Γιατί ωραία τα ξεφαντώματα και τα πανηγύρια, αλλά Καρναβάλι και Εκκλησία μαζί για έναν Ορθόδοξο Χριστιανό δεν γίνεται. Ή το ένα διαλέγουμε ή το άλλο. Η θέση της Εκκλησίας είναι ξεκάθαρη. Και ό,που Εκκλησία, βλέπε Χριστός, Θείος Νόμος και εντολές Κυρίου. Απλά τα πράγματα.
Συγγνώμη στην οικογένειά μου που σας παιδεύω κάθε λίγο και λιγάκι με την πάθηση, την εξάντληση και την ανημποριά μου. Συγγνώμη στα πουλάκια του κήπου που δεν σας δίνω σημασία κάθε πρωί που τραγουδάτε κρατώντας μου συντροφιά. Συγγνώμη σπίτι που τόσο εύκολα σε θεωρώ δεδομένο, όπως και τόσα άλλα που επίσης θεωρώ δεδομένα, ενώ δεν θα έπρεπε να τα θεωρώ ούτε ως δεδομένα ούτε ως αυτονόητα. Συγγνώμη φίλες μου και συγγενείς που ξεχνώ να σας πάρω τηλέφωνο. Συγγνώμη μαμά που δεν είμαι εκεί τόσο συχνά όσο θα μπορούσα. Συγγνώμη αδελφή που δεν σε σκέφτομαι τόσο συχνά όσο θα ήθελα. Συγγνώμη εαυτέ που το έχω κάνει συνήθεια να σε κατηγορώ και να σε κρίνω πολύ αυστηρά και άδικα για την ασθένεια που σου έτυχε, παρόλο που ξέρεις περισσότερο από τον καθένα πως ούτε φταις ούτε και το προκάλεσες εσύ. Συγγνώμη για τις τύψεις, τις ενοχές και το άγχος που ακόμα δεν έχω καταφέρει να διώξω από μέσα μου. Συγγνώμη για την πίστη μου, που δεν είναι τόσο θερμή και δυνατή όσο θα ήθελα να πιστεύω ότι είναι. Συγγνώμη Θεέ μου που ούτε και σήμερα σε δόξασα ή σε ευχαρίστησα όσο θα έπρεπε ή θα μπορούσα. Συγγνώμη παλιά μου γειτονιά που την προηγούμενη φορά που πέρασα από εκεί δεν σου έριξα ούτε μια ματιά.
Κυριακή της συγγνώμης σήμερα. Συγγνώμη που χρειάζεται μια επέτειος για να μπορέσω να ζητήσω από όλους σας συγγνώμη.
--- πρώτη φωτογραφία από εδώ.
--- δεύτερη φωτογραφία δική μου.
Με αγάπη,
Εύα 💗
