Και η ζωή συνεχίζεται

Δεν θα μείνω στις ζοφερές εικόνες που έρχονται από την τηλεόραση το τελευταίο διάστημα. Σχεδόν σε εκλιπαρούν να συμμετάσχεις σε αυτό το απίστευτο πάρτυ του επιθανάτιου βρόγχου, της ανθρώπινης αποκτήνωσης, της απαξίωσης των πάντων. Σου στέλνουν πρόσκληση συμμετοχής με τους πιο ευρηματικούς τρόπους, δελεαστικά, επίμονα, σαγηνευτικά, επιτακτικά, σε καθημερινή βάση, λες και η ζωή τους εξαρτάται από αυτό. 

Μέχρι να σε πείσουν να συναινέσεις. Πρέπει να το κάνεις. Και δεν χρειάζεται να αντιδράσεις, όχι. Απλά να ανεχτείς, αυτό χρειάζεται. Να ανακατευτείς με το κακό, λίγο, σε μικρές δόσεις, μέχρι να το συνηθίσεις. Μέχρι να εθιστείς. Και τέλος, όταν δεν θα μπορείς να κάνεις χωρίς αυτό, να γίνεις, με τη δική σου σιωπή, με τη δική σου συγκατάβαση, μέρος του. Δεν θα έχεις φωνή, δεν θα έχεις παρουσία, δεν θα υπάρχεις πουθενά, γιατί χωρίς να το καταλάβεις, με αυτές τις αθώες προσκλήσεις που έχεις αποδεχτεί όλον αυτό τον καιρό, ήδη σε έχει νικήσει.

Δεν μένω λοιπόν στις εικόνες του κόσμου. Γιατί όταν συναινείς στο κακό, στο τέλος σε καταπίνει.

------

Φωτογραφίες από τα φρεσκογεννημένα κουταβάκια μας. Φωνούλες ζωής. Εικόνες αθωότητας, ομορφιάς και ελπίδας. Σε αυτά γαντζώνομαι. Αυτά επιλέγω. Και αφήνω το κακό έξω από την πόρτα του σπιτιού μου.

Με αγάπη,

Ε. 💗

Κολάζ

πάνω σε εξώφυλλο από τετραδιάκι σπιράλ. Πολλοί το λένε και εικαστική ψυχοθεραπεία. Γιατί όχι. Λίγα λεπτά της ώρας πάνω σε κάτι δημιουργικό μπορούν να αποσυμφορήσουν εύκολα ψυχοφθόρες στιγμές στρες, θανατηφόρας βαρεμάρας ή υπερφορτισμένου νου. 

Οι εικόνες - αποκόμματα είναι από διαφημιστικό φυλλάδιο πολυκαταστήματος.

Ο Αλχημιστής

 αφημένος στο πίσω τζάμι ενός αυτοκινήτου.

Ηλιοβασίλεμα

Οι άνθρωποι είναι εξίσου όμορφοι με τα ηλιοβασιλέματα αν τους αφήσεις να είναι. Όταν κοιτάξω ένα ηλιοβασίλεμα, δεν βρίσκω τον εαυτό μου να λέει, μαλακώστε λίγο το πορτοκαλί στη δεξιά γωνία. Δεν προσπαθώ να ελέγξω ένα ηλιοβασίλεμα. Παρακολουθώ με δέος πώς εκτυλίσσεται. 

~ Carl R. Rogers

Ζήσαμε το δίχως άλλο ένα απόκοσμα σκοτεινό καλοκαίρι φέτος κι εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν έχουμε συνηθίσει σε σκοτεινά καλοκαίρια. Σε αυτήν την άκρη του κόσμου ακόμα και οι χειμώνες μας είναι λουσμένοι στο φως.

******

---- Μια αλλαγή στο template για φθινοπωρινό φρεσκάρισμα. Σκέφτομαι λίγο πιο πολλές φωτογραφίες, λίγο λιγότερες αναλύσεις, ίσως και μια ανανέωση στη θεματολογία; Δεν ξέρω καν αν θα τα τηρήσω όλα αυτά, κάποια ή και τίποτα. Σκόρπιες σκέψεις που περιμένουν να οργανωθούν, να οδηγήσουν κάπου. Δεν βιάζομαι, αφουγκράζομαι. Για την ώρα ξεσκαρτίζω πράγματα, αποχαιρετώ βαρύδια, αντιλήψεις που δεν με εξυπηρετούν πια. Τις αφήνω να πέσουν χάμω όπως τα φύλλα που αποδεσμεύονται αθόρυβα από τα φυλλοβόλα δέντρα και πάνω στην νωπή γη με το που φανεί το φθινόπωρο. Αγαπημένη εποχή το φθινόπωρο, τόσο.. εγώ. Ένα κλείσιμο των παραθύρων, μια εσωτερική μεταμόρφωση, ένα μυστικό ψιθύρισμα, μία στροφή στο κέντρο. Εκεί, δηλαδή, που συντελούνται τα θαύματα. 

Καλώς σας ξαναβρήκα, λοιπόν.

Καλό φθινόπωρο σε όλους,

Με αγάπη,

Ε. 💗

Παραδώσου στον Θεό

Είχα πολύ καιρό να καθίσω να ασχοληθώ με αντιγραφή εδαφίων από την Αγία Γραφή. Ο λόγος ήταν πως δοκίμασα το ετήσιο ορθόδοξο ημερολόγιο μελέτης από την αρχή της χρονιάς, αυτό με τα  συγκεκριμένα εδάφια ανά ημέρα που βρίσκει κανείς στα ημερολογιάκια κύβους και, πρέπει να πω, δεν μου άρεσε καθόλου. Πρώτον, επειδή ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με την Καινή Διαθήκη, ελάχιστα με την Παλαιά, κάτι που με ξένισε αρκετά και, δεύτερον, τα επιλεγμένα αποσπάσματα είναι περιστασιακά, δεν ομαδοποιεί τα εδάφια σε θεματικές που να αφορούν σε συγκεκριμένα πεδία της ζωής και της πίστης κάθε φορά, κάτι που, για μένα, είναι ζητούμενο.

Αυτή η διαφοροποίηση ήταν που με έκανε να στραφώ προς τα αγγλόγλωσσα πλάνα, εστιάζουν σε μια συγκεκριμένη θεματική ενότητα τη φορά και αυτό εμπνέει, σου δίνει ελευθερία, σε ενθουσιάζει και σε σπρώχνει να ψάξεις κι άλλο, να εμβαθύνεις από μόνη σου, να εντρυφήσεις, να ασχοληθείς με την Αγία Γραφή, ως προς το κείμενο αυτό καθαυτό, αλλά και σε σχέση με την πίστη, σε σχέση με τους ανθρώπους γύρω μας και, φυσικά, σε σχέση με τον εαυτό μας. Για μένα, είναι σα να επιστρέφω ξανά σε γνώριμο έδαφος, αφού μοιάζει κάπως σαν εργασία πανεπιστημίου σε συμπυκνωμένη μορφή, ένα θέμα τη φορά, όπως αυτές που εκπονούσαμε στα όμορφα φοιτητικά μας χρόνια και που, δυστυχώς, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και δεν ξαναγυρίζουν πίσω.

Είμαι άνθρωπος της οργάνωσης, χρειάζομαι έναν σχεδιασμό για να κάνω το οτιδήποτε, είναι η προσωπικότητά μου τέτοια. Αυτό το αυθαίρετο εδώ κι εκεί της ορθόδοξης ελληνικής μεθόδου, δεν μου ταιριάζει, δεν με εμπνέει να πάω παρακάτω, δεν με ενθουσιάζει, δεν ταιριάζει με τον χαρακτήρα μου. Αυτά θα πω και θα μείνω μέχρι εκεί.

Ο μήνας Ιούνιος σε αυτό το πλάνο αντιγραφής της Αγίας Γραφής είναι ο μήνας να ασχοληθούμε με το κατά πόσο μπορούμε να παραδοθούμε στον Θεό. Προσωπικά, θα έλεγα ότι αυτό, αν το πετύχει κανείς, είναι δείγμα υπέρτατης ταπείνωσης, αφού βάζουμε στην άκρη τους εγωισμούς και τις ανασφάλειες που μπορεί να έχουμε, τα σχέδια που σκεφτόμαστε να κάνουμε, τις γνώμες και τις επιλογές μας και όλα αυτά μαζί, τα καταθέτουμε στα πόδια του Χριστού, αφήνοντας Εκείνον να κάνει τις επιλογές για εμάς. Γιατί να το κάνουμε αυτό; Γιατί ως χριστιανοί, ξέρουμε ότι Εκείνος ξέρει καλύτερα. Γιατί μας ξέρει από την κοιλιά της μητέρας μας, γιατί έχει μετρημένες τις τρίχες της κεφαλής μας και γνωρίζει την καρδιά μας καλύτερα και από εμάς τους ίδιους. Ξέρει τις βαθύτερες σκέψεις μας, ξέρει το παρόν και το μέλλον μας και τι είναι καλύτερο για τη ζωή μας, αφού το μόνο που επιθυμεί από εμάς είναι να είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι. 

Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής στα αγγλικά έχει τίτλο Surrender to God (παραδώσου στον Θεό) και το βρήκα στο instagram στον λογαριασμό @jesusjournaljunkies 

https://www.instagram.com/jesusjournaljunkies/

Καλό τριήμερο σε όλους, καλή Πεντηκοστή και καλή μας μελέτη!

Με αγάπη,

Ε. 💗