14.2.19

Η σύγκρουση


Το 2017 ολοκλήρωσα το πρώτο πέρασμά μου στην Αγία Γραφή. Μου πήρε έναν χρόνο. Τι μου άφησε; Μια αίσθηση του τι περίπου συμβαίνει μέσα στις σελίδες του. Πρωταγωνιστές, γεγονότα, ίσως και κάποιες διδαχές, αδιάφορες και αναχρονιστικές για μένα. Ζούσα στο σήμερα και τίποτα από όσα είχα διαβάσει δεν συμφωνούσε με την κοσμοθεωρία μου.

Όμως η αίσθηση ότι ο χρόνος που είχα αφιερώσει δεν είχε πιάσει τόπο ήταν αλλόκοτα αντίθετη. Κάτι έλειπε. Κάτι σημαντικό που είχα παραλείψει ή που δεν είχα καταλάβει. Αυτή ήταν λοιπόν η περίφημη Αγία Γραφή; Ένα κείμενο με παραμύθια; Και η ιερότητα; η διδαχή; η γνώση που μου υπόσχεται ο Θεός; Εγώ γιατί δεν τα είχα αποκομίσει όλα αυτά; Γιατί, ενώ ήθελα να το κλείσω και να μην το ξαναπιάσω στα χέρια μου, δεν με άφηνε να το αφήσω στην ησυχία του;  

Η αλήθεια που μαθαίνεται εμπειρικά στην πορεία είναι ότι τότε που πρωτοήρθα σε επαφή με το ιερό κείμενο δεν ήμουν έτοιμη. Ο δρόμος του Θεού είναι δρόμος υπομονής και ωρίμανσης και σε περνά από πολλά στάδια μέχρι να αρχίσεις έστω να υποψιάζεσαι το τι πραγματικά συμβαίνει με αυτό το βιβλίο και αυτού που πρεσβεύει, που ωστόσο έχει επηρεάσει και συνεχίζει να επηρεάζει την ανθρωπότητα μέχρι σήμερα, και δεν έχει ξεχαστεί ούτε αφανιστεί, παρόλο που ο πόλεμος που της έχει γίνει πανταχόθεν είναι αιώνιος, αμείλικτος και σθεναρός σε όλα τα επίπεδα που μπορείς να φανταστείς. 

Και προς τι τόσος πόλεμος για ένα βιβλίο αδιάφορο, όπως λένε, γραφικό όπως πιστεύουν, αναληθές, αναχρονιστικό, άσχετο με την πραγματικότητα, όπως η ίδια διαπίστωσα και στην πράξη, που δεν σου τραβά καν την προσοχή; Γιατί λοιπόν τόσος ντόρος για ένα ανούσιο κατά τα άλλα βιβλίο;

Και με αυτό το ερώτημα έγινε η δική μου αρχή στην πορεία μου προς το Θεό. Γιατί κανένας δεν πολεμά κάτι που δεν έχει την σημασία του, καλή ή κακή. Για να πολεμάς κάτι επί αιώνες, αυτό κάτι πρέπει να σημαίνει, κανείς δεν κάθεται να ασχοληθεί με ψευδά και ανούσια πράγματα. Και αυτό το κάτι είχα σκοπό να το ανακαλύψω. Γι' αυτό και ξεκίνησα πάλι από την αρχή, αργά, τόσο αργά σαν σαλιγκάρι, να μπορώ να διακρίνω ανάμεσα στις σελίδες, πίσω από τις λέξεις, να ψάχνω, να αναζητώ και να ανακαλύπτω.

Στην περίπτωσή μου, ο πόλεμος που ανέφερα στην αρχή βιωνόταν σε προσωπικό επίπεδο. Κάθε τι που ξεκινούσα να διαβάζω το αμφισβητούσα. Υπήρχε μεγάλη άρνηση και αντίσταση σε αυτά που έβλεπα να συμβαίνουν στο κείμενο. 'Καλά, σιγά μην έγινε αυτό', ή 'μην είπε το άλλο'. Αμφισβητούσα τα πάντα και ο μόνος λόγος που συνέχιζα ήταν να φτάσω στο τέλος για να ξέρω ότι δεν μου το είπε κάποιος άλλος και απλά μου μεταφέρθηκε, αλλά να πω ότι πράγματι το διάβασα και πράγματι δεν είχε τίποτα να μου πει, επειδή το είδα από μόνη μου γιατί το διάβασα μόνη μου.

Γενικά, η πρώτη εντύπωση όταν ξεκινά να το διαβάσει κανείς είναι ότι επαναστατείς πάνω σε αυτά που διαβάζεις. Το κυριότερο που αμφισβητείς είναι η προέλευση αυτών που διαβάζεις. Ότι είναι καθοδηγούμενα, ότι άνθρωπος τα έχει γράψει και όχι ο Θεός. Όμως, πώς γίνεται και πράγματα που γράφτηκαν πέντε αιώνες π.χ. πριν έρχονται να επαληθευτούν πέντε αιώνες μετά σε άλλη χώρα, σε άλλες θρησκείες, σε άλλες συνθήκες; Πώς γίνεται να επαληθεύονται πράγματα σχεδόν κατά γράμμα στο πρόσωπο του Χριστού; Σε όλα αυτά που θα ακολουθούσαν; Στην πορεία του κόσμου και του ανθρώπου; Ποιος θα μπορούσε να γράψει τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης, όταν οι ίδιοι οι συγγραφείς μόνοι τους παραδέχονται ότι πρόδωσαν τον διδάσκαλό τους; ότι σκότωσαν; ότι τον αρνήθηκαν για τριάντα αργύρια; ότι δείλιασαν μπροστά στην αλήθεια Του; Και ότι το καταγράφουν γιατί απλά είναι αλήθεια και γιατί η αλήθεια αυτή είναι η μόνη αλήθεια και ως τέτοια πρέπει να διαδοθεί στα πέρατα του κόσμου; Κι ας κοστίζει αυτό να βασανιστούν; να μαρτυρήσουν; να απαξιωθούν; να δώσουν τη ζωή τους; Ποιος δίνει σήμερα τη ζωή του, ποιος θυσιάζεται για μια αλήθεια και μάλιστα αφηρημένη; μια αλήθεια που δεν ανήκει στον κόσμο αυτό αλλά σε έναν άλλον που δεν έχει δει ποτέ του; Γιατί αυτό ακριβώς έκαναν τότε.

Όσο περισσότερο διαβάζεις, μάλλον όσα περισσότερα ρωτάς και αναρωτιέσαι για πράγματα σύγκρουσης και σύγκρισης με τον εαυτό σου, τον κόσμο σου, τη σχέση με τους ανθρώπους, με τον Θεό και το μέλλον γενικότερα που σε περιμένει, τόσο μπαίνεις στην όλη φιλοσοφία του χριστιανισμού, μια φιλοσοφία σύγκρουσης με την απατηλή πεπατημένη στην οποία πορεύεσαι ως τώρα και διδαχής και καθοδήγησης στην οδό της αλήθειας και του Θεού. Ή της αλήθειας του Θεού, συνώνυμα είναι.

Ο λόγος είναι γιατί η Αγία Γραφή δεν μιλάει για συμβατικά πράγματα. Η επανάσταση δεν είναι σε σένα και στα πιστεύω σου, που έχουν παγιωθεί και ξέρεις ποιος είσαι. Αντίθετα, η επανάσταση έρχεται από το κείμενο. Η επανάσταση δεν είσαι εσύ, αλλά ο Λόγος του Θεού, όσο κι αν πιστεύεις το αντίθετο. Σου λέει: Αυτά που γνώριζες ως τα τώρα, ξέχασέ τα. Διαγραφή. Delete. Και ξεκίνα από την αρχή.

Μα, γίνονται αυτά; Ποιος κολυμπάει αντίθετα στο ρεύμα και συγκρούεται με τις πεποιθήσεις του κόσμου; Ποιος λέει όχι στο χρήμα, στην εξουσία, στην εξουσία των παθών, τις ηδονές, την καλοπέραση, το γόητρο, την υπεροχή, στο τι θα πει ο κόσμος;

Κι όμως, υπάρχει κάποιος που το λέει, κι όχι μόνο το λέει αλλά το έχει ζήσει ως το ζωντανό παράδειγμα που σε καλεί να ακολουθήσεις και να μάθεις από αυτό: ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, ο ενανθρωπήσας. ο Λόγος. Ο Θεός και δημιουργός σου.

Η πρώτη λοιπόν σύγκρουση που έρχεται είναι ότι η Αγία Γραφή, ο Λόγος δηλαδή του Θεού, ανατρέπει τις ως τώρα πεποιθήσεις μας. Ξέρουμε ότι αυτό που προσπαθούμε οι περισσότεροι είναι να καταξιωθούμε στην κοινωνία, να αναδειχθούμε, να γίνουμε κάποιοι, ο καθένας στον τομέα του, επιτυχημένοι στη δουλειά μας, στο όνομα που παλεύουμε να χτίσουμε, στη δόξα, στο χρήμα. Το να αποκτήσουμε χρήματα ειδικά, είναι μάλιστα το νούμερο ένα στις επιδιώξεις του ανθρώπου. Όσο περισσότερα χρήματα έχουμε τόσο πιο ευτυχισμένοι είμαστε. Γιατί όμως τότε, η πιο εύρωστη μερίδα της υψηλής κοινωνίας και του status quo, συνηθίζει να καταφεύγει στα ναρκωτικά; στον αλκοολισμό; στην κατάθλιψη; στην αυτοκτονία; Γιατί τελικά οι επιτυχημένοι δεν είναι και τόσο ευτυχισμένοι; Όχι όλοι βέβαια, αλλά κατά μέσον όρο; Τι συμβαίνει με την ανθρωπότητα και δεν ευτυχεί; Και πώς ευτυχεί όταν ευτυχεί ο φτωχός με τα λίγα; Τι είναι αυτό που τους λείπει; Πώς το ερμηνεύει κανείς αυτό; Μήπως έχει άλλο σύστημα αξιολόγησης ο ένας από την πεπατημένη του άλλου; Μήπως αυτός ο άλλος έχει βρει έναν διαφορετικό δρόμο από αυτόν της κοινωνίας; του υλικού κόσμου; της κοσμικής ζωής; της εξουσίας; της ηδονής; του χρήματος και της δόξας; Πώς το έχει καταφέρει; Με ποια κοσμοθεωρία; Πώς το έχει κάνει να δουλέψει;

Αν το μελετήσει κανείς μέσα του, αν ψαχτεί που λένε, ο σύγχρονος άνθρωπος διαπιστώνει ότι όλα αυτά τα πιστεύω τελικά οδηγούνται στο ότι δεν προέρχονται πραγματικά από μέσα του αλλά απ' έξω, σε αντίθεση με το παράδειγμα του φτωχού π.χ. που ωστόσο ζει ευτυχισμένα. Δεν γεννιόμαστε με την πεποίθηση ότι πρέπει να είμαι επιτυχημένος ή σπουδαίος ή πλούσιος, κανένα μωρό δεν έρχεται στον κόσμο με την πεποίθηση ότι είναι πλούσιο π.χ. Αυτά έρχονται στην πορεία. Και φτάνουμε σήμερα να πιστεύουμε εκ πεποιθήσεως ότι αυτοί είμαστε και αυτό δεν αλλάζει.

Η Αγία Γραφή λέει όμως το εξής; Όλα αυτά που πίστευες ως τα τώρα, εγώ σου λέω να τα ξεχάσεις. Σου φέρνω ένα νέο σύστημα αξιών, που ωστόσο είναι το παλαιότερο όλων. Βασικά, είναι το σύστημα που εγώ, ο Θεός, έχω δημιουργήσει από το μηδέν για σένα, τον άνθρωπο, το δημιούργημά μου. Η Αγία Γραφή, που είναι η ενσάρκωση του Θεού μέσα από το ιερό κείμενο, είναι αυτό που έχουμε διαγράψει και που στη θέση του το αντικαταστήσαμε με κάποιο αντίγραφο που προέρχεται από έξω, όχι από μέσα μας. Ζούμε δηλαδή με ένα σύστημα αξιών επίκτητο, το οποίο έχει αλλοιωθεί από τον κόσμο, και έχει επιβληθεί σε εμάς, σαν σε πλύση εγκεφάλου, όταν το πρωτότυπο βρίσκεται αλλού, που υπάρχει ήδη μέσα μας, απλά είναι καταπλακωμένο από την κοσμικότητα και τις αρχές της.

Μέσα από την Αγία Γραφή λοιπόν έρχεται η πρώτη σύγκρουση, η οποία ούτε ανώδυνη είναι ούτε ανούσια. Δεν είναι λίγο να ανατρέπεται η πάγια αξιοκρατία σου επειδή όλα ως τώρα είναι λάθος! Γιατί; Γιατί είχες ακολουθήσει τον δρόμο του ανθρώπου. Γιατί; Γιατί άλλαξε πορεία από την πρώτη επανάσταση του Κάιν, ο οποίος αρνήθηκε τον Θεό και προτίμησε τον κόσμο.

Βλέπουμε λοιπόν ότι αυτό που ως τώρα θεωρούσαμε ως έναν δρόμο, τώρα προκύπτουν δύο: ο δρόμος του κόσμου και ο δρόμος του Θεού. Ο δεύτερος δρόμος, αυτός του Θεού, έρχεται να ανατρέψει, αντικαθιστώντας τον παγιωμένο πρώτο δρόμο της ανθρωπότητας, ο οποίος ήταν μια αποτυχημένη μίμηση του δρόμου του Θεού, για τον οποίο δεν ήσουν προορισμένος να περπατήσεις αυθής εξαρχής. Ο δρόμος που σου ανήκει είναι ο δρόμος του Θεού. Αυτός σε οδηγεί στον αυθεντικό προορισμό, αυτός σου αποσαφηνίζει τον λόγο που υπάρχεις, γι' αυτόν ήσουν φτιαγμένος από την πρώτη στιγμή.

Έρχονται πολύ εύκολα τα κύματα της άρνησης, της αμφισβήτησης, ενίοτε και της κοροϊδίας, ιδίως από ανθρώπους που δεν έχουν διαβάσει καν την Αγία Γραφή και επηρεάζουν τις μάζες. Η επιστήμη μου με έχει διδάξει πολλές φορές ότι πρώτα πρέπει να ψάχνεις ο ίδιος να φτάσεις στην απάντηση πριν βρεις εύκολες απαντήσεις από αλλού. Το να θεωρείς κάτι ως δεδομένο απλά επειδή κάποιος σου το είπε είναι επικίνδυνο έως καταστροφικό και βλάπτει την ελεύθερη βούληση. Οι μάζες δέχονται πολύ εύκολα αυτά τα κύματα και συνήθως είναι τα πρώτα θύματα που υφίστανται τις συνέπειες. Χρειάζεται εγρήγορση και προσωπική βούληση για να μπορεί κανείς να διακρίνει το αληθινό από το ψεύτικο.  

Δεν είναι εύκολο να πετάξεις όλη την κοσμοθεωρία σου στα σκουπίδια και να ξεκινήσεις και πάλι από την αρχή. Αυτό όμως μας ζητάει ο Χριστός, Γίνε ένας καινούργιος άνθρωπος, ξαναγεννήσου από την αρχή, αναστήσου από τον θάνατο της φθοράς και της αμαρτίας, όπως έκανα εγώ, γίνε το παράδειγμά μου και ακολούθησέ με ανακαλύπτοντας μόνος σου την ομορφιά και την αλήθεια της ζωής και του ποιος είσαι πραγματικά, και απορρίπτοντας ταυτόχρονα οτιδήποτε είναι ψεύτικο και αναληθές. Η Αγία Γραφή σε βοηθά πώς μπορείς να διακρίνεις τη διαφορά και να πράξεις ανάλογα.

Ζόρικα πράγματα αυτά. Ίσως γι' αυτό και υπάρχει τόση άρνηση απέναντι στον χριστιανισμό και την ορθοδοξία, είναι η σύγκρουση του επίγειου με το ουράνιο, του φθαρτού με το άφθαρτο, του τώρα με το πάντα. Είναι οι δύο θεωρίες που η μία καλείται να ανατρέψει την άλλη. Στην ουσία, είναι πόλεμος. Ένας πόλεμος ανάμεσα στο καλό και το κακό. Η Αγία Γραφή μας θέτει στη μέση και μας καλεί να διαλέξουμε. Και αυτό που θα διαλέξουμε να το κάνουμε τρόπο ζωής. Ο Θεός δεν είναι δυνάστης. Δεν θα ήταν αν δεν μας είχε δώσει επιλογές, όμως μας δίνει την επιλογή, γιατί αυτό στην ουσία, σημαίνει ελευθερία. Ο κόσμος επιβάλει. Ο Θεός προσκαλεί. Υπάρχει διαφορά και, παρόλο που υπάρχει πυκνή ομίχλη γύρω από το θέμα, πρέπει να μπορούμε να ξεχωρίζουμε πότε κάτι μας έχει επιβληθεί και πότε όχι. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μορφή ελευθερίας από τη δυνατότητα επιλογής, όχι μόνο σαν πράξη αλλά και σαν γνώση. Ξέρω τι θέλω να κάνω και γι' αυτό το κάνω, όχι γιατί κάποιος άλλος έχει παραποιήσει τα δεδομένα για να με πείσει. Αυτό δεν είναι ελευθερία.

Όταν έχουμε γεννηθεί μέσα σε ένα σύστημα που αν το καλοσκεφτείς, σου έχει επιβληθεί με το έτσι θέλω και όχι επειδή εσύ το επέλεξες, και άρα δεν μιλάμε για ελευθερία βούλησης αλλά για ένα τυραννικό καθεστώς που σε εξουσιάζει, είναι συνταρακτικό να έρχεται μια διαφορετική άποψη που πηγάζει από μια άλλου τύπου κοσμοθεωρία, που δεν σε καταδυναστεύει αλλά μέσα από την αγάπη του δημιουργού της και λόγω της αγάπης του για σένα, σε καλεί να διαλέξεις από μόνος σου τι θα πετάξεις και τι θα κρατήσεις. Και αυτός ο διαχωρισμός μπορεί να είναι επώδυνος στην αρχή, να σε κάνει να αντιδράς, να κλωτσάς, να θες να εγκαταλείψεις, αλλά στο τέλος της ημέρας να διαπιστώνεις ότι παρόλα τα λάθη, τις αστοχίες, τις αδυναμίες σου, αξίζει την κάθε δοκιμασία και προσπάθεια στον αγώνα σου, στον καλό αγώνα, όπως λένε και οι άγιοί μας, να σηκώνεσαι και πάλι όρθιος και να συνεχίζεις με πίστη και λίγη περισσότερη σοφία κάθε φορά, αφού, αντί για τα σκουπίδια που μάζευες ως τώρα, πλέον συλλέγεις θησαυρούς.

Με αγάπη,

Εύα 💗

1.2.19

Κρυμμένος θησαυρός

Είναι πάντως άξιο θαυμασμού το πόσο στοχευμένα δρα μερικές φορές ο εχθρός. Παίρνεις, ας πούμε, άδεια από την εργασία σου γιατί η πίεση έχει χτυπήσει καμπανάκι εδώ και μέρες, μένεις στο σπίτι για να ηρεμήσεις και το μόνο που συμβαίνει από την ώρα που ξυπνάς, είναι να εμφανίζονται αφορμές για εκνευρισμό και ένταση. Ένα τηλεφώνημα, υποχρεώσεις που προέκυψαν απλά την συγκεκριμένη μέρα που υποτίθεται ότι δεν θα έκανες τίποτα, ηχορύπανση που προέκυψε από το πουθενά, κάτι που έκανε ο μικρός και το είδες τώρα κ.ο.κ.
Είναι οι στιγμές που κάθεσαι και σκέφτεσαι: Ωραία, δέχομαι επίθεση. Τι κάνω τώρα; Παίζω το παιχνίδι του αντιπάλου; Γίνομαι υποχείριό του και χάνω άλλη μια μάχη ή στρέφομαι στον Πατέρα για γαλήνη και καθοδήγηση;
Σε αυτό το σημείο είναι που πάσχω. Επηρεάζομαι από τα πάντα και μπορεί, ακόμα και μία απλή κουβέντα που θα ειπωθεί πάνω στην ένταση και θα ξεχαστεί το επόμενο δευτερόλεπτο, εμένα να μου χαλάσει τη μέρα. Και επειδή, χάρη στον χρόνο μου που έχω αρχίσει να αφιερώνω συστηματικά στη μελέτη του Λόγου του Θεού - μια μεγάλη απόφαση που πήρα για το 2016 και που ήδη έχει ξεκινήσει να μου αλλάζει τη ζωή - μπορώ να έχω τη συναίσθηση της αδυναμίας μου και να επιλέξω να στραφώ προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Αυτή η στροφή είναι άκρως βασανιστική. Είναι η αποποίηση του παλιού εαυτού, η εγκατάλειψη συνηθειών και συμπεριφορών μιας ζωής. Όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν μέσα σε μια νύχτα. Αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που πιστεύει ότι το να είσαι χριστιανός τη σήμερον ημέραν είναι εύκολη υπόθεση, νομίζω ότι πλανάται πλάνην οικτράν. Δεν είναι εύκολη υπόθεση, κάθε άλλο παρά. Όμως, η απόφαση έχει παρθεί, η προσπάθεια έχει ξεκινήσει και θα συνεχιστεί για όσο χρειαστεί.
Υποπτεύομαι ότι πρόκειται για έναν αγώνα ζωής, μάλλον για μια μάχη κατά του φθαρτού μας εαυτού, του βουτηγμένου στις ατέλειες, τις αδυναμίες και τα πάθη. Τέλειοι δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ, λάθη θα γίνονται, όμως, πιστεύω πως οτιδήποτε μπορεί να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους από εκείνον που ήμασταν την προηγούμενη ημέρα, αξίζει την κάθε μας προσπάθεια.

"Η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με θησαυρό κρυμμένο στο χωράφι, που τον βρήκε ένας άνθρωπος και τον έκρυψε, κι όλος χαρά πάει και πουλάει όλα όσα έχει κι αγοράζει εκείνο το χωράφι."

(Ματθ. 13:44)


31.1.19

Πλάνο Αντιγραφής Αγίας Γραφής Φεβρουαρίου

Το εφάρμοσα δοκιμαστικά τον Ιανουάριο, μου άρεσε πάρα πολύ και ως διαδικασία και ως ουσία και είπα να το συνεχίσω και για το μήνα Φεβρουάριο.

Στο διαδίκτυο υπάρχουν πολλά θεματικά πλάνα αντιγραφής Αγίας Γραφής (αναζήτηση: scripture writing plans) με ποικίλους τίτλους που μπορεί να επιλέξει κανείς.

Έκανα, λοιπόν, την σχετική αναζήτηση στο διαδίκτυο και κατέληξα  σε ένα θέμα με τίτλο:

"Υγεία & Θεραπεία/Αποθεραπεία/Επούλωση/Ανάρρωση" 
(Health & Healing)

Το δεύτερο σκέλος (healing) το άφησα εντελώς ελεύθερο προς ερμηνεία για να μπορεί να είναι εφαρμόσιμο στον καθένα που θέλει να το ακολουθήσει, μέσα από τη δική του προσωπική χροιά που ίσως τον απασχολεί ή τον προβληματίζει.

Είναι αρκετοί οι λόγοι που ξεκίνησα να το κάνω. Ξέρω ότι σε καθημερινή βάση έχω προγραμματισμένα λίγα λεπτά της μέρας που θέλω να αφιερωθώ μόνη μου με το θέμα του μήνα. Αυτό με βάζει σε κατάσταση εγρήγορσης, αδημονώ να δω το επόμενο εδάφιο, να δω πώς θα το προσεγγίσει, πώς θα φωτιστεί. Η γραπτή διαδικασία πάλι, έχει ιδιαίτερη αξία και βαρύτητα για μένα. Όταν κάθομαι να το γράψω, το χέρι ακολουθεί το μυαλό, άρα το χέρι βοηθά το μυαλό να επιβραδύνει και να μπορεί έτσι να δει πιο προσεχτικά τις αποχρώσεις, τα νοήματα ανάμεσα στις λέξεις, την ουσία. Είναι σαν τον οδηγό με τον συνοδηγό, άλλη σημασία δίνει ο οδηγός στο δρόμο και άλλη ο συνοδηγός στη θέα γύρω του.

Δεν είναι επίσης μόνο η πληροφόρηση αυτή καθαυτή, μπορεί να λέει το ίδιο πράγμα σε διαφορετικά σημεία της Αγίας Γραφής, και παρόλα αυτά, ποτέ να μην είναι ακριβώς τα ίδια. Αυτό το βλέπουμε πολύ καθαρά να συμβαίνει και με τα τέσσερα Ευαγγέλια: ίδιος πρωταγωνιστής, ίδια ιστορία, εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις. Αυτό σου ξεκλειδώνει το πολυδιάστατο του θέματος και σε βοηθά να εμβαθύνεις στην ουσία των πραγμάτων και να μη μένεις στην επιφανειακή ιστορία που διάβασες κάποτε στο δημοτικό και έμεινε ως παραμυθάκι που ειπώθηκε και ξεχάστηκε. Για όλα υπάρχει λόγος που γράφεται το καθετί μέσα στην Αγία Γραφή και είναι ένα ταξίδι και μια πρόσκληση από πλευράς μας να το ανακαλύψουμε και να βρούμε τους θησαυρούς που κρύβει και τα οφέλη που έχουμε να κερδίσουμε. Η Αγία Γραφή είναι ένα Βιβλίο (μια συλλογή βιβλίων ακριβέστερα) που για μένα είναι ανεξάντλητο από κάθε άποψη, είναι ένας κόσμος ολόκληρος. Κάθε φορά που διαβάζεις κάτι, κάτι καινούργιο ξεκλειδώνεται, κάποιο κάτοπτρο πέφτει για να φανεί η αληθινή εικόνα, ένα ακόμα μικροσκοπικό κομματάκι της που σου μιλάει κατευθείαν στην ψυχή κοιτάζοντάς σε κατάματα, και αυτό με καθηλώνει κάθε φορά.

Κάπως έτσι λειτουργούν στην προκειμένη και τα θεματικά πλάνα, δίνουν τη δυνατότητα σε προκαθορισμένο χρόνο να προσεγγίσεις το εκάστοτε θέμα από διαφορετικές οπτικές γωνίες συνοπτικά, ανοίγοντάς σου το δρόμο για παραπάνω μελέτη, κι αυτό για μένα από μόνο του έχει τη σημασία του για τη χριστιανική μου πορεία και ωρίμανση.

Το πλάνο του Φεβρουαρίου μπορείτε να το βρείτε στο site Sweet Blessings εδώ. Αναρτώ και τη σχετική φωτογραφία του πλάνου για ευκολότερη πρόσβαση.

Με αγάπη,

Εύα 💗

15.1.19

Μελέτη Αγίας Γραφής

Πρωινό Σαββάτου κι εγώ πίνω τον καφέ μου παρέα με τον Λόγο του Θεού. Ο Λόγος του Θεού με ηρεμεί, μου δίνει κατεύθυνση και αισθάνομαι τη μέρα μου να ξεκινά με τον καλύτερο τρόπο. Η Βίβλος, η Αγία Γραφή για μένα είναι ένα εγχειρίδιο ζωής, ένας χάρτης. Είναι το δώρο του Θεού στην ανθρωπότητα, σε όλους εμάς, τα παιδιά του.

7.1.19

Αγία Γραφή - γιατί και πώς πρέπει να την διαβάζουμε

Είχε ξεκινήσει να διαμορφώνεται στο μυαλό μου ένα κείμενο που ήθελα να αναρτήσω σχετικά με την Αγία Γραφή, για τους λόγους που το κάνουν τόσο σημαντικό να τη διαβάζουμε, τα οφέλη της στη ζωή μας κ.τ.λ., όταν νωρίτερα σήμερα το πρωί έπεσα πάνω στο κείμενο που ακολουθεί. Επειδή δε νομίζω ότι θα μπορούσα να το γράψω καλύτερα, το παραθέτω για όσους επιθυμούν να ασχοληθούν περισσότερο με το θέμα, το οποίο είναι τόσο τεράστιο που σίγουρα θα επανέλθω κάποια στιγμή και με δικές μου σκέψεις. Αυτό που μπορώ πάντως να πω από δική μου μαρτυρία είναι πως άπαξ και γευθείς έστω κι ένα απειροελάχιστο ψήγμα από την αλήθεια του Θεού, τίποτα δεν μένει πια το ίδιο. Κάπως σαν όλα εκείνα που σε ενδιέφεραν μέχρι τώρα, ρούχα, διασκεδάσεις, κους κους, φρου φρου κι αρώματα, να χάνουν προοδευτικά τη γοητεία τους και τη σημαντικότητά τους.
Κάπως σα να βλέπεις τον κόσμο με άλλα μάτια.

Το κείμενο το βρήκα εδώ και σας αφήνω να το απολαύσετε.


"Η Αγία Γραφή είναι κατά κάποιον τρόπο η βιογραφία του Θεού στον κόσμο αυτό. Και μάλιστα από την Αγία Γραφή η Καινή Διαθήκη είναι η βιογραφία του σαρκωθέντος Θεού σ' αυτόν τον κόσμο. Μέσα σ' αυτήν περιγράφεται πώς ο Θεός, για να δείξει τον Εαυτό Του στους ανθρώπους, έστειλε τον Θεό Λόγο, ο οποίος σαρκώθηκε και έγινε άνθρωπος, και σαν άνθρωπος είπε στους ανθρώπους όλα όσα ο Θεός έχει, όλα όσα ο Θεός επιθυμεί για τον κόσμο αυτόν και για τους ανθρώπους που ζουν σ' αυτόν. Αποκάλυψε ο Θεός Λόγος το σχέδιο του Θεού προς τον κόσμο. Ο Θεός Λόγος με τη βοήθεια του λόγου, έδειξε τον Θεό στους ανθρώπους, όσο είναι δυνατό ο ανθρώπινος λόγος να περιλάβει τον Απερίληπτο Θεό. Ό,τι είναι απαραίτητο στον κόσμο αυτό και στους ανθρώπους που ζουν σ' αυτόν, ο Κύριος το έδωσε μέσα στην Αγία Γραφή. Μέσα σ' Αυτήν έδωσε τις απαντήσεις για όλα τα ερωτήματα. Δεν υπάρχουν ερωτήματα που να βασανίζουν την ανθρώπινη ψυχή και για τα οποία να μην έχει δοθεί μέσα στην Αγία Γραφή είτε άμεση είτε έμμεση απάντηση. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να επινοήσουν περισσότερα ερωτήματα απ' όσες απαντήσεις υπάρχουν μέσα στην Αγία Γραφή. Το ότι δεν βρίσκεις στην Αγία Γραφή απάντηση σε κάποιο σου ερώτημα, σημαίνει ή ότι έθεσες ασήμαντο ερώτημα ή ότι δεν μπόρεσες να διαβάσεις την Αγία Γραφή και να πάρεις την τελική απάντηση.
Στην Αγία Γραφή ο Θεός έδειξε:
  • Τι είναι ο κόσμος, από πού προέρχεται, για ποιο λόγο υπάρχει, προς τα πού πορεύεται, πού θα καταλήξει.
  • Τι είναι ο άνθρωπος, από πού έρχεται, πού πηγαίνει, ποια είναι η ουσία του, για ποιο λόγο υπάρχει, πώς θα τελειωθεί.
  • Τι είναι τα ζώα, τι είναι τα φυτά, για ποιο λόγο υπάρχουν, τι εξυπηρετεί η ύπαρξή τους, τι προσφέρουν.
  • Τι είναι το καλό, από πού προέρχεται, πού οδηγεί, για ποιο λόγο υπάρχει, πώς αποκτάται.
  • Τι είναι το κακό, από πού προέρχεται, πώς υπάρχει, για ποιο λόγο υπάρχει, πώς θα τελειώσει.
  • Τι είναι δίκαιοι και τι αμαρτωλοί, πώς από έναν αμαρτωλό βγαίνει δίκαιος και πώς ένας επηρμένος δίκαιος μπορεί να καταντήσει αμαρτωλός. πώς ο άνθρωπος υπηρετεί τον Θεό και πώς τον διάβολο. ολόκληρος ο δρόμος από το αγαθό ως το κακό, από τον Θεό ως τον διάβολο.
  • Όλα, από την αρχή ως το τέλος, ολόκληρος ο δρόμος του ανθρώπου από την σάρκα ως το Θεό, από τη σύλληψή του μέχρι την εκ νεκρών ανάστασή του.
  • Τι είναι η ιστορία του κόσμου, η ιστορία του ουρανού και της γης, τί είναι η ιστορία της ανθρωπότητος, ποιος ο δρόμος τους, ο σκοπός και η τελείωσή τους.

Γενικά, ο Θεός στην Αγία Γραφή είπε όσα χρειάζονταν να πει στους ανθρώπους. Στην Αγία Γραφή βρίσκεται η βιογραφία του κάθε ανθρώπου, του καθενός μας ανεξαιρέτως. Σ' αυτήν ο καθένας μας μπορεί να βρει ολόκληρο τον εαυτό του να παρουσιάζεται και να περιγράφεται λεπτομερώς: όλες οι αρετές σου και τα ελαττώματα που έχεις και δεν έχεις. Θα βρεις τους δρόμους μέσω των οποίων η ψυχή σου και η ψυχή κάθε ανθρώπου, βαδίζει από την αμαρτία στην τελειότητα και ολόκληρο το δρόμο από τον άνθρωπο ως το Θεό και από τον άνθρωπο ως το διάβολο. Στην Αγία Γραφή θα βρεις τρόπους πώς ν' απελευθερωθείς από την αμαρτία, θα βρεις με μια λέξη, όλη την ιστορία της αμαρτίας και της αμαρτωλότητος, και όλη την ιστορία της αρετής και των δικαίων.
Είσαι θλιμμένος; στην Αγία Γραφή θα βρεις παρηγοριά. Είσαι λυπημένος; την χαρά. είσαι θυμώδης; την γαλήνη. είσαι εμπαθής; την σωφροσύνη. είσαι άφρων; την σοφία. είσαι κακός; την καλοσύνη. είσαι εγκληματίας; το έλεος και την δικαιοσύνη. είσαι μισάνθρωπος; την αγάπη. Σ' αυτήν θα βρεις φάρμακο για όλες σου τις ατέλειες και τα ελαττώματα, και τροφή για όλες σου τις αρετές και τις ασκήσεις. Είσαι αγαθός; Η Αγία Γραφή θα σε μάθει να γίνεις αγαθότερος και αγαθότατος. Είσαι ευαίσθητος; αυτή θα σε μάθει την αγγελική τρυφερότητα. είσαι έξυπνος; αυτή θα σε μάθει την σοφία. αγαπάς την ομορφιά και την ωραιότητα του τρόπου και του λόγου; Δεν υπάρχει ωραιότερος και συγκινητικότερος από τον λόγο που υπάρχει στο βιβλίο του Ιώβ, και του Σολομώντος, και του Δαβίδ, και του Ιωάννου του Θεολόγου, και του Αποστόλου Παύλου... Εδώ η μουσική, η αγγελική μουσική της αιώνιας αλήθειας του Θεού, ντύθηκε με ανθρώπινες λέξεις.
Όσο περισσότερο ο άνθρωπος διαβάζει και μελετά την Αγία Γραφή, τόσο περισσότερο βρίσκει αιτίες όλο και πιο πολύ να την μελετά ασταμάτητα. Αυτή είναι, κατά τους λόγους του Αγίου Χρυσοστόμου, σαν την εύοσμο ρίζα, που όσο περισσότερο τρίβεται, τόσο περισσότερο ευωδιάζει.
Όσο βασικό είναι το γιατί πρέπει να διαβάζει κανείς την Αγία Γραφή, το ίδιο επίσης βασικό είναι το πώς πρέπει να διαβάζει κανείς την Αγ. Γραφή. Οι άγιοι Πατέρες, με επικεφαλής τον Άγιο Χρυσόστομο, είναι οι καλύτεροι καθηγητές σ' αυτό. Ο Άγιος Χρυσόστομος, μπορούμε να πούμε, έγραψε το Πέμπτο Ευαγγέλιο. Οι άγιοι Πατέρες συνιστούν σοβαρή προετοιμασία για την ανάγνωση και την μελέτη της Αγίας Γραφής. Και η προετοιμασία έγκειται σε τί; Κατ' αρχήν στην προσευχή. Προσευχήσου στον Κύριο να φωτίσει τον νου σου, ώστε να κατανοήσεις τους λόγους της Αγίας Γραφής, και να χαριτώσει την καρδιά σου να αισθανθείς την αλήθεια των λόγων αυτών και την ζωή. Συνειδητοποίησε ότι αυτά είναι τα λόγια του Θεού, που Αυτός ο Ίδιος απευθύνει σε σένα. Η προσευχή, σε σχέση με τις άλλες ευαγγελικές αρετές, είναι η καταλληλότερη για να καταστήσει ικανό τον άνθρωπο να κατανοήσει την Αγία Γραφή.
Και πώς πρέπει να διαβάζεται η Αγ. Γραφή;
Με προσευχή, φόβο και σεβασμό, γιατί σε κάθε λέξη υπάρχει και από μια σταγόνα αιώνιας αλήθειας, και όλες οι λέξεις αποτελούν απέραντο ωκεανό της Αιώνιας Αλήθειας. Η Αγία Γραφή δεν είναι βιβλίο, αλλά ζωή. Γιατί οι λέξεις της «πνεύμα και ζωή εστιν» (Ιωάν. 6, 63), γι' αυτό μπορούν να γίνουν καταληπτές εάν τις κάνουμε ψυχή της ψυχής μας και ζωή της ζωής μας. Αυτό είναι βιβλίο που διαβάζεται με ζωή, με έργο. Πρώτα αξίζει να ζήσει κανείς και μετά να καταλάβει... Δούλεψε για να καταλάβεις. Αυτό είναι βασικός κανόνας της ορθοδόξου ερμηνευτικής....
Ξέρετε πότε ο άνθρωπος είναι σοφός μπροστά στα μάτια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού; Όταν ακούει τους λόγους και τους εκτελεί. Η αρχή της σοφίας είναι η υπακοή στον λόγον του Θεού (Ματθ. 7, 24). Κάθε λόγος του Σωτήρος έχει την ισχύ και την δύναμη να θεραπεύσει και τις φυσικές και τις ψυχικές ασθένειες. «Ειπέ λόγω, και ιαθήσεται ο παις μου» (Ματθ. 8, 8). Ο Σωτήρ «είπε λόγω» και θεραπεύθηκε ο δούλος του εκατοντάρχου. Όπως τότε, έτσι και τώρα, ο Κύριος αδιάκοπα επαναλαμβάνει τους λόγους Του και σε σένα και σε μένα και σ' όλους μας. Μόνο πρέπει να σταθούμε, να εμβαθύνουμε σ' αυτούς και να τους δεχθούμε με την πίστη του εκατοντάρχου. Και το θαύμα θα γίνει και σε μας. Και θα θεραπευθεί η ψυχή μας όπως ακριβώς θεραπεύθηκε ο δούλος του εκατοντάρ­χου. Γιατί στο Ευαγγέλιο είναι γραμμένο και το ακόλουθο: «προσήνεγκαν αυτώ δαιμονιζομένους πολλούς και εξέβαλε τα πνεύματα λόγω, και πάντας τους κα­κώς έχοντας εθεράπευσεν» (Ματθ. 8, 16). Αυτό κάνει και σήμερα, γιατί ο Κύριος «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο Αυτός, και εις τους αιώνας» (Εβρ. 13, 8).
Στην μέλλουσα Κρίση θα κριθούν εκείνοι που δεν υπάκουσαν στο λόγο του Θεού και θα είναι ανεκτότερη η γη των Σοδόμων και της Γομόρρας απ' ό,τι η ημέρα της κρίσεως γι' αυτούς (Ματθ. 10, 14-15). Πρόσεξε! Στην τελική κρίση θα σου ζητηθεί λόγος, για το τί έκανες με τους λόγους του Θεού, για το αν τους υπάκουσες και υιοθέτησες, αν χαιρόσουν ή ντρεπόσουν γι' αυτούς. Αν ντρεπόσουν γι' αυτούς, και ο Θεός θα ντραπεί για σένα «όταν έλθη εν τη δόξη του Πατρός Αυτού μετά των αγγέλων των αγίων» (Μάρκ. 8, 38). Λίγες είναι οι λέξεις των ανθρώπων που δεν είναι έρημες και κενές, γι' αυτό και είναι λίγες εκείνες για τις οποίες δεν θα κριθούμε (Ματθ. 12, 36). Για ν' αποφύγει αυτό ο άνθρωπος πρέπει να μελετήσει και να μάθει τα λόγια του Θεού από την Αγία Γραφή, να τα οικειοποιηθεί. Γιατί γι' αυτόν το λόγο ο Θεός τα ανακοίνωσε στους ανθρώπους, για να τα κάνουν κτήμα τους και μέσω αυτών να κάνουν δική τους και την ίδια την Αλήθεια του Θεού.
Σε κάθε λόγο του Σωτήρος υπάρχει περισσότερη αιωνιότητα και αφθαρσία, απ' ό,τι σ' ολόκληρο τον ουρανό και σ' ολόκληρη την γη με ολόκληρη την ιστορία τους. Γι' αυτό ο Κύριος είπε: «ο ουρανός και η γη παρελεύσονται, οι δε λόγοι μου ου μη παρέλθωσιν» (Ματθ. 24, 35). Αυτό σημαίνει ότι στους λόγους του Σωτήρος υπάρχει ο Θεός και κάθε τι θεϊκό, γι' αυτό δεν θα παρέλθουν. Ο άνθρωπος που τους οικειοποιείται γίνεται πιο άφθαρτος από τον ουρανό και την γη, γιατί μέσα σ' αυτούς υπάρχει μία δύναμη που κάνει τον άνθρωπο αθάνατο και αιώνιο....
Στους λόγους του Θεού υπάρχει κάποιος χυμός αθανασίας, ο οποίος με την ανάγνωση των λόγων Του πέφτει σταγόνα - σταγόνα στην ψυχή του ανθρώπου και την ζωογονεί από το θάνατο και τη φθορά. Αυτό αποκαλύπτει ο Σωτήρ όταν λέει: «Αμήν, αμήν λέγω υμίν, ότι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον... και μεταβέβηκε εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ιωάν. 5, 24). Τούτο σημαίνει ότι με την ανάγνωση, και την εκμάθηση των λόγων του Θεού διδάσκεσαι την αθανασία και την αιωνιότητα, διδάσκεσαι την αθάνατη και αιώνια ζωή. Αν πιστεύεις σ' αυτούς τους λόγους μ' όλη σου την πίστη, έμαθες ήδη τί είναι αιώνια ζωή και πέρασες από τον θάνατο στη ζωή. Γι' αυτό ο Σωτήρ επιμένει αποφασιστικά: «Αμήν, αμήν λέγω υμίν, εάν τις τον εμόν λόγον τηρήση, θάνατον ου μη θεωρήση εις τον αιώνα» (Ιω­άν. 8, 51).
Κάθε λόγος του Χριστού είναι γεμάτος Θεό, γι' αυτό όταν εισέρχεται στην ψυχή του ανθρώπου, την καθαρίζει από κάθε ρύπο. Από κάθε του λόγο βγαίνει δύναμη, η οποία καθαρίζει από την αμαρτία....
Κάθε λόγος του Σωτήρος είναι γεμάτος Αλήθεια και όταν εισέλθει στην ψυχή την αγιάζει σ' όλη την αιωνιότητα....
Σε κάθε λόγο του Σωτήρος υπάρχουν πολλές υπερφυσικές αλήθειες και ευλογίες. Και αυτό είναι που χαριτώνει την ψυχή του ανθρώπου, όταν ο λόγος του Χριστού την επισκεφτεί... Σαν ζώσα χαροποιός δύναμη, ο λόγος του Θεού ενεργεί θαυματουργικά και ζωοδοτικά, όταν ο άνθρωπος τον ακούει και τον δέχεται με πίστη (Α' Θεσ. 2, 13). Όλα έχουν σπιλωθεί από την αμαρτία, αλλά και όλα καθαρίζονται με τον λόγο του Θεού και την προσευχή, τα πάντα, κάθε δημιούργημα του Θεού από τον άνθρωπο ως το σκουλήκι (Α' Τιμ. 4, 6). Με την Αλήθεια που φέρει μέσα του, με την Δύναμη που έχει μέσα του, ο λόγος του Θεού είναι «τομώτερος υπέρ πάσαν μάχαιραν δίστομον και διικνούμενος άχρι μερισμού ψυχής τε και πνεύματος, αρμών τε και μυελών, και κριτικός ενθυμήσεων και εννοιών καρδίας» (Εβρ. 4, 12)....
Όλοι οι λόγοι, που είπε ο Θεός στους ανθρώπους, προέρχονται από τον Αιώνιο Λόγο, που είναι Λόγος ζωής και παρέχει Αιώνια ζωή. Ζώντας με τον Λόγο αυτό ο άνθρωπος αναγεννάται από το θάνατο στη ζωή. Γεμίζοντας τον εαυτό του με την αιώνια ζωή, ο άνθρωπος γίνεται νικητής του θανάτου και κοινωνός θείας φύσεως (Β' Πέτρ. 1, 4) και η μακαριότητά του δεν θα έχει τέλος.
Σ' όλα αυτά το βασικό, το βασικότερο, είναι η πίστη και το αίσθημα αγάπης προς τον Κύριο Ιησού Χριστό. Γιατί με την θαλπωρή αυτού του αισθήματος ανοίγεται το μυστήριο κάθε λόγου του Θεού, όπως με την θαλπωρή των ακτίνων του ήλιου ανοίγει ο κάλυκας του εύοσμου λουλουδιού. Αμήν."
22 Δεκεμβρίου 1929, πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς
(Από το Δελτίο της Ενορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, 1979).

"Για να γνωρίσουμε την ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
το θεόσδοτο βιβλίο της σωτηρίας μας"


(αναδημοσίευση)