή για τον μήνα Σεπτέμβριο, που συστάθηκε από την φίλη στο instagram @jesusjournaljunkies. Βρισκόμαστε στο βιβλίο Δευτερονόμιο και για σήμερα και αύριο το πλάνο μας έχει κάποια εδάφια από το κεφάλαιο 28. Ωστόσο, η σπουδαιότητα του κεφαλαίου είναι τόσο μεγάλη, που συστήνω σε όλους να το διαβάσουν όλο.

Μέσα σ' αυτό το κεφάλαιο ο Θεός μας αποκαλύπτει μια σειρά από ευλογίες που λαμβάνει ο άνθρωπος όταν ακολουθεί το θέλημα του Θεού και μια σειρά από κατάρες όταν αποστατεί. Και σας παροτρύνω να διαβάσετε όλο το κεφάλαιο από μόνοι σας, γιατί όλες αυτές τις κατάρες που είναι γραμμένες εκεί μέσα, φίλοι μου, τις ζούμε όλες σήμερα. Σε ανατριχιάζει η πιστότητα του Λόγου του Θεού με την ακρίβειά του, όχι μόνο εδώ σε αυτό το κεφάλαιο, σε όλη την Αγία Γραφή γενικότερα. Προσωπικά, αν όλο το σύμπαν γύρω μου διαλυόταν, κι αν το σπίτι μου ισοπεδωνόταν, και φωτιές και πλημμύρες ή σεισμοί το ισοπέδωναν, αν έπρεπε να πάρω μαζί μου ένα μόνο αντικείμενο μέσα από το σπίτι μου, αυτό θα ήταν η Αγία Γραφή. Είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχω στην κατοχή μου, ό,τι πιο ακριβό, παρόλο που μου κόστισε μόνο 35 ευρώ για να το αγοράσω. 

Αγία Γραφή, εν Χριστώ αδελφοί μου, να ανοίξουν τα μάτια της ψυχής μας να αρχίσουμε να βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας και μέσα μας. Ένα κεφάλαιο τη μέρα, μία παράγραφο όποτε βρίσκουμε λίγο ελεύθερο χρόνο, κάτι μέσα από τον Θείο Λόγο, που μας έχει χαρίσει, όχι για να το αποθέσουμε στο ράφι της βιβλιοθήκης και να μένει εκεί να σκονίζεται, όχι. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, είναι η τροφή της ψυχής, είναι η φωνή του Θεού, που μας μιλάει και μας καθοδηγεί. 

Ζούμε σε πονηρούς καιρούς, ποιον μπορούμε να εμπιστευτούμε; Τον εαυτό μας, μήπως; Μα, κι αυτός, τη μία μέρα τα λέει έτσι, την επομένη τα λέει διαφορετικά. Μόνο ο Θεός μας έχει αποδείξει την αξία Του, την ειλικρίνεια και σταθερότητά Του. Δεν υπάρχει άλλος να μας σώσει. Και μας καλεί συνεχώς να έρθουμε κοντά Του. Είναι ο Πατέρας που καλεί πίσω τον άσωτο γιο. Είναι το εκατοστό πρόβατο που θέλει να έρθει πίσω στην ασφάλεια και τη θαλπωρή. Ζητείστε και θα σας δοθεί. Χτυπήστε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί. Όποιος με ζητάει με βρίσκει. Λόγια Ιησού Χριστού, λόγια υπόσχεσης και σωτηρίας. Δεν θα τα καταφέρουμε μόνοι μας, είμαστε πολύ αδύναμοι για αυτά που έρχονται. Είναι όλα προφητευμένα μέσα στο ερωτικό του γράμμα προς εμάς για προστασία, προφύλαξη, εγρήγορση, ασφάλεια. Για μένα, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Κανένας δεν θα ανοίξει για μας αυτή την πόρτα, πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας. Εμείς και ο Θεός, δεν υπάρχει κάτι άλλο. 

Ακούω νέα παιδιά που λένε θα πάμε να γίνουμε κληρικοί γιατί θα βρούμε σταθερό μισθό και φτίττω. Εδώ έχει φτάσει η κατάντια μας; Ακούω σκάνδαλα επί σκανδάλων από ανθρώπους της εκκλησίας, από ηγέτες της, που μόνο Λόγο Θεού δεν εφαρμόζουν. Είναι φοβερά αυτά τα πράγματα που συμβαίνουν, δεν ξέρω αν έχει υπάρξει αποστασία σε τέτοιο μέγεθος όπως τη σημερινή εποχή. Σχεδόν κανένας νέος δεν γνωρίζει Θεό, μικροί και μεγάλοι, όλοι βουτηγμένοι στην κατάθλιψη, στο άγχος, το φόβο, την ανασφάλεια, στην ασάφεια, στην αντιπαλότητα, στη διαπλοκή. Όταν υπάρχει Θεός μέσα μας, έχουμε ειρήνη, γαλήνη, μακροθυμία, υπάρχει χαρά, έμπνευση, βλέπουμε την ομορφιά και την αναγνωρίζουμε, βλέπουμε τα κακώς κείμενα και τα αποφεύγουμε. 

Δεν ξέρω. Τόσα δώρα, τόσες υποσχέσεις που περιμένει εμάς να μας τις προσφέρει κι εμείς γυρίζουμε την πλάτη, στρεφόμαστε σε σκοτεινές οδούς, στην εύκολη λύση, που μόνο σε περισσότερη θλίψη θα οδηγήσουν όλα αυτά. Δεν ξέρω ειλικρινά γιατί ο κόσμος έχει πέσει σε τέτοια πλάνη. Πού είναι το τσαγανό του να αντισταθεί στον σκοτεινό; Πού είναι το θάρρος, το σθένος να πολεμήσει ενάντια στο κακό, να υπερασπιστεί την αξία του εαυτού του, να μην επιτρέπει στον οποιοδήποτε να τον άγουν και να τον φέρουν; Πού είναι η δύναμη του χριστιανού που μάχεται ενάντια στο κακό και υπερασπίζεται το καλό, με στρατηγό τον Κύριό Του και ρομφαία τον Λόγο Του; Ποιος μας τα έκλεψε όλα αυτά την ώρα που κοιμόμασταν; Δεν τον έχουμε αναγνωρίσει ακόμα αυτόν που κρύβεται μέσα στις σκιές; Δεν μας θυμώνει που άλλοι αποφασίζουν για μας; Πού είναι η πίστη μας; Πού είναι η θέλησή μας για ζωή και σωτηρία; Γιατί έχουμε εγκαταλείψει την ελπίδα, γιατί παραδώσαμε τα όπλα; Γιατί έχουμε παραδοθεί αμηχητί στην πονηρία του ωξαποδώ; Όταν εμείς είμαστε πλασμένοι για άλλα πράγματα, υψηλά, ευγενή, αιώνια, καθαρά; Γιατί αρεσκόμαστε να κυλιόμαστε στον βούρκο; Γιατί κάναμε τον βούρκο το φυσικό μας περιβάλλον; Γιατί μας έχουν πείσει ότι αυτό είναι που αξίζουμε; Είμαστε άγγελοι φωτός, παιδιά Θεού, ακόμη να το καταλάβουμε; Δεν είμαστε γουρούνια να κυλιόμαστε μέσα στις ακαθαρσίες, δεν είμαστε φτιαγμένοι για αυτή την κατάντια, να ζούμε σε αυτό το επίπεδο της σιχασιάς και της σήψης.

Τι να πω, δεν ξέρω, πραγματικά...

Δευτερονόμιο κεφάλαιο 28, δύο πρώτα κεφάλαια για σήμερα, και η υπακοή που μας ζητάει ο Θεός πρέπει να γίνεται με προσοχή και επιμέλεια. Θέλει συνέπεια η υπακοή, θέλει αφοσίωση. Πρέπει να μένουμε εστιασμένοι, προσηλωμένοι σε αυτά που μας ζητάει και να κάνουμε τον αγώνα μας να εκτελούμε τις εντολές. Πρέπει οι εντολές να γίνουν μέρος της ζωής μας, κομμάτι του εαυτού μας, να τις έχουμε στη σκέψη μας, και αυτό το πρέπει δεν είναι προσταγή, αλλά προτροπή. Πρέπει και προσταγή για τον Θεό σημαίνει αυτό είναι το ασφαλές για σένα να γίνει, είναι ο τρόπος Του να σε κατευθύνει στην οδό σωτηρίας, ένα στενό μονοπάτι μέσα από μια ζούγκλα γεμάτη κινδύνους και θάνατο. Το πρέπει του Θεού σε βοηθάει να ξεφύγεις από αυτούς τους κινδύνους και να προχωρήσεις την οδό του Κυρίου με ασφάλεια και σιγουριά. 

Μόνο τότε, όταν υπακούμε σε αυτό το πρέπει, μπορούμε να αλλάξουμε, και να αρχίσουμε να καθαρίζουμε και να απομακρυνόμαστε από τα γουρούνια και τον βούρκο που ανέφερα πιο πριν. Χρειάζεται να ξεκολλήσουμε από παγιωμένες θέσεις και συνήθειες. Μόνο με την καθοδήγηση από τον Θεό μπορούμε να το καταφέρουμε αυτό. Αν κάνουμε το δικό μας κομμάτι που μας αναλογεί, ο Θεός θα έρθει και θα μας βρει στα μισά και θα κάνει τα υπόλοιπα για μας. Δεν θα μας αφήσει μόνους στην δυσκολία και στη μάχη. Εκεί είναι, δίπλα μας, μια χεριά μακριά, λίγο αν απλώσουμε το χέρι μας, μας έχει πιάσει. Ακόμα κι όταν δεν Τον αποζητάμε, είναι εκεί, μας περιμένει να δώσουμε εμείς το σύνθημα, να ξεκινήσουμε εμείς αυτή τη μοναδική, μεγαλειώδη, σωτήρια σχέση ζωής. 

Με την δική μας επιμέλεια υπόσχεται ότι θα μας υψώσει πάνω από όλα τα έθνη της γης. Θα μας υψώσει από τα γουρούνια, θα μας υψώσει από την πονηρία του κόσμου, θα μας απομακρύνει από ό,τι μας βλάπτει και μας στενοχωρεί ή μας βάζει σε κίνδυνο. Μας εξυψώνει από το επίπεδο του φθαρτού και έκπτωτου κόσμου. Μας ξεχωρίζει και μας εισαγάγει στον εκλεκτό Του λαό, με το όνομά μας να καταγράφεται στο βιβλίο της ζωής. 

Όσο ανεβαίνουμε επίπεδο στρεφόμενοι προς τον Θεό - αυτό είναι η πραγματική μετάνοια, η μεταστροφή του νου, η αλλαγή τρόπου σκέψης, η στροφή μας προς τα του Θεού και η απομάκρυνσή μας από τα του κόσμου - τόσο αρχίζουμε να εισχωρούμε σε ένα πιο πνευματικό επίπεδο. Σε αυτό το επίπεδο είναι που ανοίγουν τα μάτια της ψυχής. Αυτό θέλουμε, αυτό επιδιώκουμε, να μπούμε σε αυτό το επίπεδο. Δεν είναι μόνο να λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό, είναι και να δουλεύουμε ως προς αυτό, να κάνουμε τον αγώνα μας από τη μεριά μας, να μπούμε στον Λόγο του Θεού, που είναι η φωνή Του εκεί μέσα που μας μιλάει, να κάνουμε την έρευνά μας, να ξεκινήσουμε να μπαίνουμε στην προσευχή, να μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί Του. Δεν λογάται σχέση χωρίς να υπάρχει επικοινωνία. Θέλουμε τον Νυμφίο μας, Τον έχουμε στο μυαλό μας συνεχώς, πλημμυρίζει η καρδιά μας από την παρουσία Του, αφιερώνουμε τον χρόνο μας, τις σκέψεις μας, τις απορίες μας, τις ελπίδες μας, το παρόν και το μέλλον μας στον Έναν, αυτόν που μας αγαπάει και που Τον αγαπούμε με όλη μας την καρδιά, την ψυχή, τη δύναμη. 

Έτσι πρέπει να είναι η αγάπη μας στον Θεό, χωρίς να περιμένουμε κάτι πίσω. Η αγάπη μας πρέπει να είναι αγνή, να είναι ερωτική, να θέλουμε συνεχώς να βρισκόμαστε στην παρουσία Του. Όταν προσεύχεσαι μόνο για να ζητήσεις αυτό ή εκείνο ή το άλλο, και μετά να τον ξεχνάς, τι σχέση είναι αυτή τότε; Τι είναι ο Θεός για σένα; Αποκούμπι; Να τον καλείς μόνο όταν τον χρειάζεσαι; Και περιμένεις να έρθει να σε ράνει με τις υποσχέσεις Του; να σε γεμίσει δώρα; Δεν λειτουργεί έτσι το πράγμα, καμία αληθινή σχέση αγάπης δεν λειτουργεί έτσι. Χρειάζεται να είμαστε κι εμείς μέσα στη σχέση με τον αληθινό μας εαυτό, τον λαβωμένο, τον αμαρτάνοντα, τον μπερδεμένο, τον ταπεινωμένο, αλλά τον ειλικρινή, που ξέρει να ελπίζει, που ξέρει με ποιον έχει να κάνει και γνωρίζει καλά ότι συναινεί  και συμμετέχει σε μια σχέση αμοιβαίας αγάπης, αλήθειας, σταθερότητας, ασφάλειας, ελπίδας, αφοσίωσης, πίστης, προσωπικής εξέλιξης και σωτηρίας εις τον αιώνα. Αμήν.

Ημέρα 7η - Δευτερονόμιο, 28: 1-2

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 6η)

Δευτερονόμιο 11:13-15 σήμερα, και ο Θεός μιλάει για άλλη μια υπόσχεση. Σου χαρίζει βροχή στους κατάλληλους καιρούς για καλή σοδειά, και σου χαρίζει και γρασίδι χλωρό για να ταΐζεις τα ζώα σου, να κρατιούνται γερά και δυνατά, ώστε να μπορούν να πληθαίνουν και να γίνονται χρήσιμος αρωγός στις εργασίες του αγρού. Με αυτό τον τρόπο, σου καλύπτει τις τροφικές σου ανάγκες, εσένα και της οικογένειάς σου, αλλά και των ζώων σου. Πότε εκπληρώνονται όλα αυτά; Όταν υπακούς στο θέλημα του Θεού, κι όταν Τον αγαπάς με τον τρόπο που ο Θεός θέλει να Τον αγαπάς, έτσι όπως αναλύσαμε στα εδάφια στην χθεσινή ανάρτηση.

Βλέπουμε, λοιπόν, πόσο αλληλένδετη είναι η σχέση ανάμεσα στην υπακοή μας στον Θεό με τις υποσχέσεις που απορρέουν από αυτή. Το ότι μας προστατεύει μέσω των ιδανικών καιρικών συνθηκών και της παραγωγικής καρποφορίας, απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους, δεν είναι άνευ σημασίας, κάθε άλλο παρά. Βλέπουμε τι συμβαίνει, ειδικά φέτος το καλοκαίρι, με τις απερίγραπτες πυρκαγιές που έχουν απανθρακώσει τα πάντα, αλλά και την ξηρασία που βρίσκεται στο κατώφλι της χώρας, προμηνύοντας με τρόμο τον αφανισμό της γεωργίας και της κτηνοτροφίας που θα επιφέρει επισιτιστική κρίση, η οποία θα επηρεάσει, φυσικά, όλους μας. Οι λίμνες, τα ποτάμια, οι καταρράκτες, όλοι σχεδόν οι ταμιευτήρες νερού ανά την Ελλάδα, βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα που έχουν υπάρξει ποτέ. Ναι, φταίνε και οι κακόβουλοι που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να καταστρέφουν ό,τι βρίσκεται γύρω τους, σκοτεινοί, άνομοι υπηρέτες του σκοτεινού. Και, ναι, φταίει και η κλιματική αλλαγή, το καθημερινό νέο της ημέρας, το οποίο έχουμε κουραστεί να ακούμε. Όμως, σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού, όλα αυτά συμβαίνουν, όταν ο άνθρωπος δεν κάνει υπακοή στον Θεό.

Αν το δει κανείς από την πλευρά του Θεού και από την πλευρά των ανθρώπων που ανήκουν σε Αυτόν, και όχι από την πλευρά των ανθρώπων που ανήκουν στον κόσμο, τα δεδομένα φωτίζονται με ένα άλλο φως, ένα φως ιλαρό. Είναι ο Θεός που ορίζει το τι γίνεται στον κόσμο μας, η παντοδυναμία Του, η διορατικότητά Του, το σχέδιό Του για τους ανθρώπους και τη γη, η οποία Του ανήκει. Όλα υπηρετούν τον Ένα, τον Άγιο, τον Παντοκράτορα, τον Παντοδύναμο. Δεν είναι οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα της ανθρωπότητας, ούτε ο διάβολος, ούτε η κακή μας τύχη. Ο Θεός κινεί τα πάντα, βρίσκεται πίσω από όλα, ξέρει τις καρδιές των ανθρώπων, ξέρει τις πράξεις τους και τις προθέσεις τους προτού καν αυτά εμφανιστούν, προτού γίνουν σκέψη μέσα στο μυαλό τους. Σε πόσα σημεία μέσα στην Αγία Γραφή ο Θεός ζητάει από εμάς να Τον εμπιστευτούμε; Ορίστε ένα: 

"Γι' αυτό σας λέω (ο Ιησούς Χριστός μιλάει εδώ): Να μη μεριμνάτε για τη ζωή σας, τι να φάτε και τι να πιείτε. Ούτε για το σώμα σας τι να ντυθείτε. Δεν είναι η ζωή πολυτιμότερη από την τροφή και το σώμα από το ένδυμα; Κοιτάξτε με προσοχή τα πουλιά του ουρανού, ότι δεν σπείρουν ούτε θερίζουν ούτε συγκεντρώνουν σε αποθήκες, και ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει. Εσείς, δεν είστε πολύ ανώτεροι από αυτά; Αλλά, ποιος από εσάς, μεριμνώντας, μπορεί να προσθέσει έναν πήχη στο ανάστημά του;" - Κατά Ματθαίον 6: 25-27

Γιατί μας το ζητάει αυτό, να Τον εμπιστευτούμε, που θα πει, να Τον πιστέψουμε, που θα πει, να Τον γνωρίσουμε πρώτα, να Τον μελετήσουμε, που θα πει, να χαράξουμε τον Λόγο Του μέσα στις καρδιές μας, που θα πει, να Τον αγαπήσουμε, που θα πει, να ακολουθούμε το θέλημά Του μέσα από την υπακοή μας προς Αυτόν, επειδή ακριβώς Τον αγαπάμε και επειδή Τον εμπιστευόμαστε; Γιατί ξέρει ότι εμείς από μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αυτοί που κάνουν του κεφαλιού τους, έχοντας τις δικές τους προσωπικές ατζέντες κατά της φύσης και των ζώων και των φυτών και των ανθρώπων προς δικό τους όφελος, δεν ανήκουν στον Θεό και είναι θέμα χρόνου να έρθει η ανταπόδοση και η δικαιοσύνη, αφού ο Θεός δεν είναι μόνο Θεός της αγάπης, είναι και Θεός της δικαιοσύνης, ώστε, μετά τον χαλασμό και τον όλεθρο που φέρνει η ανομία και αποστασία του ανθρώπου, με τα συνεπακόλουθα αποτελέσματα που βιώνουμε καθημερινά, να έρχονται και να ισορροπούν τα πράγματα μέσα στην ειρήνη και τη σοφία του Θεού προς δική Του δόξα και δική μας αγαλλίαση.

Ημέρα 6η: Δευτερονόμιο 11: 13-15

Αγία Γραφή, μτρφ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016 

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 5η)

Καλημέρα, καλημέρα, με άλλον ένα λόγο Θεού για να συζητήσουμε και να αναλύσουμε. Υπακοή στον Θεό είναι το αφιέρωμα, λοιπόν, με το οποίο καταγινόμαστε για τον μήνα Σεπτέμβριο και σήμερα θα ασχοληθούμε με το βιβλίο Δευτερονόμιο από την Αγία Γραφή, εκδόσεις Πέργαμος, κεφάλαιο 6 και εδάφια 4 έως 9.

Τι όμορφα τα σημερινά εδάφια, προσωπικά, με συγκίνησαν πολύ και φώτισαν κάποια πράγματα στα οποία με δίχαζαν και με μπέρδευαν εδώ και καιρό. Βλέπετε πόσο αβίαστα ξεκαθαρίζουν τα πράγματα, όταν μελετάμε την Αγία Γραφή συστηματικά και σε βάθος. Βλέπουμε την γνώση του κόσμου, όπως την ξέρουμε, από τη μια μεριά, και βλέπουμε την αλήθεια του Θεού, όπως μας αποκαλύπτεται, από την άλλη. Κι έτσι, μέσα από αυτή τη διαδικασία, αρχίζουμε και μαθαίνουμε την αλήθεια, μπορούμε πλέον να εξακριβώσουμε τι συμφωνεί με τον Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή δηλαδή, και τι έχει παραποιηθεί με το πέρασμα του χρόνου και τις δοξασίες των ανθρώπων.

Ας πάμε στο σημερινό απόσπασμα να τα δούμε από πιο κοντά.

Στίχος 4: Κατ' αρχάς, ο Θεός απευθύνεται στον Ισραήλ. Εδώ υπάρχει μεγάλη συζήτηση και πολύ μπέρδεμα με χριστιανούς, θα έλεγα, ακατήχητους. Όταν ο Θεός μιλάει για τον Ισραήλ, δεν εννοεί τη σημερινή γεωγραφική έκταση της χώρας του Ισραήλ, ούτε απευθύνεται στους κατοίκους της μόνο. Αυτό συνέβαινε στην Παλαιά Διαθήκη, όπου ο Ιησούς Χριστός, Υιός Θεού, δεν είχε ακόμα ενανθρωπιστεί, δεν είχε σαρκωθεί, σταυρωθεί και αναστηθεί. Δεν είχε δώσει ακόμα το αίμα Του θυσία, ώστε να σωθούμε, όλοι όσοι Τον ακολουθούν. Ωραία; Τότε σε ποιον απευθύνεται;

Η απάντηση έρχεται από την Καινή Διαθήκη, τη νέα συμφωνία που μας άφησε ο Θεός, μέσω του Υιού Του. Τι είχε πει ο Κύριος όταν ήρθαν Έλληνες στον απόστολο Φίλιππο για να δουν τον Χριστό; Τώρα ήρθε η στιγμή που θα δοξαστεί ο Υιός του Ανθρώπου. Πώς θα δοξαστεί; Μέσα από τους Έλληνες, που πρώτοι πίστεψαν στον Κύριο, μαζί με τους αποστόλους (ανάμεσά τους και Έλληνες, Λουκάς, Φίλιππος, Τίτος, Τιμόθεος κτλ.) Έχουμε, λοιπόν, έναν λαό, τον Ισραήλ, που, ναι μεν επιλέχτηκε ως ο εκλεκτός λαός του Θεού, αλλά που όμως μεταλλάχτηκε σε έναν λαό αποστάτη και αρνητή του Ιησού Χριστού. Οι Εβραίοι έκαναν τα πάντα να τον απαξιώσουν, μηχανεύτηκαν ό,τι πιο σατανικό μπορούσαν να φανταστούν για να τον παγιδεύσουν, να τον βασανίσουν, να τον ανεβάσουν στον Σταυρό, να του δώσουν να πιει χολή, να τον φτύσουν, να τον χλευάσουν, να μοιράσουν τα ιμάτιά Του, μέχρι να φτάσουν να τον θανατώσουν σταυρικά. Είναι ο λαός που περίμενε τον Μεσσία, και όταν ο Μεσσίας ήρθε και δίδαξε περπατώντας ανάμεσά τους, αυτοί τι έκαναν; Τον αρνήθηκαν. Κι όταν Εκείνος αναστήθηκε, και πάλι οι Εβραίοι Τον αρνήθηκαν για μία ακόμη φορά.

Εσείς πιστεύετε ότι αυτό δεν θα τους γυρίσει μπούμερανγκ; Ήδη το ζουν, και δεν αργεί ο καιρός που, σύμφωνα με τις προφητείες της Αποκάλυψης Ιησού Χριστού, διά αποστόλου Ιωάννη, όπου ο Αντίχριστος, θα έρθει να στήσει τον θρόνο του μέσα στον ναό του Σολομώντα των Εβραίων και τότε θα δουν όλοι την τιμωρία όλων όσων αποστάτησαν και γύρισαν την πλάτη τους στον Θεό. Κοντά είναι τα γεγονότα, όποιος έχει μάτια να δει, ας δει, κι όποιος έχει αυτιά να ακούσει, ας ακούσει, όπως έλεγε και ο Χριστός.

Προχωράμε. Ο Ισραήλ δεν είναι ο λαός των Εβραίων μεμονωμένα και κυριολεκτικά, είναι ο εκλεκτός λαός σε παγκόσμια κλίμακα. Ποιοι ανήκουν στον εκλεκτό λαό πλέον; Όλοι όσοι πιστεύουν στον Κύριο, ακολουθούν τις εντολές Του και υπακούν τον Λόγο Του. Είμαι εγώ, είσαι εσύ, είναι ο καθένας μας, Έλληνας, Αμερικανός, Γάλλος, Κινέζος, ακόμα και Εβραίος, φτάνει να πιστεύουμε στον έναν και αληθινό Θεό, τον σταυρωθέντα και αναστηθέντα Κύριό μας Ιησού Χριστό. Γι' αυτό ο Κύριος λέει κάπου στην Αγία Γραφή ότι θα μαζέψει τα δικά Του πρόβατα από πολλές στάνες. 

Επίσης, όταν μιλάει μέσα στην Αγία Γραφή ο Θεός, είναι ο Ιησούς Χριστός που μιλάει. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος, ο Ιησούς Χριστός είναι ο Λόγος Θεού. Κανένας δεν έχει δει τον Θεό Πατέρα, παρά μόνον ο Ιησούς Χριστός, και μόνο μέσω του Υιού, μπορεί να φτάσει κανείς στον Πατέρα. Γιατί ο Ιησούς Χριστός είναι ο δρόμος για να φτάσεις ως εκεί. Όταν, λοιπόν, ακούς χριστιανούς να απορρίπτουν το μεγαλύτερο μέρος της Αγίας Γραφής, την Παλαιά Διαθήκη, γιατί "έχει να κάνει με Εβραίους", απλά απορρίπτεις Χριστό. Τι είχε πει ο Χριστός; Ούτε μία τελεία δεν πρέπει να αλλάξουμε, πόσο μάλλον να διαγράψουμε ολόκληρο κομμάτι από τον Λόγο του Θεού. Απορρίπτεις Αγία Γραφή; Απορρίπτεις Θεό. Και είναι λυπηρό να βλέπω την εκκλησία μας να κάνει το ίδιο. Σήμερα, παραδείγματος χάριν, εορτάζεται η μνήμη του προφήτη Ζαχαρία. Όμως στο ημερήσιο ανάγνωσμα της εκκλησίας, πέρα από απειροελάχιστες αναφορές στη Γένεση, στον Ησαΐα, τους Ψαλμούς και τις Παροιμίες τα Χριστούγεννα, έχει πέσει γενικό delete σε όλη την Παλαιά Διαθήκη, κρατώντας τους πιστούς σε απόλυτο σκοτάδι. Πώς το επιτρέπετε αυτό να γίνεται, εσείς του ιερατείου; Δεν βλέπετε ότι γίνεται μεγάλη αμαρτία εδώ με αυτό που κάνετε; Ούτε μία τελεία δεν πρέπει να αλλοιωθεί, το λέει ο Χριστός, κι εσείς τι κάνετε; Διαγράφετε Χριστό και μας αναγκάζετε να Τον αναζητήσουμε μόνοι μας, όσοι από εμάς ενδιαφερόμαστε, τουλάχιστον, πραγματικά.

Πάμε παρακάτω, στίχος 5: Αγάπη. Ο Κύριος ζητάει να Τον αγαπάς. Κάπου είχε πει ο Χριστός: Αγάπη θέλω, και όχι θυσία. Που σημαίνει, όχι σουβλιστά αρνιά το Πάσχα, όχι χριστουγεννιάτικο δέντρο τα Χριστούγεννα, όχι παγανιστικά έθιμα, που ακόμα υιοθετούμε και εφαρμόζουμε στη ζωή μας. Θέλει την αγάπη μας, όχι τις τελετουργίες και τις δεισιδαιμονίες που κουβαλάμε τόσα χρόνια τώρα. Αυτά πρέπει κάποτε να τα καθαρίσουμε από την πίστη μας, να αφήσουμε την πίστη μας προς τον Θεό αγνή και αμόλυντη. Ο Θεός, έχει πει κάπου αλλού ότι είναι Θεός ζηλιάρης, ζητάει αποκλειστικότητα. Δεν μπορείς να προσκυνάς τον Θεό, αλλά να προσκυνάς και ό,τι άλλο προσκυνάς. Δεν λέει πουθενά μέσα στην Αγία Γραφή ότι επιτρέπεται να προσκυνάς και κάτι άλλο. Θα μου πεις το λένε οι άνθρωποι. Ναι, το λένε, δεν το λέει ο Θεός, όμως. Εμείς, ως πιστοί χριστιανοί, τι πρέπει να ακολουθήσουμε, τα των ανθρώπων ή τα του Θεού; Οφείλουμε, κατά τη γνώμη μου πάντα, να καθίσουμε με τον εαυτό μας να τα ψάξουμε αυτά τα πράγματα και να τα σκεφτούμε σε βάθος, γιατί μπορεί να αμαρτάνουμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Γι' αυτό χρειάζεται η μελέτη και η διάκριση.

Πώς θέλει όμως ο Θεός να Τον αγαπάμε; Το λέει καθαρά στον στίχο 5: Με ΟΛΗ την καρδιά μας, με ΟΛΗ την ψυχή μας, με ΟΛΗ τη δύναμή μας. Πώς θέλει να αγαπάμε, δηλαδή; Με όλο μας το είναι. Μα, εγώ έχω δουλειά τώρα, δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ με τον Θεό. Ναι, δεν προλαβαίνεις, αλλά είναι αμαρτία. Μεγαλώνω παιδιά τώρα, δεν μπορώ. Αμαρτία. Μα, θέλω να πάω διακοπές, θα ασχοληθώ όταν γυρίσω. Αμαρτία. Αγαπάμε τον Θεό πάνω και πρώτα από όλους και από τα πάντα, μόνο τότε δεν είναι αμαρτία. Καρδιά είναι το συναίσθημα που τρέφουμε προς Εκείνον. Ψυχή είναι η πίστη μας προς Εκείνον. Δύναμη είναι οι πράξεις μας, πάλι προς δόξα Εκείνου. Ό,τι κάνουμε, ό,τι σκεφτόμαστε, ό,τι αισθανόμαστε, Εκείνον βάζουμε πρώτον, και μέσα από Εκείνον, φιλτράρονται όλα τα υπόλοιπα.

Στον στίχο 6 μιλάει για τον Λόγο του Θεού. Δηλαδή; Για την Αγία Γραφή. Θέλει την Αγία Γραφή μέσα στην καρδιά μας, που σημαίνει, ότι ο Λόγος του Θεού, γίνεται μέρος του εαυτού μας. Ο Λόγος του Θεού είναι που μας μεταμορφώνει από ά-χριστο σε χριστό, από νεκρό σε αναγεννημένο, σε αναστημένο. Γι' αυτό κάπου ο Χριστός λέει άφησε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους. Νεκρός για τον Θεό είναι όποιος δεν έχει ποτιστεί από Λόγο Θεού, δεν έχει αναστηθεί. 

Τι λέει, όμως, τώρα στον στίχο 7; Τα λόγια του Θεού, δηλαδή την Αγία Γραφή, πρέπει να τα διδάσκεις; Πρέπει να μιλάς για αυτά; Μα, οι ιερείς και οι ιεροκήρυκες δεν έχουν επωμιστεί αυτό το έργο; Δεν είναι οι πατέρες της εκκλησίας που μας τα αναλύουν; Δεν είναι η εκκλησία που θεωρεί αιρετικούς όσους ασχολούνται με τα της Αγίας Γραφής από μόνοι τους; Λοιπόν, όπως βλέπετε μέσα στον Λόγο του Θεού, η Αγία Γραφή δεν μιλάει πουθενά για ιερείς, ιεροκήρυκες και πατέρες της εκκλησίας, ως προς το συγκεκριμένο. Στίχος 7: ΕΣΥ θα τα διδάσκεις, ΕΣΥ θα μιλάς για αυτά, και όταν είσαι στο σπίτι και όταν δεν είσαι στο σπίτι, και όταν κοιμάσαι, και όταν ξυπνάς, ΕΣΥ είσαι ο φορέας, ο αγγελιοφόρος, ο δάσκαλος, ο κήρυκας του Ευαγγελίου. Σε σένα έχει δοθεί η ευθύνη, κι όταν αποποιείσαι αυτή την ευθύνη με τη δικαιολογία ότι ο παπάς της ενορίας μου θα με φωτίσει, άρα εγώ είμαι εντάξει, το έχω κάνει το καθήκον μου, έλα, όμως, που, σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού, αμαρτάνεις; Θυμάστε ποια ήταν η τελευταία εντολή του Χριστού προς τους μαθητές του, λίγο πριν την προδοσία;  Να διδάσκετε όλα όσα παρήγγειλα σε σας. Είναι στο Κατά Ματθαίον, τελευταίο κεφάλαιο. Τώρα, αν εσύ, που θες να λέγεσαι χριστιανός, δεν θεωρείς τον εαυτό σου μαθητή Χριστού, ώστε να ακολουθήσεις την εντολή που σου δόθηκε, τότε αυτό είναι μεταξύ εσένα και του Θεού, τουτέστιν, δεν με αφορά. Πόσα πράγματα ανατρέπονται λοιπόν, όσο μελετάς την Αγία Γραφή, όταν βουτάς εσύ ο ίδιος και όχι μέσα από μεσάζοντες μέσα στην αλήθεια του Θεού. Η αλήθεια απευθύνεται σε σένα, κι εσύ είσαι που πρέπει να σκύψεις και να μελετήσεις, για να την ανακαλύψεις.

Στίχος 8: Πάλι μιλάει για τον λόγο του Θεού. Θέλει να τα δέσεις με σημάδι πάνω στο χέρι και στο μέτωπο. Τι; Χέρι και μέτωπο; Δεν σας θυμίζει κάτι αυτό από την Αποκάλυψη; τον αριθμό του θηρίου 666 που θα χαράξει ο Αντίχριστος στο χέρι και στο μέτωπο των ανθρώπων; Και ο Θεός, δηλαδή, και ο Σατανάς, ζητούν πιστοποίηση στο χέρι και στο μέτωπο! Γιατί χέρι; Γιατί το χέρι συμβολίζει τη δύναμη του ανθρώπου, με αυτό γράφουμε, με αυτό εργαζόμαστε, με αυτό πολεμάμε. Και γιατί μέτωπο; Γιατί εκεί βρίσκεται το μυαλό μας, που σκέφτεται, διαλογίζεται, επεξεργάζεται, αναλύει, διυλίζει και καταλήγει στο ξεκαθάρισμα του χρήσιμου και ωφέλιμου από το περιττό και ανούσιο. Στην περίπτωση του Θεού, ο θησαυρός που αποκαλύπτεται σε μας είναι η αλήθεια, στην περίπτωση του διαβόλου, είναι η εξαπάτηση, το ψέμα, το σκοτάδι.

Στίχος 9: Τα λόγια του Θεού θέλει να τα γράφεις. Λοιπόν, εδώ, θέλω να καταθέσω το προσωπικό  μου δίλημμα, σχετικά με το αν κάνω καλά που γράφω σε αυτό το blog για Θεό και πίστη, που ασχολούμαι με την αντιγραφή χωρίων από την Αγία Γραφή και γενικά που ασχολούμαι με όλα αυτά τα θεολογικά. Ήμουν διχασμένη, γιατί ήξερα ότι γενικά η ορθοδοξία έχει ένα θέμα με όλους όσους ασχολούνται με τα θεολογικά, ότι ο κόσμος θα υποπέσει στον προτεσταντισμό, γιατί οι προτεστάντες κάθονται και γράφουν την Αγία Γραφή και σημειώνουν πάνω στην Αγία Γραφή και ασχολούνται με αυτήν, όταν ο Λόγος του Θεού είναι ιερός και άρα, όσοι σημειώνουν και γράφουν λόγια Θεού και ασχολούνται, πράττουν αμαρτία. Διαφωτίστηκε λοιπόν και αυτό το δίλημμα που είχα τόσον καιρό, με το αν κάνω καλά που ασχολούμαι με τα του Θεού. Τι λέει εδώ το εδάφιο της Αγίας Γραφής; Γράφε τα, γράφε τα παντού. ΕΣΥ γράφε τα, εσύ που δεν είσαι ιερέας, αλλά ένας απλός λαϊκός, εσύ που δεν είσαι θεολόγος, αλλά μεροκαματιάρης ή νοικοκυρά, ή αγρότης, εσύ που δεν έχει σημασία αν είσαι ορθόδοξος ή προτεστάντης ή καθολικός. Μιλάει πουθενά η Αγία Γραφή ότι μόνο ένα ειδικό κομμάτι της χριστιανοσύνης επιτρέπεται να το κάνει; Όχι. Μιλάει για κάθε πιστό που θέλει να ακολουθεί τον λόγο του Θεού και να υπακούει στις εντολές Του και που αγαπάει τον Θεό με όλη την καρδιά του και την ψυχή του και τη δύναμή του, σημερινά εδάφια είναι αυτά.

Πόσα πράγματα, λοιπόν, ανατράπηκαν σήμερα μέσα σε λίγες γραμμές του Λόγου του Θεού, απλά μελετώντας την Αγία Γραφή. Αρχίζω και σκέφτομαι ότι γι' αυτό ίσως δεν θέλουν να την μελετάμε, δεν ξέρω. Ελπίζω μόνο αυτό να μη γίνεται με ύπουλους σκοπούς και ατζέντες, για να μας κρατούν στην άγνοια. Γιατί, αν πράγματι αυτό είναι που κάνουν, όπως λέει και στην Αγία Γραφή, θα είναι οι πρώτοι που θα ριχτούν στην γέεννα του πυρός και δεν θα υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τους σώσει πλέον.

Ημέρα 5η: Δευτερονόμιο 6: 4-9

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 4η)

Η υπακοή στον Θεό φέρνει ένα ακόμα δώρο σε αυτούς που ακολουθούν τις εντολές, τους υπόσχεται ζωή, ευημερία αιώνια και μακροημέρευση, τόσο στους ίδιους όσο και στα παιδιά τους. Οι υποσχέσεις του Θεού, δηλαδή, μπορούν και περνούν από γενιά σε γενιά, κάτι που, αν μη τι άλλο, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν, αν θέλουμε να ευλογηθούν και οι επόμενες γενιές, η χώρα μας γενικότερα. 

Είναι πολλοί αυτοί που δεν κάνουν παιδιά σήμερα με τη δικαιολογία "σε τι κόσμο θα ζήσουν τα παιδιά μας" και "δεν θέλουμε να τα φέρουμε στον κόσμο, σε έναν κόσμο που καταρρέει". Υπάρχει και η δικαιολογία "δεν κάνουμε παιδιά, γιατί δεν υπάρχουν χρήματα". Ιδού, λοιπόν, μια πνευματική απάντηση για όσους διατηρούν τις επιφυλάξεις τους. Ευλόγησε τον εαυτό σου πρώτα, άνθρωπε, ευλόγησε το περιβάλλον σου, που είναι προέκταση του εαυτού σου, και θα ευλογηθούν και τα παιδιά και θα ευλογηθεί και ο τόπος που σου δόθηκε να ζήσεις, και θα ανθίσει ο κόσμος γύρω σου χωρίς καλά καλά να το καταλαβαίνεις, γιατί θα ποτίζεται από ευλογία Θεού, που θα απορρέει από την δική σου υπακοή στον Θεό. Αίτιο και αιτιατό, με αυτή τη σειρά εργάζεται ο Κύριος στις ζωές μας.

Όλα από εμάς ξεκινούν, και οι ευλογίες και οι συμφορές που έρχονται προς το μέρος μας. Θείος νόμος. Ευλογώ τον εαυτό μου με το να κάνω υπακοή στον Θεό, με το να μη Τον δυσαρεστώ, να μην επαναστατώ απέναντί Του, να μην παραβαίνω εντολές, να μην υποκύπτω στην αμαρτία. Στερώ από τον εαυτό μου όλη την ευημερία και την μακροζωΐα και την ευλογία, όταν ζω αντίθετα από το θέλημα του Θεού. Η αμαρτία, λέει στην Αγία Γραφή, φέρνει θάνατο, αυτός είναι ο μισθός της. Θάνατος σημαίνει απουσία Θεού, ό,που δεν υπάρχει Θεός, υπάρχει θάνατος σε ποικίλες μορφές και διαστάσεις. Μόνος μου το κάνω αυτό. Και δεν στερώ όλα αυτά τα εκ Θεού όμορφα και ευλογημένα από μένα, τα στερώ και από τα παιδιά μου που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα, τα στερώ από το έτερο μισό που δεν μοιράζομαι μαζί του/της αυτή την ευημερία, μακροζωΐα, μακροημέρευση, τα στερώ από την χώρα μου, που από εμένα εξαρτάται αν θα καταρρεύσει δυνητικά ή όχι, αφού και η χώρα μου, αντανάκλαση του εαυτού μου είναι. Γιατί τόση είναι η δύναμη που μας έχει χαρίσει ο Θεός και από εμάς εξαρτάται πώς θα την χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη που μας έχει δοθεί, για καλό ή για κακό. 

Ας μην κάνουμε λοιπόν παράπονα και ας μην κατηγορούμε διαρκώς τους άλλους για τα πάντα. Κάθε αλλαγή ξεκινάει από εμάς. Εμείς έχουμε την ευθύνη του τι γίνεται μέσα μας και γύρω μας. Εμείς και οι επιλογές που κάνουμε.

Ημέρα 4η:  Δευτερονόμιο 5: 29-33

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2014

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 3η)

Δεν είναι απλά η εντολή: "Θα με υπακούς γιατί εγώ είμαι ο Θεός σου, άρα είμαι το αφεντικό σου και ό,τι θέλω κάνω και αλοίμονό σου αν δεν εκτελέσεις τις προσταγές μου." Όχι. Δεν λειτουργεί έτσι η σχέση του τριαδικού Θεού με τον άνθρωπο. Ο Θεός έχει δώσει στον άνθρωπο το υπέροχο δώρο του αυτεξούσιου. Είναι πολλοί αυτοί πάνω στη γη που τάζουν ό,τι μπορούν, προκειμένου να σου προσφέρουν την ψευδαίσθηση του αυτεξούσιου μέσα από δελεαστικές υποσχέσεις, ότι θα είσαι ευτυχισμένος, ανεξάρτητος, θα μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Αυτοί, λοιπόν, οι καλοθελητές μπορεί να είναι τόσο θεοί (θεός σου με θήτα μικρό είναι ό,τι επίγειο σε εξουσιάζει και υποκύπτεις τυφλά σε αυτό, πάθη, χρήμα, αναγνώριση, φιλοδοξίες, φιλοσοφίες, αμαρτίες, θεολογικά συστήματα ανά τον κόσμο, εσύ ο ίδιος που κάνεις τον εαυτό σου θεό πολλές φορές κ.ο.κ.), όσο και άνθρωποι, φυσικά. Αν, ωστόσο, ψάξεις κάτω από τα φούμαρα και τις μεγάλες κουβέντες και ιδεολογήματά τους, θα δεις ότι στο βάθος βάθος κάτι θέλουν από σένα, κάτι σημαντικό. Κι αυτό το κάτι είναι η υποταγή σου σε αυτούς, η στέρηση του αυτεξούσιού σου, ώστε να αποκτήσουν τη δική σου δύναμη, τη δική σου φώτιση, τη δική σου λάμψη. Είναι η παγίδα στην οποία θέλουν να σε ρίξουν. Όμως, ο Θεός, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, σου το έχει ήδη πει καθαρά και ξάστερα, ότι εσύ, άνθρωπε του Θεού, είσαι το φως του κόσμου τούτου, και όχι εκείνοι.

Ο Θεός, ο δικός μας Θεός της χριστιανοσύνης, δεν ζητάει τίποτα από εμάς. Αντίθετα, προσφέρει. Σου δίνει τη δύναμή Του και θέλει να τη μοιραστεί μαζί σου. Σου δίνει τη σοφία Του, ώστε να μπορείς και εσύ να διαβλέπεις μέσα από τις καταστάσεις και τα πνεύματα, ώστε να μπορείς να ξεχωρίζεις τι είναι προς όφελός σου και τι μπορεί δυνητικά να σε βλάψει. Ο Θεός μας είναι Θεός προστάτης, σύμβουλος και οδηγός. Θέλει να παραμείνεις σε δρόμο ασφαλή, κάτω από δέντρο σκιερό και δίπλα σε ποτάμι με τρεχούμενα νερά. Γι' αυτό σου ζητάει την υπακοή σου. Ακολουθείς τον δρόμο Του, ώστε να μπορεί να σε προστατεύει.

Στα σημερινά εδάφια ο Θεός μας δίνει άλλη μία υπόσχεση, ότι θα σε προφυλάξει από τους εχθρούς σου. Και όταν μιλάμε για εχθρούς, δεν εννοούμε μόνο αυτούς που εισβάλουν στη χώρα μας και βρισκόμαστε σε πόλεμο και χάνουμε την ειρήνη. Κυρίως, μιλάει για εχθρούς αόρατους, μια αρρώστια, ένας πειρασμός που βρέθηκε στο διάβα μας και τώρα είμαστε σε σταυροδρόμι και δεν ξέρουμε τι να πράξουμε και προς τα πού να βαδίσουμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο Θεός, σύμφωνα με το εδάφιο, μας στέλνει άγγελο βοηθό και προστάτη στη θέση του. Ο άγγελος αυτός γίνεται ο προσωπικός βοηθός σου με εντολή Θεού, που σε γλιτώνει από ολισθήματα και σε κρατάει σε οδό σωτηρίας και ασφάλειας. Άπαξ και γυρίσεις την πλάτη σου στο θέλημα του Θεού και σταματήσεις να κάνεις υπακοή, η χάρη του Θεού τραβιέται από σένα και πλέον είσαι μόνος σου να παλεύεις αθωράκιστος τις μάχες σου με τους δαίμονές σου και να βλέπεις ανήμπορος τις συμφορές να διαδέχονται η μία την άλλη. Όσο όμως, παραμένεις κάτω από τις εντολές Του, ο ίδιος ο Θεός γίνεται "εχθρός των εχθρών σου" και πολεμάει για σένα, εμποδίζοντάς σε να πέσεις κάτω ηττημένος, παραδομένος και νεκρός. Με τον Θεό να πολεμάει για σένα, βγαίνεις από τη μάχη νικητής και προχωράς στο μονοπάτι της ζωής σου από νίκη σε νίκη, φτάνει να υπακούς στο θείο θέλημά Του.

Αυτό είναι ένα μικρό μέρος της τεράστιας σημασίας που έχει στη ζωή μας η υπακοή στον Θεό. Είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει ουράνιες πόρτες και παράθυρα, επιτρέποντας όλη τη χάρη του Θεού, όλη την προστασία και τη δύναμή του να μας λούσουν, διαποτίζοντας με χάρη και δύναμη Θεού κάθε κύτταρο της ύπαρξής μας, απλά, επειδή χρησιμοποιήσαμε το αυτεξούσιό μας, με την υπακοή μας στον Κύριο.

Ημέρα 3η:  Έξοδος 23: 20-22

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2014.

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 2η)

Δεύτερη μέρα αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή με θέμα την υπακοή στον Θεό. Τα σημερινά εδάφια μας δείχνουν ότι η υπακοή είναι προϋπόθεση για τα δώρα που μας επιφυλάσσει ο Θεός για εμάς. Υπακοή στον Λόγο Του, στη διαθήκη Του, στις εντολές Του. Υπακοή και μίμηση όλων αυτών που μας λέει και που μας δείχνει. Πώς μας τα δείχνει; Με τον χαρακτήρα Του. Πώς ξέρουμε τον χαρακτήρα Του; Μελετούμε την Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή, και βλέπουμε πάρα πολύ ξεκάθαρα ποιος είναι, γιατί μας δημιούργησε, τι θέλει από εμάς, πώς αντιδράει στις καλές ή κακές επιλογές μας, πώς εκπληρώνει τις υποσχέσεις όταν υπακούμε σ' Αυτόν, και πώς έρχεται η δικαιοσύνη και η τιμωρία στην αντίθετη περίπτωση. Η υπακοή, λοιπόν, στις εντολές Του και η μίμηση Χριστού στην καθημερινότητά μας, στο πώς σκεφτόμαστε, πώς φερόμαστε στους γύρω μας, πώς ενεργούμε, στο πόσο Τον εμπιστευόμαστε, στον βαθμό και το μέγεθος της πίστης μας προς τον δημιουργό μας, όλα αυτά περικλείουν την έννοια της υπακοής στον Θεό.

Στα σημερινά εδάφια διαβάζουμε για τον εκλεκτό λαό, το βασίλειο ιεράτευμα, το άγιο έθνος, όλα υποσχέσεις που δίνει ο Θεός στα παιδιά Του, είτε αυτά είναι Εβραίοι είτε μη. Είμαστε παιδιά Του από τη στιγμή που η πίστη μας έχει στραφεί προς Αυτόν. Η οποία πίστη βέβαια ξεκινάει από Εκείνον, Εκείνος είναι που μας την εν-πνέει. Όσοι δεν έχουν αυτήν την εν-πνοή, το Άγιο Πνεύμα δηλαδή, δεν μπορούν να μιλούν δημόσια για τον Θεό, δεν τους βγαίνει. Είναι ένα γνώρισμα που μπορεί να μας βοηθήσει στους ανθρώπους του περιβάλλοντός μας, αλλά και ευρύτερα. Παρατηρείστε ποιος μιλάει για Θεό, για Χριστό, για Πνεύμα Άγιο στον κύκλο του, δοθείσης της ευκαιρίας. Μόνο τα παιδιά του Θεού μπορούν να μιλήσουν άνετα για αυτό, να ομολογήσουν Χριστό χωρίς κανέναν ενδοιασμό ή ντροπή. Οι υπόλοιποι θα χλευάσουν, θα ειρωνευτούν, θα ορθώσουν αντιρρήσεις και διαμάχες, θα αλλάξουν κουβέντα, θα απομακρυνθούν. Αυτοί, οι υπόλοιποι, δεν είναι παιδιά Θεού, είναι, όπως το λέει μέσα η Αγία Γραφή, οι υιοί των ανθρώπων, άρα σαρκικοί και όχι πνευματικοί, δεν ανήκουν στον Θεό.

Όταν ο Θεός μιλάει για ιεράτευμα, αυτό ακριβώς εννοεί. Υπόσχεται την άνωθεν πνευματικότητα, αυτή που μας απομακρύνει από τα κοσμικά και μας σπρώχνει προς τα ουράνια. Όταν μιλάει για εκλεκτό λαό και άγιο έθνος, μας ξεχωρίζει από τη θνητότητα και μας σπρώχνει προς την αθανασία, υποσχόμενος την κάθαρσή μας από την αμαρτία του κόσμου, μας κρατάει καθαρούς, αγνούς και άγιους. "Άγιοι γίνεσθε, γιατί Άγιος είμαι" είναι η εντολή που μας έχει δώσει. Και η υπόσχεση που μας έχει δώσει είναι ότι σε αυτή την πορεία προς την άνωθεν πνευματικότητα, τον ξεχωρισμό και την αγιότητα, θα είναι εκεί, δίπλα μας να μας ενισχύει και να μας κρατάει σταθερά στον δρόμο που Εκείνος επιθυμεί από εμάς να πορευτούμε. Μόνη προϋπόθεση για να ξεκλειδώσουν όλες οι υποσχέσεις Του προς εμάς, είναι η υπακοή στον Θεό.

Ημέρα 2η:  Έξοδος 19: 3-6

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2014

Με αγάπη,

Εύα 💗

SWP Σεπτεμβρίου: Υπακοή στον Θεό (ημέρα 1η)

Σήμερα ξεκινάω το πλάνο μου αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Σεπτέμβριο. Tο θέμα του είναι: "Υπακοή στον Θεό", από το @jesusjournaljunkies, τη σελίδα θα την βρείτε στο instagram.

Είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε το θέλημά Του και το σχέδιο που επιφυλάσσει για εμάς; Είμαστε αρκετά υπάκουοι, ώστε να το κάνουμε; Τουλάχιστον, θα μπορούσαμε να προσπαθήσουμε.

Ημέρα 1η:  Γένεσις 2: 17-18

Αγία Γραφή, μτφρ.Φίλου, εκδ. Πέργαμος

Καλό μήνα Σεπτέμβριο σε όλους!

Με αγάπη,

Εύα 💗

* διόρθωση -----> μέρα 23: Colossians 

*****   SWP = Scripture Writing Plan (πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής)

*****   Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος