φωτογραφίες εβδομάδας και βραδιά Ευρωμπάσκετ

Λίγες φωτογραφίες από τις ημέρες που πέρασαν. Ο καιρός ασταθής με βροχές και ήλιο, αφρικανική σκόνη και άνοδο της θερμοκρασίας. Ο ίδιος αλλόκοτος καιρός επικρατεί και μέσα στο πολιτικό προσκήνιο, εντός και εκτός της χώρας. Η προεκλογική περίοδος έχει άτυπα ξεκινήσει και τα όσα συμβαίνουν δεν ξέρω αν πρέπει να με κάνουν να γελάσω ή να πέσω σε κατάθλιψη. Μία αναταραχή κυριαρχεί σε όλο τον κόσμο, μία ανησυχία γενικότερη ότι κάτι αλλάζει στο παγκόσμιο σκηνικό και ότι, με τους τρελούς ρυθμούς που συντελούνται όλα γύρω μας, δεν ξέρω πού θα καταλήξει ή αν θα είναι καλό τελικά όλο αυτό για τους ανθρώπους ή, δεν ξέρω.

Όμως εμένα, δεν μου αρέσουν οι αλλαγές, αποζητώ την σταθερότητα, την ισορροπία, την ηρεμία. Αγαπώ να παρακολουθώ τα παιχνιδίσματα του ήλιου μέσα από τα σύννεφα, ανάμεσα στις φυλλωσιές, με μουσικό χαλί τα ασταμάτητα τιτιβίσματα των σπουργιτιών να σιγοντάρουν καθημερινά τις ήρεμες στιγμές μου.

  

Αγαπώ να διασχίζω το κέντρο της πόλης μετά από πολύ καιρό, όταν όλα φαντάζουν στα μάτια μου και πάλι σαν καινούργια. Με την μετεγκατάστασή μου στην επαρχία, αν και δεν έφυγα πολύ μακριά, ωστόσο έχω αρχίσει να βλέπω την πρωτεύουσα μέσα από τα μάτια του ταξιδιώτη, ή, του απλού επισκέπτη, όποτε χρειάζεται να κατεβαίνω προς τα εκεί. Ευτυχώς, αυτό συμβαίνει σπάνια πλέον, και κυρίως για ιατρικά θέματα, τα οποία δεν μπορώ, αναγκαστικά, να αποφύγω.

Εδώ η Βουλή των Ελλήνων σε άσπρο-μαύρο

Και μία πιο κοντινή λήψη με χρώμα.

Τίποτα όμως δεν αναπληρώνει την επιστροφή στο σπίτι. Η άνοιξη οργιάζει μέσα στο κτήμα αυτό τον καιρό. Τα μούρα είναι έτοιμα και η συγκομιδή σημερινή. Εννοείται πως είναι εντελώς βιολογικά, όπως όλα όσα μεγαλώνουν μαζί μας. Ναι, γιατί κι εμείς μεγαλώνουμε μαζί με αυτά. Αποκτούμε ρίζες, φυλλώνουμε, φυλλοροούμε και ξανά ανασταινόμαστε κάθε που ολοκληρώνεται ακόμα ένας κύκλος στη ζωή μας.

Οι τριανταφυλλιές έχουν φτάσει να ανθίζουν σχεδόν όλο το χρόνο. Όχι όλες μαζί, διαδοχικά. Έτσι, δεν μας λείπουν ποτέ, και τα βάζα είναι πάντα γεμάτα από την ομορφιά και το άρωμά τους.

Δυσκολεύτηκα, αλλά κατάφερα να συγκρατήσω την ονομασία τους. Είναι οι οινοθήρες, αυτά τα πλατυπέταλα ποώδη φυτά με τον ροζ ανθό που γεμίζουν τον κόσμο όλο, κάθε που έρχεται η εποχή τους να ανθίσουν. Από δύο γλαστράκια από το φυτώριο ξεκίνησαν όταν τα φέραμε εδώ, και τώρα, δεν ξέρεις πού να πρωτοκοιτάξεις!

Αστικά στιγμιότυπα στον δρόμο προς άλλη μια ιατρική εξέταση. Αναγκαίο, υποθέτω, κακό, που είναι, όμως, για καλό, φαντάζομαι.

Ένα από τα πουλιά της Αττικής Οδού κολλημένο πάνω στο ηχομονωτικό πλεξιγκλάς να ατενίζει αποσβολωμένο και ακίνητο μια τσιμεντένια πόλη που έχει σταματήσει από καιρό να ονειρεύεται.

Κάτι μαγικό συντελείται όταν ο ήλιος λούζει τα πάντα στο κτήμα την πιο όμορφη στιγμή της ημέρας, λίγο προτού οδεύσει προς άλλες πολιτείες.

Ο κρίνος της Παναγίας μόλις άνθισε κι αυτός, το λουλούδι του Ευαγγελισμού. Πριν από λίγο καιρό έμαθα ότι δεν είναι ορθόδοξη αυτή η απεικόνιση, καθότι δεν υπάρχει καμία αναφορά μέσα στο Ευαγγέλιο για κρίνο ή οποιοδήποτε άλλο λουλούδι γενικώς που να προσφέρεται από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ στην Παναγία την ώρα του Ευαγγελισμού. Ο κρίνος είναι μια απεικόνιση που προστέθηκε στους αναγεννησιακούς θρησκευτικούς πίνακες από τους καθολικούς πολύ αργότερα. Άσχετο, αλλά είναι ωραίο να μαθαίνουμε πράγματα που δεν γνωρίζαμε και να που τώρα τα μαθαίνουμε. 

Τα κίτρινα τριαντάφυλλα με τις ροζ νευρώσεις στα πέταλα, όλα αυτά που βλέπετε στο βάζο, είναι από έναν βλαστό! Ολόκληρο μπουκέτο από τριαντάφυλλα πάνω σε ένα κλωνάρι. Τα ωραία και θαυμαστά της φύσης!

Στην άκρη της προσοχής μου ακούγεται η τηλεόραση με τον τελικό αγώνα Ολυμπιακού - Ρεάλ Μαδρίτης, που παρακολουθεί ο σύζυγος με προσήλωση. Οι φίλαθλοι σε κατάσταση αλλοφροσύνης αμφότεροι να αδημονούν για το τρόπαιο της νίκης που θα τους στέψει πρωταθλητές Ευρώπης. Όσο συγγράφω αυτό το άρθρο στο ιστολόγιο ακούω τον εκφωνητή να περιγράφει με πάθος τα όσα συμβαίνουν στο ξύλινο παρκέ. Επιφωνήματα αποδοκιμασίας στις κερκίδες όποτε κερδίζουν καλάθι οι αντίπαλοι, ζητωκραυγές και εξαλλοσύνη όταν κερδίζουν οι ημέτεροι. Πρόσωπα γεμάτα αγωνία, κατακόκκινα από την ένταση των στιγμών, χέρια ψηλά στον αέρα και το βλέμμα πάντα καρφωμένο στο ρολόι που θα σημάνει την λήξη του παιχνιδιού. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, ένα παιχνίδι είναι όλα, με νικητές και ηττημένους, με πρωταγωνιστές και θεατές και με το ρολόι του χρόνου αμείλικτο, που δεν γυρίζει ούτε ένα λεπτό προς τα πίσω, μήπως και προλάβουμε να κάνουμε τα πράγματα κάπως αλλιώς.

Όσο εκείνοι παίζουν για το πρωτάθλημα, εγώ σκέφτομαι την εβδομάδα που έρχεται, η οποία θα είναι αφιερωμένη στο σπίτι. Χαλιά που πρέπει να σηκωθούν, παπλώματα να πλυθούν και να αποθηκευτούν, ρούχα χειμωνιάτικα να ανεβούν για να κατεβούν τα καλοκαιρινά, ό,τι είναι απαραίτητο για να ελαφρώσει το σπίτι να ανασάνει, για να υποδεχτεί τις θερμότερες μέρες που έρχονται. Τι έρχονται, ορίστε, έφτασαν κιόλας, που σημαίνει ότι το σπίτι πρέπει να φορέσει κι αυτό τα καλοκαιρινά του.

Ο αγώνας κοντεύει να τελειώσει και οι Έλληνες έχουν βγει μπροστά. Ο εκφωνητής ουρλιάζει εκστατικός πασχίζοντας να περιγράψει τα τεκταινόμενα. Όλο το γήπεδο σείεται στον ίδιο παλμό. Η ατμόσφαιρα κάτι παραπάνω από εκρηκτική, τα ντεσιμπέλ στο τέρμα, μια κόκκινη λαοθάλασσα που πάλλεται πάνω στις κερκίδες αποθεώνοντας την ομάδα του Πειραιά και την Ελλάδα όλη. Τρία λεπτά έχουν απομείνει ακόμα και η διαφορά είναι στο ένα καλάθι. Ο τελικός εξελίσσεται σε θρίλερ για γερά νεύρα. Όλοι κρατούν την αναπνοή τους από την αγωνία. Οι προπονητές φυσούν και ξεφυσούν έτοιμοι να πάθουν εγκεφαλικό.  

Μαζί τους συμπαρασύρομαι κι εγώ. Περιμένω να τελειώσει ο αγώνας μαζί με την ανάρτηση. Θυμάμαι μια άλλη εποχή, το 1987, όταν διάβαζα πυρετωδώς για τις πανελλήνιες. Την επομένη θα έδινα λατινικά και όλη η γειτονιά σειόταν ολόκληρη γιατί εκείνο το βράδυ παιζόταν ένα αντίστοιχο παιχνίδι, με την Ελλάδα να στέφεται τελικά πρωταθλήτρια Ευρώπης στο μπάκετ. Γκάλης, Γιαννάκης και όλη η υπόλοιπη ομάδα έγιναν οι ήρωες όλης εκείνης της χρονιάς, αλλά και μέχρι σήμερα, που μιλάμε για τους Έλληνες θρύλους που νίκησαν τα μεγαθήρια της Ευρώπης εκείνον τον ιστορικό Ιούνιο του 1987, τη χρονιά του Ευρωμπάσκετ, που συνέπεσε με τις πανελλήνιες εξετάσεις μου. Σα να τα έζησα σε μιαν άλλη ζωή, τόσο μακρινά μου φαίνονται όλα εκείνα τώρα. Και τόσο κοντινά.

52 δευτερόλεπτα ακόμα και το σκορ είναι 86-80 υπέρ του Ολυμπιακού. Στην κορυφή του δράματος ο αγώνας διακόπτεται για διαφημίσεις. Ευκαιρία να τελειώσω την ανάρτησή μου κάπου εδώ, μήπως και δω τουλάχιστον το τέλος του αγώνα απρόσκοπτα. Ο σύζυγος λαγοκοιμάται στον καναπέ από την κόπωση της ημέρας εδώ και αρκετή ώρα. Που και που ξεξυπνάει να ρωτήσει πού βρισκόμαστε στο αποτέλεσμα. Καταλαβαίνω πως θα το δω μόνη μου και το υπόλοιπο του αγώνα, και το αποτέλεσμα της λήξης, και την απονομή έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα, αφού η διαφορά τώρα έχει αμβλυθεί προς το μέρος μας! :))

Εύχομαι καλή εβδομάδα σε όλους, και με το καλό να πάρουμε τη νίκη!

Με αγάπη,

Εύα 💗

---  Update : Πρωταθλητές Ευρώπης! Ε, ναι!! Ώρα για ύπνο τώρα. Τα λέμε!

εβδομάδα της σιωπής

 

Σε ένα μοναστήρι, λίγο πριν από την Κυριακή των Βαΐων, ένας νέος μοναχός ρώτησε τον γέροντα:

 - Γέροντα, γιατί λένε ότι αυτή η εβδομάδα είναι βουβή;

 Ο γέροντας τον πήρε και τον οδήγησε στον κήπο. Εκεί υπήρχε ένα δέντρο γεμάτο μπουμπούκια.

 - Τι βλέπεις; τον ρώτησε.

 - Βλέπω μπουμπούκια που ετοιμάζονται να ανθίσουν.

 Ο γέροντας χαμογέλασε.

 - Ακούς κάποιο θόρυβο όταν ανοίγουν;

 - Όχι.

 - Κι όμως, εκείνη τη στιγμή γίνεται το μεγαλύτερο θαύμα της φύσης. Το λουλούδι γεννιέται μέσα στη σιωπή.

 Έπειτα ο γέροντας του είπε:

 - Έτσι είναι και αυτή η εβδομάδα πριν από τα Βάγια. Η Εκκλησία σωπαίνει λίγο περισσότερο, γιατί κάτι μεγάλο ετοιμάζεται να ανθίσει.

 Ο νέος τον ρώτησε:

 - Και τι ανθίζει;

 Ο γέροντας απάντησε:

 - Η καρδιά του ανθρώπου που ετοιμάζεται να συναντήσει το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού.

 Και πρόσθεσε:

 - Αν γεμίσουμε αυτές τις μέρες με θόρυβο, δεν θα ακούσουμε τίποτα.

Αν όμως αφήσουμε λίγη σιωπή μέσα μας, τότε θα καταλάβουμε γιατί η Εκκλησία μας οδηγεί σιγά - σιγά προς τα Βάγια και τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Αυτή η εβδομάδα είναι σαν ανάσα πριν από τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας.

Είναι χρόνος για:

*  περισσότερη προσευχή

*  λιγότερα λόγια

*  περισσότερη μετάνοια

* περισσότερη ειρήνη στην καρδιά.

Γιατί η Ανάσταση δεν προετοιμάζεται με φασαρία, αλλά με σιωπή.

******

---  κείμενο αλλιευμένο από το διαδίκτυο.

---  φωτό δική μου.

Καλώς ήρθες, άνοιξη!

Με ένα μικρό βιντεάκι καλοσωρίζω τον ερχομό της άνοιξης. Το τράβηξα προχθές, λίγο προτού χαλάσει ο καιρός. Επιστρέφαμε με το αυτοκίνητο από δουλειές, αλλά ήταν τόσο όμορφη η μέρα, ήθελα να περπατήσω. Πήγαινε εσύ, του λέω, θα έρθω με τα πόδια. Εκείνος συνέχισε για το σπίτι. Κι εγώ, έμεινα πίσω. Ο ήλιος έλαμπε γιορτινός, το αεράκι απαλό και ευπρόσδεκτο. Και δίπλα στον δρόμο, ένα λιβάδι γεμάτο μαργαρίτες. Τον αγαπούν αυτόν τον τόπο, και κάθε χρόνο τέτοια εποχή δίνουν σταθερά το παρόν. Και ο τόπος όλος χαμογελά. Μαζί τους, κι εγώ.

   

Καλή άνοιξη να έχουμε!

Με αγάπη, 

Εύα 💗

η μελέτη του Ευαγγελίου

Όταν μελετάς το Ευαγγέλιο, μη ζητάς απόλαυση, μη ζητάς έξαρση, μη ζητάς περίλαμπρες σκέψεις. Ζήτα να δεις την αλάθητη αγία Αλήθεια. Μην αρκείσαι στην άκαρπη μελέτη του Ευαγγελίου. Μελέτα το έμπρακτα. Αγωνίσου να εκπληρώνεις τις εντολές του. Σαν βιβλίο ζωής, μελέτα το με τη ζωή σου.

Μη νομίζεις ότι χωρίς λόγο το πιο ιερό βιβλίο, το Τετραευάγγελο, αρχίζει με το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και τελειώνει με το κατά Ιωάννην. Ο Ματθαίος μας διδάσκει περισσότερο το πώς να εκπληρώνουμε το θείο θέλημα, και οι διδαχές του να ταιριάζουν σ’ εκείνους που αρχίζουν να βαδίζουν στον δρόμο του Θεού.

Ο Ιωάννης αναφέρεται περισσότερο στον τρόπο της ενώσεως του Θεού με τον ανακαινισμένο από τις εντολές άνθρωπο. Αυτή την ένωση την κατορθώνουν όσοι έχουν προχωρήσει στον δρόμο του Θεού.

Ανοίγοντας το άγιο Ευαγγέλιο, να θυμάσαι ότι αυτό θα καθορίσει την αιώνια κατάστασή σου. Όλοι θα κριθούμε σύμφωνα μ’ Αυτό και είτε θα σωθούμε, είτε θα κολαστούμε αιώνια. «Αυτός που με απορρίπτει», λέει ο Κύριος, «και δεν δέχεται τα λόγια μου, σ’ αυτά θα βρει Εκείνον που θα τον δικάσει• ο λόγος που κήρυξα, αυτός θα τον κρίνει την έσχατη ημέρα» [1].

Ο Θεός αποκάλυψε το θέλημά Του σ’ ετούτον τον τιποτένιο κόκκο σκόνης που λέγεται άνθρωπος! Το βιβλίο όπου είναι καταγραμμένο το πανάγιο και σωτήριο θέλημά Του, βρίσκεται στα χέρια σου. Μπορείς είτε να δεχθείς, είτε να απορρίψεις το θέλημα του Πλάστη και Σωτήρα σου.

Από σένα τον ίδιο εξαρτάται είτε η αιώνια ζωή σου είτε ο αιώνιος θάνατός σου. Αναλογίσου, λοιπόν, πόση προσοχή και πόση σύνεση πρέπει να δείξεις. Μην παίζεις με την αιωνιότητα!

Με συντριμμένο πνεύμα να προσεύχεσαι στον Κύριο, για να σου ανοίξει τα μάτια, να δεις τα θαύματα που κρύβονται στον νόμο Του [2], στο Ευαγγέλιο. Ο Λόγος του Θεού ανοίγει τα μάτια της ψυχής και επιτελεί θαυμαστά τη θεραπεία της από την αμαρτία. Οι θεραπείες των σωμάτων, που επιτελούσε ο Κύριος, ήταν απλώς εικονισμοί και αποδείξεις των θεραπειών των ψυχών, αποδείξεις αναγκαίες για τους σαρκικούς ανθρώπους με τον τυφλωμένο από τη φιληδονία νου [3].

Διάβαζε το Ευαγγέλιο με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή. Κανένα χωρίο του μη θεωρήσεις ασήμαντο, κανένα χωρίο του μην παρατρέξεις ανεξέταστα. Κάθε γιώτα του Ευαγγελίου ακτινοβολεί ζωή.

Η αδιαφορία για τη ζωή είναι θάνατος. Διαβάζοντας για τους λεπρούς, τους παράλυτους, τους τυφλούς, τους χωλούς και τους δαιμονισμένους, που θεράπευε ο Κύριος, να συλλογίζεσαι πως η ψυχή σου, καταπληγωμένη από την αμαρτία και αιχμαλωτισμένη από τους δαίμονες, μοιάζει σ’ αυτούς τους αρρώστους. Να διδαχθείς από το Ευαγγέλιο την πίστη τους.

Ο Κύριος θα κάνει καλά κι εσένα, αν με πίστη, όπως εκείνοι, Τον ικετεύεις ακατάπαυστα για την θεραπεία σου.

Για ν’ αξιωθείς να λάβεις την ίαση, πρέπει να αποκτήσεις κατάλληλη ψυχική διάθεση. Την ίαση λαβαίνουν όσοι έχουν επίγνωση της αμαρτωλότητάς τους και παίρνουν απόφαση να την εγκαταλείψουν [4].

Ο Σωτήρας είναι άχρηστος στους υπερήφανους δικαίους, στην πραγματικότητα αμαρτωλούς, που δεν βλέπουν την αμαρτωλότητά τους [5]. Το να δει κανείς την αμαρτωλότητα, την πτώση όλου του ανθρώπινου γένους, είναι ιδιαίτερο χάρισμα του Θεού. Ζήτησέ Του αυτό το χάρισμα, και όταν το λάβεις, θα σου γίνει πολύ περισσότερο κατανοητό το βιβλίο του ουράνιου Γιατρού, το Ευαγγέλιο.

Προσπάθησε να κάνεις οικείο στον νου και την καρδιά σου το Ευαγγέλιο. Ας πλέει ο νους σου μέσα του, ας ζει μέσα του. Έτσι πιο εύκολα όλη σου η δραστηριότητα θα γίνει ευαγγελική. Αυτό μπορεί ο καθένας να το πετύχει με την ακατάπαυστη εντρύφηση στο Ευαγγέλιο και την ευλαβική μελέτη του.

Ο όσιος Παχώμιος ο Μέγας (15 Μαΐου), ένας από τους πιο ονομαστούς αρχαίους πατέρες, γνώριζε απ’ έξω το Ευαγγέλιο. Έπειτα από θεία αποκάλυψη, μάλιστα, παρακινούσε και τους μαθητές του να το μαθαίνουν.

Έτσι το Ευαγγέλιο τους συντρόφευε και τους χειραγωγούσε παντού και πάντα. Γιατί, άραγε, οι σύγχρονοι χριστιανοί παιδαγωγοί δεν στολίζουν τον νου των αθώων μικρών παιδιών με το Ευαγγέλιο, αντί να το γεμίζουν με τους μύθους του Αισώπου και άλλες μάταιες γνώσεις;

Τι ευτυχία, τι πλούτος η απομνημόνευση του Ευαγγελίου! Δεν έχουμε, βλέπετε, τη δυνατότητα να προβλέπουμε τις μεταλλαγές των βιοτικών μας συνθηκών και τις συμφορές που θα μας βρουν στη διάρκεια της επίγειας ζωής μας.

Έτσι, το Ευαγγέλιο που έχει αποθηκευθεί στη μνήμη, μελετάται από τον τυφλό, ακολουθεί τον κατάδικο στη φυλακή, συνομιλεί με τον αγρότη στο χωράφι, νουθετεί τον δικαστή στο δικαστήριο, χειραγωγεί τον έμπορο στην αγορά, παρηγορεί τον άρρωστο στον καιρό της κουραστικής αϋπνίας και της βαριάς μοναξιάς του.

Μην αποτολμήσεις, πάντως, να εξηγήσεις μόνος σου το Ευαγγέλιο και τα άλλα βιβλία της αγίας Γραφής, που γράφηκαν από τους προφήτες και τους αποστόλους: όχι αυθαίρετα αλλά με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος [6].

Αν, λοιπόν, δεν γράφτηκαν αυθαίρετα, δεν είναι αλόγιστο το να ερμηνεύονται αυθαίρετα; Το Άγιο Πνεύμα έγραψε μέσω των προφητών και των αποστόλων τον λόγο του Θεού και τον ερμήνευσε μέσω των αγίων πατέρων.

Τόσο η δυνατότητα καταγραφής του λόγου του Θεού, όσο και η δυνατότητα ερμηνείας του αποτελούν δώρα, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Αυτό και μόνο δέχεται η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτό και μόνο δέχονται τα γνήσια παιδιά της.

Όποιος ερμηνεύει τη Γραφή αυθαίρετα, απορρίπτει την αγιοπνευματική ερμηνεία της από τους αγίους πατέρες. Και όποιος απορρίπτει την αγιοπνευματική ερμηνεία της Γραφής, αναμφίβολα απορρίπτει και την ίδια τη Γραφή.

Και καταντά ο λόγος του Θεού, που είναι λόγος σωτηρίας, να γίνεται για τους αυθαίρετους ερμηνευτές του, θανάσιμο δίστομο ξίφος, με το οποίο θανατώνουν οι ίδιοι τις ψυχές τους, οδηγώντας τες στην αιώνια καταστροφή [7].

Έτσι αυτοκτόνησαν πνευματικά ο Άρειος, ο Νεστόριος, ο Ευτυχής και οι άλλοι αιρετικοί, που, με τις τολμηρές τους ερμηνείες της Γραφής, βλασφήμησαν το Άγιο Πνεύμα.

«Σε ποιόν θα ρίξω το βλέμμα μου, παρά στον άνθρωπο τον ταπεινό, τον ήσυχο, που τρέμει τα λόγια μου;» [8], λέει ο Κύριος. Τέτοιος να είσαι μπροστά στον Κύριο και στο Ευαγγέλιο, όπου Εκείνος βρίσκεται. Άφησε την αμαρτωλή ζωή σου, άφησε τη γήινη εμπάθεια και φιληδονία.

Απαρνήσου τη ζωή σου, δηλαδή τον εγωισμό σου, και τότε θα μπορέσεις να προσεγγίσεις και να κατανοήσεις το Ευαγγέλιο. «Αυτός, που αγαπά τη ζωή του, θα τη χάσει», λέει ο Κύριος. «Αυτός, όμως, που τη ζωή του δεν τη λογαριάζει όσο κρατάει αυτός ο κόσμος, θα τη φυλάξει για την αιώνια ζωή» [9].

Γι’ αυτόν που αγαπά τον εαυτό του και δεν είναι αποφασισμένος να τον απαρνηθεί, το Ευαγγέλιο είναι κλειστό. Το διαβάζει, αλλά ο λόγος της ζωής και του Αγίου Πνεύματος παραμένει για την ψυχή του ένα αδιαπέραστο παραπέτασμα.

Όταν ο Κύριος ήταν στη γη με το πανάγιο ανθρώπινο σώμα Του, πολλοί Τον έβλεπαν και συνάμα δεν Τον έβλεπαν. Τι ωφελείται ο άνθρωπος, όταν βλέπει με τα σωματικά μάτια, όπως όλα τα ζώα, δεν βλέπει όμως με τα μάτια της ψυχής, με τον νου και την καρδιά;

Υπάρχουν και σήμερα πολλοί που διαβάζουν το Ευαγγέλιο, αλλά το αγνοούν εντελώς, σαν να μην το διάβασαν ποτέ. Το Ευαγγέλιο διαβάζεται σωστά μόνο από τον καθαρό νου και, όπως είπε κάποιος όσιος, κατανοείται ανάλογα με την προθυμία και την εργασία των εντολών [10].

Ωστόσο, η ακριβής και τέλεια γνώση του Ευαγγελίου δεν μπορεί να αποκτηθεί με τη δική μας προσπάθεια• είναι χάρισμα του Χριστού. Το Άγιο Πνεύμα, αφού κατοικήσει μέσα στον αληθινό και πιστό διάκονό Του, τον κάνει τέλειο μελετητή και ακριβή τηρητή του Ευαγγελίου.

Στο Ευαγγέλιο απεικονίζονται τα χαρακτηριστικά του νέου Ανθρώπου, του Κυρίου, που προέρχεται από τον ουρανό [11] και που είναι Θεός «κατά φύσιν». Το άγιο γένος Του, τους ανθρώπους που πιστεύουν σ’ Αυτόν και ομοιώνονται μ΄ Αυτόν, τους κάνει θεούς «κατά χάριν».

Εσείς που κυλιέστε στα βρωμερά βαλτονέρια των αμαρτιών και βρίσκετε εκεί ευχαρίστηση, σηκώστε τα κεφάλια σας και κοιτάξτε τον καθαρό ουρανό• εκεί είναι η θέση σας! Ο Θεός σας δίνει τόση αξία, σας κάνει θεούς. Κι εσείς, απορρίπτοντας αυτή την αξία, κατεβάζετε τον εαυτό σας στην τάξη των ζώων, και μάλιστα των πιο ακάθαρτων ζώων.

Συνέλθετε! Βγείτε από τον βρωμερό βάλτο. Λουστείτε με τα δάκρυα της μετάνοιας. Καθαριστείτε με την εξομολόγηση. Στολιστείτε με την κατάνυξη. Σηκωθείτε από τη γη. Ανεβείτε στον ουρανό. Εκεί θα σας οδηγήσει το Ευαγγέλιο. «Όσο έχετε το φως», δηλαδή το Ευαγγέλιο, όπου είναι κρυμμένος ο Χριστός, «πιστεύετε στο φως, για να γίνετε παιδιά του φωτός» [12].

Τέλος και τω Θεώ δόξα!

___________________

[1] Ιω. 12:48.

[2] Ψαλμ. 118:18.

[3] Βλ. Λουκ. 5:24.

[4] Βλ. Ιω. 9:39, 41.

[5] Βλ. Ματθ. 9:13.

[6] Βλ. Β Πέτρ. 1:21.

[7] Βλ. Β Πέτρ. 3:16.

[8] Ησ. 66:2.

[9] Ιω. 12:25.

[10] Πρβλ. Οσίου Μακαρίου του ασκητού, Περί νόμου πνευματικού κεφάλαια Σ , ρς )

[11] Α Κορ. 15:47.

[12] Ιω. 12:36.

(Από το βιβλίο «ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ», Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ,

ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, ΩΡΩΠΟΣ, ΑΤΤΙΚΗ)

---   αλλιεύθηκε από το διαδίκτυο.