10.9.24

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 10η)

Παραμένουμε στο αφιέρωμα Υπακοή στον Θεό, το θέμα μας για τον μήνα Σεπτέμβριο και σήμερα φτάσαμε αισίως στην δέκατη μέρα του προγράμματος. Το απόσπασμα για σήμερα είναι από το βιβλίο Α' Βασιλείς της Αγίας Γραφής, κεφάλαιο 2 και εδάφια 1 έως 4. Ο βασιλιάς Δαβίδ βρίσκεται στις τελευταίες του στιγμές και καλεί τον γιο του Σολομώντα, επόμενο διάδοχο στον θρόνο του Ισραήλ για τις τελευταίες πατρικές συμβουλές. Η πρώτη συμβουλή που του δίνει είναι: Γίνε ισχυρός και άνδρας. Ωρίμασε, δηλαδή, και ενισχύσου, γιατί έχεις ένα βασίλειο να κυβερνήσεις. Η συμβουλή αυτή αφορά την φυσική-σωματική του κατάσταση. Η δεύτερη συμβουλή αφορά στην πνευματική κατάσταση του νέου: Φύλαξε τις εντολές του Κυρίου, περπάτα στους δρόμους Του, φύλαξε τα διατάγματα-κρίσεις-μαρτυρίες Του, ώστε να ευημερείς σε όλα όσα κάνεις.

Εδώ ο Δαβίδ, ως βασιλιάς που στάθηκε πάντοτε δίπλα στον Θεό, παρόλο που παραστράτησε κάποιες φορές, επανήλθε μετανοημένος ξανά πίσω στην οδό του Κυρίου. Αυτές του οι εμπειρίες ζωής με τον Θεό, του έμαθαν τι συνεπάγεται η υπακοή στο θέλημα του Θεού, με τις ευλογίες να έρχονται ως ανταμοιβή, και τι όταν φεύγεις από τον δρόμο του Θεού, με απροσδόκητες και δυσάρεστες επιπτώσεις. Μία από αυτές, στις οποίες αναφέρεται ο Δαβίδ, και με την οποία προειδοποιεί τον γιο του Σολομώντα, είναι ο φόβος διάσπασης του βασιλείου του Ισραήλ. Ο Σολομώντας, αν θέλει να ηγηθεί του βασιλείου με συνοχή και χωρίς προβλήματα, οφείλει να ακολουθήσει τον δρόμο που ακολούθησε ο πατέρας του, κι αυτός είναι να μείνει με καρδιά καθαρή δίπλα στον Θεό, να ακολουθήσει οδό αληθείας και να υπακούσει στον Κύριό του. Ο Θεός περιμένει από τον διάδοχο του Δαβίδ, Σολομώντα, να κρατήσει ανόθευτη τη γενεαλογική γραμμή του Δαβίδ, γιατί από εκεί θα προερχόταν ο Μεσσίας που είχαν προφητεύσει οι προφήτες, που είναι ο Ιησούς Χριστός.

Ήταν σημαντικό λοιπόν να εστιάσει στην διατήρηση της υπακοής απέναντι στο σχέδιο που ο Θεός είχε φτιάξει για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους, με τον ερχομό του Μεσσία, του Χριστού, του Εκλεκτού του Θεού, Σωτήρα μας Ιησού Χριστού. Μόνο με την τήρηση του Λόγου του Θεού αυτό το πλάνο δεν θα εκτροχιαζόταν από τις ράγες. Το σχέδιο έπρεπε να τηρηθεί στο γράμμα. 

Το ίδιο πρέπει να ισχύει για κάθε σχέδιο που έχει φτιάξει ο Θεός για όλους εμάς, τους πιστούς του. Οφείλουμε να δείχνουμε εμπιστοσύνη στο σχέδιό Του, ώστε όλα τα όμορφα που έχουν προγραμματιστεί για εμάς να μην εκτροχιάζονται από τις ράγες του τρένου της ζωής μας. Ο Δαβίδ σε κάποια στιγμή αδυναμίας και αλαζονείας του, δεν έμεινε πιστός στον Λόγο του Θεού, ο δρόμος του άλλαξε ρότα, και ο Θεός τον τιμώρησε με το να μην του επιτρέψει να χτίσει τον ναό του Σολομώντα, που ήταν το όνειρο ζωής για κείνον. Το ίδιο συνέβηκε και με τον Σολομώντα, αμάρτησε, έφυγε από τον δρόμο του Θεού, και, παρόλο που είχε δεχτεί όλη τη σοφία του Θεού ως δώρο από πολύ νεαρή ηλικία, εξαιτίας ακριβώς της αποστασίας του, είδε το ισχυρό βασίλειο του Ισραήλ το οποίο κυβερνούσε να διασπάται σε κομμάτια, με τις συνεπακόλουθες επιπτώσεις με πολέμους, απώλειες και πισωγύρισμα. Έτσι χάνονται βασίλεια και πέφτουν κυβερνήσεις, όταν γυρίζουμε την πλάτη μας στον Θεό και απομακρυνόμαστε από το σχέδιό του για εμάς και τη σωτηρία μας. Και για να μας τιμωρήσει, γυρίζει ξανά τον χρόνο πίσω, μέχρι να συμμορφωθούμε και να μάθουμε ξανά από την αρχή αυτά που αρνηθήκαμε να μάθουμε.

Όταν μελετούμε την Αγία Γραφή πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου ότι ο Θεός μιλάει σε πολλαπλά επίπεδα. Επίσης ο Λόγος του Θεού είναι πάντοτε επίκαιρος και, ό,τι συνέβαινε κάποτε σε κάποιους, συμβαίνει τώρα σε εμάς. Για τον Θεό ο χρόνος είναι κυκλικός, ό,τι αποφεύγουμε, σε ό,τι επαναστατούμε, με το πλήρωμα του χρόνου έρχεται και μας ξαναβρίσκει, μέχρι να πάρουμε το μάθημά μας και να συνεχίσουμε τη ζωή μας λίγο σοφότεροι από ό,τι πριν. Είναι άξιο θαυμασμού το πώς ο ένας εκλαμβάνει το μήνυμα του Λόγου με τον έναν τρόπο και ο άλλος με έναν άλλο. Αυτή είναι η σοφία του Θεού που ενεργεί στον καθένα από εμάς ξεχωριστά. Ακόμα και για το ίδιο το άτομο, σήμερα διαβάζει το κείμενο με μια α' αντίληψη, και σε δύο μήνες, το αντιλαμβάνεται αλλιώς, από μια άλλη οπτική γωνία. Ο Λόγος του Θεού είναι ζωντανός και επίκαιρος και απευθύνεται μεμονωμένα στον καθέναν, ώστε να τον ενισχύσει εκεί που ο καθένας το χρειάζεται σε εντελώς προσωπικό επίπεδο.

Όταν, λοιπόν, Ο Λόγος του Θεού, στην προκειμένη, μιλάει για βασίλειο, μιλάει στο χαμηλό γήινο ιστορικό επίπεδο, για το τι έγινε με τους Ισραηλίτες την δεδομένη ιστορική στιγμή. Ταυτόχρονα, όμως,  μιλάει και σε άλλα επίπεδα, ώστε να πλησιάσει τον αναγνώστη και μελετητή, προκειμένου να τον εισαγάγει σε μια πιο πνευματική διάσταση, στην οποία θα μπορέσει να βρει το κοινό σημείο αναφοράς που απασχολεί τον ίδιο στην τωρινή δεδομένη του στιγμή, και να αρχίσει να θέτει τα προσωπικά του ερωτήματα στον Θεό, ώστε να μπορέσει να λάβει απαντήσεις, έστω, κατευθύνσεις, για ό,τι τον απασχολεί. Βασίλειο μπορεί να είναι η χώρα μου, που κινδυνεύει να διαλυθεί, αν το έθνος δεν ακολουθεί τους δρόμους του Θεού. Μπορεί επίσης να είναι η οικογένειά μου, που κινδυνεύει να μπει σε διαμάχες, διασπάσεις και χωρισμούς, όσο το ζευγάρι δεν μένει από κοινού κάτω από τις φτερούγες προστασίας και καθοδήγησης του Κυρίου. Τέλος, βασίλειο μπορεί να θεωρηθεί και ο ίδιος μας ο εαυτός, όταν ακολουθούμε ξένους θεούς, ή αδυνατούμε να δείξουμε εγκράτεια, ή σύνεση, ή αδιαφορία στο θέλημα του Θεού και με αυτόν τον τρόπο, αυτοκαταστροφικά, οδηγούμε μόνοι μας τον εαυτό μας στην βίωση δυσάρεστων συνεπειών, φυσικών επακόλουθων, χάρη στη μη υπακοή μας στο θέλημα και τη βούληση του Θεού να κατευθύνει τις ζωές μας σε δρόμο ασφαλή, σε οδό σωτηρίας.

Ημέρα 10η - Α' Βασιλείς 2: 1-4

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗




9.9.24

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 9η)

Σήμερα ασχολούμαστε με ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο της Αγίας Γραφής Ιησούς του Ναυή (στα αγγλικά Joshua) πρώτο κεφάλαιο, στην αρχή του. 

Ο Ιησούς του Ναυή ήταν, πολύ επιγραμματικά, ο βοηθός του Μωυσή στα τελευταία χρόνια  της ζωής του μεγάλου προφήτη, ο οποίος, μετά τον θάνατο του τελευταίου, ανέλαβε τη διεκπεραίωση της μεγάλης υπόσχεσης του Κυρίου να οδηγήσει τον λαό του Ισραήλ, μετά από μια 40ετή περιπλάνηση μέσα στην έρημο, στη γη Χαναάν, τη γη, δηλαδή, της επαγγελίας. Μια υπόσχεση του Θεού παίρνει σάρκα και οστά, με τον Ιησού να αναλαμβάνει δράση, να πολεμήσει για την κατάκτηση της γης και να την κατακτήσει, έχοντας αρωγό τον Θεό και Κύριο.

Ο Ιησούς του Ναυή, είναι κατά την χριστιανική οπτική, η προ-εικόνα, η προτύπωση του Ιησού Χριστού. Ίδιο όνομα (στα ελληνικά το όνομα Ιησούς σημαίνει ο Κύριος σώζει, ο Θεός Σωτήρ), ίδια αποστολή. Ο Ιησούς του Ναυή καθοδηγεί τους Εβραίους στην εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού να κατοικήσουν στη γη όπου ρέει γάλα και μέλι, Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ, καθοδηγεί τους μαθητές Του και όλους τους πιστούς χριστιανούς ανά τη γη, στην γη της σωτηρίας, μια πνευματική γη, όπου όλα τα αόρατα γίνονται ορατά και πνεύμα Θεού κατοικεί μέσα στις καρδιές των χριστιανών, κάνοντας υπακοή στον Κύριο που σώζει, στον Θεό Σωτήρα.

Αν διαβάσει κανείς ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο αυτού του βιβλίου, θα διακρίνει μια διαφορετική, από όσα είχαμε συνηθίσει ως τώρα, τακτική. Ο Θεός εδώ τον βάζει κατευθείαν στα βαθιά, σε μια αποστολή για την οποία δεν ήταν επουδενί έτοιμος να εκτελέσει. Δεν είναι η πρώτη περίπτωση που ο Θεός διαλέγει τους πιο απρόβλεπτους, ακατάλληλους, θα λέγαμε, υποψήφιους να εκτελέσουν το θέλημα του Θεού, η Αγία Γραφή είναι γεμάτη από παρόμοια παραδείγματα. Σήκω, Ιησού του Ναυή, διέσχισε τον Ιορδάνη ποταμό, μαζί με όλο τον λαό, σε αυτή την απέραντη γη, την οποία υποσχέθηκα στους προγόνους σας, και πήγαινε να την κατακτήσεις. 

Ο Ιησούς της Παλαιάς Διαθήκης, ο Ιησούς του Ναυή, είναι άμαθος, και του έρχεται κεραυνός εν αιθρία όταν του δίνεται η διαταγή από τον Θεό να πολεμήσει έναν σωρό λαούς προκειμένου να τους διώξει από αυτή τη γη και να κατοικήσουν εκείνοι εκεί. Γιατί το κάνει αυτό ο Θεός; Τι του έφταιξαν οι λαοί που ήδη ζούσαν εκεί; Και γιατί, γενικότερα, ο Θεός είναι τόσο κακός και εκδικητής στην Παλαιά Διαθήκη; Αφού, πολλοί είναι εκείνοι που έχουν αυτή τη γνώμη. Δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τον χαρακτήρα του Θεού, γι' αυτό δεν μπορούν να καταλάβουν πώς ενεργεί και για ποιους λόγους. Ο λόγος, λοιπόν, είναι πως ο Θεός είχε απηυδήσει από την ακολασία όλων αυτών των λαών που ζούσαν μέχρι τότε εκεί, την κακία, τη βία, την αγριότητα, τη σφαγή, τους βιασμούς, την τρομοκρατία και την αποστασία τους, λατρεύοντας άλλους θεούς, εξίσου αρρωστημένους, που εμφανίστηκαν πολύ βολικά για να ευχαριστούν τα κτηνώδη γούστα και ορέξεις τους, και όχι τον Έναν, τον Αληθινό, τον Κύριό μας. 

Αν, λοιπόν, σας πω ότι η γη της Χαναάν είναι η σημερινή Παλαιστίνη και όλη η ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής από τις ακτές της Μεσογείου μέχρι τον Ευφράτη ποταμό, είναι η γη της επαγγελίας που διαβάζουμε στην Αγία Γραφή, νομίζω ότι παίρνετε μια ιδέα για το τι είδους λαοί ζούσαν εκεί τότε, και απόγονοί τους ζουν εκεί μέχρι και σήμερα. Κι όλοι αυτοί οι λαοί έχουν, για κάποιον μυστήριο λόγο, έναν κοινό εχθρό που μισούν θανάσιμα, τον Κύριο, και τους χριστιανούς πιστούς Του. Ήταν οι φυλές της αποστασίας, είχαν γυρίσει την πλάτη τους στον Θεό, κι Εκείνος, οργισμένος, αποφάσισε να τους τιμωρήσει με τον αφανισμό τους. Ενώ τον λαό του Ισραήλ , παρόλο που και εκείνος ήταν αποστάτης, δεν μπορούσε να τον βλάψει, γιατί το είχε υποσχεθεί. Που σημαίνει πως, όταν ο Θεός σου υπόσχεται κάτι, όπως και δήποτε, αυτή η υπόσχεση θα σου εκπληρωθεί, ακόμα κι αν πάρει σαράντα χρόνια, όπως έγινε με τους Εβραίους στην έρημο, γιατί δεν μπορεί να παραβεί τον όρκο που ο ίδιος έδωσε, λόγω των ιδιοτήτων που Τον χαρακτηρίζουν. Ο Θεός που πιστεύουμε είναι άγιος, είναι δίκαιος, είναι πιστός, δεν μπορεί να πει ψέματα. Ψέματα λέει ο σκοτεινός και όλα τα τσιράκια του, και όλοι οι αποστάτες, που κάνουν πάρτι αυτές τις έσχατες μέρες, φλομώνοντας τους ανίδεους με ένα κάρο ψέματα και απάτες. Γι' αυτό ο Θεός προτρέπει συνεχώς να γρηγορούμε, για να μην πιανόμαστε στον ύπνο.

Στους σημερινούς στίχους ο Θεός, πρώτα δίνει την εντολή να κατευθύνει τον λαό στη γη που είχε υποσχεθεί στους προγόνους τους, και μετά τον ενδυναμώνει με προτροπές ότι θα είναι μαζί του κι ότι δεν θα τον αφήσει ούτε θα τον εγκαταλείψει. Με αυτή την υπόσχεση από μέρους του Θεού, αρχίζει να του δίνει οδηγίες πώς θα τα καταφέρει να φέρει σε πέρας το δύσκολο αυτό εγχείρημα. Του ζητάει να γίνει ισχυρός και ανδρείος, υπερβολικά ανδρείος, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά. Δεν του το ζητάει όμως με σκοπό να είναι νικητής στις μάχες που είναι προ των πυλών. Ο Θεός δεν του λέει τίποτα για πόλεμο και πολεμικές στρατηγικές ή εφόδια, ή εξοπλισμό, ή πώς θα εκπαιδεύσει τους Εβραίους για να είναι έτοιμοι να πολεμήσουν. Του τα ζητάει όλα αυτά, για να μείνει προσηλωμένος στις εντολές του νόμου του Θεού. Του ζητάει να μελετάει συνεχώς και αδιάλειπτα τον λόγο του Θεού. 

Μα, είναι τώρα η ώρα να καθόμαστε να μελετάμε τον Λόγο του Θεού, εδώ καιγόμαστε! θα έλεγε προφανώς κάποιος που θα βρισκόταν σε παρόμοια κατάσταση. Βλέπετε, ότι ο Θεός ενεργεί με μυστήριους τρόπους. Εδώ βλέπουμε τον Θεό να ενισχύει τον Ιησού του Ναυή πνευματικά, του ζητάει να μείνει προσηλωμένος στον Λόγο Του, για να μπορεί να φέρεται με σύνεση, σε όλη την πορεία που προδιαγράφεται μπροστά του. Αντί να τον προετοιμάζει για πόλεμο, τον προσκολλάει στον Λόγο του Θεού, στις εντολές που έχει δώσει στους πιστούς, τον σπρώχνει σε νυχθημερόν μελέτη, για να μπορεί να πράττει σύμφωνα με τα όσα είναι γραμμένα μέσα στην Αγία Γραφή. Και αφού του τα λέει όλα αυτά, το πώς θα υπακούει με συνεχή μελέτη και σύνεση, και ανδρεία βέβαια, βασική προϋπόθεση για να κάνεις το οτιδήποτε, τότε του δίνει την υπόσχεση. Οι δρόμοι του θα ευωδοθούν, η σύνεση θα ακολουθήσει την μελέτη. Και κλείνει την παράγραφο πάλι με την υπόσχεση ότι, αν γίνει ισχυρός και δυνατός, και αν δεν φοβηθεί και δεν δειλιάσει, Ο Κύριος θα είναι μαζί του σε κάθε του βήμα. Όπως και έγινε.

Βλέπουμε πολλούς μικρούς θησαυρούς εδώ πέρα, πώς ο Θεός πολεμάει τις δικές μας μάχες όταν του δείχνουμε τη δέουσα εμπιστοσύνη, πώς δουλεύουμε πάνω στη μελέτη του Θεού προκειμένου να αποκτήσουμε τη σύνεση του Θεού, πώς ο άνθρωπος, χάρη στην αφοσίωση στο θέλημα του Θεού, οδηγείται στη διάκριση, στο πώς φτάνουμε να πράττουμε το καλό και το σωστό και να προκόβουμε στη ζωή μας, πώς αυτή η προκοπή προϋποθέτει την ανδρεία και τη γενναιότητα από μέρους μας, ακόμη και μπροστά στις μεγαλύτερες προκλήσεις. Όταν έχουμε εμπιστοσύνη στον Κύριο ότι Εκείνος είναι μαζί μας πάντοτε, αυτό για μας, ως πιστοί Θεού, πρέπει να μας αρκεί, φτάνει να μένουμε προσκολλημένοι στο Θείο Λόγο Του και το Θείο θέλημά Του, και να ζούμε σε υπακοή μαζί Του. Μέσα από τη διάκριση του πώς μπορεί ο άνθρωπος να ξεχωρίζει ανάμεσα στο καλό και το κακό, μας αποκαλύπτεται εντέλει ποιο είναι το μοντέλο της επιτυχημένης ζωής του ανθρώπου που ζει με γνώμονα τον Χριστό, έτσι όπως αυτό μας παρουσιάζεται μέσα από το προτύπωμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τον Ιησού του Ναυή.

Ημέρα 9η - Ιησούς του Ναυή 1: 6-8 

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗



8.9.24

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 8η)

Όγδοη μέρα και οι ευλογίες συνεχίζονται σε όσους υπακούν τον Λόγο και το θέλημα του Θεού. 

Στον στίχο 12 ο Θεός επιμένει στην υπόσχεση της βροχής στον κατάλληλο χρόνο, αφού χωρίς νερό δεν υπάρχει ζωή, έτσι ώστε ό,τι κάνεις με τα χέρια σου να επιβραβεύεται με πλούσιες ευλογίες. Κι όταν προκόβεις χάρη στην υγιή σου καλλιέργεια που αποδίδει με πλούσια παραγωγή, τότε η ευλογία προχωράει στην ευημερία. Και δεν μιλάμε μόνο για καλλιέργεια της γης εδώ, η καλλιέργεια και η παραγωγικότητα βρίσκουν εφαρμογή σε κάθε τομέα της ζωής μας και σήμερα, επαγγελματική, οικογενειακή ή προσωπική. Μόνο με τον Θεό δίπλα του ο άνθρωπος προκόβει προς οδό σωτηρίας και προς αιώνια ζωή. 

Ο Θεός στο σημερινό απόσπασμα λέει ότι δεν θα σε αφήσει στην ανέχεια, δεν θα σου επιτρέψει να φτάσεις στην ανάγκη να δανειστείς για να ζήσεις, αντίθετα, εσύ, ο ευλογημένος από τον Θεό, θα έχεις τη δυνατότητα να δανείζεις στον συνάνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη, και θα τον βοηθάς με κάθε τρόπο, όχι μόνο με υλικό, γιατί ο Θεός ποτέ δεν μιλάει μόνο σε ένα επίπεδο, με την ευλογία και το έλεος που σου δόθηκε από τον Θεό να μεταλαμπαδεύεται και στον διπλανό σου και εκείνος στον διπλανό του κ.ο.κ.

Στίχοι 13 και 14 και οι ευλογίες αυξάνονται ακόμα περισσότερο. Δεν προκόβεις μόνο, δεν ευημερείς μόνο, δεν βοηθάς μόνο τους συνανθρώπους, δεν γίνεσαι μόνο ανεξάρτητος και αυτόνομος, γίνεσαι η κεφαλή, όχι ο ουραγός. Γίνεσαι ο επάνω και όχι ο κάτω, ελεύθερος, δηλαδή, και όχι υπόδουλος ή εξαρτημένος ή μπερδεμένος ή παγιδευμένος ή ηττημένος. Γίνεσαι ηγέτης, γίνεσαι αυτός που μπορεί να κατευθύνει πράγματα και πορεύεται μέσα από δύσκολες καταστάσεις. Δίνεις σοφές συμβουλές, μοιράζεσαι ιδέες, πρωτοπορείς, δίνεις λύσεις, έχεις τον έλεγχο των καταστάσεων, ακόμα-ακόμα, και του εαυτού σου, ο πιο δύσκολος αγώνας όλων. 

Πάλι δεν περιοριζόμαστε στα χαμηλά επίπεδα αντίληψης, είπαμε, προσπαθούμε να μελετούμε τον Θεό σε πολλαπλά επίπεδα για περισσότερη κατανόηση της σοφίας του Θεού. Γι' αυτό η μελέτη της Αγίας Γραφής πρέπει να γίνεται με επιμέλεια, υπομονή, επιμονή και πολλή προσευχή. 

Πώς γίνεται, λοιπόν, αυτό, να γινόμαστε η κεφαλή και όχι η ουρά; Με την ευλογίες που δεχόμαστε από τον Θεό. Πώς δεχόμαστε όλες αυτές τις ευλογίες; Φυλάττουμε τις εντολές. Εκτελούμε τις εντολές. Τις φυλάττουμε με συστηματική μελέτη του Λόγου του Θεού. Τις εκτελούμε χωρίς παρεκκλίσεις δεξιά κι αριστερά, χωρίς να μας γοητεύουν ξένοι θεοί με τα γόητρα, τα θέλγητρα και τις όποιες υποσχέσεις τους. Μένουμε εδώ, φύλακες και στρατιώτες Χριστού, εστιασμένοι στον Λόγο του Θεού και στο θέλημά Του και πουθενά αλλού, αν θέλουμε να ζούμε κάτω από την ευλογία Του δεχόμενοι τα πλούσια δώρα Του, τότε, και σήμερα, και πάντα.

Ημέρα 8η - Δευτερονόμιο 28: 12-14

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗




7.9.24

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 7η)

Κλείνουμε μια εβδομάδα σήμερα με το αφιέρωμά μας στην Υπακοή στον Θεό, ένα πλάνο αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή για τον μήνα Σεπτέμβριο, που συστάθηκε από την φίλη στο instagram @jesusjournaljunkies. Βρισκόμαστε στο βιβλίο Δευτερονόμιο και για σήμερα και αύριο το πλάνο μας έχει κάποια εδάφια από το κεφάλαιο 28. Ωστόσο, η σπουδαιότητα του κεφαλαίου είναι τόσο μεγάλη, που συστήνω σε όλους να το διαβάσουν όλο.

Μέσα σ' αυτό το κεφάλαιο ο Θεός μας αποκαλύπτει μια σειρά από ευλογίες που λαμβάνει ο άνθρωπος όταν ακολουθεί το θέλημα του Θεού και μια σειρά από κατάρες όταν αποστατεί. Και σας παροτρύνω να διαβάσετε όλο το κεφάλαιο από μόνοι σας, γιατί όλες αυτές τις κατάρες που είναι γραμμένες εκεί μέσα, φίλοι μου, τις ζούμε όλες σήμερα. Σε ανατριχιάζει η πιστότητα του Λόγου του Θεού με την ακρίβειά του, όχι μόνο εδώ σε αυτό το κεφάλαιο, σε όλη την Αγία Γραφή γενικότερα. Προσωπικά, αν όλο το σύμπαν γύρω μου διαλυόταν, κι αν το σπίτι μου ισοπεδωνόταν, και φωτιές και πλημμύρες ή σεισμοί το ισοπέδωναν, αν έπρεπε να πάρω μαζί μου ένα μόνο αντικείμενο μέσα από το σπίτι μου, αυτό θα ήταν η Αγία Γραφή. Είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχω στην κατοχή μου, ό,τι πιο ακριβό, παρόλο που μου κόστισε μόνο 35 ευρώ για να το αγοράσω. 

Αγία Γραφή, εν Χριστώ αδελφοί μου, να ανοίξουν τα μάτια της ψυχής μας να αρχίσουμε να βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας και μέσα μας. Ένα κεφάλαιο τη μέρα, μία παράγραφο όποτε βρίσκουμε λίγο ελεύθερο χρόνο, κάτι μέσα από τον Θείο Λόγο, που μας έχει χαρίσει, όχι για να το αποθέσουμε στο ράφι της βιβλιοθήκης και να μένει εκεί να σκονίζεται, όχι. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, είναι η τροφή της ψυχής, είναι η φωνή του Θεού, που μας μιλάει και μας καθοδηγεί. 

Ζούμε σε πονηρούς καιρούς, ποιον μπορούμε να εμπιστευτούμε; Τον εαυτό μας, μήπως; Μα, κι αυτός, τη μία μέρα τα λέει έτσι, την επομένη τα λέει διαφορετικά. Μόνο ο Θεός μας έχει αποδείξει την αξία Του, την ειλικρίνεια και σταθερότητά Του. Δεν υπάρχει άλλος να μας σώσει. Και μας καλεί συνεχώς να έρθουμε κοντά Του. Είναι ο Πατέρας που καλεί πίσω τον άσωτο γιο. Είναι το εκατοστό πρόβατο που θέλει να έρθει πίσω στην ασφάλεια και τη θαλπωρή. Ζητείστε και θα σας δοθεί. Χτυπήστε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί. Όποιος με ζητάει με βρίσκει. Λόγια Ιησού Χριστού, λόγια υπόσχεσης και σωτηρίας. Δεν θα τα καταφέρουμε μόνοι μας, είμαστε πολύ αδύναμοι για αυτά που έρχονται. Είναι όλα προφητευμένα μέσα στο ερωτικό του γράμμα προς εμάς για προστασία, προφύλαξη, εγρήγορση, ασφάλεια. Για μένα, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Κανένας δεν θα ανοίξει για μας αυτή την πόρτα, πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας. Εμείς και ο Θεός, δεν υπάρχει κάτι άλλο. 

Ακούω νέα παιδιά που λένε θα πάμε να γίνουμε κληρικοί γιατί θα βρούμε σταθερό μισθό και φτίττω. Εδώ έχει φτάσει η κατάντια μας; Ακούω σκάνδαλα επί σκανδάλων από ανθρώπους της εκκλησίας, από ηγέτες της, που μόνο Λόγο Θεού δεν εφαρμόζουν. Είναι φοβερά αυτά τα πράγματα που συμβαίνουν, δεν ξέρω αν έχει υπάρξει αποστασία σε τέτοιο μέγεθος όπως τη σημερινή εποχή. Σχεδόν κανένας νέος δεν γνωρίζει Θεό, μικροί και μεγάλοι, όλοι βουτηγμένοι στην κατάθλιψη, στο άγχος, το φόβο, την ανασφάλεια, στην ασάφεια, στην αντιπαλότητα, στη διαπλοκή. Όταν υπάρχει Θεός μέσα μας, έχουμε ειρήνη, γαλήνη, μακροθυμία, υπάρχει χαρά, έμπνευση, βλέπουμε την ομορφιά και την αναγνωρίζουμε, βλέπουμε τα κακώς κείμενα και τα αποφεύγουμε. 

Δεν ξέρω. Τόσα δώρα, τόσες υποσχέσεις που περιμένει εμάς να μας τις προσφέρει κι εμείς γυρίζουμε την πλάτη, στρεφόμαστε σε σκοτεινές οδούς, στην εύκολη λύση, που μόνο σε περισσότερη θλίψη θα οδηγήσουν όλα αυτά. Δεν ξέρω ειλικρινά γιατί ο κόσμος έχει πέσει σε τέτοια πλάνη. Πού είναι το τσαγανό του να αντισταθεί στον σκοτεινό; Πού είναι το θάρρος, το σθένος να πολεμήσει ενάντια στο κακό, να υπερασπιστεί την αξία του εαυτού του, να μην επιτρέπει στον οποιοδήποτε να τον άγουν και να τον φέρουν; Πού είναι η δύναμη του χριστιανού που μάχεται ενάντια στο κακό και υπερασπίζεται το καλό, με στρατηγό τον Κύριό Του και ρομφαία τον Λόγο Του; Ποιος μας τα έκλεψε όλα αυτά την ώρα που κοιμόμασταν; Δεν τον έχουμε αναγνωρίσει ακόμα αυτόν που κρύβεται μέσα στις σκιές; Δεν μας θυμώνει που άλλοι αποφασίζουν για μας; Πού είναι η πίστη μας; Πού είναι η θέλησή μας για ζωή και σωτηρία; Γιατί έχουμε εγκαταλείψει την ελπίδα, γιατί παραδώσαμε τα όπλα; Γιατί έχουμε παραδοθεί αμηχητί στην πονηρία του ωξαποδώ; Όταν εμείς είμαστε πλασμένοι για άλλα πράγματα, υψηλά, ευγενή, αιώνια, καθαρά; Γιατί αρεσκόμαστε να κυλιόμαστε στον βούρκο; Γιατί κάναμε τον βούρκο το φυσικό μας περιβάλλον; Γιατί μας έχουν πείσει ότι αυτό είναι που αξίζουμε; Είμαστε άγγελοι φωτός, παιδιά Θεού, ακόμη να το καταλάβουμε; Δεν είμαστε γουρούνια να κυλιόμαστε μέσα στις ακαθαρσίες, δεν είμαστε φτιαγμένοι για αυτή την κατάντια, να ζούμε σε αυτό το επίπεδο της σιχασιάς και της σήψης.

Τι να πω, δεν ξέρω, πραγματικά...

Δευτερονόμιο κεφάλαιο 28, δύο πρώτα κεφάλαια για σήμερα, και η υπακοή που μας ζητάει ο Θεός πρέπει να γίνεται με προσοχή και επιμέλεια. Θέλει συνέπεια η υπακοή, θέλει αφοσίωση. Πρέπει να μένουμε εστιασμένοι, προσηλωμένοι σε αυτά που μας ζητάει και να κάνουμε τον αγώνα μας να εκτελούμε τις εντολές. Πρέπει οι εντολές να γίνουν μέρος της ζωής μας, κομμάτι του εαυτού μας, να τις έχουμε στη σκέψη μας, και αυτό το πρέπει δεν είναι προσταγή, αλλά προτροπή. Πρέπει και προσταγή για τον Θεό σημαίνει αυτό είναι το ασφαλές για σένα να γίνει, είναι ο τρόπος Του να σε κατευθύνει στην οδό σωτηρίας, ένα στενό μονοπάτι μέσα από μια ζούγκλα γεμάτη κινδύνους και θάνατο. Το πρέπει του Θεού σε βοηθάει να ξεφύγεις από αυτούς τους κινδύνους και να προχωρήσεις την οδό του Κυρίου με ασφάλεια και σιγουριά. 

Μόνο τότε, όταν υπακούμε σε αυτό το πρέπει, μπορούμε να αλλάξουμε, και να αρχίσουμε να καθαρίζουμε και να απομακρυνόμαστε από τα γουρούνια και τον βούρκο που ανέφερα πιο πριν. Χρειάζεται να ξεκολλήσουμε από παγιωμένες θέσεις και συνήθειες. Μόνο με την καθοδήγηση από τον Θεό μπορούμε να το καταφέρουμε αυτό. Αν κάνουμε το δικό μας κομμάτι που μας αναλογεί, ο Θεός θα έρθει και θα μας βρει στα μισά και θα κάνει τα υπόλοιπα για μας. Δεν θα μας αφήσει μόνους στην δυσκολία και στη μάχη. Εκεί είναι, δίπλα μας, μια χεριά μακριά, λίγο αν απλώσουμε το χέρι μας, μας έχει πιάσει. Ακόμα κι όταν δεν Τον αποζητάμε, είναι εκεί, μας περιμένει να δώσουμε εμείς το σύνθημα, να ξεκινήσουμε εμείς αυτή τη μοναδική, μεγαλειώδη, σωτήρια σχέση ζωής. 

Με την δική μας επιμέλεια υπόσχεται ότι θα μας υψώσει πάνω από όλα τα έθνη της γης. Θα μας υψώσει από τα γουρούνια, θα μας υψώσει από την πονηρία του κόσμου, θα μας απομακρύνει από ό,τι μας βλάπτει και μας στενοχωρεί ή μας βάζει σε κίνδυνο. Μας εξυψώνει από το επίπεδο του φθαρτού και έκπτωτου κόσμου. Μας ξεχωρίζει και μας εισαγάγει στον εκλεκτό Του λαό, με το όνομά μας να καταγράφεται στο βιβλίο της ζωής. 

Όσο ανεβαίνουμε επίπεδο στρεφόμενοι προς τον Θεό - αυτό είναι η πραγματική μετάνοια, η μεταστροφή του νου, η αλλαγή τρόπου σκέψης, η στροφή μας προς τα του Θεού και η απομάκρυνσή μας από τα του κόσμου - τόσο αρχίζουμε να εισχωρούμε σε ένα πιο πνευματικό επίπεδο. Σε αυτό το επίπεδο είναι που ανοίγουν τα μάτια της ψυχής. Αυτό θέλουμε, αυτό επιδιώκουμε, να μπούμε σε αυτό το επίπεδο. Δεν είναι μόνο να λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό, είναι και να δουλεύουμε ως προς αυτό, να κάνουμε τον αγώνα μας από τη μεριά μας, να μπούμε στον Λόγο του Θεού, που είναι η φωνή Του εκεί μέσα που μας μιλάει, να κάνουμε την έρευνά μας, να ξεκινήσουμε να μπαίνουμε στην προσευχή, να μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί Του. Δεν λογάται σχέση χωρίς να υπάρχει επικοινωνία. Θέλουμε τον Νυμφίο μας, Τον έχουμε στο μυαλό μας συνεχώς, πλημμυρίζει η καρδιά μας από την παρουσία Του, αφιερώνουμε τον χρόνο μας, τις σκέψεις μας, τις απορίες μας, τις ελπίδες μας, το παρόν και το μέλλον μας στον Έναν, αυτόν που μας αγαπάει και που Τον αγαπούμε με όλη μας την καρδιά, την ψυχή, τη δύναμη. 

Έτσι πρέπει να είναι η αγάπη μας στον Θεό, χωρίς να περιμένουμε κάτι πίσω. Η αγάπη μας πρέπει να είναι αγνή, να είναι ερωτική, να θέλουμε συνεχώς να βρισκόμαστε στην παρουσία Του. Όταν προσεύχεσαι μόνο για να ζητήσεις αυτό ή εκείνο ή το άλλο, και μετά να τον ξεχνάς, τι σχέση είναι αυτή τότε; Τι είναι ο Θεός για σένα; Αποκούμπι; Να τον καλείς μόνο όταν τον χρειάζεσαι; Και περιμένεις να έρθει να σε ράνει με τις υποσχέσεις Του; να σε γεμίσει δώρα; Δεν λειτουργεί έτσι το πράγμα, καμία αληθινή σχέση αγάπης δεν λειτουργεί έτσι. Χρειάζεται να είμαστε κι εμείς μέσα στη σχέση με τον αληθινό μας εαυτό, τον λαβωμένο, τον αμαρτάνοντα, τον μπερδεμένο, τον ταπεινωμένο, αλλά τον ειλικρινή, που ξέρει να ελπίζει, που ξέρει με ποιον έχει να κάνει και γνωρίζει καλά ότι συναινεί  και συμμετέχει σε μια σχέση αμοιβαίας αγάπης, αλήθειας, σταθερότητας, ασφάλειας, ελπίδας, αφοσίωσης, πίστης, προσωπικής εξέλιξης και σωτηρίας εις τον αιώνα. Αμήν.

Ημέρα 7η - Δευτερονόμιο, 28: 1-2

Αγία Γραφή, μτφρ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016

Με αγάπη,

Εύα 💗




6.9.24

SWP - Υπακοή στον Θεό (ημέρα 6η)

Δευτερονόμιο 11:13-15 σήμερα, και ο Θεός μιλάει για άλλη μια υπόσχεση. Σου χαρίζει βροχή στους κατάλληλους καιρούς για καλή σοδειά, και σου χαρίζει και γρασίδι χλωρό για να ταΐζεις τα ζώα σου, να κρατιούνται γερά και δυνατά, ώστε να μπορούν να πληθαίνουν και να γίνονται χρήσιμος αρωγός στις εργασίες του αγρού. Με αυτό τον τρόπο, σου καλύπτει τις τροφικές σου ανάγκες, εσένα και της οικογένειάς σου, αλλά και των ζώων σου. Πότε εκπληρώνονται όλα αυτά; Όταν υπακούς στο θέλημα του Θεού, κι όταν Τον αγαπάς με τον τρόπο που ο Θεός θέλει να Τον αγαπάς, έτσι όπως αναλύσαμε στα εδάφια στην χθεσινή ανάρτηση.

Βλέπουμε, λοιπόν, πόσο αλληλένδετη είναι η σχέση ανάμεσα στην υπακοή μας στον Θεό με τις υποσχέσεις που απορρέουν από αυτή. Το ότι μας προστατεύει μέσω των ιδανικών καιρικών συνθηκών και της παραγωγικής καρποφορίας, απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους, δεν είναι άνευ σημασίας, κάθε άλλο παρά. Βλέπουμε τι συμβαίνει, ειδικά φέτος το καλοκαίρι, με τις απερίγραπτες πυρκαγιές που έχουν απανθρακώσει τα πάντα, αλλά και την ξηρασία που βρίσκεται στο κατώφλι της χώρας, προμηνύοντας με τρόμο τον αφανισμό της γεωργίας και της κτηνοτροφίας που θα επιφέρει επισιτιστική κρίση, η οποία θα επηρεάσει, φυσικά, όλους μας. Οι λίμνες, τα ποτάμια, οι καταρράκτες, όλοι σχεδόν οι ταμιευτήρες νερού ανά την Ελλάδα, βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα που έχουν υπάρξει ποτέ. Ναι, φταίνε και οι κακόβουλοι που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να καταστρέφουν ό,τι βρίσκεται γύρω τους, σκοτεινοί, άνομοι υπηρέτες του σκοτεινού. Και, ναι, φταίει και η κλιματική αλλαγή, το καθημερινό νέο της ημέρας, το οποίο έχουμε κουραστεί να ακούμε. Όμως, σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού, όλα αυτά συμβαίνουν, όταν ο άνθρωπος δεν κάνει υπακοή στον Θεό.

Αν το δει κανείς από την πλευρά του Θεού και από την πλευρά των ανθρώπων που ανήκουν σε Αυτόν, και όχι από την πλευρά των ανθρώπων που ανήκουν στον κόσμο, τα δεδομένα φωτίζονται με ένα άλλο φως, ένα φως ιλαρό. Είναι ο Θεός που ορίζει το τι γίνεται στον κόσμο μας, η παντοδυναμία Του, η διορατικότητά Του, το σχέδιό Του για τους ανθρώπους και τη γη, η οποία Του ανήκει. Όλα υπηρετούν τον Ένα, τον Άγιο, τον Παντοκράτορα, τον Παντοδύναμο. Δεν είναι οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα της ανθρωπότητας, ούτε ο διάβολος, ούτε η κακή μας τύχη. Ο Θεός κινεί τα πάντα, βρίσκεται πίσω από όλα, ξέρει τις καρδιές των ανθρώπων, ξέρει τις πράξεις τους και τις προθέσεις τους προτού καν αυτά εμφανιστούν, προτού γίνουν σκέψη μέσα στο μυαλό τους. Σε πόσα σημεία μέσα στην Αγία Γραφή ο Θεός ζητάει από εμάς να Τον εμπιστευτούμε; Ορίστε ένα: 

"Γι' αυτό σας λέω (ο Ιησούς Χριστός μιλάει εδώ): Να μη μεριμνάτε για τη ζωή σας, τι να φάτε και τι να πιείτε. Ούτε για το σώμα σας τι να ντυθείτε. Δεν είναι η ζωή πολυτιμότερη από την τροφή και το σώμα από το ένδυμα; Κοιτάξτε με προσοχή τα πουλιά του ουρανού, ότι δεν σπείρουν ούτε θερίζουν ούτε συγκεντρώνουν σε αποθήκες, και ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει. Εσείς, δεν είστε πολύ ανώτεροι από αυτά; Αλλά, ποιος από εσάς, μεριμνώντας, μπορεί να προσθέσει έναν πήχη στο ανάστημά του;" - Κατά Ματθαίον 6: 25-27

Γιατί μας το ζητάει αυτό, να Τον εμπιστευτούμε, που θα πει, να Τον πιστέψουμε, που θα πει, να Τον γνωρίσουμε πρώτα, να Τον μελετήσουμε, που θα πει, να χαράξουμε τον Λόγο Του μέσα στις καρδιές μας, που θα πει, να Τον αγαπήσουμε, που θα πει, να ακολουθούμε το θέλημά Του μέσα από την υπακοή μας προς Αυτόν, επειδή ακριβώς Τον αγαπάμε και επειδή Τον εμπιστευόμαστε; Γιατί ξέρει ότι εμείς από μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αυτοί που κάνουν του κεφαλιού τους, έχοντας τις δικές τους προσωπικές ατζέντες κατά της φύσης και των ζώων και των φυτών και των ανθρώπων προς δικό τους όφελος, δεν ανήκουν στον Θεό και είναι θέμα χρόνου να έρθει η ανταπόδοση και η δικαιοσύνη, αφού ο Θεός δεν είναι μόνο Θεός της αγάπης, είναι και Θεός της δικαιοσύνης, ώστε, μετά τον χαλασμό και τον όλεθρο που φέρνει η ανομία και αποστασία του ανθρώπου, με τα συνεπακόλουθα αποτελέσματα που βιώνουμε καθημερινά, να έρχονται και να ισορροπούν τα πράγματα μέσα στην ειρήνη και τη σοφία του Θεού προς δική Του δόξα και δική μας αγαλλίαση.

Ημέρα 6η: Δευτερονόμιο 11: 13-15

Αγία Γραφή, μτρφ. Φίλου, εκδ. Πέργαμος, Αθήνα 2016 

Με αγάπη,

Εύα 💗