12.11.24

Συγκομιδή

Φέτος ήταν η χρονιά τους, πολλές, πάρα πολλές, μεγάλες, ζουμερές, γυαλιστερές, υπέροχες. Σύμφωνα με την γνωμάτευση ανθρώπων σίγουρα πιο έμπειρων από εμάς στο αντικείμενο, η έντονη και παρατεταμένη ζέστη του φετινού καλοκαιριού εμπόδισε τον δάκο από το να τις καταστρέψει ολοσχερώς, όπως είχε συμβεί την προηγούμενη χρονιά, που κατέφερε να ρημάξει όλες μας τις ελιές. Βέβαια, υπήρχε, η αλήθεια να λέγεται, και αιτία, με τις άπειρες εκκρεμότητες στο νέο μας σπίτι που τελειωμό δεν έχουν, δεν καταφέραμε να βρούμε τον απαιτούμενο χρόνο να ασχοληθούμε σχολαστικά με τα δέντρα τις προηγούμενες χρονιές.

Φέτος, ωστόσο, η φροντίδα μας ήταν σαφώς περισσότερη, και τα δέντρα ανταποκρίθηκαν άμεσα. Έτσι, οι ελίτσες μας ζωηρέψανε, ανθίσανε και βγάλανε καρπό, και μάλιστα, ζηλευτό. Τα κλαδιά λύγιζαν από το βάρος τους. Χόρταινε το μάτι ομορφιά. Το κτήμα αρχίζει και δένει, το σπίτι αρχίζει να ολοκληρώνεται, και η χαρά και ευγνωμοσύνη μας για τα δώρα που έφερε και συνεχίζει να φέρνει ο Θεός στη ζωή μας είναι περισσή.

Το μάζεμα της ελιάς ολοκληρώνεται αύριο, πρώτα ο Θεός, με δροσιά, συννεφιά και αραιό ψιλόβροχο να μας δροσίζει εδώ κι εκεί μέσα στη μέρα. Εξάλλου, οι ειδήμονες της παρέας μας επισημαίνουν ότι οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου, όπως η χθεσινή και η σημερινή, δημιουργούν γενικότερα τις ιδανικές συνθήκες για την εργασία της συγκομιδής, επειδή τα κλαδιά των δέντρων προλαβαίνουν να μαλακώσουν, να γίνουν πιο εύκαμπτα και, έτσι, να μην πληγώνονται από το μάζεμα της ελιάς. 

Ναι, γιατί και τα δέντρα μπορούν να πληγωθούν όπως και οι άνθρωποι, και μπορούν να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους εξίσου, όπως ακριβώς μπορούν να την δείξουν και οι άνθρωποι, όταν αποφασίζουν να το κάνουν.

Με αγάπη,

Εύα 💗



3.10.24

Τρία πουλάκια κάθονται


Στην αρχή ήρθε μόνο του και κάθισε στο κάγκελο του παραθύρου. Σε λίγο, ήρθε και το δεύτερο. Και αμέσως μετά, να' σου και το τρίτο. Να σηκωθώ να τα βγάλω φωτογραφία ή θα τα τρομάξω και θα φύγουν βιαστικά; Μεγάλο το δίλημμα. Δεν έτρεξα να πάρω τη μηχανή μου, έβγαλα τη φωτογραφία από το κινητό στο μεγαλύτερο ζουμ που μπορούσε. Δεν ήθελα να κάνω φασαρία, ούτε να πλησιάσω πολύ. Και η φωτογραφία βγήκε όπως βγήκε, φευγαλέα σαν τα μικρά πουλιά που λαχτίζουν στον κάθε στεναγμό.

Με αγάπη,

Εύα 💗

2.10.24

SWP - Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού στη ζωή μου;

Ένα νέο πλάνο αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή ξεκίνησε χθες, 1η Οκτωβρίου. Έχει ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, ερώτημα στην ουσία, με τον τίτλο: Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού στη ζωή μου;

Δεν θα ήθελα, ωστόσο, να μπω και αυτό τον μήνα στη διαδικασία να κάνω καθημερινές αναλύσεις στα εδάφια. Ο λόγος που το έκανα ήταν πιο πολύ για να προτείνω μια κατεύθυνση, να ανοίξω ένα παράθυρο στο πώς μπορεί να αντλήσει κανείς απαντήσεις και πληροφορία μελετώντας πρόταση-πρόταση την Αγία Γραφή. Εννοείται πως υπάρχουν αμέτρητοι τρόποι για να μελετήσει κανείς την Αγία Γραφή, απλά μοιράζομαι τη δική μου, μιας και για μένα φαίνεται ότι μέχρι τώρα έχει λειτουργήσει αρκετά καλά, θα έλεγα, αν και πάντα ψάχνομαι για μεθόδους που μπορεί να αποβούν ακόμη πιο ωφέλιμες και αποτελεσματικές. Γι' αυτό ελισσόμαστε, όπως ανέφερα χτες, για να μπορούμε να βρίσκουμε λύσεις.

Στην αρχή, για κάποιον αρχάριο, ίσως φανεί κάπως δύσκολο να απομυζήσει γνώσεις άμεσα, γιατί όλα του φαίνονται καινούργια και άγνωστα, όμως, όσο περνάει ο καιρός και εντρυφεί όλο και περισσότερο μέσα στον Λόγο του Θεού, σιγά σιγά αρχίζουν πράγματα να βγάζουν νόημα. Θέλει υπομονή και χρόνο, αλλά πιστεύω ότι το αξίζει. Αυτός ο χρόνος που αφιερώνουμε στον Θεό και τον Άγιο Λόγο Του είναι μια επένδυση ζωής για μας, ένας πνευματικός θησαυρός που κανένας δεν θα μπορεί μετά να μας τον πάρει. 

Δίπλα στην κάθε μέρα του πλάνου αναγράφεται σε παρένθεση η μονολεκτική απάντηση στο ερώτημα που τίθεται για τον μήνα Οκτώβριο. Αυτοί οι μονολεκτικοί ορισμοί-ενδείξεις δεν αναφέρονται μόνο στα συγκεκριμένα εδάφια του πλάνου, αφού η κάθε απάντηση υπογραμμίζει περισσότερο τον ορισμό, δίνει μια γεύση, δεν αναλύει εξονυχιστικά την κάθε έννοια, πώς θα μπορούσε άλλωστε να το κάνει ένα απλό πλάνο με έναν στίχο την ημέρα. Για εξονυχιστική ανάλυση επιβάλλεται η ανάγνωση όλης της Αγίας Γραφής. 

Το πλάνο είναι γραμμένο στα αγγλικά, το βρήκα εδώ. Το καταθέτω για όποιον τυχόν θελήσει να το ακολουθήσει για τον μήνα Οκτώβριο. Για μένα, αν με ρωτάτε, δεν έχω ξεκινήσει ακόμα, σκοπεύω όμως να το τρέξω λίγο να καλύψω την χθεσινή και τη σημερινή μέρα, για να συμβαδίσω με το πρόγραμμα των εδαφίων. Σκέφτομαι να τα ανεβάζω ίσως όχι σε καθημερινή βάση, γιατί είναι λίγο κουραστικό για μένα αυτό το κάθε μέρα, βρέξει-χιονίσει, μπορώ-δεν μπορώ. Λέω να τα ανεβάζω λίγο πιο περιστασιακά, στον λογαριασμό μου στο instagram, κατά ομάδες; Δεν ξέρω ακόμα. Ίσως τα ανεβάσω κι εδώ, ίσως πρώτα εδώ και μετά εκεί. Να το σκεφτώ λίγο και θα δω πώς θα πάει. 

Εύχομαι σε όλους καλό μήνα για χθες και καλή πνευματική διαδρομή για τον μήνα μας!

Με αγάπη,

Εύα 💗


* 11 - John 14: 21  (Obedience)



Χειροποίητο σημειωματάριο


Κάνω μια πρώτη προσπάθεια να μεταφέρω το βιντεάκι που έφτιαξα στο instagram, ελπίζω να πετύχει. Αφορά στο σημειωματάριο στο οποίο γράφω τα πλάνα μου της αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή, με ένα γρήγορο ξεφύλλισμα αυτών που γράφαμε έναν μήνα τώρα. 

Το σημειωματάριο είναι φτιαγμένο από τα χεράκια της γράφουσας. Πήρα κάμποσες σελίδες φωτοτυπικό χαρτί μέγεθος Α4, τις βούτηξα σε διάλυμμα τσαγιού και, αφού στέγνωσαν, τις δίπλωσα στη μέση για να γίνουν μέγεθος Α5. Οργάνωσα τα χαρτιά σε ομάδες των 6-7 σελίδων και τα σύρραψα για ευκολία (έπρεπε να τα είχα ράψει με κλωστή, θα άνοιγαν πιο εύκολα, αλλά δεν πειράζει, την επόμενη φορά). Όλα τα χαρτιά μαζί τα στοίχισα και τα κόλλησα στη ράχη του εξώφυλλου μιας παλιάς ατζέντας, νομίζω του 2011, αφού την είχα αδειάσει από το αρχικό της περιεχόμενο. Αφού το άφησα να στεγνώσει καλά, πλακωμένο με μερικά βαριά βιβλία να το πιέζουν, άρχισα να το χρησιμοποιώ μετά από μία εβδομάδα. Δεν ξέρω, μπορεί να ήταν στεγνωμένο και νωρίτερα, αλλά το άφησα τόσες μέρες για πιο σιγουριά.

Δεν μου βγήκε τέλειο, αλλά αυτές οι ατέλειες νομίζω ότι του χαρίζουν πολύ. Το vintage χρώμα που απέκτησαν οι σελίδες, ο κρακελαριστός ήχος στο γύρισμά τους, η ανομοιομορφία στα κολλήματα, κάποια σκισίματα στις κυματιστές άκρες, το μέγεθος και η όλη εικόνα του σαν σύνολο, παλαιωμένη και ταλαιπωρημένη, όλα αυτά είναι που χαρακτηρίζουν το χειροποίητο αριστούργημά μου χαχα. 

Εντάξει, δεν είναι αριστούργημα, εννοείται, όμως, σε μένα, ίσως και επειδή το έφτιαξα μόνη μου, δεν ξέρω, αλλά μου αρέσει πάρα πολύ και είμαι πολύ χαρούμενη με το αποτέλεσμα της προσπάθειας.

Έχω φτιάξει άλλο ένα, πάλι από το εξώφυλλο μιας παλιάς ατζέντας, αλλά σε κόκκινο χρώμα, πάλι με την ίδια τεχνική, βγήκε κι αυτό το ίδιο όμορφο, και μου αρέσει εξίσου, καθώς για μένα, ο χαρακτήρας σε χειροποίητα δημιουργήματα και η τελειότητά τους βρίσκεται στις ατέλειές τους, μιας και έχουν τη σφραγίδα του δημιουργού τους.

Με αγάπη,

Εύα 💗