φωτογραφίες εβδομάδας και βραδιά Ευρωμπάσκετ

Λίγες φωτογραφίες από τις ημέρες που πέρασαν. Ο καιρός ασταθής με βροχές και ήλιο, αφρικανική σκόνη και άνοδο της θερμοκρασίας. Ο ίδιος αλλόκοτος καιρός επικρατεί και μέσα στο πολιτικό προσκήνιο, εντός και εκτός της χώρας. Η προεκλογική περίοδος έχει άτυπα ξεκινήσει και τα όσα συμβαίνουν δεν ξέρω αν πρέπει να με κάνουν να γελάσω ή να πέσω σε κατάθλιψη. Μία αναταραχή κυριαρχεί σε όλο τον κόσμο, μία ανησυχία γενικότερη ότι κάτι αλλάζει στο παγκόσμιο σκηνικό και ότι, με τους τρελούς ρυθμούς που συντελούνται όλα γύρω μας, δεν ξέρω πού θα καταλήξει ή αν θα είναι καλό τελικά όλο αυτό για τους ανθρώπους ή, δεν ξέρω.

Όμως εμένα, δεν μου αρέσουν οι αλλαγές, αποζητώ την σταθερότητα, την ισορροπία, την ηρεμία. Αγαπώ να παρακολουθώ τα παιχνιδίσματα του ήλιου μέσα από τα σύννεφα, ανάμεσα στις φυλλωσιές, με μουσικό χαλί τα ασταμάτητα τιτιβίσματα των σπουργιτιών να σιγοντάρουν καθημερινά τις ήρεμες στιγμές μου.

  

Αγαπώ να διασχίζω το κέντρο της πόλης μετά από πολύ καιρό, όταν όλα φαντάζουν στα μάτια μου και πάλι σαν καινούργια. Με την μετεγκατάστασή μου στην επαρχία, αν και δεν έφυγα πολύ μακριά, ωστόσο έχω αρχίσει να βλέπω την πρωτεύουσα μέσα από τα μάτια του ταξιδιώτη, ή, του απλού επισκέπτη, όποτε χρειάζεται να κατεβαίνω προς τα εκεί. Ευτυχώς, αυτό συμβαίνει σπάνια πλέον, και κυρίως για ιατρικά θέματα, τα οποία δεν μπορώ, αναγκαστικά, να αποφύγω.

Εδώ η Βουλή των Ελλήνων σε άσπρο-μαύρο

Και μία πιο κοντινή λήψη με χρώμα.

Τίποτα όμως δεν αναπληρώνει την επιστροφή στο σπίτι. Η άνοιξη οργιάζει μέσα στο κτήμα αυτό τον καιρό. Τα μούρα είναι έτοιμα και η συγκομιδή σημερινή. Εννοείται πως είναι εντελώς βιολογικά, όπως όλα όσα μεγαλώνουν μαζί μας. Ναι, γιατί κι εμείς μεγαλώνουμε μαζί με αυτά. Αποκτούμε ρίζες, φυλλώνουμε, φυλλοροούμε και ξανά ανασταινόμαστε κάθε που ολοκληρώνεται ακόμα ένας κύκλος στη ζωή μας.

Οι τριανταφυλλιές έχουν φτάσει να ανθίζουν σχεδόν όλο το χρόνο. Όχι όλες μαζί, διαδοχικά. Έτσι, δεν μας λείπουν ποτέ, και τα βάζα είναι πάντα γεμάτα από την ομορφιά και το άρωμά τους.

Δυσκολεύτηκα, αλλά κατάφερα να συγκρατήσω την ονομασία τους. Είναι οι οινοθήρες, αυτά τα πλατυπέταλα ποώδη φυτά με τον ροζ ανθό που γεμίζουν τον κόσμο όλο, κάθε που έρχεται η εποχή τους να ανθίσουν. Από δύο γλαστράκια από το φυτώριο ξεκίνησαν όταν τα φέραμε εδώ, και τώρα, δεν ξέρεις πού να πρωτοκοιτάξεις!

Αστικά στιγμιότυπα στον δρόμο προς άλλη μια ιατρική εξέταση. Αναγκαίο, υποθέτω, κακό, που είναι, όμως, για καλό, φαντάζομαι.

Ένα από τα πουλιά της Αττικής Οδού κολλημένο πάνω στο ηχομονωτικό πλεξιγκλάς να ατενίζει αποσβολωμένο και ακίνητο μια τσιμεντένια πόλη που έχει σταματήσει από καιρό να ονειρεύεται.

Κάτι μαγικό συντελείται όταν ο ήλιος λούζει τα πάντα στο κτήμα την πιο όμορφη στιγμή της ημέρας, λίγο προτού οδεύσει προς άλλες πολιτείες.

Ο κρίνος της Παναγίας μόλις άνθισε κι αυτός, το λουλούδι του Ευαγγελισμού. Πριν από λίγο καιρό έμαθα ότι δεν είναι ορθόδοξη αυτή η απεικόνιση, καθότι δεν υπάρχει καμία αναφορά μέσα στο Ευαγγέλιο για κρίνο ή οποιοδήποτε άλλο λουλούδι γενικώς που να προσφέρεται από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ στην Παναγία την ώρα του Ευαγγελισμού. Ο κρίνος είναι μια απεικόνιση που προστέθηκε στους αναγεννησιακούς θρησκευτικούς πίνακες από τους καθολικούς πολύ αργότερα. Άσχετο, αλλά είναι ωραίο να μαθαίνουμε πράγματα που δεν γνωρίζαμε και να που τώρα τα μαθαίνουμε. 

Τα κίτρινα τριαντάφυλλα με τις ροζ νευρώσεις στα πέταλα, όλα αυτά που βλέπετε στο βάζο, είναι από έναν βλαστό! Ολόκληρο μπουκέτο από τριαντάφυλλα πάνω σε ένα κλωνάρι. Τα ωραία και θαυμαστά της φύσης!

Στην άκρη της προσοχής μου ακούγεται η τηλεόραση με τον τελικό αγώνα Ολυμπιακού - Ρεάλ Μαδρίτης, που παρακολουθεί ο σύζυγος με προσήλωση. Οι φίλαθλοι σε κατάσταση αλλοφροσύνης αμφότεροι να αδημονούν για το τρόπαιο της νίκης που θα τους στέψει πρωταθλητές Ευρώπης. Όσο συγγράφω αυτό το άρθρο στο ιστολόγιο ακούω τον εκφωνητή να περιγράφει με πάθος τα όσα συμβαίνουν στο ξύλινο παρκέ. Επιφωνήματα αποδοκιμασίας στις κερκίδες όποτε κερδίζουν καλάθι οι αντίπαλοι, ζητωκραυγές και εξαλλοσύνη όταν κερδίζουν οι ημέτεροι. Πρόσωπα γεμάτα αγωνία, κατακόκκινα από την ένταση των στιγμών, χέρια ψηλά στον αέρα και το βλέμμα πάντα καρφωμένο στο ρολόι που θα σημάνει την λήξη του παιχνιδιού. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, ένα παιχνίδι είναι όλα, με νικητές και ηττημένους, με πρωταγωνιστές και θεατές και με το ρολόι του χρόνου αμείλικτο, που δεν γυρίζει ούτε ένα λεπτό προς τα πίσω, μήπως και προλάβουμε να κάνουμε τα πράγματα κάπως αλλιώς.

Όσο εκείνοι παίζουν για το πρωτάθλημα, εγώ σκέφτομαι την εβδομάδα που έρχεται, η οποία θα είναι αφιερωμένη στο σπίτι. Χαλιά που πρέπει να σηκωθούν, παπλώματα να πλυθούν και να αποθηκευτούν, ρούχα χειμωνιάτικα να ανεβούν για να κατεβούν τα καλοκαιρινά, ό,τι είναι απαραίτητο για να ελαφρώσει το σπίτι να ανασάνει, για να υποδεχτεί τις θερμότερες μέρες που έρχονται. Τι έρχονται, ορίστε, έφτασαν κιόλας, που σημαίνει ότι το σπίτι πρέπει να φορέσει κι αυτό τα καλοκαιρινά του.

Ο αγώνας κοντεύει να τελειώσει και οι Έλληνες έχουν βγει μπροστά. Ο εκφωνητής ουρλιάζει εκστατικός πασχίζοντας να περιγράψει τα τεκταινόμενα. Όλο το γήπεδο σείεται στον ίδιο παλμό. Η ατμόσφαιρα κάτι παραπάνω από εκρηκτική, τα ντεσιμπέλ στο τέρμα, μια κόκκινη λαοθάλασσα που πάλλεται πάνω στις κερκίδες αποθεώνοντας την ομάδα του Πειραιά και την Ελλάδα όλη. Τρία λεπτά έχουν απομείνει ακόμα και η διαφορά είναι στο ένα καλάθι. Ο τελικός εξελίσσεται σε θρίλερ για γερά νεύρα. Όλοι κρατούν την αναπνοή τους από την αγωνία. Οι προπονητές φυσούν και ξεφυσούν έτοιμοι να πάθουν εγκεφαλικό.  

Μαζί τους συμπαρασύρομαι κι εγώ. Περιμένω να τελειώσει ο αγώνας μαζί με την ανάρτηση. Θυμάμαι μια άλλη εποχή, το 1987, όταν διάβαζα πυρετωδώς για τις πανελλήνιες. Την επομένη θα έδινα λατινικά και όλη η γειτονιά σειόταν ολόκληρη γιατί εκείνο το βράδυ παιζόταν ένα αντίστοιχο παιχνίδι, με την Ελλάδα να στέφεται τελικά πρωταθλήτρια Ευρώπης στο μπάκετ. Γκάλης, Γιαννάκης και όλη η υπόλοιπη ομάδα έγιναν οι ήρωες όλης εκείνης της χρονιάς, αλλά και μέχρι σήμερα, που μιλάμε για τους Έλληνες θρύλους που νίκησαν τα μεγαθήρια της Ευρώπης εκείνον τον ιστορικό Ιούνιο του 1987, τη χρονιά του Ευρωμπάσκετ, που συνέπεσε με τις πανελλήνιες εξετάσεις μου. Σα να τα έζησα σε μιαν άλλη ζωή, τόσο μακρινά μου φαίνονται όλα εκείνα τώρα. Και τόσο κοντινά.

52 δευτερόλεπτα ακόμα και το σκορ είναι 86-80 υπέρ του Ολυμπιακού. Στην κορυφή του δράματος ο αγώνας διακόπτεται για διαφημίσεις. Ευκαιρία να τελειώσω την ανάρτησή μου κάπου εδώ, μήπως και δω τουλάχιστον το τέλος του αγώνα απρόσκοπτα. Ο σύζυγος λαγοκοιμάται στον καναπέ από την κόπωση της ημέρας εδώ και αρκετή ώρα. Που και που ξεξυπνάει να ρωτήσει πού βρισκόμαστε στο αποτέλεσμα. Καταλαβαίνω πως θα το δω μόνη μου και το υπόλοιπο του αγώνα, και το αποτέλεσμα της λήξης, και την απονομή έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα, αφού η διαφορά τώρα έχει αμβλυθεί προς το μέρος μας! :))

Εύχομαι καλή εβδομάδα σε όλους, και με το καλό να πάρουμε τη νίκη!

Με αγάπη,

Εύα 💗

---  Update : Πρωταθλητές Ευρώπης! Ε, ναι!! Ώρα για ύπνο τώρα. Τα λέμε!

μαργαρίτες του Απρίλη

Δεν ξέρω για σας, αλλά η καρδιά μου χαμογελάει κάθε φορά που τις αντικρίζω, ένα κυματιστό χαλί υφασμένο με φως, χρώμα και ομορφιά. Αν η άνοιξη ήταν λουλούδι, για μένα αυτό θα ήταν το δίχως άλλο οι μαργαρίτες του Απρίλη.

Με αγάπη,

Εύα 💗 

η μελέτη του Ευαγγελίου

Όταν μελετάς το Ευαγγέλιο, μη ζητάς απόλαυση, μη ζητάς έξαρση, μη ζητάς περίλαμπρες σκέψεις. Ζήτα να δεις την αλάθητη αγία Αλήθεια. Μην αρκείσαι στην άκαρπη μελέτη του Ευαγγελίου. Μελέτα το έμπρακτα. Αγωνίσου να εκπληρώνεις τις εντολές του. Σαν βιβλίο ζωής, μελέτα το με τη ζωή σου.

Μη νομίζεις ότι χωρίς λόγο το πιο ιερό βιβλίο, το Τετραευάγγελο, αρχίζει με το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και τελειώνει με το κατά Ιωάννην. Ο Ματθαίος μας διδάσκει περισσότερο το πώς να εκπληρώνουμε το θείο θέλημα, και οι διδαχές του να ταιριάζουν σ’ εκείνους που αρχίζουν να βαδίζουν στον δρόμο του Θεού.

Ο Ιωάννης αναφέρεται περισσότερο στον τρόπο της ενώσεως του Θεού με τον ανακαινισμένο από τις εντολές άνθρωπο. Αυτή την ένωση την κατορθώνουν όσοι έχουν προχωρήσει στον δρόμο του Θεού.

Ανοίγοντας το άγιο Ευαγγέλιο, να θυμάσαι ότι αυτό θα καθορίσει την αιώνια κατάστασή σου. Όλοι θα κριθούμε σύμφωνα μ’ Αυτό και είτε θα σωθούμε, είτε θα κολαστούμε αιώνια. «Αυτός που με απορρίπτει», λέει ο Κύριος, «και δεν δέχεται τα λόγια μου, σ’ αυτά θα βρει Εκείνον που θα τον δικάσει• ο λόγος που κήρυξα, αυτός θα τον κρίνει την έσχατη ημέρα» [1].

Ο Θεός αποκάλυψε το θέλημά Του σ’ ετούτον τον τιποτένιο κόκκο σκόνης που λέγεται άνθρωπος! Το βιβλίο όπου είναι καταγραμμένο το πανάγιο και σωτήριο θέλημά Του, βρίσκεται στα χέρια σου. Μπορείς είτε να δεχθείς, είτε να απορρίψεις το θέλημα του Πλάστη και Σωτήρα σου.

Από σένα τον ίδιο εξαρτάται είτε η αιώνια ζωή σου είτε ο αιώνιος θάνατός σου. Αναλογίσου, λοιπόν, πόση προσοχή και πόση σύνεση πρέπει να δείξεις. Μην παίζεις με την αιωνιότητα!

Με συντριμμένο πνεύμα να προσεύχεσαι στον Κύριο, για να σου ανοίξει τα μάτια, να δεις τα θαύματα που κρύβονται στον νόμο Του [2], στο Ευαγγέλιο. Ο Λόγος του Θεού ανοίγει τα μάτια της ψυχής και επιτελεί θαυμαστά τη θεραπεία της από την αμαρτία. Οι θεραπείες των σωμάτων, που επιτελούσε ο Κύριος, ήταν απλώς εικονισμοί και αποδείξεις των θεραπειών των ψυχών, αποδείξεις αναγκαίες για τους σαρκικούς ανθρώπους με τον τυφλωμένο από τη φιληδονία νου [3].

Διάβαζε το Ευαγγέλιο με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή. Κανένα χωρίο του μη θεωρήσεις ασήμαντο, κανένα χωρίο του μην παρατρέξεις ανεξέταστα. Κάθε γιώτα του Ευαγγελίου ακτινοβολεί ζωή.

Η αδιαφορία για τη ζωή είναι θάνατος. Διαβάζοντας για τους λεπρούς, τους παράλυτους, τους τυφλούς, τους χωλούς και τους δαιμονισμένους, που θεράπευε ο Κύριος, να συλλογίζεσαι πως η ψυχή σου, καταπληγωμένη από την αμαρτία και αιχμαλωτισμένη από τους δαίμονες, μοιάζει σ’ αυτούς τους αρρώστους. Να διδαχθείς από το Ευαγγέλιο την πίστη τους.

Ο Κύριος θα κάνει καλά κι εσένα, αν με πίστη, όπως εκείνοι, Τον ικετεύεις ακατάπαυστα για την θεραπεία σου.

Για ν’ αξιωθείς να λάβεις την ίαση, πρέπει να αποκτήσεις κατάλληλη ψυχική διάθεση. Την ίαση λαβαίνουν όσοι έχουν επίγνωση της αμαρτωλότητάς τους και παίρνουν απόφαση να την εγκαταλείψουν [4].

Ο Σωτήρας είναι άχρηστος στους υπερήφανους δικαίους, στην πραγματικότητα αμαρτωλούς, που δεν βλέπουν την αμαρτωλότητά τους [5]. Το να δει κανείς την αμαρτωλότητα, την πτώση όλου του ανθρώπινου γένους, είναι ιδιαίτερο χάρισμα του Θεού. Ζήτησέ Του αυτό το χάρισμα, και όταν το λάβεις, θα σου γίνει πολύ περισσότερο κατανοητό το βιβλίο του ουράνιου Γιατρού, το Ευαγγέλιο.

Προσπάθησε να κάνεις οικείο στον νου και την καρδιά σου το Ευαγγέλιο. Ας πλέει ο νους σου μέσα του, ας ζει μέσα του. Έτσι πιο εύκολα όλη σου η δραστηριότητα θα γίνει ευαγγελική. Αυτό μπορεί ο καθένας να το πετύχει με την ακατάπαυστη εντρύφηση στο Ευαγγέλιο και την ευλαβική μελέτη του.

Ο όσιος Παχώμιος ο Μέγας (15 Μαΐου), ένας από τους πιο ονομαστούς αρχαίους πατέρες, γνώριζε απ’ έξω το Ευαγγέλιο. Έπειτα από θεία αποκάλυψη, μάλιστα, παρακινούσε και τους μαθητές του να το μαθαίνουν.

Έτσι το Ευαγγέλιο τους συντρόφευε και τους χειραγωγούσε παντού και πάντα. Γιατί, άραγε, οι σύγχρονοι χριστιανοί παιδαγωγοί δεν στολίζουν τον νου των αθώων μικρών παιδιών με το Ευαγγέλιο, αντί να το γεμίζουν με τους μύθους του Αισώπου και άλλες μάταιες γνώσεις;

Τι ευτυχία, τι πλούτος η απομνημόνευση του Ευαγγελίου! Δεν έχουμε, βλέπετε, τη δυνατότητα να προβλέπουμε τις μεταλλαγές των βιοτικών μας συνθηκών και τις συμφορές που θα μας βρουν στη διάρκεια της επίγειας ζωής μας.

Έτσι, το Ευαγγέλιο που έχει αποθηκευθεί στη μνήμη, μελετάται από τον τυφλό, ακολουθεί τον κατάδικο στη φυλακή, συνομιλεί με τον αγρότη στο χωράφι, νουθετεί τον δικαστή στο δικαστήριο, χειραγωγεί τον έμπορο στην αγορά, παρηγορεί τον άρρωστο στον καιρό της κουραστικής αϋπνίας και της βαριάς μοναξιάς του.

Μην αποτολμήσεις, πάντως, να εξηγήσεις μόνος σου το Ευαγγέλιο και τα άλλα βιβλία της αγίας Γραφής, που γράφηκαν από τους προφήτες και τους αποστόλους: όχι αυθαίρετα αλλά με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος [6].

Αν, λοιπόν, δεν γράφτηκαν αυθαίρετα, δεν είναι αλόγιστο το να ερμηνεύονται αυθαίρετα; Το Άγιο Πνεύμα έγραψε μέσω των προφητών και των αποστόλων τον λόγο του Θεού και τον ερμήνευσε μέσω των αγίων πατέρων.

Τόσο η δυνατότητα καταγραφής του λόγου του Θεού, όσο και η δυνατότητα ερμηνείας του αποτελούν δώρα, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Αυτό και μόνο δέχεται η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτό και μόνο δέχονται τα γνήσια παιδιά της.

Όποιος ερμηνεύει τη Γραφή αυθαίρετα, απορρίπτει την αγιοπνευματική ερμηνεία της από τους αγίους πατέρες. Και όποιος απορρίπτει την αγιοπνευματική ερμηνεία της Γραφής, αναμφίβολα απορρίπτει και την ίδια τη Γραφή.

Και καταντά ο λόγος του Θεού, που είναι λόγος σωτηρίας, να γίνεται για τους αυθαίρετους ερμηνευτές του, θανάσιμο δίστομο ξίφος, με το οποίο θανατώνουν οι ίδιοι τις ψυχές τους, οδηγώντας τες στην αιώνια καταστροφή [7].

Έτσι αυτοκτόνησαν πνευματικά ο Άρειος, ο Νεστόριος, ο Ευτυχής και οι άλλοι αιρετικοί, που, με τις τολμηρές τους ερμηνείες της Γραφής, βλασφήμησαν το Άγιο Πνεύμα.

«Σε ποιόν θα ρίξω το βλέμμα μου, παρά στον άνθρωπο τον ταπεινό, τον ήσυχο, που τρέμει τα λόγια μου;» [8], λέει ο Κύριος. Τέτοιος να είσαι μπροστά στον Κύριο και στο Ευαγγέλιο, όπου Εκείνος βρίσκεται. Άφησε την αμαρτωλή ζωή σου, άφησε τη γήινη εμπάθεια και φιληδονία.

Απαρνήσου τη ζωή σου, δηλαδή τον εγωισμό σου, και τότε θα μπορέσεις να προσεγγίσεις και να κατανοήσεις το Ευαγγέλιο. «Αυτός, που αγαπά τη ζωή του, θα τη χάσει», λέει ο Κύριος. «Αυτός, όμως, που τη ζωή του δεν τη λογαριάζει όσο κρατάει αυτός ο κόσμος, θα τη φυλάξει για την αιώνια ζωή» [9].

Γι’ αυτόν που αγαπά τον εαυτό του και δεν είναι αποφασισμένος να τον απαρνηθεί, το Ευαγγέλιο είναι κλειστό. Το διαβάζει, αλλά ο λόγος της ζωής και του Αγίου Πνεύματος παραμένει για την ψυχή του ένα αδιαπέραστο παραπέτασμα.

Όταν ο Κύριος ήταν στη γη με το πανάγιο ανθρώπινο σώμα Του, πολλοί Τον έβλεπαν και συνάμα δεν Τον έβλεπαν. Τι ωφελείται ο άνθρωπος, όταν βλέπει με τα σωματικά μάτια, όπως όλα τα ζώα, δεν βλέπει όμως με τα μάτια της ψυχής, με τον νου και την καρδιά;

Υπάρχουν και σήμερα πολλοί που διαβάζουν το Ευαγγέλιο, αλλά το αγνοούν εντελώς, σαν να μην το διάβασαν ποτέ. Το Ευαγγέλιο διαβάζεται σωστά μόνο από τον καθαρό νου και, όπως είπε κάποιος όσιος, κατανοείται ανάλογα με την προθυμία και την εργασία των εντολών [10].

Ωστόσο, η ακριβής και τέλεια γνώση του Ευαγγελίου δεν μπορεί να αποκτηθεί με τη δική μας προσπάθεια• είναι χάρισμα του Χριστού. Το Άγιο Πνεύμα, αφού κατοικήσει μέσα στον αληθινό και πιστό διάκονό Του, τον κάνει τέλειο μελετητή και ακριβή τηρητή του Ευαγγελίου.

Στο Ευαγγέλιο απεικονίζονται τα χαρακτηριστικά του νέου Ανθρώπου, του Κυρίου, που προέρχεται από τον ουρανό [11] και που είναι Θεός «κατά φύσιν». Το άγιο γένος Του, τους ανθρώπους που πιστεύουν σ’ Αυτόν και ομοιώνονται μ΄ Αυτόν, τους κάνει θεούς «κατά χάριν».

Εσείς που κυλιέστε στα βρωμερά βαλτονέρια των αμαρτιών και βρίσκετε εκεί ευχαρίστηση, σηκώστε τα κεφάλια σας και κοιτάξτε τον καθαρό ουρανό• εκεί είναι η θέση σας! Ο Θεός σας δίνει τόση αξία, σας κάνει θεούς. Κι εσείς, απορρίπτοντας αυτή την αξία, κατεβάζετε τον εαυτό σας στην τάξη των ζώων, και μάλιστα των πιο ακάθαρτων ζώων.

Συνέλθετε! Βγείτε από τον βρωμερό βάλτο. Λουστείτε με τα δάκρυα της μετάνοιας. Καθαριστείτε με την εξομολόγηση. Στολιστείτε με την κατάνυξη. Σηκωθείτε από τη γη. Ανεβείτε στον ουρανό. Εκεί θα σας οδηγήσει το Ευαγγέλιο. «Όσο έχετε το φως», δηλαδή το Ευαγγέλιο, όπου είναι κρυμμένος ο Χριστός, «πιστεύετε στο φως, για να γίνετε παιδιά του φωτός» [12].

Τέλος και τω Θεώ δόξα!

___________________

[1] Ιω. 12:48.

[2] Ψαλμ. 118:18.

[3] Βλ. Λουκ. 5:24.

[4] Βλ. Ιω. 9:39, 41.

[5] Βλ. Ματθ. 9:13.

[6] Βλ. Β Πέτρ. 1:21.

[7] Βλ. Β Πέτρ. 3:16.

[8] Ησ. 66:2.

[9] Ιω. 12:25.

[10] Πρβλ. Οσίου Μακαρίου του ασκητού, Περί νόμου πνευματικού κεφάλαια Σ , ρς )

[11] Α Κορ. 15:47.

[12] Ιω. 12:36.

(Από το βιβλίο «ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ», Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ,

ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, ΩΡΩΠΟΣ, ΑΤΤΙΚΗ)

---   αλλιεύθηκε από το διαδίκτυο.

Καρναβάλι; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Ποτέ δεν ήμουν των καρναβαλιών και της μασκαράτας. Δεν βρίσκω νόημα στο να υποδυθείς κάποιον άλλον, όταν ο ίδιος σου ο εαυτός τις περισσότερες φορές είναι ήδη για σένα κάποιος που δεν γνωρίζεις, ένας άγνωστος, ένας άλλος. Οπότε, ποιο το νόημα να φοράς ακόμα μια μάσκα πάνω από τις υπάρχουσες που φοράς στη ζωή σου καθημερινά; Για μένα, κανένα.

Αν θέλεις να υποδυθείς όπως και δήποτε κάποιον άλλον, τουλάχιστον ντύσου τον αληθινό, εμπνευσμένο σου εαυτό. Έτσι, για αλλαγή. Ντύσου το ιδεατό σου, αυτό που θα ήθελες να είσαι στα καλύτερά του, όταν θα έχεις κατακτήσει τα όνειρα και τις αξίες σου, όταν θα έχεις πετάξει όλα τα άχρηστα που σε καθηλώνουν σε ένα χαμηλότερο επίπεδο από αυτό που πραγματικά αξίζεις. 

Ποιος ξέρει, ίσως έτσι να μάθεις και κάτι βαθύτερο για σένα που να σε ωφελήσει. Ίσως, ακόμη, να μάθουν και οι δικοί σου, όταν αντιληφθούν με ποιον έχουν να κάνουν όλον αυτόν τον καιρό, μόλις οι μάσκες αρχίσουν σιγά σιγά να πέφτουν.

Η άνοιξη αρχίζει αθόρυβα να κάνει τις πρώτες της εμφανίσεις. Είμαι πολύ τυχερή που ζω σε ένα κομμάτι αγρού που ελάχιστα έχει νοθευτεί από την ασχήμια της πόλης. Τα κτήματα τριγύρω είναι γεμάτα από αγριολούλουδα που μόλις έχουν ξυπνήσει από τη χειμερία νάρκη τους. Τινάζουν τα πέταλά τους στον ήλιο που λάμπει για δικαίους και αδίκους, καλωσορίζοντας το ξεκίνημα της άνοιξης. Ο χρόνος κυλά σε κύκλους. Το ίδιο κι εμείς.

Καλή Σαρακοστή!

Με αγάπη,

Εύα 💗

Ο πυρετός των λιβαδιών

Κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση στον Καναδά στο διάστημα που έμεινα εκεί, ήταν οι αχανείς του πεδιάδες. Το μάτι δεν σταματάει πουθενά όσα χιλιόμετρα και να διανύσεις. Χάνεσαι μέσα στην απεραντοσύνη του παντού και χωρίς να το συνειδητοποιείς αποκτάς αυτή την αίσθηση της μηδαμινότητας, ότι αποτελείς μια αόρατη κουκκίδα πάνω στον πλανήτη γη και αφομοιώνεσαι, γίνεσαι ένα μαζί της, αφού βυθίζεσαι μέσα σε αυτόν τον κυρίαρχο εξουσιαστή τόπο σχεδόν παρά τη θέλησή σου.

Οι Καναδοί που ζουν σε αυτές τις πεδιάδες έχουν χαρακτηρίσει αυτή την ψυχική κατάσταση ως "prairie madness" ή "prairie fever", η τρέλα δηλαδή ή ο πυρετός των λιβαδιών. Περισσότερο είναι ένας περιγραφικός όρος παρά μια επίσημα ιατρική διάγνωση για μια τέτοιου τύπου κατάθλιψη. Είναι η κατάθλιψη που χαρακτηρίζει την απόσυρση του ανθρώπου από το εδώ και το τώρα, την εξαφάνιση της σημαντικότητάς του μπροστά στα στοιχεία της φύσης που εξουσιάζουν αδυσώπητα και κυριαρχούν. Αυτός ο πυρετός των λιβαδιών εμφανίζεται αρκετά συχνά σε κατοίκους που ζουν σε περιοχές μεγάλης γεωγραφικής απομόνωσης και ακραίων καιρικών συνθηκών στις οποίες καλούνται να επιβιώσουν, όπως σε αυτές τις απέραντες επιβλητικές πεδιάδες που συνάντησα στον κεντρικό Καναδά.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Sweet October

Και να πώς ένα σπιτάκι τόσο δα μπορεί να σου χαρίσει τον κόσμο όλο.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Βόλτα στο πάρκο

Ξύλινη γέφυρα πάνω από τη λίμνη του κοινοτικού πάρκου του Kindersley στον Καναδά. Ναι, εκεί ήμουν όλο τον Αύγουστο, στον Καναδά! Θυμάμαι πόσο δίσταζα να κάνω αυτό το ταξίδι, λόγω της υγείας μου κυρίως, αλλά και λόγω της δειλίας μου. Μόνη μου στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, μακριά από την οικογένειά μου και το σπίτι μου για έναν μήνα.. Όμως όλα τα διλήμματα έσβησαν μεμιάς με το που τους ξαναείδα! Συγγενείς που σμίξαμε μετά από χρόνια, γέλια, χαρά, συγκίνηση, νοσταλγία και νέες εικόνες κι εμπειρίες σε μιαν άγνωστη για μένα χώρα με τόση απέραντη λιτή ομορφιά και τόση μεστή ηρεμία. Ήταν ένα ταξίδι σταθμός στη ζωή μου που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Οι αγαπημένοι μου άνθρωποι, τι θησαυρός! Ανεκτίμητος, πραγματικά...

Οι βόλτες μας στο πάρκο τα δροσερά απογεύματα του Αυγούστου μπήκαν αβίαστα στο ημερήσιο πρόγραμμα. Όλα ήρεμα και γαλήνια, όλα καθαρά και οργανωμένα. Οι περιπατητές λιγοστοί, τα κουνούπια πάμπολλα, τα τιτιβίσματα ατέλειωτα. Λίγες πάπιες γλιστρούν νωχελικά πάνω στο νερό που αντικατοπτρίζει τα ταξιδιάρικα φορτωμένα με βροχή σύννεφα και μετά χάνονται σιωπηλά μέσα στις φυλλωσιές της όχθης.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Φθινοπωρινή ισημερία

Το ημερολόγιο σήμερα δείχνει 23 Σεπτεμβρίου. Φθινοπωρινή ισημερία. Ναι, από σήμερα μπήκαμε και επίσημα στο φθινόπωρο! Δροσερά απογεύματα! Βροχερά πρωινά! Εντυπωσιακοί ουρανοί! Παλέτες από πλούσια, μεστά, ζεστά και λατρεμένα χρώματα της φύσης ό,που και να γυρίσει το βλέμμα σου τριγύρω. Τα πρώτα μακρυμάνικα πουλόβερ αρχίζουν σιγά σιγά να βγαίνουν από τις ντουλάπες, οι ανεμιστήρες αποθηκεύονται για την επόμενη χρονιά, απαλά σκεπάσματα παίρνουν τη θέση τους στην άκρη του καναπέ για τις ήσυχες βραδιές μπροστά στην τηλεόραση με μια αχνιστή κούπα κακάο στα χέρια και να χουζουρεύει, να γλυκαίνει, να μελώνει το μέσα σου. 

Όλα γίνονται πιο όμορφα το φθινόπωρο. Όλα γίνονται πιο όμορφα για μένα.

Νωρίτερα σήμερα το απόγευμα βγήκα με ένα καλάθι και μάζεψα λίγα δώρα φθινοπωρινά από τον κήπο με τα χίλια χρώματα, φύλλα, σπόρους, άνθη, καρπούς. Τα έφερα μέσα και έφτιαξα την πρώτη μου φθινοπωρινή σύνθεση στο τραπέζι του σαλονιού του κάτω ορόφου όπου μας αρέσει να χουχουλιάζουμε τώρα που τα παιδιά λείπουν. Δεν βλέπω την ώρα να στολίσω και το υπόλοιπο σπίτι με υφές και χρώματα φθινοπωρινά, να ψήσω μήλα στο φούρνο, να τακτοποιήσω τα ξυλάκια της κανέλας και τις βανίλιες σε περίοπτη θέση στην κουζίνα μου για τα απογευματινά μας ροφήματα όταν οι εργασίες στον κήπο έχουν τελειώσει με το τέλος της ημέρας.

Έχει μιαν άλλη αίσθηση το φθινόπωρο, δε έχει ταίρι η έμπνευση και η αυθεντικότητα που μου χαρίζει. Είναι η εποχή που με αναζωογοννεί, με αναπτερώνει, με εμπνέει. Έχει μια μελαγχολία και μια γλύκα που μου ταιριάζει, αλλά και μια ανανεωμένη διάθεση για ξεκινήματα γεμάτα από αισιοδοξία που πυροδοτεί το φθινόπωρο μέσα μου για νέα όνειρα, για τολμηρά σχέδια, για μεγάλα ταξίδια, φυσικά και νοητά. 

Η ψυχική μου σύνθεση, το βιολογικό μου ρολόι ξεκίνησε και φέτος την έναρξη της χρονιάς μου αυτήν ακριβώς την εποχή. Όλο μου το είναι ευθυγραμμίζεται για άλλη μια φορά σε αυτήν ακριβώς την μέρα. Το ρολόι της ψυχής μου άρχισε ήδη να χτυπάει με έναν ανόθευτο, παιδικό ενθουσιασμό στους ρυθμούς του λατρεμένου φθινοπώρου που αγαπώ τόσο, τόσο πολύ. Η χρονιά ξεκίνησε. Φθινοπωρινή ισημερία σήμερα και είμαι χαρούμενη.

Καλό φθινόπωρο, φίλοι μου.

Με αγάπη,

Εύα 💗