Θέμα μέτρου

Η Φωλιά του Πουλιού χωρητικότητας 91.000 θεατών έδωσε το σύνθημα έναρξης των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων σήμερα, στις 8/8/2008 και ώρα 8 το απόγευμα, ώρα Πεκίνου, συνδυασμός προσεκτικά επιλεγμένος, αφού ο αριθμός 8 στην κινέζικη κουλτούρα συμβολίζει τη γονιμότητα και την ευδαιμονία. Χιλιάδες εθελοντές, αμέτρητα κοστούμια, άπειρα βεγγαλικά, προϋπολογισμοί εκατομμυρίων δολλαρίων, κι όμως... αν μ’ έβαζες να ψηφίσω, εγώ Αθήνα 2004 θα ψήφιζα.

Πέρα από το ότι πολλά ευρήματα του σκηνοθέτη τους Ζανγκ Γιμού ήταν παρμένα από τη δική μας τελετή του 2004 (οι τυμπανιστές, τα ιπτάμενα ξωτικά και ο γυμναστής που άναψε τον βωμό θύμισαν τον δικό μας θεό Έρωτα, ο κομήτης, το υγρό στοιχείο, όλα δεύτερες αναφορές), πέρα όμως από αυτά είχα την αίσθηση πως έλειπε κάτι σημαντικό, κάτι που θα έκανε τη διαφορά αν δεν έλειπε. Σα να παραήταν ορθολογικά στημένο και μεγαλειώδες και πειθαρχημένο. Τόσο ορθολογικό και πειθαρχημένο, που σα να έλειπε το συναίσθημα και τόσο μεγαλειώδες που σα να έλειπε το ανθρώπινο μέτρο. Αυτά έλειπαν. Ήταν μία τελετή με εκατομμύρια λαμπιόνια και βεγγαλικά, με λέιζερ και τεχνολογικά τερτίπια που όμως μου άφησε την εντύπωση πως είχε χάσει την αίσθηση του μέτρου. Ακόμα και η διάρκειά της αυτό μαρτυρούσε.

Στους δικούς μας Ολυμπιακούς Αγώνες, το μέτρο ήταν πάντοτε το απόλυτο ζητούμενο. Όλα όσα καθόριζαν τη ζωή και τη δράση του αρχαίου Έλληνα όφειλαν να ανταποκρίνονται σ’ αυτή την αξία: στο παν μέτρον άριστον. Αυτό τους καθόριζε, αυτό υιοθετούσαν στα σπίτια τους, στη θρησκεία τους, στη δημόσια και ιδιωτική ζωή τους, αυτό υπηρετούσαν και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε, οι αξίες που πρέσβευαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες γίνονταν σεβαστές και τιμούνταν από όλους ανεξαιρέτως. Σήμερα, την ίδια στιγμή που ανάβει η φλόγα που συμβολίζει την ειρήνη, τη συναδελφικότητα και την αλληλεγγύη, η ίδια η διοργανώτρια χώρα εξακολουθεί να καταπατά ανθρώπινα δικαιώματα και χώρες όπως η Ρωσία και η Γεωργία κηρύσσουν τον πόλεμο μεταξύ τους! Λες και σαμποτάρουν την ιδέα του Ολυμπισμού! Χάθηκε να ξεκινούσαν μετά τις 24 Αυγούστου, δηλαδή; Ή χτες; Δεν ξέρουν τι θα πει εκεχειρία; Τέλος πάντων...

Οι δικοί μας Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004, μπορούν να περηφανευτούν ότι είχαν καταφέρει αυτό που δεν κατάφερε η Κίνα, παρά την δαπανηρή, χρονοβόρα και εξαντλητική ως φαίνεται προετοιμασία της. Ο ολυμπιακός βωμός έσκυψε προς τον Έλληνα ολυμπιονίκη Νίκο Κακλαμανάκη, που την άναψε μ’ ένα άπλωμα του χεριού του. Η τεχνολογία δηλαδή υποκλίθηκε στον άνθρωπο. Ανθρώπινο μέτρο. Το ίδιο έγινε και στην τελετή λήξης, με το κορίτσι που την έσβησε μ’ ένα φύσημα που ταξίδεψε μέσα από την παλάμη του χεριού του. Πάλι το ανθρώπινο μέτρο. Άντρας – Γυναίκα – Έρωτας – Γένεση – Δημιουργία : Ανθρώπινο μέτρο. Όλες οι φάσεις του πολιτισμού μέσα από την τέχνη του Έλληνα: Ανθρώπινο μέτρο. Όλα είχαν ως σημείο αναφοράς το ανθρώπινο μέτρο. Θέαμα εντυπωσιακό και συνάμα σεμνό, φαντασμαγορικό και συνάμα δωρικό. Όπως συνέβαινε και πριν από 2.000 χρόνια. ΄Οπως οφείλει να είναι και σήμερα. Όλα καλούνταν να ανταποκριθούν στην δική μας καθαρά ελληνική αξία, εκείνης του ανθρώπινου μέτρου, και η δική μας τελετή, με τη λιτότητα και τη σεμνότητά της, σε αντίθεση από αυτό που παρακολούθησα απόψε, πιστεύω πως το κατάφερε.

Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας

Λίκνο του Ολυμπισμού και του Πολιτισμού η αρχαία Ολυμπία ολοκλήρωσε με επιτυχία την τελευταία πρόβα για την αναβίωση της φετινής τελετής αφής. Αύριο, στις 11:00 το πρωί, μία ώρα νωρίτερα από το προγραμματισμένο λόγω αναμονής δυσμενών καιρικών συνθηκών στην περιοχή, και παρουσία τόσο των επισήμων όσο και πλήθους κόσμου, που έχει αρχίσει από σήμερα να συρρέει στον ιερό χώρο, θα τελεστεί η μυστηριακή τελετή, με νέα πρωθιέρεια, την Μαρία Ναυπλιώτου, 10η κατά σειρά από το 1936, να ανάβει την «φλόγα που ενώνει τον κόσμο», σύμφωνα με το σύνθημα της «δικής μας» διοργάνωσης, το 2004, για να αναθερμάνει πανάρχαια αιτήματα, όπως η εκεχειρία, η συναδελφικότητα, η αλληλεγγύη, η παγκόσμια ειρήνη, που μέχρι σήμερα εξακολουθούν να ζητούν τη δικαίωση τους...

Η Εστιάς ιέρεια, πλαισιωμένη από ομάδα ιερειών, θα ανάψει από τις ακτίνες του ήλιου με δάδα τον βωμό της Ήρας και αμέσως θα μεταφέρει τη φλόγα σε κρατήρα που περιέχει εύφλεκτη ύλη. Θα ακολουθήσει πομπή ως το αρχαίο Στάδιο και εκεί θα ανάψει δεύτερη δάδα, για να παραδοθεί στον πρώτο δρομέα. Πλαισιωμένος από άλλους δρομείς, θα κάνει τον γύρο του Σταδίου, για να καταλήξει στο άλσος Κουμπερτέν, όπου θα μεταδώσει τη φλόγα στον μαρμάρινο βωμό του μνημείου του Γάλλου αναβιωτή των Ολυμπιακών Αγώνων και ρομαντικού φιλέλληνα Βαρώνου Πιέρ ντε Κουμπερτέν.

Με την ολοκλήρωση της τελετής της αφής, η ιερή φλόγα θα είναι έτοιμη να ξεκινήσει το μακρινό της ταξίδι. Επτά μέρες εντός Ελλάδος, 605 λαμπαδηδρόμοι, 1.528 χιλιόμετρα, 16 νομοί, 43 δήμοι, 4 κοινότητες, 29 τελετές, για να καταλήξει στις 29 Μαρτίου στην Αθήνα, όπου και θα διανυκτερεύσει στον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Την επομένη, 30 Μαρτίου, ώρα 15:00 μ.μ., θα ακολουθήσει επίσημη τελετή στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου και θα παραδοθεί στους διοργανωτές των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου από τα χέρια της τελευταίας Ελληνίδας λαμπαδηδρόμου, Πηγής Δεβετζή.

Το φως του πολιτισμού θα ανάψει για μία ακόμη φορά, με όλο το συμβολικό του βάρος περί αναβίωσης των κλασικών αξιών, σε μία βίαιη και σκοτεινή εποχή, όπου τίποτα δεν είναι αυτονόητο, αλλά και τίποτα ακατόρθωτο. Η αρχαία Ολυμπία, που ακόμη μαζεύει τις στάχτες της από το περσινό ολοκαύτωμα, θα αναθερμάνει για μία ακόμη φορά τις προσδοκίες των ανθρώπων για ένα καλύτερο αύριο, ιστορική συνέχεια του χτες, με την ιερή φλόγα να ενώνει σε άρρηκτο κύκλο όλες τις διοργανώσεις σε όλα τα μέρη του κόσμου με τη μάνα πατρίδα τους, την Ολυμπία, προκαλώντας για μία ακόμη φορά ρίγη συγκίνησης και περηφάνειας…