1.12.20

Πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής Δεκεμβρίου: Άγιο Πνεύμα

Είναι η φωνή που μιλάει μέσα στη συνείδησή μας. Που μας κατευθύνει. Είναι η αποκάλυψη που εισπράττουμε όταν ξεσκεπάζεται η αλήθεια. Η απάντηση που έρχεται μετά την προσευχή. Η παρηγορία που μας αγκαλιάζει μετά την συντριβή.

Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο του Τριαδικού Θεού. Δεν είναι περιστέρι. Είναι πρόσωπο, όπως ο Ιησούς Χριστός και ο Πατέρας Θεός μας. 

Το Άγιο Πνεύμα είναι αυτό που εκπληρώνει το μεγάλο σχέδιο του Θεού για την ανθρωπότητα και τη ζωή του καθενός, τη δική μου, τη δική σου. Είναι εκείνος που μας οδηγεί προς τη σωτηρία. Η επιθυμία μας να φτάσουμε ως εκεί είναι η δική του παρέμβαση. Εκείνος μας κάνει να το θέλουμε, εκείνος το ενισχύει και το κατευθύνει με το που δώσουμε το πράσινο φως και πούμε πως ναι, τώρα ήρθε η ώρα να αλλάξουμε σελίδα, να αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας προς κάτι ανώτερο και καλύτερο και ουσιαστικότερο και καθαρότερο από αυτό που ήταν μέχρι χθες.

Ο Παράκλητος, που βασιλεύει στους Ουρανούς και στις καρδιές μας, που μας φωτίζει και μας διδάσκει, που μας καθοδηγεί, Εκείνος είναι αυτή η παρουσία μέσα μας, η συμμετοχή του σε αυτή μας την απόφαση για αλλαγή. Και είναι απαραίτητη, αν θέλουμε να δούμε αποτελέσματα, αν θέλουμε να σωθούμε. Χωρίς αυτή την παρουσία λίγα πράγματα θα μπορέσουμε να καταφέρουμε. Γι' αυτό και την χρειαζόμαστε απελπισμένα. Γι' αυτό και οι επικλήσεις μας στο Πνεύμα το Άγιο, το Κύριο, το Ζωοποιό, δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να λείπουν από τις προσευχές μας.

Όμως, τι είναι ακριβώς το Άγιο Πνεύμα; Ποια η δύναμή Του; Ποιες οι επιδράσεις Του στις ζωές μας; Γιατί το χρειαζόμαστε τόσο πολύ; 

Οι απαντήσεις βρίσκονται όλες μέσα στην Αγία Γραφή. Μελέτησέ την. Είναι ο λόγος του Θεού, για κάποιον λόγο μας το πρόσφερε, αναρωτήσου γιατί. 

Μπορεί να διαβάζουμε την Αγία Γραφή και να θέλουμε να μάθουμε πράγματα και πράγματι να μαθαίνουμε, όμως μόνο με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος έρχεται πραγματικά η αλήθεια. Μόνο μέσω αυτού αποκαλύπτεται σε μας η μυστική πραγματικότητα, αφού άλλο πράγμα είναι η γνώση του κόσμου, και άλλο η αποκάλυψη του ουρανού. Μιλάμε για εντελώς διαφορικές διαστάσεις, βάθη και ύψη σε ταυτόχρονη άμεση σύνδεση με τον είναι μας. 

Για να γίνει αυτό, πρέπει να είμαστε με το μέρος του όλου, που είναι ο Θεός. Να είμαστε στην ίδια ομάδα, σύμμαχοι, όχι αποστάτες Του. Μέσα στην αμαρτία δεν θα δεις Θεό ποτέ, γιατί ο Θεός δεν μπορεί να συνυπάρξει με την αμαρτία, είναι αδύνατο. 

Κι όμως υπάρχει τρόπος αν θέλεις να δεις τον Θεό μέσα σου. Μέσα από τη μετάνοια. Και μέσα από την ταπείνωση. Που όμως θα έρθουν στη ζωή σου μόνο μέσα από το Άγιο Πνεύμα. Δίχως αυτό, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Μελετώ την Αγία Γραφή και αφήνω το φως να τρυπώσει σιγά σιγά μέσα μου. Και αφήνω το Άγιο Πνεύμα να κάνει για μένα όλα τα άλλα. Γιατί επέλεξα να κάνω την αρχή. Επέλεξα τον δρόμο του Θεού. Και οι ενέργειές μου από εδώ και πέρα έχουν δρομολογηθεί.

Ο Δεκέμβριος, λοιπόν, για μένα θα είναι αφιερωμένος στην τρίτη υπόσταση του Θεού: το Άγιο Πνεύμα. Θα προσπαθήσω να εμβαθύνω όσο περισσότερο μπορώ, ως προς τη γνώση, αλλά, κυρίως, ως προς την επίδραση που μπορεί να έχει επάνω μου και τους τρόπους με τους οποίους μπορώ να το πετύχω. Θέλω να μάθω πώς μπορώ να δεχτώ αυτή την παρουσία μέσα μου, να τη δεχτώ με μια καρδιά καθαρή και άγια. 

Όταν ζούμε ζωές αγιασμένες, μακριά από πράγματα που μολύνουν την ψυχή και το σώμα μας, όταν προσπαθούμε τουλάχιστον, έρχεται η παρουσία του Θεού μέσα μας, και το καταλαβαίνουμε ότι κάτι έχει αλλάξει. Και μετά, δεν θέλουμε να ξαναγυρίσουμε πίσω, γιατί έχουμε γίνει άλλοι άνθρωποι, διαφορετικοί, αναγεννημένοι. Έχουμε (ξανα)δεχτεί το Πνεύμα το Άγιο και έχουν αλλάξει όλα.  

Με αγάπη,

Εύα 💗


*** Η φωτογραφία είναι από εδώ.

26.11.20

Radioactive


 

Σχόλια και σκέψεις μου για την ταινία:

Μαρία Κιουρί: Η γυναίκα που άλλαξε τον κόσμο (αγγλικός τίτλος: Radioactive):

     α) Καλογυρισμένη και λίγο λιγότερο επιφανειακή από τις υπόλοιπες εμπορικές ταινίες των μεγάλων κινηματογραφικών στούντιο που κυκλοφορούν τελευταία. Άριστη σκηνογραφία και φωτογραφία. Η σκηνοθεσία μέσα από ένα πρίσμα γυναικείας, ευαίσθητης ματιάς με αιχμή το ζήτημα της ισότητας των δύο φύλων και πώς αυτή υποτιμάται μέσα σε ένα περιβάλλον ανδροκρατούμενο και προκατειλημένο, όπως αυτό του Παρισιού του 1890, έναντι της μεγαλειώδους ανακάλυψης δύο νέων στοιχείων, του πρωτοποριακού τρόπου απομόνωσης των στοιχείων αυτών και της τεχνητής δημιουργίας ραδιενέργειας, προκειμένου οι ακτίνες Χ να μπορέσουν να μεταφερθούν στα πεδία μάχης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου μέσα σε ασθενοφόρα του Ερυθρού Σταυρού και να σώσουν ανθρώπινες ζωές.

     β) Η ηθοποιός που ενσαρκώνει τον ρόλο της Μαρίας Κιουρί προσωπικά δεν με ενέπνευσε ιδιαίτερα. Μου φάνηκε ότι προσπαθούσε πάρα πολύ με αποτέλεσμα να βγάζει κάτι ψεύτικο η όλη της ερμηνεία. Θέλησε να τονίσει την υπερβολή του κεντρικού προσώπου, και λόγω συνθηκών και λόγω χαρακτήρα, αλλά αυτή η υπερβολή νομίζω ότι βγήκε κάπως ..υπερβολική. Τεντώθηκε σε πλάτος, όχι σε βάθος, που θα ήταν και το επιθυμητό.

     γ) Τρία βραβεία Νόμπελ στην ίδια οικογένεια;! Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να συμβεί κάτι τέτοιο;

     δ) Παρά την ανισότητα που εξακολουθεί να υπάρχει ανάμεσα στα δύο φύλα μέχρι τις μέρες μας, η γυναικεία δύναμη βρίσκει τον τρόπο να λάμψει μέσα σε οποιεσδήποτε εποχές και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες ή συγκυρίες, δυνατά και εκτυφλωτικά όπως το ράδιο και όπως η νομπελίστα επιστήμονας Μαρί Κιουρί.


Αποφθέγματα της ίδιας:

"Τίποτα στη ζωή δεν είναι για να το φοβόμαστε, αλλά για να το κατανοήσουμε."

"Μου έμαθαν πως ο δρόμος της προόδου δεν είναι ούτε γρήγορος ούτε εύκολος."

"Στην επιστήμη πρέπει να μας εδιαφέρουν τα πράγματα, όχι τα πρόσωπα."

"Η ζωή δεν είναι εύκολη για κανέναν από μας, αλλά τι μ' αυτό; Πρέπει να έχουμε υπομονή και, πάνω απ' όλα, εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Πρέπει να πιστέψουμε ότι είμαστε προικισμένοι σε κάτι και να το αξιοποιήσουμε."

"Να είστε λιγότερο περίεργοι με τους ανθρώπους και περισσότερο περίεργοι με τις ιδέες."

"Δεν υπάρχουν προνόμια. Δουλεύουμε για το συμφέρον της επιστήμης. Το ράδιο δε βρέθηκε για να κάνει πλούσιο κανέναν. Το ράδιο είναι ένα στοιχείο. Ανήκει στην ανθρωπότητα."

"Ένας επιστήμονας στο εργαστήριό του δεν είναι απλά ένας επιστήμονας. Είναι επίσης ένα παιδί που τα φυσικά φαινόμενα τον εντυπωσιάζουν σα να ήταν παραμύθια."


Με αγάπη,

Εύα 💗


*** φωτό από εδώ.

20.11.20

Ζωή

"Καλό είναι να υπάρχεις, αλλά να ζεις είναι άλλο πράγμα."

~ Φώτης Κόντογλου

Με αγάπη,

Εύα 💗

19.11.20

Covid-19

Ναι, ο ιός είναι πιο επιθετικός και επικίνδυνος από το προηγούμενο κύμα επιδημίας. Και πολλοί δυστυχώς είναι οι συνάνθρωποί μας που οδηγούνται στα νοσοκομεία λόγω του κορωνοϊού.  Αριθμοί έχουν πλέον αντικαταστήσει ανθρώπους με κρούσματα, θανάτους και κλινήρεις μέσα στις ΜΕΘ. 

Βλέπω στις ειδήσεις εικόνες που μου προκαλούν όνειδο και φρίκη. Από ασθενείς που κείτονται κλινήρεις μέσα στην απομόνωση και τον φόβο για το αν θα βγουν από εκεί μέσα ζωντανοί ή όχι. Βλέπω αποσπασματικές εικόνες από αίθουσες γεμάτες από νοσούντες, ανήμπορούς, διασωληνωμένους και ολόγυμνους. Και φρίττω. 

Καταλαβαίνω ότι ιατροί και νοσηλευτυτές και όλο το προσωπικό στα νοσοκομεία κάνουν το καλύτερο που μπορούν. Όμως, δεν μπορώ να μην διαμαρτυθηθώ. Λίγη ανθρωπιά για εκείνους που υποφέρουν, παιδιά. Λίγη ευαισθησία. Σεβαστείτε την αξιοπρέπειά τους. Άνθρωποι είναι, όχι ζώα, μην τους έχετε γυμνούς!

Εσάς πώς θα σας φαινόταν να έχετε μάθει ξαφνικά ότι είστε θετικός, ότι σας έχουν απομονώσει από δικούς και συγγενείς, από κάθε τι οικείο που σας έδινε ασφάλεια και παρηγορία, και να σας πετάξουν γυμνό πάνω σε ένα παγωμένο κρεβάτι κλινικής, σε έναν παγωμένο θάλαμο, με την αγωνία ότι αυτό μπορεί να είναι και το τελευταίο πράγμα που θα δείτε πάνω στον μάταιο τούτο κόσμο; 

Και σα να μην έφτανε ο φόβος, η ντροπή και ο πόνος σας, να σας έχουν βάλει στη μούρη και τα κανάλια της τηλεόρασης για να σας βγάζουν λάιβ στο δελτίο των ειδήσεων για την τρομολαγνεία του πράγματος;

Δε νομίζω ότι μπορώ να ξαναδώ ειδήσεις που να αφορούν στην πανδημία, φοβάμαι ότι οι αντοχές μου και τα αισθητήριά μου δεν μπορούν να το σηκώσουν.

Με αγάπη,

Εύα 💗


*** Η φωτό από εδώ.

18.11.20

Και πάλι εδώ

Ήταν ένα ιδιαίτερο καλοκαίρι και φθινόπωρο γεμάτα από αλλαγές και προκλήσεις. Ο γάμος των παιδιών, η μετακόμιση, ο κορωνοΐός, όλα μαζί, ανακατεμένα, όπου δύσκολα έβρισκε κανείς τάξη, ηρεμία και οργάνωση, γιατί όλα τους ήταν αναγκαία και επείγοντα που έχριζαν άμεσης φροντίδας.

Δόξα τω Θεώ, τα παιδιά έχουν τακτοποιηθεί κι έχουν βρει τη σειρά τους. Εμείς, από την άλλη, παλεύουμε ακόμη με τις εκκρεμότητες του καινούργιου μας σπιτιού. Υπήρχαν χρονοβόρες διαδικασίες γραφειοκρατικού χαρακτήρα, που πραγματικά μας έφτασαν στα όρια με τις καθυστερήσεις των υπηρεσιών τους. Γιατί, αλήθεια, τα κάνουν όλα τόσο δύσκολα και χρονοβόρα στο ελληνικό δημόσιο; Πού είναι το πρόβλημά τους; Νομίζω ότι αυτή η απορία θα με ακολουθεί για πάντα.

Όπως και να 'χει, τις δυσκολίες τις κάναμε προκλήσεις και με τον χρόνο, προσκλήσεις, που περίμεναν ανταπόκριση. Ανταποκριθήκαμε εννοείται, γιατί το σπίτι αυτό τα άξιζε όλα και με το παραπάνω. Τα συνδύαζε όλα, αυτά που είχαμε ανάγκη λόγω ρυθμών καθημερινότητας, εργασίας, υποχρεώσεων κτλ., αλλά και αυτά που αγαπούσαμε και ονειρευόμασταν ως προς την ποιότητα ζωής που αποζητούσαμε χρόνια τώρα. Κοντά και μακριά, βουνό και θάλασσα, κοινωνικότητα και απομόνωση, εργασία και ηρεμία,  ζώα και φύση μαζί μας, σαν μία τέλεια μικρή ολοκληρότητα, ειρηνευμένη και αρμονική.  

Για να φτάσουμε όμως ως εκεί, χρειάστηκε να περάσουμε από συμπληγάδες. Μόνο για να γίνει η σύνδεση με το ρεύμα, για να αναφέρω ένα μικρό παράδειγμα, χρειάστηκε να περάσουν πεντέμιση μήνες, από τις αρχές του Ιουνίου. Μπαίνω στο blogger λοιπόν κι εγώ μετά από τόσον καιρό και βρίσκω ένα διαφορετικό blogger με εντελώς τροποποιημένο το στήσιμο και την αισθητική που ήξερα και αγαπούσα. Δεν μου αρέσουν καθόλου. Ήξερα πώς να κάνω τις αλλαγές μου όλα αυτά τα δέκα+ χρόνια που βρίσκομαι εδώ, πώς να αλλάξω όλο το template αν το ήθελα, πώς να προσθέτω ή να αφαιρώ στοιχεία,πώς να διορθώνω, τώρα δεν βρίσκω τίποτα. Κι αυτό το συννεφάκι που γυρίζει γύρω γύρω κάθε φορά που προσθέτω μια λέξη στο κείμενο της ανάρτησης σαν τρελό, πόσο πιο εκνευριστικό θα μπορούσαν να το κάνουν; 

Μπορείτε, κύριοι διαχειριστές του blogger, να επιστρέψετε παρακαλώ τα πράγματα στην πρότερή τους κατάσταση; 

Και, επίσης, μπορείτε πριν κάνετε τις οποιεσδήποτε αλλαγές σας, να μας δίνετε το δικαίωμα της επιλογής και της απόφασης; 

Μετά από τόσα χρόνια χρήσης, νομίζω ότι πλέον το δικαιούμαστε. 

Ευχαριστώ.

Όπως και να 'χει, χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι και πάλι εδώ, στο ιντερνετικό μου σπίτι, μετά από πολύ καιρό, εν μέσω πανδημίας, σεισμών και ελπίζω όχι έτι καταποντισμών. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι καιροί που διανύουμε μόνο ως απλοί δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Που θα πει, προσαρμοζόμαστε για να μην αφανιζόμαστε. Ο νόμος της φύσης το λέει αυτό και το έχει αποδείξει επανειλλημένως μέσα στα χρόνια και τους καιρούς.

Με αγάπη,

Εύα 💗

***

Δοκιμαστική η ανάρτηση για να δώσω το παρόν, παίρνοντας το νήμα από εκεί που το είχα αφήσει.