Πρόσφατα διάβασα στο διαδίκτυο ένα κείμενο σχετικά με το τι πραγματικά εκπροσωπεί το μακιγιάζ πάνω σε μια γυναίκα και, πρέπει να ομολογήσω πως θορυβήθηκα αρκετά. Στο εν λόγω σάιτ έλεγε πως το βάψιμο σε μια γυναίκα είναι ένα τέχνασμα προκειμένου να μιμηθεί τον ερωτικό οίστρο της, έτσι ώστε να προσελκύει με αυτό τον τρόπο, τα αρσενικά. Το ίδιο συμβαίνει και με τα πολλά κοσμήματα, τα κραυγαλέα νύχια, τα εκκεντρικά μαλλιά και το προκλητικό ντύσιμο, τα οποία βέβαια τα γνώριζα όλα αυτά τι πρεσβεύουν και πού αποσκοπούν, δεν γνώριζα όμως συγκεκριμένα για το μακιγιάζ και σε τι μεταφράζεται πάνω μας.
Όταν μια γυναίκα, λοιπόν, βρίσκεται σε ερωτική διέγερση, εμφανίζει κάποιες αντιδράσεις στο πρόσωπό της. Τα μάγουλα κοκκινίζουν από την έντονη κυκλοφορία του αίματος, κάτι που θα μιμηθεί με το ρουζ της στο μακιγιάζ όταν θα βγει από το σπίτι. Το ίδιο σύμπτωμα συμβαίνει και στα χείλη, τα οποία όχι μόνο κοκκινίζουν, αλλά πρήζονται κιόλας ελαφρά, πάλι εξαιτίας της αύξησης της ροής του αίματος. Εδώ έρχεται το κραγιόν για να κάνει αυτή τη δουλειά στο μακιγιάζ. Κάποιες γυναίκες, προχωρούν ακόμη πιο επιθετικά επί του συγκεκριμένου, με τα επιθέματα σιλικόνης στα χείλη για να μιμηθούν αυτό το πρήξιμο, όπως επίσης εφαρμόζουν χειρουργικά και σε άλλες επίμαχες ερωτικές ζώνες, που κάνουν τους άνδρες να αφηνιάζουν ερωτικά (όχι όλους, ευτυχώς). Ένα τρίτο σύμπτωμα της ερωτικής διέγερσης της γυναίκας εντοπίζεται στις κόρες των ματιών, οι οποίες διαστέλλονται, αφήνοντας μια ψευδαίσθηση ότι τα μάτια σκοτεινιάζουν λόγω της διεσταλμένης κόρης και μεγαλώνουν. Εδώ θα έρθουν να κάνουν τη δουλειά τους στο μακιγιάζ η μάσκαρα, το eye liner, τα μολύβια και οι σκιές των ματιών.
Ρουζ, λοιπόν, κραγιόν, σκιές, μάσκαρα, eye liner, και για τις προχωρημένες, υαλουρονικό οξύ, επιθέματα λίπους και σιλικονούχα επιθέματα σε πρόσωπο και σώμα. Συμπλήρωμα σε αυτή την ερωτική φαντασίωση η εφαρμοστή και αποκαλυπτική ένδυση που αφήνει ελάχιστα στην φαντασία, τα ψηλοτάκουνα παπούτσια, τα οποία αλλάζουν την σιλουέτα, ψηλώνοντας αισθησιακά το πόδι και μετατοπίζοντας την λεκάνη του σώματος προς τα πίσω (πρόσθια δλδ κλίση) προτάσσοντας έτσι το στήθος, ανασηκώνοντας τους γλουτούς και τονίζοντας τα οπίσθια. Με αυτό το τρικ, όλες οι καμπύλες του γυναικείου σώματος αναβαθμίζονται έτσι ώστε να τονίσουν έτι περισσότερο την σεξουαλικότητα και τον ερωτισμό που οι φορούσες τα ψηλοτάκουνα παπούτσια θέλουν να εκπέμψουν. Τα οποία, βέβαια, θα ενισχυθούν ακόμα πιο πολύ με τον ήχο και τη λάμψη φανταχτερών κοσμημάτων σε χέρια, πόδια, λαιμό, αυτιά, αφαλούς κτλ., καθώς και με την προσθήκη ενός διαπεραστικού μεθυστικού αρώματος, αφού ο ερωτισμός πιάνεται από όλες τις αισθήσεις, για να ολοκληρωθεί αυτή η αποστολή, που είναι το ερωτικό ξελόγιασμα των αρσενικών.
Που θα πει ότι, δεν βαφόμαστε για εμάς τελικά, όπως θέλουμε να πιστεύουμε, ούτε για τον περίγυρο για να δείχνουμε φροντισμένες και περιποιημένες και σικάτες. Υπάρχει, φυσικά, και ο γυναικείος ανταγωνισμός (εμφανής ένδειξη ανασφάλειας), ο απώτερος, ωστόσο, στόχος μας είναι οι άνδρες. Πώς, με τις ψευδαισθήσεις που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε, θα τους προσελκύσουμε έτσι ώστε να τους είμαστε τόσο επιθυμητές, που να μην μπορούν να μας αντισταθούν. Όλα τα υπόλοιπα που μας αφορούν ως γυναίκες, εννοείται, πηγαίνουν περίπατο.
Αυτό που κάνουμε με αυτές τις μεθόδους, ωστόσο, τι καταφέρνει τελικά; Καταφέρνει να μας οδηγήσει στην υποτίμηση - έως γελοιοποίηση - της προσωπικότητάς μας με ποικίλους τρόπους, εφόσον το μόνο που καταφέρνουμε να καλλιεργήσουμε είναι ο φτιασιδωμένος ψευδεπίγραφος ερωτισμός μας, ακόμα και εκεί που δεν υπάρχει, προκειμένου να αυτοεπιβεβαιωθούμε κατασκευάζοντας έναν ψεύτικο εαυτό αμφιβόλου ενίοτε αισθητικής.
Λυπήθηκα πάρα πολύ όταν τα διάβαζα αυτά, γιατί πραγματικά απογοητεύτηκα από τα κριτήρια που θέτουμε εμείς οι γυναίκες στον εαυτό μας. Να είμαστε δηλαδή επιθυμητές στους άνδρες. Κάτι που δείχνει πόση ανασφάλεια, πόση απόγνωση και πόση απελπισία αισθάνεται για το φύλο της και για τον εαυτό της σαν υπόσταση και σαν αξία. Και πόση ανωριμότητα, βέβαια. Τόσο μεγάλη που αναλώσκεται σε τεχνάσματα προκειμένου να γίνει αρεστή από το αντίθετο φύλο. Λες και το χρειάζεται.
Είμαστε όμως πολλά περισσότερα από αυτό, που δεν χρειάζεται να τα αποδείξουμε σε κανέναν, παρά μόνο στον Θεό, γνώμη μου πάντα. Και είναι κρίμα που χαραμίζουμε τις αξίες μας και το επίπεδό μας, για αυτούς τους απελπισμένους θεατρινισμούς, προσελκύοντας, βέβαια, και την λάθος κατηγορία ανδρών για να μας εκτιμήσει, που μπορεί να αποβεί ενίοτε και επιζήμια, αφού εξαιτίας μας εγείρονται αρχέγονα ζωώδη ένστικτα, ίσως και με απρόβλεπτες και δυσάρεστες συνέπειες - πόσο δε για τη νεολαία - χάρη στα λάθος σήματα που εμείς οι γυναίκες εκπέμπουμε τόσο απερίσκεπτα προς πάσα κατεύθυνση.
Αν όλα αυτά τα μεταφέρεις και στον χώρο της εκκλησίας, μπορεί κανείς να αντιληφθεί πόσο ανάρμοστο και πόσο απαγορευτικό, βεβαίως, είναι να εισέρχεται σε έναν ιερό χώρο και να προσκυνάει εικόνες ή να λαμβάνει Θεία Κοινωνία μια γυναίκα ντυμένη, στολισμένη και μακιγιαρισμένη με τον τρόπο, τους συμβολισμούς και τις προεκτάσεις που προαναφέραμε.
Από ό,που και να το πιάσεις, είναι λάθος, και φυσικά όχι μόνο σε πνευματικούς χώρους, αλλά παντού. Αν θέλουμε να αποδείξουμε τον εαυτό μας, δεν χρειάζεται να καταφεύγουμε σε απέλπιδες λύσεις επιφανείας, που τελικά αν το σκεφτείς, πρόκειται για απάτη προς τον συνάνθρωπο, αφού άλλο πράγμα δείχνουμε προς τους εκεί έξω και άλλο είμαστε πραγματικά. Το φαίνεσθαι είναι εφήμερο και πλασματικό. Αυτό που διαρκεί και αυτό που αξίζει βρίσκεται κάπου αλλού. Αναζητήστε το.
" 2 - Και να μη συμμορφώνεστε με τούτο τον αιώνα, αλλά να μεταμορφώνεστε διαμέσου της ανακαίνισης του νου σας, ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθό και ευάρεστο και τέλειο. "
~ Προς Ρωμαίους Επιστολή, κεφ. 12: 2
Με αγάπη,
Εύα 💜
----- φωτό από εδώ.
----- εδάφιο από Αγία Γραφή, μρφ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2010.
