Συνήθως διαβάζω πρώτα το βιβλίο και ύστερα πηγαίνω και βλέπω την ταινία, σ' αυτή την περίπτωση όμως έγινε το αντίστροφο. Είχα δει την ταινία με μια ανεπανάληπτη και πανέμορφη Julia Roberts, είχε μεσολαβήσει και ένα βιντεάκι με μια ομιλία της συγγραφέως Elisabeth Gilbert που μου έκανε εντύπωση και μετά πήγα και αγόρασα το βιβλίο. Μου άρεσε η θεματική του, ένα τριπλό εξωτερικό ταξίδι με στάσεις στη Ρώμη, την Ινδία και το Μπαλί και παράλληλα ένα εσωτερικό ταξίδι συγχώρεσης και αυτογνωσίας.
Διαβάζω στο οπισθόφυλλο:
"Είναι τρεις το πρωί και η Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ έχει γονατίσει στο πάτωμα του μπάνιου της κλαίγοντας με λυγμούς. Είναι τριάντα χρονών, είναι παντρεμένη, έχει ένα ωραίο σπίτι και με τον άντρα της προσπαθούν να αποκτήσουν παιδί. Τίποτα απ' όλα αυτά όμως δεν είναι αυτό που θέλει. Ύστερα από ένα θυελλώδες διαζύγιο κι έναν εξίσου θυελλώδη ερωτικό δεσμό, νιώθει ερείπιο και συνειδητοποιεί πως είναι καιρός να κάνει το δικό της ταξίδι, αναζητώντας τα τρία πράγματα που της λείπουν: την απόλαυση, την πίστη και την ισορροπία.
Από τη Ρώμη με την εκλεκτή κουζίνα και την αλέγκρα κουλτούρα πηγαίνει στην Ινδία, όπου, ύστερα από τέσσερις μήνες ασκητικής ζωής με γιόγκα και διαλογισμό, καταφέρνει να βρει την εσωτερική της πίστη. Τέλος, φτάνει στο εξωτικό Μπαλί, όπου θα ανακαλύψει ένα καινούριο μονοπάτι προς τη γαλήνη. Η ευτυχία αρχίζει να της χαμογελά.."
Το γράψιμο έχει την κλασική γρήγορη ροή της αμερικανικής γραφής, ενώ η συγγραφέας σε βάζει αμέσως με τρόπο σχεδόν κινηματογραφικό στο κλίμα, τονίζοντας πολλές φορές ότι πρόκειται για αυτοβιογραφία. Ίσως αν δεν προσπαθούσε τόσο πολύ να πείσει για την εγκεφαλικότητα του χαρακτήρα της, να με είχε κερδίσει περισσότερο ως αναγνώστρια. Αυτό βέβαια είναι η προσωπική μου αίσθηση, αφού 4,5 εκατομμύρια αναγνώστες που έχουν κάνει το βιβλίο διεθνές best seller, προφανώς θα έχουν αντίθετη άποψη.
Όπως και να' χει, πρόκειται για ένα οδοιπορικό ψυχής, μια πορεία προς την αλήθεια μέσα από την ανήσυχη ματιά μιας σύγχρονης Αμερικανίδας. Μια αλήθεια που ερμηνεύεται διαφορετικά από τον κάθε άνθρωπο, ίσως εξαιτίας της μοναδικότητας και της πολυπλοκότητάς του ως οντότητα. Πρόκειται για ένα ταξίδι σε δυο παράλληλες πορείες, την πραγματική από τη μιά, τη νοητή από την άλλη, σε μέρη γεμάτα ομορφιά, πολιτισμό και κουλτούρα, γεμάτα εξωτισμό, φτιάχνονας ένα τέλειο σκηνικό για την εξέλιξη της ιστορίας της ηρωίδας, αλλά και το ιδανικότερο φόντο για μια καλοκαιρινή βουτιά μέσα σε εύπεπτες και ευχάριστα αναγνώσιμες λογοτεχνικές σελίδες που τόσο μου έχουν λείψει όλο αυτόν τον καιρό, λόγω των υποχρεώσεών μου στη σχολή..