Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

Για τους φίλους αναγνώστες του blog

Το παρόν ιστολόγιο θα παραμείνει προσβάσιμο για αρχειακούς λόγους και για αναμνήσεις.

Ευχαριστώ για το ταξίδι.

Εύα 💗

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

..ξένη..

Ποτέ δεν αισθάνθηκα κάτι ιδιαίτερο για την Ελλάδα. Μάλλον περισσότερο ήταν η αδιαφορία για κάτι που στην ουσία δεν ήξερα παρά μόνο σαν φήμη, από ανθρώπους που μιλούσαν γι' αυτήν, οραματίζονταν για τις δόξες και τα μεγαλεία της και αναπολούσαν με το πικρό δάκρυ της ξενιτιάς. 'Ελλάδα και ξερό ψωμί', ήταν το μαράζι τους, 'να δω την Ελλάδα κι ας πεθάνω'. Αυτά βέβαια που άκουγα για μια χώρα μακρινή και εξωτική, με έναν ολόλαμπρο ήλιο που τύφλωνε κι έναν τεράστιο πολιτισμό που γέννησε την Ευρώπη, με το απέραντο γαλάζιο και τα καταπράσινα πευκοδάση ως το κύμα της θάλασσας, εμένα με άφηναν μάλλον αδιάφορη, αφού για μένα εκεί ήταν η ζωή μου, η γλώσσα μου, το σπίτι μου όμορφο και τακτοποιημένο, η γειτονιά μου νοικοκυρεμένη, οι δρόμοι καθαροί και φροντισμένοι, ο κόσμος μου όλος, έτσι όπως τον ήξερα και τον αγαπούσα. Δεν χρειαζόμουν τίποτε άλλο, ήμουν ευτυχισμένη.

Ήμουν μικρή όταν με έφεραν στην Ελλάδα, όμως θυμάμαι σαν σήμερα το πολιτισμικό σοκ που δέχτηκα από τον βάρβαρο (κατά το βαρ βαρ) στα παιδικά μου μάτια επαναπατρισμό. Μιλούσα μια άγνωστη γλώσσα που δεν γνώριζε κανείς, είχα μάθει αλλιώς, ήξερα αλλιώς, και το μόνο που ήθελα ήταν να γυρίσω πίσω, στο σπίτι μου, και όχι σε μια Ελλάδα άγνωστη και ξένη.
Όμως η ξένη ήμουν τώρα εγώ και η ασφάλεια που αισθανόμουν εκεί, πίσω, από τότε που γεννήθηκα, είχε χαθεί για πάντα.

Φυσικά, τα χρόνια πέρασαν, εγκλιματίστηκα μεν εξ' ανάγκης, προσαρμόστηκα, συμβιβάστηκα, η αλήθεια όμως παραμένει ότι αυτή η χώρα στην οποία με έφεραν κουβαλητή για τους όποιους λόγους τους, δεν είμαι εγώ. Την Ελλάδα του πολιτισμού και των τεχνών, την έμαθα, τη μελέτησα και τη λάτρεψα, η Ελλάδα όμως της πραγματικότητας του σήμερα, δεν με εξέφρασε ποτέ στο ελάχιστο, δεν άντεχα την αναρχία της, ούτε και την αντέχω. Και κάθε φορά που συμβαίνει κάτι μεγάλο και σοβαρό, όπως οι άνθρωποι που κάηκαν ζωντανοί μέσα σχεδόν στην Αθήνα!!!!, στη Ραφήνα, στο Μάτι, στο Νέο Βουτζά, την Κινέτα και τώρα στους Αγίους Θεοδώρους, που πάλι δεν φταίει κανείς, όπως ακριβώς πνίγηκαν άλλοι τόσοι στη Μάνδρα!!!! τον χειμώνα από ευθυνο-ανεύθυνους για μία ακόμη φορά, όπως τόσα και τόσα πράγματα που με ανάγκαζαν να δέχομαι την ελληνική πραγματικότητα έτσι όπως είναι, και να νιώθω όλο και πιο μικρή, πιο ανασφαλής, πιο ανίσχυρη να κάνω το οτιδήποτε για να σώσω, δεν ξέρω, αξιοπρέπεια, τιμή, το σπίτι μου το ίδιο, την οικογένειά μου, πάντα θα φταίει κάτι μέσα στα μύχια της καρδιάς μου, ότι ο μικρόκοσμος αυτός που λέγεται Ελλάδα, δεν είναι για μένα ο σωστός και αυτό το κάτι που έχει σαπίσει εδώ και καιρό, προσωπικά, μου προκαλεί αναγούλα και τάση για εμετό.

Αυτά τα δύο εικοσιτετράωρα του τρόμου χάθηκαν 80 και ζωές μέχρι τώρα που μιλάμε, όμως να είστε σίγουροι ότι και πάλι στην Ελλάδα του σήμερα δεν θα φταίει κανείς. Θα φταίει ο αέρας που είναι δυνατός, τα ρέματα που είναι μπαζωμένα, τα παράνομα αυθαίρετα που νομιμοποιούνται εγκληματικά και κατά συρροήν, το θράσος των αρχών, η αυθαιρεσία του κόσμου, η ασυδοσία των βολεψιματιών, η έλλειψη του περιβάλλοντος, η ανηθικότητα των ανθρώπων, ο ωχαδελφισμός του γείτονα, η αδιαφορία του συνανθρώπου, η ασχήμια των πόλεων, η κακογουστιά των εξοχικών, η αναρχία των δρόμων, οι αρμόδιοι  που ποτέ δεν φταίνε για τίποτα, η βρωμιά που κατακλύζει την Ελλάδα, το μικροσυμφέρον των παρτάκηδων, το σύστημα που δεν υπάρχει, η οργάνωση που δεν λειτουργεί, οι καταστροφές που συνεχίζονται, οι άνθρωποι που χάνονται, τόσα, τόσα, τόσα! από το πιο μικρό ως το πιο τραγικό, κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να δικαιολογηθεί ότι έλα μωρέ, όλα καλά, το κουκουλώνουμε και πάμε παρακάτω και γίνεται τρόπος ζωής, και παγιώνεται, γιατί αυτή είναι η σύγχρονη Ελλάδα -που ποτέ δεν θέλησα αυθής εξαρχής για να ξεκινήσω κιόλας,- και έτσι την αγαπάτε όλοι εσείς οι Ελληνάρες/ Ελληναράδες και τη γουστάρετε και ό,τι θέλετε κάνετε και θα συνεχίσετε να κάνετε και μαγκιά σας, κι ας αφανίζονται ζωές στο μεταξύ σαν τα κοτόπουλα το ένα μετά το άλλο, κι ας καταστρέφονται σπίτια και περιουσίες, κι ας χάνεται το περιβάλλον που μας γέννησε και μας θρέφει, και τόσα άλλα που δεν έχουν τελειωμό, εγώ θα παραμένω ξένη, σε έναν τόπο ξένο, που δεν (ανα)γνωρίζω πια...



------
(οι φωτογραφίες είναι από εδώ και εδώ.)

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Σ' εσένα που δίνεις Πανελλήνιες


Και να που έφτασε ο καιρός, η μέρα που όλοι οι γονείς περιμένουν από χρόνια.
Η πρώτη αναμέτρηση, το πρώτο στοίχημα..
Η αγωνία μεγάλη από όλους, του γονιού λίγο περισσότερο.
Γιατί θυμάται.
Θυμάται όλη τη διαδρομή, τη μεταμόρφωση.
Σε έχει δει να περνάς από την πύλη του σχολείου για πρώτη φορά, να παλεύεις με τα γράμματα και τους αριθμούς που τότε φάνταζαν βουνό.
Κι άρχισες να σκαρφαλώνεις, να ανεβαίνεις.
Χρόνο με το χρόνο. Σκαλί το σκαλί.
Με τον γονιό στο πλάι, να παρακολουθεί με λαχτάρα, να σιγοντάρει, να υποστηρίζει, να αγωνιά.
Σε είδε να αλλάζεις κι από άγουρο παιδί να μεταμορφώνεσαι σε έναν όμορφο, υπέροχο, μοναδικό άνθρωπο.
Σε είδε να μεστώνεις, να ωριμάζεις.
Να διεκδικείς δυναμικά τη θέση σου στη ζωή και να προχωράς.

Και τώρα, σήμερα, σε βλέπει και πάλι έτοιμο, μάχιμο, για την τελευταία αναμέτρηση της παιδικής σου ηλικίας και την πρώτη της ενήλικης.

Βλέπει τον κύκλο να κλείνει, τον αγώνα μιας ζωής να παίρνει σχήμα και μορφή. Να γίνεται χειροπιαστός. Και τα μάτια του βουρκώνουν από υπερηφάνεια, και η καρδιά του φουσκώνει από αγάπη που ποτέ δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να μεγαλώσει κι άλλο, κι άλλο! Και ολοένα να μεγαλώνει περισσότερο, χωρίς τελειωμό.

Κι αν όλο αυτό το διάστημα της προετοιμασίας αισθάνθηκες ίσως το γονιό σου να γίνεται φορτικός και να σε πιέζει χωρίς νόημα, να διαβάσεις λίγο ακόμα, να συγκεντρωθείς λίγο περισσότερο, να εστιάσεις στον στόχο, να κάνεις τη θυσία, το νόημα υπάρχει. Θα το καταλάβεις κι εσύ, όταν θα έρθει η δική σου σειρά να ξεπροβοδίσεις το παλικάρι ή την πριγκίπισσά σου από το κατώφλι του σπιτιού και θα το παρακολουθείς να δίνει τη δική του πρώτη μάχη, με εσένα πλέον στη θέση του θεατή.

Προς όλα τα παιδιά που σήμερα μπαίνουν στον στίβο των πανελληνίων εξετάσεων, κρατήστε το μυαλό σας συγκεντρωμένο, θυμηθείτε τα όσα έχετε κάνει, τον αγώνα σας, τα ξενύχτια σας, όλη την κούραση και την προσπάθεια, τον χρόνο που στερηθήκατε από άλλα πράγματα που θα σας διασκέδαζαν σίγουρα περισσότερο και μη μασάτε! Η δουλειά έχει γίνει και δεν ξεκίνησε σήμερα. Ο αγώνας δεν ξεκίνησε φέτος! Ξεκίνησε από την πρώτη ανάσα που πήρατε με το που ανοίξατε τα ματάκια σας στο μαιευτήριο και χτιζόταν κάθε μέρα, κάθε λεπτό, σε όλη τη διάρκεια της ζωής σας.

Και κάτι ακόμα. Για τους γονείς σας είσαστε ήδη νικητές.

Καλή δύναμη σε όλα τα παιδιά, σε σένα!, και Καλή Επιτυχία!!!!!

Με αγάπη,

οι γονείς σας 💗

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Μέγκαν


Επέτειος της γενοκτονίας των Ποντίων αυτό το σαββατοκύριακο, το όνομα Μακεδονία έχει σχεδόν [παρα]δοθεί άνευ όρων, με τις γαρνιτούρες να εκκρεμούν ακόμη του τύπου άνω, νέα ή αυτό το καινούργιο που εμφανίστηκε από χτες, το ελληνόπουλο από την Καρδίτσα στη Σάντα Φε της Αμερικής θέλησε να μιμηθεί τους κατά συρροήν δολοφόνους και αφαίρεσε δέκα ζωές αμαυρώνοντας ακόμα περισσότερο την Ελλάδα μας στο εξωτερικό, όμως το πρόγραμμα της τηλεόρασης ήταν προσηλωμένο στον βασιλικό γάμο του πριγκιπόπουλου Χάρι με την αμερικανίδα μιγάδα χωρισμένη από χωρισμένους γονείς φεμινίστρια λασποαίματη (κατά τον Χάρι Πότερ) και μεγαλύτερή του κατά τρία χρόνια, Μέγκαν.

Ταινίες, ντοκιμαντέρ και ζωντανές μεταδόσεις από το BBC, το οποίο επαινέθηκε διθυραμβικά από όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης για την άψογη ποιότητα των μεταδόσεων την ίδια ώρα που τα δικά μας κρατικά κανάλια έσπαγαν αρνητικό ρεκόρ θεαματικότητας με ..0% τηλεθέαση;!:! Πώς γίνεται να έχει μηδέν τοις εκατό τηλεθέαση; Ούτε οι ίδιοι δεν κάθονται να παρακολουθήσουν τι μεταδίδουν; Πόσοι είπαμε ότι είναι αυτοί που δουλεύουν εκεί μέσα; Τρεις χιλιάδες;

Πίσω στον γάμο μας, όμως. Έμαθα λοιπόν αυτό το σαββατοκύριακο ότι:

α) ο Χάρι έχει ελληνικές καταβολές, αφού είναι ο τρισέγγονος του δικού μας Γεωργίου Α', ο οποίος έκανε τον Ανδρέα, ο οποίος έκανε τον Φίλιππο, ο οποίος έκανε τον Κάρολο που έκανε τον Χάρι.

β) η Ελισάβετ είναι μιγάς, αφού η προγιαγιά της Σάρλοτ ήταν μαύρη, κάτι που έκρυβαν επιμελώς οι πορτρετίστες ζωγράφοι της, άρα δεν συνάδει λόγος να αντιδρά η βασιλική αυλή με την έλευση της αφρο-αμερικάνας Μέγκαν, γιατί δεν διαφέρει και τόσο από εκείνους και θα ήταν υποκρισία να μην πράξουν με αποδοχή και συγκατάβαση.

γ) ο βασιλικός τίτλος παραμένει εφ' όρου ζωής, όταν επομένως αναφερόμαστε στον δικό μας Κωνσταντίνο, δεν είναι τυπικώς σωστό να λέμε τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος. Το σωστό είναι να λέμε βασιλιάς Κωνσταντίνος, τέως βασιλιάς των Ελλήνων.

δ) οι Έλληνες ποτέ δεν θα έχουμε τις ίδιες απόψεις περί βασιλικής αυλής και τίτλων ή τον ίδιο ενθουσιασμό με τος Εγγλέζους για τους γάμους και τα γεννητούρια των γαλαζοαίματων, γιατί οι δικοί μας βασιλείς έχουν συνδεθεί στην ιστορική μας μνήμη με διχασμούς και εθνικές καταστροφές, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο με ένδοξες στιγμές της ιστορίας τους, όταν ήταν παντοκράτειρα και παντοδύναμη αυτοκρατορία, κάτι που τους αναπτερώνει το εθνικό φρόνημα και τους κάνει να αισθάνονται υπερήφανοι που είναι Εγγλέζοι.

ε) το κόστος του γάμου ήταν κάπου 34 εκατομμύρια στερλίνες, τα έσοδα όμως που θα εισπράξει το κράτος από το όλο γεγονός είναι πάνω από μισό δις στερλίνες. Το τερπνόν, επομένως, μετά του ωφελίμου.

στ) οι Εγγλέζοι παραμένουν Εγγλέζοι τόσο στους τύπους όσο και στην συνέπεια. Δεν είναι που τα πάντα ήταν επιμελημένα ως την τελευταία λεπτομέρεια. Το όλο χρονοδιάγραμμα του γάμου ακολουθήθηκε με εκνευριστική σχεδόν ακρίβεια, ακόμα και από την ίδια τη βασίλισσα Ελισάβετ, ως το τελευταίο δευτερόλεπτο.

ζ) ο Χάρι έκανε στρατιωτική θητεία στο Αφγανιστάν. Δις. Παρότι πρίγκιπας και γόνος βασιλικής οικογένειας. Παρότι δηλαδή θα μπορούσε να το αποφύγει τόσο εύκολα όσο δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς αντίστοιχες επιλογές από γόνους δικών μας επιφανών οικογενειών, αν ήταν βέβαια κακοπροαίρετος.

η) οι Έλληνες τους βασιλικούς τους βάζουμε στις γλάστρες (σχόλιο που ακούστηκε από καλεσμένο εκπομπής με θέμα τα τεκταινόμενα του γάμου Χάρι-Μέγκαν λάιβ).

Βίον ανθόσπαρτον, λοιπόν, στους νεόνυμφους, είθε να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Γιατί μπορεί εκείνοι να χρυσίζουν από τους χρυσοποίκιλτους βασιλικούς γάμους τους, στο παραμύθι όμως έχουμε δικαίωμα όλοι μας.

Με αγάπη,

Εύα 💗

***

σημ: η φωτό είναι από εδώ.