Με την καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη και ευχαριστία

Πολλές φορές συμβαίνουν πράγματα που δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα συμβούν σε εμάς. Πράγματα ατυχή και δυσάρεστα όπως, ας πούμε, μια αιφνίδια πτώση από μεγάλο ύψος και ένα γερό κάταγμα που ακολούθησε εξαιτίας της πτώσης αυτής. Η ανημποριά, ο πόνος και η αδυναμία μας να ελέγξουμε την κατάσταση, έρχεται να ισοπεδώσει κάθε πεποίθηση ότι εμείς δεν θα παθαίναμε κάτι τέτοιο ποτέ. 

Ποτέ όμως ας μη λέμε ποτέ, γιατί τον τελευταίο λόγο, καλώς ή κακώς, δεν τον έχει ο άνθρωπος, αλλά ο Θεός.

Η πεποίθηση ότι η ανθρώπινη ικανότητά μας δεν θα μας αφήσει ποτέ απροστάτευτους είναι μια ψευδαίσθηση και μια πλάνη. Όταν πιστεύεις στον Θεό, αυτό το γνωρίζεις πολύ καλά. Γνωρίζεις ότι χωρίς Εκείνον δεν μπορείς να πράξεις τίποτα (Ιωάν. 15: 5). Χωρίς Εκείνον η χάρις απουσιάζει, το ίδιο και η προστασία και η ασφάλεια, τα οποία υπάρχουν μόνο όσο ο άνθρωπος βρίσκεται κάτω από τη σκέπη του Κυρίου, όσο υπάρχει ζωντανή η σύνδεση μεταξύ Θεού κι ανθρώπου.

Όταν λοιπόν γνωρίζεις τον Κύριό Σου και τον εαυτό σου σε σχέση με Κείνον, είναι φυσική ακολουθία να αισθάνεσαι φόβο Κυρίου για τη δύναμη που ασκεί πάνω Σου, ευγνωμοσύνη για αυτή την προστασία που σου προσφέρεται μέρα και νύχτα και το να Τον ευχαριστείς για τα δώρα που σου προσφέρει, γίνεται φυσική αντίδραση, μια εκδήλωση ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης από καρδιάς και όχι μια πράξη τυπική, ανταποδοτική, απλά για να λες ότι έκανες κάτι.

Όταν συμβαίνει αυτό, όταν η σχέση σου με τον Θεό γίνεται προσωπική και η επικοινωνία μαζί Του από καρδιάς, όπως όταν επικοινωνείς με ένα πολύ αγαπημένο σου πρόσωπο, τότε έχεις περάσει από την τυπολατρεία και την εθιμοτυπία σε κάτι άλλο πολύ βαθύτερο και πολύ ουσιαστικότερο, έχεις περάσει στη σφαίρα της αγάπης, της ευγνωμοσύνης και της ευχαριστίας όπως την ορίζει ο Θεός και ο θείος Λόγος Του, όπως την θέλει ο Θεός.

Ευγνωμοσύνη, λοιπόν, και ευχαριστία προς τον Δημιουργό μας και προστάτη μας είναι το θέμα του πλάνου αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Νοέμβριο. Κι έχω να Τον ευχαριστήσω και να υπενθυμίσω στον εαυτό μου ακόμα πιο έντονα το πόσο ευγνώμων νιώθω για τα χειρότερα που αποφύγαμε στην οικογένειά μου, για τον άνδρα μου που γλίτωσε πολύ φτηνά τα χειρότερα, για την καλή μας τύχη - που δεν είναι τύχη βέβαια, αλλά ευλογία και προστασία Θεού, και για το πόσο φυλάσσει και αγαπάει αυτούς που Τον αγαπούν, Τον σέβονται και αγωνίζονται με πίστη και ενσυνειδησία να ακολουθήσουν την οδό Του και την αλήθεια Του.

Το πλάνο το βρήκα στο pinterest, είναι από το Kingdom Bloggers και μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Καλό μήνα Νοέμβριο!

Με αγάπη,

Εύα 💗

Ομάδα μελέτης, ευγνωμοσύνη και ευχές

Ήταν μια προσευχή μου των τελευταίων χρόνων, που φέτος πραγματοποιήθηκε με τον πιο απρόσμενο τρόπο. Ζητούσα από τον Θεό να με αξιώσει να μπω σε μια ομάδα μελέτης και να συμμετάσχω σε αυτήν ενεργά, μια ομάδα μελέτης πάνω στην Αγία Γραφή. Ένιωθα ότι το χρειαζόμουν, χρειαζόμουν αυτή τη διέξοδο, τη δυνατότητα να μπορώ να μοιράζομαι αυτή μου την λαχτάρα για τα Ιερά Γράμματα, την μεγάλη αγάπη μου για τον Θεό και τα της πίστης και με άλλους συνανθρώπους που να ενδιαφέρονται όπως κι εγώ να μπουν μέσα στην αναζήτηση της αλήθειας του Κυρίου και να θέλουν να μοιραστούν την εμπειρία του Θεού, να επι/κοινωνήσουν Θεό. Είναι τόσο δύσκολο, αβάσταχτο σχεδόν, να μιλάς για Θεό και για πίστη, όταν δεν υπάρχει κανείς να επιζητά να ανταποκριθεί σε αυτή τη διάθεση. Όσο πιο λίγο ο κόσμος μιλάει για Χριστό, τόσο στα μάτια μου αυτός ο κόσμος σκοτεινιάζει και συρρικνώνεται και με τρομάζει. Κι όλο αυτό, αυτή η τρομερή διαπίστωση της απουσίας του Θεού μέσα στον κόσμο, με γεμίζει όλο και πιο επίμονα, πιο επίπονα, από θλίψη, απογοήτευση και μοναξιά. 

Ο καλός Θεός, ωστόσο, ο Παντογνώστης και Παντελεήμων, που όλα τα ακούει και τα βλέπει και που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τις καρδιές των ανθρώπων και τα όσα κρύβονται μέσα στα βάθη της, εισάκουσε την προσευχή μου και με έφερε στον δρόμο μιας απίθανης ομάδας γυναικών που αγαπούν να μελετούν τον Λόγο του Θεού και όλα όσα σχετίζονται με αυτό. Κοντά στο σπίτι μου, μέσα στην ενορία μου, μία φορά την εβδομάδα, με τα βιβλία μας ανοιχτά, με τα στυλό και τα τετράδια σε ετοιμότητα, για μία ώρα, σύμφωνα με το πρόγραμμα (πάντα είναι παραπάνω), μια μικρή ομάδα γυναικών που αγαπούν να μαθαίνουν και να ζουν σύμφωνα με τον λόγο του Θεού και τις εντολές Του και τη διδασκαλία Του. Η υπεύθυνη που συντονίζει και εξηγεί, μια γυναίκα με βαθιά θεολογική γνώση της Γραφής και των Πατέρων, μεταδοτική, δοτική, ανοιχτή σε κάθε μας απορία που δεν μένει ποτέ χωρίς την απάντησή της, ήταν η δική μου απάντηση που ήρθε σε μένα από Εκείνον. 

Είμαι ευγνώμων πέρα από κάθε προσδοκία. Είμαι συγκινημένη από την ανταπόκριση του Θεού στα παιδιά Του, δακρύζω από συγκίνηση και ευγνωμοσύνη για έναν Θεό τόσο γενναιόδωρο, μακρόθυμο, υπομονετικό, έναν Θεό Πατέρα που δείχνει με κάθε τρόπο την στοργή και την αγάπη Του, κάνοντάς μας τα χατίρια, εκπληρώνοντας τις προσωπικές μας επιθυμίες και ανάγκες. Έναν Θεό που μόνο αγαπά και συγχωρεί και εμψυχώνει. Είμαι ευγνώμων που με έβαλε μέσα στον κόσμο Του, που με δέχτηκε. Είμαι ευγνώμων που τόλμησα να χτυπήσω την θύρα. Πόσο εύκολο ήταν τελικά! Και πόσο συνταρακτικό! Ένας κόσμος μέσα μου συνθλίφτηκε, οι πρώτες ύλες μετατοπίστηκαν, οι τεκτονικές πλάκες συγκρούστηκαν, άλλαξαν θέση, διαλύθηκαν και ξαναδημιουργήθηκαν, και ένας καινούργιος κόσμος γεννήθηκε ξανά από το μηδέν. Σαν ένα μίνι big bang, μέσα μου. Μέσα στην καρδιά μου. 

Εκεί μέσα στην κρυμμένη φάτνη της καρδιάς μου, μακριά από την ταραχή του κόσμου, γεννήθηκε ένα βρέφος, ένα μωρό που απέκτησε υπόσταση, πήρε σώμα και μορφή. Μέσα σ' αυτή την ανθρώπινη καρδιά, συντελούνται θαύματα που σε αλλάζουν για πάντα. Είναι ένα θαύμα όταν έρχεσαι στην πίστη, όταν γνωρίζεις τον Χριστό. Μια καινούργια γέννηση, μέσα στην σκοτεινιά της παγωμένης νύχτας. Ένα αστέρι που φέγγει αχνά, διακριτικά, κι όσο εσύ το χοβολάς, τόσο αυτό δυναμώνει. Το φως της αγάπης, της πίστης, της συγχώρησης. Το φως της γνώσης και της θεϊκής σοφίας που φωτίζει ολοένα πιο δυνατό, το Φως του Λόγου του Θεού, του ενανθρωπίσαντα Υιού του ανθρώπου, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εντός μου, μέσα μου, μέσα μας, μέσα στη φάτνη της καρδιάς μας. Χριστός γεννάται σήμερον. Σσσς…ξεκίνησε!

«Η θάλασσα ας ταράζεται και ό,τι τη γεμίζει·

η οικουμένη κι όλοι όσοι κατοικούν σ´ αυτήν.

Οι ποταμοί ας χειροκροτούνε

και τα βουνά μαζί ας αγάλλονται 

μπροστά στον Κύριο που έρχεται!»

~ Ψαλμός 98: 7-8

Καλά Χριστούγεννα, αγαπημένοι. Με ειρήνη και αγάπη στον κόσμο.

Είθε ο καλός Θεός να γεννηθεί μέσα στις καρδιές όλων μας. 

Χρόνια πολλά, καλά και ευλογημένα! 

Με αγάπη,

Εύα 💗

Καρδιά γεμάτη από ευγνωμοσύνη

Να μην ξεχνάω να ευχαριστώ για ό,τι καλό έρχεται στη ζωή μου που με ξαφνιάζει και με ευχαριστεί, αλλά και για τα άλλα, τα δεδομένα και καθημερινά που όμως στεριώνουν τις αξίες και το νόημα της ύπαρξής μου. Που μπορώ και περπατάω, που βλέπω, που αναπνέω, που υπάρχει στέγη πάνω από το κεφάλι μου και φαγητό μέσα στο πιάτο μου. Που έχω την οικογένειά μου που με αγαπά και με φροντίζει χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Που η φύση γύρω μου έχει ντυθεί με τα πιο ζεστά και πλούσια χρώματα του φθινοπώρου. Που τα πουλάκια κελαηδούν και τα φύλλα θροΐζουν στο πρώτο φύσημα του φθινοπωριάτικου αέρα. Που η ζωή είναι τόσο αναπάντεχη και συνάμα τόσο απίστευτα μαγευτική και τόσο ωραία. 

Να μην ξεχνάω να ευχαριστώ επίσης και για τις δυσκολίες που μου φέρνει στο διάβα μου η ζωή, γιατί κι αυτές πάντα βρίσκουν μια διδαχή να με διδάξουν. Και για τα σκοτεινά συννεφάκια που ποτέ δεν λείπουν από τον καμβά αλλά παραμένουν εκεί οδηγοί, για να με σπρώχνουν να σκάβω βαθιά μέσα στην καρδιά μου κι εκεί μέσα, σ' αυτό το δουλεμένο χωράφι, να βρίσκω τον Χριστό και το δικό Του φως να φωτίζει το μέσα μου πιο σταθερό και πιο λαμπερό ολοένα. Να Τον ευχαριστώ κάθε ώρα και στιγμή της μέρας μου, γιατί είναι εκεί, γιατί τα κάνει όλα δυνατά, και γιατί, χάρη σε Αυτόν, μπορώ να ελπίζω και να ζω μέσα στα θαύματα.

Καλόν μήνα!

Με αγάπη,

Εύα 💗

******

----  πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Νοέμβριο από εδώ.