Συγκομιδή

Φέτος ήταν η χρονιά τους, πολλές, πάρα πολλές, μεγάλες, ζουμερές, γυαλιστερές, υπέροχες. Σύμφωνα με την γνωμάτευση ανθρώπων σίγουρα πιο έμπειρων από εμάς στο αντικείμενο, η έντονη και παρατεταμένη ζέστη του φετινού καλοκαιριού εμπόδισε τον δάκο από το να τις καταστρέψει ολοσχερώς, όπως είχε συμβεί την προηγούμενη χρονιά, που κατέφερε να ρημάξει όλες μας τις ελιές. Βέβαια, υπήρχε, η αλήθεια να λέγεται, και αιτία, με τις άπειρες εκκρεμότητες στο νέο μας σπίτι που τελειωμό δεν έχουν, δεν καταφέραμε να βρούμε τον απαιτούμενο χρόνο να ασχοληθούμε σχολαστικά με τα δέντρα τις προηγούμενες χρονιές.

Φέτος, ωστόσο, η φροντίδα μας ήταν σαφώς περισσότερη, και τα δέντρα ανταποκρίθηκαν άμεσα. Έτσι, οι ελίτσες μας ζωηρέψανε, ανθίσανε και βγάλανε καρπό, και μάλιστα, ζηλευτό. Τα κλαδιά λύγιζαν από το βάρος τους. Χόρταινε το μάτι ομορφιά. Το κτήμα αρχίζει και δένει, το σπίτι αρχίζει να ολοκληρώνεται, και η χαρά και ευγνωμοσύνη μας για τα δώρα που έφερε και συνεχίζει να φέρνει ο Θεός στη ζωή μας είναι περισσή.

Το μάζεμα της ελιάς ολοκληρώνεται αύριο, πρώτα ο Θεός, με δροσιά, συννεφιά και αραιό ψιλόβροχο να μας δροσίζει εδώ κι εκεί μέσα στη μέρα. Εξάλλου, οι ειδήμονες της παρέας μας επισημαίνουν ότι οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου, όπως η χθεσινή και η σημερινή, δημιουργούν γενικότερα τις ιδανικές συνθήκες για την εργασία της συγκομιδής, επειδή τα κλαδιά των δέντρων προλαβαίνουν να μαλακώσουν, να γίνουν πιο εύκαμπτα και, έτσι, να μην πληγώνονται από το μάζεμα της ελιάς. 

Ναι, γιατί και τα δέντρα μπορούν να πληγωθούν όπως και οι άνθρωποι, και μπορούν να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους εξίσου, όπως ακριβώς μπορούν να την δείξουν και οι άνθρωποι, όταν αποφασίζουν να το κάνουν.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Φθινοπωρινή ισημερία

Το ημερολόγιο σήμερα δείχνει 23 Σεπτεμβρίου. Φθινοπωρινή ισημερία. Ναι, από σήμερα μπήκαμε και επίσημα στο φθινόπωρο! Δροσερά απογεύματα! Βροχερά πρωινά! Εντυπωσιακοί ουρανοί! Παλέτες από πλούσια, μεστά, ζεστά και λατρεμένα χρώματα της φύσης ό,που και να γυρίσει το βλέμμα σου τριγύρω. Τα πρώτα μακρυμάνικα πουλόβερ αρχίζουν σιγά σιγά να βγαίνουν από τις ντουλάπες, οι ανεμιστήρες αποθηκεύονται για την επόμενη χρονιά, απαλά σκεπάσματα παίρνουν τη θέση τους στην άκρη του καναπέ για τις ήσυχες βραδιές μπροστά στην τηλεόραση με μια αχνιστή κούπα κακάο στα χέρια και να χουζουρεύει, να γλυκαίνει, να μελώνει το μέσα σου. 

Όλα γίνονται πιο όμορφα το φθινόπωρο. Όλα γίνονται πιο όμορφα για μένα.

Νωρίτερα σήμερα το απόγευμα βγήκα με ένα καλάθι και μάζεψα λίγα δώρα φθινοπωρινά από τον κήπο με τα χίλια χρώματα, φύλλα, σπόρους, άνθη, καρπούς. Τα έφερα μέσα και έφτιαξα την πρώτη μου φθινοπωρινή σύνθεση στο τραπέζι του σαλονιού του κάτω ορόφου όπου μας αρέσει να χουχουλιάζουμε τώρα που τα παιδιά λείπουν. Δεν βλέπω την ώρα να στολίσω και το υπόλοιπο σπίτι με υφές και χρώματα φθινοπωρινά, να ψήσω μήλα στο φούρνο, να τακτοποιήσω τα ξυλάκια της κανέλας και τις βανίλιες σε περίοπτη θέση στην κουζίνα μου για τα απογευματινά μας ροφήματα όταν οι εργασίες στον κήπο έχουν τελειώσει με το τέλος της ημέρας.

Έχει μιαν άλλη αίσθηση το φθινόπωρο, δε έχει ταίρι η έμπνευση και η αυθεντικότητα που μου χαρίζει. Είναι η εποχή που με αναζωογοννεί, με αναπτερώνει, με εμπνέει. Έχει μια μελαγχολία και μια γλύκα που μου ταιριάζει, αλλά και μια ανανεωμένη διάθεση για ξεκινήματα γεμάτα από αισιοδοξία που πυροδοτεί το φθινόπωρο μέσα μου για νέα όνειρα, για τολμηρά σχέδια, για μεγάλα ταξίδια, φυσικά και νοητά. 

Η ψυχική μου σύνθεση, το βιολογικό μου ρολόι ξεκίνησε και φέτος την έναρξη της χρονιάς μου αυτήν ακριβώς την εποχή. Όλο μου το είναι ευθυγραμμίζεται για άλλη μια φορά σε αυτήν ακριβώς την μέρα. Το ρολόι της ψυχής μου άρχισε ήδη να χτυπάει με έναν ανόθευτο, παιδικό ενθουσιασμό στους ρυθμούς του λατρεμένου φθινοπώρου που αγαπώ τόσο, τόσο πολύ. Η χρονιά ξεκίνησε. Φθινοπωρινή ισημερία σήμερα και είμαι χαρούμενη.

Καλό φθινόπωρο, φίλοι μου.

Με αγάπη,

Εύα 💗