3.8.26

Στο ίδιο έργο θεατές...

 





Όταν φυσάει, δεν πετάνε τα εναέρια γιατί φυσάει. Όταν σκοτεινιάζει, δεν πετούν γιατί σκοτείνιασε. Ελικόπτερα συγκρούονται στο ίσωμα με καθαρό ουρανό δίπλα στη θάλασσα. Άνθρωποι πεθαίνουν. Σπίτια, κτήματα, καλλιέργειες, περιουσίες, παραδομένα στις φλόγες. Η γη στενάζει και βοά. Ζώα, πουλιά, άγρια φύση, δάση!!! στο έλεος .. ποιου αλήθεια; Όχι ότι με ενδιαφέρει κιόλας πια... Γιατί πάντα θα γίνεται κάτι, κάποιος θα λυπάται, κάποιος θα γλυτώνει, ένας θα την πληρώνει για τα μάτια του κόσμου, κάποιοι θα καίγονται, κάποιοι θα κερδίζουν, κάποιοι άλλοι θα καταστρέφονται, και η ζωή θα συνεχίζεται... χωρίς να έχουμε μάθει ουδέν... Όταν ο άνθρωπος καταστρέφει τη φύση, η φύση απαντάει με τον δικό της τρόπο.

Καλό κουράγιο στους πάσχοντες.

Καλή δύναμη στους ήρωες.

Βοήθειά μας...

Με αγάπη,

Εύα 💗

Δεν υπάρχουν σχόλια: