"Μη φοβάστε"

Καλημέρα καλημέρα με ειρήνη σ' εσάς και στον κόσμο.

Νέα χρονιά ανέτειλε με τα μερομήνια να επαληθεύουν ήδη τις προβλέψεις τους για τον σκληρό χειμώνα που μας περιμένει. Σύννεφα απλώνονται από παντού και πυκνώνουν πάνω από το κεφάλι μας. Λύκοι αδέσποτοι έχουν αρχίζει να ακονίζουν τα δόντια τους ένθεν κακείθεν και να μας περιτριγυρίζουν. Σημεία καιρών που αποσαφηνίζονται ολοένα και πιο καθαρά. Έρχονται δύσκολοι καιροί, το λένε οι επιστήμονες, οι μελετητές, οι σύγχρονοι άγιοί μας που προβλέπουν τα μέλλοντα, με την ίδια πάντα εντολή να έρχεται από τους ουρανούς. Μια εντολή που κατακλύζεται από την Αγία Γραφή, το ιερό μας Βιβλίο. "Μη φοβάστε." "Ακούτε τις εντολές Μου." "Μείνετε πιστοί." Και: "Μη φοβάστε." "Μη φοβάστε". "Μη φοβάστε!"

Αυτό το 'μη φοβάστε' είναι γραμμένο μέσα στην Αγία Γραφή άπειρες φορές από τον Θεό όταν μιλάει στον Αβραάμ, στον Ισαάκ, τον Ιακώβ, αργότερα με τον Δαβίδ, και τους Προφήτες, από τον Χριστό στη συνέχεια, από τους Αποστόλους. Μη φοβάστε. Μη φοβάστε! Εγώ είμαι εδώ, οδηγός, καθοδηγητής, διδάσκαλος, Μη φοβάστε! Είμαι εδώ για σας, σας ξέρω, γνωρίζω την κάθε τρίχα από τα μαλλιά σας, σας ξέρω από πριν γεννηθείτε και είμαι εδώ στα εύκολα και στα δύσκολα. Μη φοβάστε τα σκοτεινά σύννεφα που έρχονται, που πυκνώνουν, είμαι εδώ να πολεμήσω για σας και το γνωρίζετε καλά ποιος είναι ο τελικός νικητής, σας το έχω πει. Δεν έχετε να κάνετε με τα ορατά αυτού του κόσμου, αλλά με δυνάμεις που σας υπερβαίνουν. Έρχεται η μεγάλη μάχη, η μάχη των μαχών. Κι εγώ είμαι εδώ να δώσω την τελική λύση, την τελική Κρίση. Μετανοείτε. Γρηγορείτε! Μην επαναπαύεστε, να είστε σε ετοιμότητα. Σας θέλω κοντά μου, είστε ο στρατός μου. Είστε η εκλεκτή γενιά! Σας έχω επιλέξει έναν-έναν. Γιατί εσείς είστε οι κληρονόμοι των ουρανών. Εσείς που πιστεύετε σε Μένα!

Αυτά σκεφτόμουν όσο τα σύννεφα του κακού πυκνώνουν πάνω από το κεφάλι μας. Μη φοβάστε. Αυτό μας λέει και μας το ξαναλέει, προφανώς για να το εμπεδώσουμε. 'Είναι πολλοί οι μνηστήρες που λιγουρεύονται γαλάζιες πατρίδες, αλυτρωτισμούς και faux μακεδονικά αστέρια. Μη φοβάστε. Υπάρχει διαφθορά και σήψη, βρίθει η πτώση των ηθών, βία στον υπερθετικό, εγκληματικότητα στα ύψη, παιδοκτονίες και βιασμοί, ληστείες, εξαγορές, δωροδοκίες και εθνικές προδοσίες. Τα έχω δει, διαβάστε τα, έχουν ξαναγίνει. Μην πτοείστε. Κρατάτε την πίστη γερά, μείνετε προσκολλημένοι στον Χριστό που σας οδηγεί. Αυτός σας οδηγεί να διασχίσετε την κοιλάδα του θανάτου -το έχω ξανακάνει-, αυτός σας δείχνει τον δρόμο της αλήθειας και της ζωής. Αυτό σας λέει ο Λόγος Μου. Κι απ' όλα πριν υπήρχε ο Λόγος κι ο Λόγος ήτανε με το Θεό κι ήταν Θεός ο Λόγος. Το λέει και το υπόσχεται. Καμία υπόσχεσή δεν έχει πέσει έξω. Εγώ είμαι η Οδός. Εγώ είμαι η Αλήθεια και η Ζωή. Είμαι το Α και το Ω. Μη φοβάστε! Κι ο ήλιος της δικαιοσύνης θα φωτίσει τη μέρα που ο κάθε κατεργάρης θα καθίσει στον πάγκο του. Όλα είναι γραμμένα. Όλα θα γίνουν. Και το ξέρουν όλοι αυτό, αμνοί και ερίφια. Αρνιά και λύκοι. Γι' αυτό και τρέμουν αυτό που μέλει να γενεί.'

Μη φοβάστε.. Δυο λέξεις γραμμένες διάσπαρτα παντού. Μια κουβέντα είναι αυτή. Πώς δεν φοβάσαι; Με ποιον τρόπο; Πώς στέκεσαι δυνατός μπροστά στο θηρίο; Πώς μένεις όρθιος χωρίς να λυγίσουν γόνατα, θέσεις και πεποιθήσεις;

Μελετώντας την Αγία Γραφή. Γραμμένο είναι και αυτό. Έτσι δεν φοβάσαι. Μένοντας μέσα στην Εκκλησία, την κιβωτό σου. Προετοιμάζεσαι για τον κατακλυσμό που έρχεται. Μένεις γερός στην πίστη. Πολεμάς με τον Χριστό για τον Χριστό. Έχεις την Κυρία Θεοτόκο στο πλάι σου. Η Παναγιά μας αγαπάει την Ελλάδα, την έχει σκεπάσει με την αγάπη της απ' άκρου σ' άκρη. Ένας αστροναύτης της NASA που ταξίδεψε στο διάστημα το είχε σχολιάσει μάλιστα αυτό. Το διάστημα είναι σκοτεινό, όμως εκεί που βρίσκεται η Ελλάδα, υπάρχει ένα διάχυτο φως που τη φωτίζει. Άγνωστο πού βρίσκεται αυτή η πηγή και τι το προκαλεί. Γνωστό για μας. Μέσα στο σκοτάδι του διαστήματος υπάρχει το φως της Ελλάδας που μας φωτίζει κι εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί το γνωρίζουμε καλά. Ζούμε σε μια χώρα αυτόφωτη, με τον ήλιο της δικαιοσύνης να στέκεται ακριβώς από πάνω μας, να μας ζεσταίνει τις καρδιές και να ακτινοβολεί τον κόσμο.

Με όλα αυτά τα καταιγιστικά που συμβαίνουν στην πραγματικότητά μας, είπα να προσπεράσω για την ώρα όλη την Παλαιά Διαθήκη και με την έναρξη του καινούργιου χρόνου να μπω κατευθείαν στην Καινή Διαθήκη, που είναι το ώριμο κομμάτι της Αγίας Γραφής, αυτό που μας αφορά άμεσα και μας καίει λόγω επικαιρότητας. Όλη η Παλαιά Διαθήκη έχει γραφτεί για να σπρώξει την ιστορία στον Έναν που θα σώσει την ανθρωπότητα, τον Ιησού Χριστό. Όλα στην Παλαιά Διαθήκη έχουν προεικονιστεί σε αυτά που θα ακολουθούσαν.
Η κιβωτός του Νώε που σώζει την οικογένειά του από τον κατακλυσμό γίνεται η Παναγία που θα γεννήσει τον Υιό του Θεού ως η κιβωτός του κόσμου, που θα σώσει τους πιστούς που θα Τον ακολουθήσουν και που συνεχίζει να τους σώζει μέχρι σήμερα. Μια κιβωτός που μεταλλάσσεται σε Εκκλησία, στην ευρεία της έννοια, την Εκκλησία που δαμάζεται από τα κύματα και τις θεομηνίες, αλλά που φυλάσσει εντός της το πλήρωμα του Χριστού, όλους εμάς που πιστεύουμε στον έναν και αληθινό Θεό.
Ο αμνός στη θυσία του Ισαάκ γίνεται ο αμνός του Θεού που θα θυσιαστεί για να μας σώσει από τις αμαρτίες μας, μια θυσία που δεν έχει σταματήσει να μας θρέφει με το Σώμα και το Αίμα Του, από την αγάπη Του για μας.
Οι προφήτες που μιλούσαν για τον Μεσσία προετοίμαζαν το έδαφος για Κείνο κι όταν ο τελευταίος όλων, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, φίλησε τα πόδια του Χριστού και τον προσκύνησε ως τον Βασιλέα των Βασιλέων.

Όλες οι προφητείες βρήκαν την απάντησή τους: Ο Χριστός που όλοι προσμέναμε, είναι εδώ, μαζί μας. Χαράς ευαγγέλια. Και δόξα Θεού. Όλη η Παλαιά Διαθήκη γράφτηκε για Εκείνον, που ήρθε, περπάτησε πάνω σε αυτή τη γη, κατοίκησε ανάμεσά μας, αναμετρήθηκε με το σκοτάδι, αλλά το σκοτάδι δεν τον δέχτηκε. Αυτοί, ωστόσο, που τον δέχτηκαν, έγιναν ακαριαία τα παιδιά του Θεού, και ως παιδιά του Θεού, οι γνήσιοι βασιλικοί κληρονόμοι των ουρανών.

Αυτοί που τον δέχονται είναι η εκλεκτή γενιά που φτάνει ως τις μέρες μας. Όχι των Ισραηλιτών της Παλαιάς Διαθήκης. Τώρα έχει γραφτεί μια νέα συμφωνία, μια Καινή Διαθήκη, που υπογράφτηκε με το αίμα του Χριστού και αφορά την εκλεκτή γενιά των πιστών Του. Αυτή η συμφωνία, δεν έχει γραφτεί πλέον πάνω σε πλάκες, είναι χαραγμένη στις καρδιές μας.

Δεν μπορώ να θυμηθώ τι από όλα αυτά που αναφέρω έχει γραφτεί πού, όλα τους όμως είναι γραμμένα μέσα στην Αγία Γραφή, και κάθε φορά επαληθεύονται περίτρανα μέχρι την τελευταία τελεία. ''

Ο Λόγος του Θεού, λένε πως είναι κάτι το αναχρονιστικό. Λένε επίσης ότι πρέπει να εξορθολογιστεί και να έρθει στο σήμερα. Μιλάτε για τον Λόγο του Θεού, βρε παιδιά; Πόσο αλαζόνας πρέπει να είναι κάποιος για να διορθώσει τον ίδιο τον Θεό;!! Είσαι το κανάτι και είναι ο αγγειοπλάστης. Λίγο να στραβοκαθίσει στο τραπέζι, έπεσε κάτω και έγινε χίλια κομμάτια. Τόση είναι η αδυναμία μας. Αλλά εμείς πιστεύουμε ότι είμαστε καλύτεροι από τον αγγειοπλάστη, έχουμε απαντήσεις για όλα, καλύτερες απαντήσεις, και μέσα στα πλαίσια του μυαλού που διαθέτει ένα κανάτι, θέλουμε να τον εξορθολογήσουμε φιλοδοξώντας να τον ξεπεράσουμε και να γίνουμε οι κυρίαρχοι του κόσμου...

Μ' αυτά και μ' αυτά όμως έρχεται η οργή, αναπόφευκτα έρχεται και η τιμωρία. Όποιος διαβάζει Αγία Γραφή και μαθαίνει τον Θεό και αυτά που θέλει από εμάς, το ξέρει καλά και το σέβεται και το περιμένει.

Το 2019 έχει ξεκινήσει ήδη να καταγράφει γεγονότα. Καλά ή κακά, η εντολή είναι μία: "Μη φοβάστε." Και: "Μείνετε πιστοί στην πίστη." "Μετανοείτε". Αλλάξτε δηλαδή μυαλά, συνετιστείτε. Συμπορευτείτε με τον Δημιουργό σας. Ακολουθείστε το παράδειγμα του Χριστού, μάθετε από το παράδειγμά Του. Μείνετε πιστοί στην πίστη και μη φοβάστε. Φωτιστείτε και σωθείτε.

Μένουμε λοιπόν πιστοί στην πίστη και δεν φοβόμαστε. Η Αγία Γραφή, ο Χριστός είναι ο οδηγός μας, το Φως που μας δείχνει τον δρόμο μέσα στην απέραντη πυκνή σκοτεινιά που μας περιζώνει.

Πρώτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης: το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Με αυτό λέω να ξεκινήσω τη μελέτη μου για φέτος, πρώτα ο Θεός. Ευπρόσδεκτοι όσοι ακολουθήσουν.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Μπήκαμε στη Σαρακοστή

Το δύσκολο είναι να μετριάσεις τον εγωισμό σου, τη φιλαυτία σου, την υπεροχή που νομίζεις ότι αισθάνεσαι. Να θυσιάσεις κάτι από σένα και, αντί συνεχώς να απαιτείς από τους άλλους, να δίνεις. Να δίνεις χώρο στον άλλον, να συγχωρείς. Αυτό δεν σημαίνει και η λέξη; Συν+χώρος = δίνω χώρο. Σε αντίθεση με το στενοχωρώ, που θα πει περιορίζω τον άλλο, του στενεύω τα όρια, τον χώρο του.

Η Σαρακοστή στα μάτια μου αυτό θέλει να κάνει, να στενέψει τον χώρο του εαυτού και να δώσει χώρο στον άλλο, τον σύντροφό σου, το παιδί σου, τον συγγενή, τον συνάνθρωπο. Σε καλεί να αδειάσεις από τον δικό σου χώρο και να αφήσεις χώρο για ποιον; Για τον άλλον. Και; Και για τον Θεό. Για τον αδελφό μου και για τον Θεό μου. Φιλαδελφία και φιλοθεΐα. Συγχώρεση και προσευχή. Ταπείνωση και περισυλλογή. Δόσιμο και αγάπη.

Ωραία μαθήματα, σκέψεις. Άντε να τις εφαρμόσεις με ενσυναίσθηση. Άντε να κάνεις πράξη αυτό που ορίζει η ταυτότητά σου. Χριστιανός ορθόδοξος, τι θα πει; Θα πει σταύρωση. Πορεία προς τον Γολγοθά. Δύσκολα πράγματα. Ο Χριστός είπε: Ακολούθησέ με. Ζητά να τον ακολουθήσουμε; Πού; Στον θάνατο; Μα, Εκείνος μας αγαπά! Γι' αυτό μας καλεί να τον ακολουθήσουμε στον θάνατο. Τον θάνατο της αμαρτίας, του ξεπεσμού, της φθοράς. Της πτώσης. Και να τον ξεπεράσουμε. Και να βγούμε νικητές. Όπως Εκείνος. Γι' αυτό μας καλεί να σηκώσουμε κι εμείς τον σταυρό του με μια πρόσκληση ανοιχτή, που είναι ελαφρύς και είναι δικός μας και μας περιμένει.

Κανένας σταυρός δεν είναι ασήκωτος, έχει φροντίσει Εκείνος γι' αυτό. Τι θέλει από εμάς; Πίστη. Θάρρος. Εμπιστοσύνη σ' Εκείνον για να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας. Απόφαση. Σκοπό. Ο Χριστός νήστεψε σαράντα μέρες στην έρημο των πειρασμών. Βγήκε νικητής, ο θάνατος ηττήθηκε μέσα από τους πειρασμούς του. Ο Θεάνθρωπος νίκησε μέσα από τον λόγο Του. Η νηστεία σιγάζει τα πάθη. Πειθαρχεί το είναι. Υποχωρεί η σάρκα και θριαμβεύει το πνεύμα. Αυτό που μας καθαγιάζει. Για να περιορίσουμε την υπερηφάνεια, τον εγωισμό, τα πάθη. Αυτό καλούμαστε να σταυρώσουμε, τα πάθη μας. Αυτά που όταν κυριαρχήσουμε πάνω τους, όταν τα ξεπεράσουμε, οδηγούμαστε στην ελευθερία. Και την Ανάσταση. Γιατί χωρίς σταύρωση, δεν έρχεται η ανάσταση μέσα μας. Δεν έρχεται η νίκη. Και στο βιβλίο του Χριστού, όλοι μας είμαστε νικητές.

Αυτή είναι η πρόσκλησή του για εμάς. Πρόσκληση να μοιραστούμε μαζί Του την αθανασία, την αιώνια ζωή. Τη σωτηρία. Γιατί τόσο μας αγαπά. Χριστός θα πει αγάπη, θα πει θυσία, θα πει ανάσταση. Χριστός είμαι εγώ κι είσαι κι εσύ. Χριστιανός ή μη. Φτάνει η καρδιά μας να βρίσκεται στη σωστή της θέση. Ποτέ ο Χριστός δεν έκανε διακρίσεις, υπάρχουν τα Ευαγγέλια να το πιστοποιήσουν, υπάρχει η αγάπη Του να μας το διδάξει. Υπάρχει η αγάπη Του για μας! Κι αυτή η αγάπη είναι ό,τι πολυτιμότερο μπορεί να διαθέτει κανείς μέσα του και καμία σχέση δεν έχει με τη δική μας πενιχρή και περιορισμένη έννοια που ορίζουμε ως αγάπη. Η αγάπη Του είναι κάτι άλλο, πελώριο, που γίνεται ήλιος και φως και νίκη και μεταλαμπαδεύεται από άνθρωπο σε άνθρωπο χάρη σ' Εκείνον, και από δόξα σε δόξα σε δόξα σε δόξα σε δόξα, πάλι χάρη σ' Εκείνον. Γιατί τόσο μας αγαπά. Αμήν.


Καλή Σαρακοστή!

Με αγάπη,

Εύα 💗

Ξεκινώντας από την Αγία Γραφή

Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν πήρα την απόφαση να ασχοληθώ πιο συστηματικά με τη θρησκεία μου ήταν να αγοράσω μία Αγία Γραφή. Διάλεξα μια μικρόσχημη έκδοση από τις εκδόσεις Ελληνική Βιβλική Εταιρεία  σε σύγχρονη νεοελληνική απόδοση των πρωτότυπων κειμένων. Το προτίμησα έτσι για να είναι βολική στη χρήση της, λόγω μεγέθους, και εύληπτη ως προς το διάβασμά της, λόγω γλώσσας. Νομίζω ότι για έναν αρχάριο σαν κι εμένα είναι μια πολύ καλή επιλογή για να ξεκινήσεις.

Μαζί με την Αγία Γραφή προμηθεύτηκα ένα τετράδιο για σημειώσεις και λοιπά χρήσιμα που πέφτουν στην αντίληψή μου από διάφορες πηγές, καθώς και πολλά χρωματιστά στυλό και μαρκαδόρους υπογράμμισης τύπου stabilo για σημειώσεις και υπογραμμίσεις μέσα στη Βίβλο. Πολύς κόσμος έχει αντίρρηση ως προς τις παρεμβάσεις πάνω στο κείμενο, όμως εγώ θέλω τα βιβλία μου να έχουν την προσωπική μου σφραγίδα. Έτσι γίνονται δικά μου και η σχέση μου μαζί τους παύει να είναι απρόσωπη και αποκτά οικειότητα και χαρακτήρα. Δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω, να μη κάνω μια σημείωση, ακόμα και ένα σκαρίφημα σε κάποιο κενό που να συνδέεται με αυτό που έχω διαβάσει. Δεν το θεωρώ βεβήλωση, αντίθετα το βλέπω ως επικοινωνία με το ίδιο το κείμενο, αλλά και τον συγγραφέα του κειμένου. Εκείνος μου λέει κι εγώ αντιδρώ. Είναι ένα μοίρασμα, ένας διάλογος.

Ποιος όμως είναι ο συγγραφέας της Αγίας Γραφής; Είναι πολλοί, ο Μωυσής, ο Δαβίδ, ο Σολομώντας, αμέτρητοι προφήτες που έζησαν πριν από την έλευση του Χριστού προμηνύοντας τον ερχομό του Μεσσία, καθώς και μαθητές του Χριστού και Απόστολοι, χάρη στους οποίους έχουμε σήμερα τα Ευαγγέλια, τις Πράξεις των Αποστόλων, τις Επιστολές (ένας θησαυρός μαθητείας κι ένα εξαιρετικό σημείο για να ξεκινήσει κανείς τη μελέτη του, όπως και τα Ευαγγέλια βέβαια) και φυσικά την περίφημη Αποκάλυψη που προβληματίζει μέχρι και σήμερα, αφού προμηνύει το τέλος των καιρών και την έλευση του Ιησού για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά για να κρίνει ζώντες και νεκρούς. Είναι γραμμένη από τον Ιωάννη, τον αγαπημένο μαθητή του Χριστού, στα τελευταία χρόνια της ζωής του στο νησί της δικής μας Πάτμου.

Παρόλο όμως που υπάρχουν τόσοι συγγραφείς, ουσιαστικά ένας είναι ο πραγματικός συγγραφέας. Ο εμπνευστής της Αγίας Γραφής, η πνοή και η αλήθεια της πηγάζουν από τον ίδιο τον Θεό. Τα κείμενα της Αγίας Γραφής είναι θεόπνευστα, αυτή είναι η μαγεία τους. Ο λόγος είναι ζωντανός και είναι εκεί για να καθοδηγήσει, να εμπνεύσει, να παρηγορήσει. Όταν διαβάζεις τον Απόστολο Παύλο ή τους ψαλμούς του Δαβίδ είναι ο Θεός που μιλάει δια της Τριαδικότητάς του. Και μιλάει στον καθέναν μας ξεχωριστά.

Ο Θεός λοιπόν, μας έχει αφήσει αυτό το εκπληκτικό βοήθημα, έναν οδηγό ζωής, έναν χάρτη. Είναι το γράμμα αγάπης Του σε εμάς, τα παιδιά Του. Μέσα από τις σελίδες της Αγίας Γραφής αποκαλύπτει τον εαυτό Του, και μέσα από αυτή την αποκάλυψη, μας δείχνει πώς μπορούμε να πορευτούμε στη ζωή. Πέρα από αυτό όμως, μας αποκαλύπτει ποιος είναι και πόσο απροσμέτρητη είναι η αγάπη Του για εμάς. Διαβάζοντας κανείς την Αγία Γραφή, διαβάζει για τον δημιουργό του. Τον μαθαίνει, μαθαίνει πώς σκέφτεται, πώς αντιδρά, πώς μιλάει, με τι αρέσκεται, τι τον εξοργίζει, τι ζητάει από εμάς, τι μας προσφέρει. Είναι μια επικοινωνία, ένα δούναι και λαβείν, μία διάδραση. Όσο μπαίνεις στο κείμενο και εξοικειώνεσαι με τον τρόπο γραφής, τόσο αυτό ζωντανεύει και πλέον παύει να είναι ένα απλό ανάγνωσμα, γίνεται βιωματικό. Αρχίζεις να αναγνωρίζεις τη φωνή πίσω από τις λέξεις, να διακρίνεις το μήνυμα που περνάει, που δεν είναι πάντα πράξεις, είναι και αισθήματα που σε αγγίζουν στον πυρήνα της ύπαρξής σου. Είναι η αγάπη που διαχέεται και αγκαλιάζει τα πάντα. Είναι σα να επιστρέφεις σπίτι σου...

Δεν ξέρω... Προσπαθώ να μιλήσω για κάτι που δεν εξηγείται με λόγια, που δεν μπορεί να περιγραφεί. Τα είχα ξανακούσει όλα αυτά, αλλά δεν πέρασαν στο πετσί μου παρά μόνο όταν ασχολήθηκα προσωπικά. Είναι πράγματα που δεν μπορεί να στα περιγράψει ένας τρίτος. Πρέπει να το ζήσεις εσύ ο ίδιος, μόνος σου. Πρέπει να κάνεις το βήμα της πίστης, που ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση.

Αυτό που μπορώ ωστόσο να μοιραστώ είναι η διαπίστωση πως, με το που γεύεσαι ένα ψήγμα αυτής της αλήθειας, αυτής της αγάπης, τίποτα δεν μένει το ίδιο. Η αλήθεια Του σε αλλάζει. Το καταλαβαίνεις μέσα σου. Καταλαβαίνεις την αλλοίωση να έρχεται πολύ διακριτικά και πολύ γλυκά, σαν θαλασσινό αεράκι. Παίρνει από πάνω σου όλη τη σκόνη της κοσμικότητας και αφήνει τον ήλιο να λάμψει. Τον δικό σου ήλιο, το φως που κρύβεις, που κρύβουμε όλοι μας μέσα μας, τόσο βαθιά θαμμένο που πολλές φορές δεν θυμόμαστε καν ότι υπάρχει.

Έτσι λοιπόν ξεκίνησε αυτό το ταξίδι, που θα μπορούσε να το πει κανείς και ταξίδι αυτογνωσίας, αφού μέσα από τον Δημιουργό σου, θέλοντας και μη, αρχίζεις να μαθαίνεις σταδιακά και τον εαυτό σου. Αυτό που είσαι και αυτό που μπορείς να γίνεις. Αρκεί να το επιλέξεις. Όλα στη ζωή μας είναι θέμα επιλογής, από το τι θα φορέσουμε μέχρι το πώς θα βαδίσουμε στη ζωή. Μου δόθηκαν μέσα στα χρόνια ευκαιρίες πολλές που ήρθαν και έφυγαν. Πάντα έρχονται ευκαιρίες. Αυτή τη φορά επέλεξα να μην προσπεράσω. Πιστεύω ότι ήταν η καλύτερη επιλογή της ζωής μου.

"Ο σημερινός κόσμος θα πάψει να υπάρχει, τα λόγια μου όμως ποτέ."

~ Κατά Ματθαίον 24:35

Πλάνο Μαρτίου

Μια φίλη πρόσφατα μου εμπιστεύθηκε ένα πρόβλημα που αφορούσε κάτι με την οικογένειά της. Το πρόβλημα αυτό την ταλάνιζε καιρό, της είχε στοιχίσει την ηρεμία της και την είχε γεμίσει από άγχος και εκνευρισμό. 

Σκεφτόμουν πόσο εύκολα μπορούμε να βρούμε απαντήσεις στα θέματα που μας απασχολούν μέσα από το ιερό κείμενο όταν το διαβάζουμε, ενώ ταυτόχρονα, πόσο δύσκολο γίνεται να βρίσκουμε το θάρρος, πρώτα να το δεχτούμε, κι ύστερα, αφού το έχουμε δεχτεί, (άρα έχουμε επιδείξει εμπιστοσύνη στον Θείο Λόγο, άρα στον Θεό), πώς να το εφαρμόζουμε στη ζωή μας ώστε να έρθει το πολυπόθητο για μας αποτέλεσμα. 

"Μείνε ακίνητος και ξέρε ότι είμαι ο Θεός", ανάρτηση που είχα κάνει πρόσφατα πάνω στο συγκεκριμένο εδάφιο, γιατί μέσα μου αισθανόμουν τόσο μακριά από την εντολή και που με απασχόλησε πολύ. Γενικά οι εντολές που έρχονται από τον Θεό προαπαιτούν πίστη από σένα προκειμένου να τεθεί κάτι σε εφαρμογή. Πρώτα κάνε το, κι ύστερα να περιμένεις το αποτέλεσμα. Αυτό το "κάνε το" είναι που προϋποθέτει το άλμα της πίστης που συχνά αυτό το άλμα είναι άλμα στο κενό, κάτι ιδιαιτέρως δύσκολο μέσα στα κοσμικά δεδομένα που όλοι μας γνωρίζουμε και υπηρετούμε. Μου φαινόταν αδιανόητο σε αντίστοιχες περιπτώσεις να μην αναλαμβάνω δράση, έστω και λεκτική. Με θίγουν; Θα αφηνιάσω, θα φωνάξω, θα τσακωθώ. Με αδικούν; Θα επαναστατήσω. Με πληγώνουν; Θα πληγώσω. Θα εκδικηθώ. 

Συμπεριφορές τόσο ανθρώπινες, που όμως ο Θεός δεν σιγοντάρει σε αυτές, ζητάει άλλα πράγματα από εμάς, άλλες αντιδράσεις, πιο δύσκολες και πιο ανατρεπτικές. Μας λέει, όχι, δεν θέλω να εκδικείστε, δεν θέλω να φωνάζετε, να τσακώνεστε, να φιλονικείτε, κυρίως, δεν θέλω να αναλαμβάνετε δράση αντί εμού. Γιατί εγώ είμαι ο Θεός, κι αυτό είναι το μόνο που πρέπει να ξέρεις. Που σημαίνει, τυφλή εμπιστοσύνη σ' Εκείνον (και άρα, όχι στον εαυτό σου;!;), ο κόσμος να χαλάει γύρω σου. 

Ευκολάκι; που λέει και ο γιος μου ο μικρός;

Ε.. δεν θα το' λεγα.

Δεν είναι "ευκολάκι" να μπορέσω να φτάσω, να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι τελικά μόνο έτσι σπάει κανείς τον φαύλο κύκλο της δράσης και της αντίδρασης. Μου έκανες κάτι; Θα σου κάνω κι εγώ; Και μετά; Θα μου απαντήσεις εσύ. Και μετά; Θα ξαναπαντήσω εγώ και έτσι ο κύκλος της αντιμαχίας, όχι μόνο διαιωνίζεται αλλά διογκώνεται, ασχημαίνει και οδηγεί σε δυσάρεστα, συχνά-πυκνά, μονοπάτια με οδυνηρές επιπτώσεις, τόσο για μας όσο και για τους γύρω μας. 

Αυτό μόνο εμείς μπορούμε να το κάνουμε να σταματήσει.

Δεν είναι λίγες οι φορές που πάνω στα νεύρα μας λέμε πράγματα που αργότερα μετανιώνουμε ότι τα είπαμε, ή αντιδρούμε με τρόπο που δεν μας χαρακτηρίζει. Όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν σταματούσαμε το ξεκίνημα του εκτροχιασμού .. εμείς! 

Μου είπες κάτι; 

Άστο να το πάρει το ποτάμι! 

Δώσε το στον Θεό! 

Κι εσύ μείνε γαλήνιος. 

Καμία αντεκδίκηση δεν μας γεμίσει ηρεμία, μόνο ο Θεός μπορεί να το κάνει αυτό, αρκεί να Τον αφήσουμε. Μόνο με την παρουσία Του μπορεί να γεμίσει το μέσα μας γαλήνη, ακόμα κι όταν ο κόσμος γύρω μας συνταράσσεται από τρικυμίες και θύελλες. 

Μη τη φοβάσαι την τρικυμία, φίλη, δεν είσαι μόνη σου στη δοκιμασία. Υπάρχει καπετάνιος! Εκείνος θα σε οδηγήσει σε ήρεμα νερά, μόνο Εκείνος μπορεί. Μείνε ακίνητη και όλα θα πάνε καλά!

Για τον μήνα Μάρτιο που είναι προ των πυλών διάλεξα το πλάνο με θέμα την ειρήνη του Θεού. Για μένα η ειρήνη του Θεού σημαίνει η ειρήνη του Θεού μέσα μου, η ηρεμία και η γαλήνη που μου φέρνει και το πόσο ζωτικής σημασίας είναι για μένα να υπάρχει στη ζωή μου με τρόπο συνειδητό, ως επιλογή και ως επιδίωξη.

* Το πλάνο αντιγραφής Γραφής Μαρτίου βρίσκεται στο site: 

https://www.alyssajhoward.com/

Καλόν αγώνα!

Με αγάπη,

Εύα 💗

Εγώ και η Ορθοδοξία - Το ξεκίνημα

Η πρώτη Καινή Διαθήκη που πέρασε το κατώφλι του σπιτιού ήταν χάρη στον μεγάλο μου γιο, όταν του ζητήθηκε από το σχολείο να αγοράσει μία για το μάθημα των θρησκευτικών. Την είχα ξεφυλλίσει θυμάμαι να δω περί τίνος πρόκειται. Την προσπέρασα. Λίγα χρόνια αργότερα, σε αγώνα ποδοσφαίρου του μικρού μου γιου, ο πατέρας ενός συμμαθητή του και δικός μας οικογενειακός φίλος μου είπε το εξής: "Πώς γίνεται εσύ που σου αρέσει τόσο το διάβασμα να μην έχεις διαβάσει ποτέ κάτι θεολογικό; Ούτε καν την Αγία Γραφή;"

Ούτε καν την Αγία Γραφή; Άρχισα να προβληματίζομαι. Είχε δίκιο. Ήμουν Χριστιανή Ορθόδοξη και δεν είχα διαβάσει καν την Αγία Γραφή. Παρόλο που με προβλημάτισε για αρκετές μέρες, δυστυχώς για μένα, και πάλι προσπέρασα. Ο λόγος ήταν απλός: Θεωρούσα ότι δεν είχα τίποτε να πάρω από τη Βίβλο, αφού όλες οι ιστορίες της μου ήταν λίγο ως πολύ γνωστές: Αδάμ και Εύα, παράδεισος και κόλαση, κιβωτός του Νώε, 10 Εντολές (τις ήξερα κι αυτές), Μωυσής, Αβραάμ, προφήτες, Απόστολοι, Ευαγγέλια, Πράξεις, Επιστολές, Ιησούς, σωτηρία, Αποκάλυψη.
Ορίστε. Τα ήξερα όλα. Άρα ποιο το νόημα να χάσω τον χρόνο μου με το να τα διαβάζω; Αφού τα ήξερα. Μέγα λάθος, όπως αποδείχτηκε πολύ αργότερα.

Πρέπει όμως να σημειώσω ότι, παρόλο που είχα αυτή τη λανθασμένη άποψη για τα θρησκευτικά πράγματα, από πάντα η έννοια του θείου με συγκινούσε πολύ. Πιο πολύ σαν ιδέα όμως, παρά σαν βίωμα. Είχα από πάντα τον φόβο του Θεού μέσα μου και πάντα, ό,τι κι αν έκανα στη ζωή μου, υπήρχε αυτό το ηθικό φρένο, η διάκριση του σωστού και του λάθους, η διάθεση να ευχαριστήσω τον Θεό, παρόλο που προσωπική επικοινωνία μαζί Του, δεν υπήρχε. Από μένα, τουλάχιστον.  Με αυτό ως δεδομένο ωστόσο, ότι ήμουν μια καλή χριστιανή, παρόλο που δεν πήγαινα μεν στην εκκλησία και δεν είχα διαβάσει σχεδόν τίποτα από γραφές και πατερικά κείμενα κτλ. και γενικώς δεν έμπαινα σε λεπτομέρειες, αλλά τηρούσα τις εντολές όσο μπορούσα, πίστευα ότι ήμουν εντάξει.

Η στροφή ήρθε στο πανεπιστήμιο, όταν γνώρισα μια κοπέλα που ασχολούνταν αρκετά με τα εκκλησιαστικά, την ορθοδοξία και τα σχετικά. Ήταν η πιο λιγομίλητη της παρέας. Η πιο φιλική. Δεν είχε να πει κακή κουβέντα για κανέναν. Και πάντα πρόθυμη να βοηθήσει όλο τον κόσμο. Ήταν ο χαρακτήρας της που με κέρδισε. Δεν αγκομαχούσε για τίποτα, πάντα έλεγε δόξα τω Θεώ για όλα, ακόμα και μέσα σε τρικυμίες και φουρτούνες που έρχονταν με τα χρόνια μέσα στο ΕΑΠ. Η Κατερίνα δεν παραπονιόταν ποτέ. Είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στο Θεό, ήξερε πως όλα θα πάνε καλά. Δεν το ήλπιζε, το ήξερε. Και πάντα έβγαινε αληθινή.

Η Κατερίνα λοιπόν ήταν ο λόγος που αποφάσισα να μπω σε αυτό τον χώρο, τον πνευματικό. Η Κατερίνα με βοήθησε να ξεκινήσω. Μου έδωσε ένα βιβλίο για τον μοναχό (Άγιο σήμερα) Παΐσιο. Το διάβασα. Πήγαμε παρέα στον Άγιο Νεκτάριο στην Αίγινα να προσκυνήσουμε. Είδα την κατάνυξή της στη Θεία Λειτουργία. Το θαύμασα αυτό. Το ήθελα κι εγώ αυτό, αυτή τη σχέση με τα θεία, με τον Θεό, αυτό το δόσιμο και την πίστη. Τα ήθελα και για μένα.

Έτσι ξεκίνησε το οδοιπορικό μου στον δρόμο του Χριστού. Άτσαλα, επιπόλαια, λίγο επιφυλακτικά, λίγο φοβισμένα. Δεν ήξερα από πού να αρχίσω. Δεν είχα ιδέα τι έψαχνα. Ήξερα όμως ότι αυτό που υπήρχε εκεί, αν υπήρχε, το ήθελα για μένα όσο τίποτα στον κόσμο. Ήθελα να μάθω τη θρησκεία μου πριν την απορρίψω. Ήθελα να ξέρω τι σημαίνει να είμαι Χριστιανή Ορθόδοξη. Τι σημαίνει αυτό για μένα προσωπικά, πώς με επηρεάζει, αν έχει τη δύναμη να το κάνει.

Αυτό βέβαια που πρέπει επίσης να τονίσω γιατί το θεωρώ σημαντικό, είναι ότι ξεκίνησα την αναζήτηση χωρίς αρνητισμό και προκαταλήψεις. Ήμουν ανοιχτή και με καλή πίστη σε ό,τι μου αποκαλυπτόταν στην πορεία. Είχα τη διάθεση να το δω και από αυτή τη σκοπιά, την θεολογική, την θρησκευτική, την ορθόδοξη. Δεν ήμουν προκατειλλημένη.

Ξεκίνησα λοιπόν αυτό το οδοιπορικό με μεγάλη όρεξη και θετική ματιά. Ρωτούσα όποιον ήξερε, άνοιγα συζητήσεις, συμβουλεύτηκα τον βιβλιοπώλη μου που είχε μία αδυναμία σε αυτά, μπήκα στο διαδίκτυο και τα έχασα. Το υλικό ήταν ανεξάντλητο! Ένας κόσμος ολόκληρος, για τον οποίο δεν ήξερα απολύτως τίποτα!

Ντράπηκα πολύ. Ήρθε στο μυαλό μου η κουβέντα του οικογενειακού μας φίλου: "Ούτε καν την Αγία Γραφή;" Ένιωσα σα να με χτύπησε κεραυνός. Είχε έρθει η στιγμή. Μερικές φορές μπορεί στη ζωή μας να ανοίγουν κάποιες πόρτες αλλά εμείς να μην είμαστε έτοιμοι να τις περάσουμε. Έτσι ένιωθα για μένα. Ήρθαν ευκαιρίες και τις προσπέρασα. Δεν ήμουν έτοιμη να τις αρπάξω, παρόλο που ήταν εκεί. Τώρα όμως τα πράγματα είχαν αλλάξει. Τώρα έβλεπα την πόρτα ορθάνοιχτη και με καλούσε να αρπάξω την ευκαιρία. Και έκανα αυτό το σάλτο της πίστης (leap of faith, που λένε και στην Εσπερία). Το ένιωθα μέσα μου να φωνάζει, να το απαιτεί. Ήμουν έτοιμη.

(συνεχίζεται...)

"Εσείς είστε το φως για τον κόσμο. Μια πόλη χτισμένη ψηλά στο βουνό, δεν μπορεί να κρυφτεί."

~ Κατά Ματθαίον 5:14