Φθινοπωρινές διακοσμήσεις από τον κήπο μας

Χθες που μπήκε και επίσημα το φθινόπωρο, αποφάσισα να βγω έξω στον κήπο και να ανακαλύψω μικρούς θησαυρούς της φύσης. Να, εδώ, κάτω από το πλατύ πεύκο λίγα κουκουνάρια ανάμεσα στις πευκοβελόνες. Λίγο πιο πέρα, ξερόκλαδα από τα κλαδέματα του ανδρός μου, που δεν σταματούν ποτέ. Μια ξεχωμένη πιπερίτσα που την είχαν πάρει παραμάζεμα τα σκυλιά στο πέρασμά τους πριν από καιρό, να κείτεται κατάχαμα ανάμεσα στις πέτρες που κυκλώνουν το δεντρολίβανο. Δυο κλωναράκια δάφνης κομμένα απευθείας από το δέντρο. Άνθη τριανταφυλλιάς που είχαν ξεχαστεί πάνω στον θάμνο τους τώρα ξεραμένα, χωρίς να έχουν ωστόσο χάσει το σχήμα τους. 

Ένα ματσάκι λεβάντα δεμένο σε σκοινί αποξηραίνεται πλέον κρεμασμένο ανάποδα, στο χερούλι του ντουλαπιού, για να τοποθετηθεί όταν θα είναι έτοιμο στα συρτάρια της ντουλάπας για άρωμα και προστασία. 

Και χαρούπια ένα χαλί, μια σοκολατένια θάλασσα από αναρίθμητα κυματιστά χαρούπια, να μην ξέρεις πού να πρωτοκοιτάξεις και τι να πρωτοθαυμάσεις από όλη αυτή την ομορφιά, την τόσο απλόχερη και ευεργετική.

Μια χαλαρή απογευματινή βόλτα μέσα στο κτήμα με τα σκυλάκια μου συνοδεία, τη φρεσκάδα του δροσερού αέρα και της νοτισμένης γης, μέσα σε πλήρη ευδαιμονία, εκεί που σμίγουν οι εποχές και ψιθυρίζουν αυτή τη μαγευτική μεταβίβαση, την αθόρυβη και ευγενική, που βλέπεις να ξεχειλίζει παντού γύρω σου και μέσα σου, μέσα στην καρδιά σου, και το μόνο που μπορείς να ψελλίσεις είναι ευχαριστώ! 

Μέσα σε λίγη ώρα και χωρίς να το καταλάβω καλά-καλά, το καλαθάκι μου είχε γεμίσει από ένα σωρό καλούδια του φθινοπώρου.

Με τον αχνιστό μου καφέ παραδίπλα, άρχισα πρωί πρωί να καταπιάνομαι με τη φθινοπωρινή καθαριότητα και διακόσμηση του σπιτιού. Καμία καινούργια αγορά για φέτος, μόνο τα υπάρχοντα, και τα όσα μάζεψα χτες από τον κήπο.

Οι αρχοντικές ορτανσίες, πλέον αποξηραμένες, τοποθετούνται μέσα στο πήλινο βάζο ομορφαίνοντας το ανώφλι του τζακιού. Οι ξύλινες κολοκύθες που είχαν αγοραστεί σε προγενέστερη εποχή, βγήκαν από το κουτί με τα εποχιακά και πήραν κι αυτές τη θέση τους δίπλα στο βάζο με τις ορτανσίες. 

Ένα δοχείο που κάποτε φιλοξενούσε τις κουτάλες μου στην κουζίνα, τώρα υποδέχεται μια ανθοσύνθεση με τα μαζεμένα μου από τη χθεσινή συγκομιδή. Και στο τραπέζι του σαλονιού, ο δίσκος με τα κεριά, που αλλάζουν σε κάθε σεζόν ανάλογα με την εποχή, και μέσα σε αυτόν, το φθινοπωρινό χειροποίητο ποτ-πουρί που μάζεψα χθες από τη βόλτα μου με όλα τα πέταλα, τους καρπούς και τα φύλλα με τις χίλιες αποχρώσεις.

Φέτος, παρόλο που η ροδιά μας γέμισε από ρόδια, δεν προλάβαμε να τα χαρούμε. Είχαν όλα τους φαγωθεί από πλάσματα του αγρού. Έτσι, δεν είχε ρόδια η φετινή μου διακόσμηση, παρόλο που θα έδειχναν πολύ όμορφα, γιατί ήταν μικροκαμωμένα σαν χριστουγεννιάτικες μπάλες πάνω στο δεντράκι τους. Ελπίζω του χρόνου να σταθούμε πιο τυχεροί να τα απολαύσουμε.

Αυτά, λοιπόν, προς το παρόν, λίγα πράγματα, λιτά, ίσα για να καταλάβει το σπίτι, αλλά και εμείς, πως κάτι φεύγει, για να έρθει κάτι άλλο. Όσο θα μπαίνουμε όλο και πιο πολύ μέσα στους φθινοπωρινούς μήνες, η φύση θα συνεχίσει να αλλάζει σε πιο δραματικούς τόνους, υφές, και χρώματα. Η χθεσινή βροχή τα ζωντάνεψε όλα με μιας οριοθετώντας και επίσημα την έναρξη. Το χώμα μύρισε βροχή, ομίχλη και φθινόπωρο, και όλα ξεσκονίστηκαν και ποτίστηκαν καλά, έτοιμα για την μεταμόρφωση που ήδη βρίσκεται εδώ. 

Την ίδια ώρα σε κάποιο άλλο σημείο της πόλης ένας κεραυνός αφαιρούσε τη ζωή μιας γυναίκας που έσβησε ξαφνικά από ανακοπή. Την τρόμαξε ο εκκωφαντικός θόρυβος τόσο κοντά της, που η καρδιά της σταμάτησε να χτυπά. Έτσι, στα καλά καθούμενα, εκεί που δεν το βάζει ο νους, ότι το κακό παραμονεύει σε κάθε ευκαιρία, σα το λιοντάρι που βρυχάται έξω από τις πόρτες των ανθρώπων, περιμένοντας την ώρα που θα επιτεθεί. 

Γι' αυτό, φίλοι μου, χαρείτε αυτές τις μικρές ομορφιές της φύσης και δεχτείτε τις σαν μικρά δωράκια από τον Θεό, με αγαλλίαση, με ευγνωμοσύνη, αλλά και εγρήγορση και ενσυναίσθηση, γιατί ποτέ δεν γνωρίζουμε το τι μας ξημερώνει η επόμενη στιγμή.  Πόσο πιο όμορφη γίνεται η ζωή με τις μικρές και καθημερινές στιγμές της όταν αρχίζουμε πραγματικά να κοιτάζουμε, να παρατηρούμε και να εκτιμούμε όλα αυτά τα μικρά θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας, φτάνει να τα προσέξουμε, φτάνει να τους δώσουμε την αξία και την αναγνώριση που τους αξίζει.

Καλό φθινόπωρο, αγαπημένοι!

Με αγάπη,

Εύα 💜