Καλώς ήρθες, άνοιξη!

Με ένα μικρό βιντεάκι καλοσωρίζω τον ερχομό της άνοιξης. Το τράβηξα προχθές, λίγο προτού χαλάσει ο καιρός. Επιστρέφαμε με το αυτοκίνητο από δουλειές, αλλά ήταν τόσο όμορφη η μέρα, ήθελα να περπατήσω. Πήγαινε εσύ, του λέω, θα έρθω με τα πόδια. Εκείνος συνέχισε για το σπίτι. Κι εγώ, έμεινα πίσω. Ο ήλιος έλαμπε γιορτινός, το αεράκι απαλό και ευπρόσδεκτο. Και δίπλα στον δρόμο, ένα λιβάδι γεμάτο μαργαρίτες. Τον αγαπούν αυτόν τον τόπο, και κάθε χρόνο τέτοια εποχή δίνουν σταθερά το παρόν. Και ο τόπος όλος χαμογελά. Μαζί τους, κι εγώ.

   

Καλή άνοιξη να έχουμε!

Με αγάπη, 

Εύα 💗

Νηστεία για την αγάπη του Θεού ή από χριστιανικό καθήκον;

Ήδη βρισκόμαστε στην καρδιά της Σαρακοστής και είναι πολλοί εκείνοι που γενικά πράττουν όλα τα δέοντα σχετικά με τους θρησκευτικούς κανόνες, όπως, στην προκειμένη, η νηστεία. Φτάνει όμως μόνο αυτό, το να τηρούμε δηλαδή τα χριστιανικά μας καθήκοντα ακολουθώντας το τυπικό για να σωθούμε;

Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο ο ίδιος ο Χριστός μας δίνει την απάντηση: 

"Και πηγαίνετε να μάθετε τι σημαίνει, αγάπη θέλω και όχι θυσία. Γιατί δεν ήρθα να καλέσω σε μετάνοια τους δικαίους αλλά τους αμαρτωλούς."  

~ Κατά Ματθαίον 9: 13.

Η μετάνοια, δηλαδή, από τους αμαρτωλούς ισοδυναμεί με την αγάπη προς τον Χριστό! Η θυσία, τα χριστιανικά μας δηλαδή καθήκοντα, μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, ως λιγότερο ουσιώδη και σημαντικά. Γιατί η πραγματική θυσία μας ως ασθενείς και ως αμαρτωλοί είναι το να μετανοήσουμε.

Το πρώτιστο χριστιανικό μας καθήκον επομένως, όπως διαβάζουμε από τον Λόγο του Θεού, είναι η μετάνοια, η πρώτη εντολή που μας έδωσε ο Χριστός όταν ξεκίνησε την δημόσια διδασκαλία Του. Και μετάνοια εδώ δεν σημαίνει κάνω μετάνοιες (= γονυκλισίες), ή εφαρμόζω τους τύπους της εκκλησίας (= χριστιανικά καθήκοντα), λέω κι ένα συγγνώμη ίσως και είμαι εντάξει.

Μετάνοια σημαίνει αλλάζω τρόπο ζωής, αλλάζω τρόπο σκέψης, αλλάζω τρόπο συμπεριφοράς. Ριζικά. Σαρωτικά. Γενναία. Αρχίζω να ξεριζώνω πεποιθήσεις, πάθη, κακές συναναστροφές, κακές συνήθειες, μάσκες που χρειάζεται να πέσουν, τον κακομαθημένο μου εαυτό που χρειάζεται να μετεκπαιδευτεί. 'Ετσι, από κύριο του εαυτού μου, που μόνος του τα λέει και μόνος του τα κάνει, τώρα τοποθετώ ως κύριο της ζωής μου και της ύπαρξής μου τον Χριστό.

Αυτό θα πει μετάνοια. Κάνω στροφή. Αλλάζω ρότα. Επιστρέφω σπίτι. Ανακαλύπτω την πραγματική μου φύση, τον αληθινό μου εαυτό, έτσι όπως με έπλασε ο Θεός, και όχι όπως με διαμόρφωσε η κοινωνία ή η οικογένεια ή η ίδια μου η φύση, η ατελής, η αδαής, η εγωκεντρική, η επηρεασμένη. 

Μετάνοια θα πει βάζω τον εαυτό μου στην άκρη για μια φορά και αφήνω τη ζωή μου στα χέρια του Θεού και στο θέλημά Του. Μαθαίνω από Αυτόν, μαθαίνω για Αυτόν, μαθαίνω ποιος είναι, ποιος είναι ο χαρακτήρας Του, Τον μελετάω, μελετάω αυτά που έχει πει, αυτά που έχει πράξει, τις επιθυμίες Του, τις αντιδράσεις Του, την συμπεριφορά Του, τις επιλογές Του, ώστε να αρχίσω τον αγώνα μου για να Του μοιάσω, να αρχίσω να βαδίζω στα βήματά Του, να κάνω τα λόγια Του λόγια μου και τις εντολές Του εφαρμογές μου, όπως το να αγαπώ χωρίς ιδιοτέλεια, να συγχωρώ χωρίς αντάλλαγμα, να αποζητώ την δικαιοσύνη, την ειρήνη, την αλήθεια, να διώχνω το κακό και να πράττω το καλό. Όπως Εκείνος.

Και τόσα άλλα που μαθαίνω όσο βρίσκομαι σε προσωπική πλέον σχέση μαζί Του, όχι σαν μια εγκυκλοπαιδική πληροφορία που πρέπει απλά να ξέρω, αλλά μέσα από την ένθερμη προσευχή - επικοινωνία - κοινωνία μαζί Του και μέσα από το σταθερό περπάτημά μου στον Λόγο Του, το δώρο Του σε όλους εμάς που θέλουμε να φτάσουμε σε αγιότητα και θέωση, αυτό που ήθελε για εμάς από την αρχή. "Άγιοι γίνεσθε, γιατί άγιος είμαι." Εντολή δοσμένη ήδη από το Λευιτικό, Παλαιά Διαθήκη (Λευ. 19:2). Γιατί το Ευαγγέλιο δεν ξεκινάει από το Κατά Ματθαίον και τελειώνει στο Κατά Ιωάννην. Ξεκινάει ήδη από τη Γένεση και τελειώνει με την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Όλη η Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη είναι χριστοκεντρική με κέντρο τον Χριστό. Και μέσα σε αυτήν ξεδιπλώνεται ολόκληρο το σχέδιο του Θεού για εμάς και τη σωτηρία μας.

Κάθε κεφάλαιο διδάσκει Χριστό. Κάθε προφήτης, προτύπωση Χριστού. Κάθε ίαση στο σώμα προτυπώνει την ίαση της ψυχής που νοσεί και αποζητά την θεραπεία και τον θεραπευτή της, που είναι ο Χριστός. Αυτό είναι το χαρμόσυνο νέο. Αυτό είναι το Ευαγγέλιο. Ο Χριστός είναι το Ευαγγέλιο. Ο Θεός που έγινε άνθρωπος για να σηκώσει τον άνθρωπο από τον βούρκο και την απελπισία και να τον αναστήσει. Να τον αγιάσει. Να τον θεώσει. Να τον κάνει να περπατά με τους αγγέλους. Να τον φτάσει να αγγίξει την καρδιά του Θεού. Να του χαρίσει την αιώνια ζωή. Να τον σώσει.

Αν μπορέσουμε να τα ξεκλειδώσουμε όλα αυτά, είναι αδύνατο να μην ξεχειλίσουμε από αγάπη για τον Κύριο, για όλα αυτά τα θαυμαστά που κάνει για εμάς. Το όνομα που ακούμε να ψάλλεται στην εκκλησία αποκτά διάσταση, γίνεται πρόσωπο, ο Θεός μας είναι πρόσωπο, όχι μια αόριστη λέξη ή ενέργεια που αιωρείται στο σύμπαν. Είναι ο Ιησούς Χριστός που μας γνώρισε τον Πατέρα Θεό, αλλιώς δεν θα το γνωρίζαμε, ακόμα θα ψάχναμε να βγάλουμε άκρη στα τυφλά. 

Ο Χριστός τα έχει κάνει αυτά. Για εμάς. Από την αγάπη Του για εμάς. Μας προσφέρει τα πάντα χωρίς αντάλλαγμα. Σταυρώνεται πάνω στον Σταυρό για να καρφώσει εκεί πάνω τις αμαρτίες μας (Κολ. 2:14). Ξεχρεώνει τα πάντα για εμάς, όλα μας τα πάθη, τα τραύματα, τις θλίψεις, την απόγνωση, τις πτώσεις, το μούδιασμα της ζωής που σε άγει και σε φέρει χωρίς να βρίσκεις άκρη ή νόημα ή σκοπό. Όλα αυτά διαγράφονται με το Άγιο Αίμα του Κυρίου. Αν αυτό δεν είναι αγάπη, τότε τι είναι;

Πώς μπορείς να μη Τον αγαπήσεις; Πώς να μην Τον λατρέψεις; Πώς να μην στερηθείς κάτι από την καλοπέρασή σου για Κείνον; Για όσα έχει κάνει για σένα και συνεχίζει να κάνει; Την αιώνια σωτηρία που μόνο Εκείνος μπορεί να σου προσφέρει; Που μόνο Εκείνος μπορεί να σου ανοίξει διάπλατα τον δρόμο Του να τον βαδίσεις, τον Λόγο Του να φωτιστείς, να δεις την αλήθεια, να γραπωθείς πάνω της, δηλαδή πάνω Του, και να σωθείς; Ποιος άλλος σε δέχεται όπως είσαι, χωρίς υποσημειώσεις, με όλα σου τα σφάλματα και όλες σου τις αδυναμίες; 

Μόνο Εκείνος έχει αυτή τη δύναμη να το κάνει, το μεγαλείο, την προθυμία, την ευθύτητα, την λεβεντιά. Γιατί ο Κύριός μας δεν δίνει αγάπη, είναι αγάπη. Μια αγάπη που ζητάει από εμάς να μιμηθούμε και να εφαρμόσουμε, τόσο προς τον Θεό, όσο και προς τον συνάνθρωπο. Κάθετα προς τον Θεό, οριζόντια προς τον συνάνθρωπο. Αυτή είναι η αγάπη του Θεού: σταυρική, ένας σταυρός, με άξονα κάθετο και άξονα οριζόντιο. Και όχι σ' αγαπώ, μ' αγαπάς, τι θα κάνεις για μένα, κι αν δεν το κάνεις, σε αφήνω, σε εγκαταλείπω, τρέχω για την επόμενη αγάπη.

Όταν περπατάς πάνω στον δρόμο του Χριστού από αγάπη και όχι από θρησκευτικό καθήκον, τα πάντα αποκτούν άλλο νόημα. Και ό,τι κάνω, είτε εκκλησιασμό τις Κυριακές, είτε νηστεία την Σαρακοστή όπως αυτές τις μέρες ή οτιδήποτε που να ακολουθεί το τυπικό, κάθε "χριστιανικό καθήκον" παύει να είναι καθήκον, αλλά εκδήλωση της αγάπης μας προς Εκείνον, που πρώτος μας αγάπησε.

Άνθισε η αγριοδαμασκηνιά και φέτος. Πέρσι δεν προλάβαμε να την χαρούμε ανθισμένη για πολύ, γιατί δυνατός βοριάς φύσηξε μια νύχτα και τα σάρωσε όλα στο πέρασμά του. Το πρωί δεν είχε απομείνει τίποτα. Φέτος ελπίζουμε η φύση να την λυπηθεί και να προλάβουμε να την καμαρώσουμε ανθισμένη και γεμάτη καρπούς.

Καλό υπόλοιπο Σαρακοστής και καλή μας - προσωπική - ανάσταση!

Με αγάπη,

Εύα 💗

η μελέτη του Ευαγγελίου

Όταν μελετάς το Ευαγγέλιο, μη ζητάς απόλαυση, μη ζητάς έξαρση, μη ζητάς περίλαμπρες σκέψεις. Ζήτα να δεις την αλάθητη αγία Αλήθεια. Μην αρκείσαι στην άκαρπη μελέτη του Ευαγγελίου. Μελέτα το έμπρακτα. Αγωνίσου να εκπληρώνεις τις εντολές του. Σαν βιβλίο ζωής, μελέτα το με τη ζωή σου.

Μη νομίζεις ότι χωρίς λόγο το πιο ιερό βιβλίο, το Τετραευάγγελο, αρχίζει με το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και τελειώνει με το κατά Ιωάννην. Ο Ματθαίος μας διδάσκει περισσότερο το πώς να εκπληρώνουμε το θείο θέλημα, και οι διδαχές του να ταιριάζουν σ’ εκείνους που αρχίζουν να βαδίζουν στον δρόμο του Θεού.

Ο Ιωάννης αναφέρεται περισσότερο στον τρόπο της ενώσεως του Θεού με τον ανακαινισμένο από τις εντολές άνθρωπο. Αυτή την ένωση την κατορθώνουν όσοι έχουν προχωρήσει στον δρόμο του Θεού.

Ανοίγοντας το άγιο Ευαγγέλιο, να θυμάσαι ότι αυτό θα καθορίσει την αιώνια κατάστασή σου. Όλοι θα κριθούμε σύμφωνα μ’ Αυτό και είτε θα σωθούμε, είτε θα κολαστούμε αιώνια. «Αυτός που με απορρίπτει», λέει ο Κύριος, «και δεν δέχεται τα λόγια μου, σ’ αυτά θα βρει Εκείνον που θα τον δικάσει• ο λόγος που κήρυξα, αυτός θα τον κρίνει την έσχατη ημέρα» [1].

Ο Θεός αποκάλυψε το θέλημά Του σ’ ετούτον τον τιποτένιο κόκκο σκόνης που λέγεται άνθρωπος! Το βιβλίο όπου είναι καταγραμμένο το πανάγιο και σωτήριο θέλημά Του, βρίσκεται στα χέρια σου. Μπορείς είτε να δεχθείς, είτε να απορρίψεις το θέλημα του Πλάστη και Σωτήρα σου.

Από σένα τον ίδιο εξαρτάται είτε η αιώνια ζωή σου είτε ο αιώνιος θάνατός σου. Αναλογίσου, λοιπόν, πόση προσοχή και πόση σύνεση πρέπει να δείξεις. Μην παίζεις με την αιωνιότητα!

Με συντριμμένο πνεύμα να προσεύχεσαι στον Κύριο, για να σου ανοίξει τα μάτια, να δεις τα θαύματα που κρύβονται στον νόμο Του [2], στο Ευαγγέλιο. Ο Λόγος του Θεού ανοίγει τα μάτια της ψυχής και επιτελεί θαυμαστά τη θεραπεία της από την αμαρτία. Οι θεραπείες των σωμάτων, που επιτελούσε ο Κύριος, ήταν απλώς εικονισμοί και αποδείξεις των θεραπειών των ψυχών, αποδείξεις αναγκαίες για τους σαρκικούς ανθρώπους με τον τυφλωμένο από τη φιληδονία νου [3].

Διάβαζε το Ευαγγέλιο με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή. Κανένα χωρίο του μη θεωρήσεις ασήμαντο, κανένα χωρίο του μην παρατρέξεις ανεξέταστα. Κάθε γιώτα του Ευαγγελίου ακτινοβολεί ζωή.

Η αδιαφορία για τη ζωή είναι θάνατος. Διαβάζοντας για τους λεπρούς, τους παράλυτους, τους τυφλούς, τους χωλούς και τους δαιμονισμένους, που θεράπευε ο Κύριος, να συλλογίζεσαι πως η ψυχή σου, καταπληγωμένη από την αμαρτία και αιχμαλωτισμένη από τους δαίμονες, μοιάζει σ’ αυτούς τους αρρώστους. Να διδαχθείς από το Ευαγγέλιο την πίστη τους.

Ο Κύριος θα κάνει καλά κι εσένα, αν με πίστη, όπως εκείνοι, Τον ικετεύεις ακατάπαυστα για την θεραπεία σου.

Για ν’ αξιωθείς να λάβεις την ίαση, πρέπει να αποκτήσεις κατάλληλη ψυχική διάθεση. Την ίαση λαβαίνουν όσοι έχουν επίγνωση της αμαρτωλότητάς τους και παίρνουν απόφαση να την εγκαταλείψουν [4].

Ο Σωτήρας είναι άχρηστος στους υπερήφανους δικαίους, στην πραγματικότητα αμαρτωλούς, που δεν βλέπουν την αμαρτωλότητά τους [5]. Το να δει κανείς την αμαρτωλότητα, την πτώση όλου του ανθρώπινου γένους, είναι ιδιαίτερο χάρισμα του Θεού. Ζήτησέ Του αυτό το χάρισμα, και όταν το λάβεις, θα σου γίνει πολύ περισσότερο κατανοητό το βιβλίο του ουράνιου Γιατρού, το Ευαγγέλιο.

Προσπάθησε να κάνεις οικείο στον νου και την καρδιά σου το Ευαγγέλιο. Ας πλέει ο νους σου μέσα του, ας ζει μέσα του. Έτσι πιο εύκολα όλη σου η δραστηριότητα θα γίνει ευαγγελική. Αυτό μπορεί ο καθένας να το πετύχει με την ακατάπαυστη εντρύφηση στο Ευαγγέλιο και την ευλαβική μελέτη του.

Ο όσιος Παχώμιος ο Μέγας (15 Μαΐου), ένας από τους πιο ονομαστούς αρχαίους πατέρες, γνώριζε απ’ έξω το Ευαγγέλιο. Έπειτα από θεία αποκάλυψη, μάλιστα, παρακινούσε και τους μαθητές του να το μαθαίνουν.

Έτσι το Ευαγγέλιο τους συντρόφευε και τους χειραγωγούσε παντού και πάντα. Γιατί, άραγε, οι σύγχρονοι χριστιανοί παιδαγωγοί δεν στολίζουν τον νου των αθώων μικρών παιδιών με το Ευαγγέλιο, αντί να το γεμίζουν με τους μύθους του Αισώπου και άλλες μάταιες γνώσεις;

Τι ευτυχία, τι πλούτος η απομνημόνευση του Ευαγγελίου! Δεν έχουμε, βλέπετε, τη δυνατότητα να προβλέπουμε τις μεταλλαγές των βιοτικών μας συνθηκών και τις συμφορές που θα μας βρουν στη διάρκεια της επίγειας ζωής μας.

Έτσι, το Ευαγγέλιο που έχει αποθηκευθεί στη μνήμη, μελετάται από τον τυφλό, ακολουθεί τον κατάδικο στη φυλακή, συνομιλεί με τον αγρότη στο χωράφι, νουθετεί τον δικαστή στο δικαστήριο, χειραγωγεί τον έμπορο στην αγορά, παρηγορεί τον άρρωστο στον καιρό της κουραστικής αϋπνίας και της βαριάς μοναξιάς του.

Μην αποτολμήσεις, πάντως, να εξηγήσεις μόνος σου το Ευαγγέλιο και τα άλλα βιβλία της αγίας Γραφής, που γράφηκαν από τους προφήτες και τους αποστόλους: όχι αυθαίρετα αλλά με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος [6].

Αν, λοιπόν, δεν γράφτηκαν αυθαίρετα, δεν είναι αλόγιστο το να ερμηνεύονται αυθαίρετα; Το Άγιο Πνεύμα έγραψε μέσω των προφητών και των αποστόλων τον λόγο του Θεού και τον ερμήνευσε μέσω των αγίων πατέρων.

Τόσο η δυνατότητα καταγραφής του λόγου του Θεού, όσο και η δυνατότητα ερμηνείας του αποτελούν δώρα, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Αυτό και μόνο δέχεται η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτό και μόνο δέχονται τα γνήσια παιδιά της.

Όποιος ερμηνεύει τη Γραφή αυθαίρετα, απορρίπτει την αγιοπνευματική ερμηνεία της από τους αγίους πατέρες. Και όποιος απορρίπτει την αγιοπνευματική ερμηνεία της Γραφής, αναμφίβολα απορρίπτει και την ίδια τη Γραφή.

Και καταντά ο λόγος του Θεού, που είναι λόγος σωτηρίας, να γίνεται για τους αυθαίρετους ερμηνευτές του, θανάσιμο δίστομο ξίφος, με το οποίο θανατώνουν οι ίδιοι τις ψυχές τους, οδηγώντας τες στην αιώνια καταστροφή [7].

Έτσι αυτοκτόνησαν πνευματικά ο Άρειος, ο Νεστόριος, ο Ευτυχής και οι άλλοι αιρετικοί, που, με τις τολμηρές τους ερμηνείες της Γραφής, βλασφήμησαν το Άγιο Πνεύμα.

«Σε ποιόν θα ρίξω το βλέμμα μου, παρά στον άνθρωπο τον ταπεινό, τον ήσυχο, που τρέμει τα λόγια μου;» [8], λέει ο Κύριος. Τέτοιος να είσαι μπροστά στον Κύριο και στο Ευαγγέλιο, όπου Εκείνος βρίσκεται. Άφησε την αμαρτωλή ζωή σου, άφησε τη γήινη εμπάθεια και φιληδονία.

Απαρνήσου τη ζωή σου, δηλαδή τον εγωισμό σου, και τότε θα μπορέσεις να προσεγγίσεις και να κατανοήσεις το Ευαγγέλιο. «Αυτός, που αγαπά τη ζωή του, θα τη χάσει», λέει ο Κύριος. «Αυτός, όμως, που τη ζωή του δεν τη λογαριάζει όσο κρατάει αυτός ο κόσμος, θα τη φυλάξει για την αιώνια ζωή» [9].

Γι’ αυτόν που αγαπά τον εαυτό του και δεν είναι αποφασισμένος να τον απαρνηθεί, το Ευαγγέλιο είναι κλειστό. Το διαβάζει, αλλά ο λόγος της ζωής και του Αγίου Πνεύματος παραμένει για την ψυχή του ένα αδιαπέραστο παραπέτασμα.

Όταν ο Κύριος ήταν στη γη με το πανάγιο ανθρώπινο σώμα Του, πολλοί Τον έβλεπαν και συνάμα δεν Τον έβλεπαν. Τι ωφελείται ο άνθρωπος, όταν βλέπει με τα σωματικά μάτια, όπως όλα τα ζώα, δεν βλέπει όμως με τα μάτια της ψυχής, με τον νου και την καρδιά;

Υπάρχουν και σήμερα πολλοί που διαβάζουν το Ευαγγέλιο, αλλά το αγνοούν εντελώς, σαν να μην το διάβασαν ποτέ. Το Ευαγγέλιο διαβάζεται σωστά μόνο από τον καθαρό νου και, όπως είπε κάποιος όσιος, κατανοείται ανάλογα με την προθυμία και την εργασία των εντολών [10].

Ωστόσο, η ακριβής και τέλεια γνώση του Ευαγγελίου δεν μπορεί να αποκτηθεί με τη δική μας προσπάθεια• είναι χάρισμα του Χριστού. Το Άγιο Πνεύμα, αφού κατοικήσει μέσα στον αληθινό και πιστό διάκονό Του, τον κάνει τέλειο μελετητή και ακριβή τηρητή του Ευαγγελίου.

Στο Ευαγγέλιο απεικονίζονται τα χαρακτηριστικά του νέου Ανθρώπου, του Κυρίου, που προέρχεται από τον ουρανό [11] και που είναι Θεός «κατά φύσιν». Το άγιο γένος Του, τους ανθρώπους που πιστεύουν σ’ Αυτόν και ομοιώνονται μ΄ Αυτόν, τους κάνει θεούς «κατά χάριν».

Εσείς που κυλιέστε στα βρωμερά βαλτονέρια των αμαρτιών και βρίσκετε εκεί ευχαρίστηση, σηκώστε τα κεφάλια σας και κοιτάξτε τον καθαρό ουρανό• εκεί είναι η θέση σας! Ο Θεός σας δίνει τόση αξία, σας κάνει θεούς. Κι εσείς, απορρίπτοντας αυτή την αξία, κατεβάζετε τον εαυτό σας στην τάξη των ζώων, και μάλιστα των πιο ακάθαρτων ζώων.

Συνέλθετε! Βγείτε από τον βρωμερό βάλτο. Λουστείτε με τα δάκρυα της μετάνοιας. Καθαριστείτε με την εξομολόγηση. Στολιστείτε με την κατάνυξη. Σηκωθείτε από τη γη. Ανεβείτε στον ουρανό. Εκεί θα σας οδηγήσει το Ευαγγέλιο. «Όσο έχετε το φως», δηλαδή το Ευαγγέλιο, όπου είναι κρυμμένος ο Χριστός, «πιστεύετε στο φως, για να γίνετε παιδιά του φωτός» [12].

Τέλος και τω Θεώ δόξα!

___________________

[1] Ιω. 12:48.

[2] Ψαλμ. 118:18.

[3] Βλ. Λουκ. 5:24.

[4] Βλ. Ιω. 9:39, 41.

[5] Βλ. Ματθ. 9:13.

[6] Βλ. Β Πέτρ. 1:21.

[7] Βλ. Β Πέτρ. 3:16.

[8] Ησ. 66:2.

[9] Ιω. 12:25.

[10] Πρβλ. Οσίου Μακαρίου του ασκητού, Περί νόμου πνευματικού κεφάλαια Σ , ρς )

[11] Α Κορ. 15:47.

[12] Ιω. 12:36.

(Από το βιβλίο «ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ», Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ,

ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, ΩΡΩΠΟΣ, ΑΤΤΙΚΗ)

---   αλλιεύθηκε από το διαδίκτυο.

αντανακλάσεις

 

βιβλίο αφημένο στο τζάμι αυτοκινήτου.

λίγες σκέψεις για την ημέρα της γυναίκας

Από το πρωί το μόνο που ακούω από παντού είναι χρόνια μας πολλά και χρόνια μας πολλά. Δηλαδή, παίρνουμε ευχές εμείς οι γυναίκες για να γιορτάσουμε τι ακριβώς; Το ότι είχαμε την ατυχία να γεννηθούμε γυναίκες; Το ότι καταφέρνουμε και επιβιώνουμε σε έναν κόσμο όπου το ανδρικό φύλο κυριαρχεί παντού και πάντα από αιώνων και εις τους αιώνες; Το ότι χρειαζόμαστε υπενθύμιση ότι, κοίτα, υπάρχουμε κι εμείς εδώ σ' αυτόν τον πλανήτη, μη μας ξεχνάτε; Ότι, άντε, μην κλαις για την ανισότητα, μην κλαις για τα δικαιώματα που δεν σου έχουμε αποδώσει ως τώρα - και γιατί να σου τα αποδώσωμεν, άλλωστε -, δεν πειράζει που πρέπει να αγωνιστείς, που πρέπει να επαναστατήσεις, να ουρλιάξεις, να ματώσεις, να στερηθείς για να κερδίσεις τι; τα αυτονόητα! μια ισότιμη θέση κάτω από τον ήλιο επί ίσοις όροις και ίσο σεβασμό; Ότι, τουλάχιστον, έχεις και μια μέρα να γιορτάζεις το φύλο σου για να μην ξεχνάς ποια είσαι; το δεύτερο φύλο; το ασθενές φύλο; το υπάκουο; το δεκτικό; το εκμεταλλεύσιμο; το πειθήνιο; το διακοσμητικό;

Γιορτάζει η γυναίκα σήμερα γιατί, τι; για το ότι τελικά είναι ένα είδος υπό προστασία; όπως η ημέρα των ζώων; ή η ημέρα της γης; και πρέπει να της το υπενθυμίσουμε; ότι η θέση της δεν βρίσκεται εκεί που της αξίζει, αλλά τι να κάνουμε τώρα; έτσι είναι η ζωή; και κοίτα να το χωνέψεις; Άντε, πάρε το λουλουδάκι σου, λοιπόν, για σήμερα και μείνε ευχαριστημένη, γιατί έχουμε αντρικές δουλειές να κάνουμε τώρα; έχουμε έναν πλανήτη να κυβερνήσουμε; έχουμε έναν πλανήτη να καταστρέψουμε; έχουμε πολέμους να διεξάγουμε;

Γιατί ναι, κάτω από την επιφάνεια του φαίνεσθαι, αυτό συμβαίνει. Όλο αυτό το πανηγύρι κάθε τέτοια ημέρα του χρόνου, δεν της αξίζει. Της αξίζουν πολλά περισσότερα. Γιατί η γυναίκα δεν έχει ανάγκη από γιορτές τέτοιου τύπου, διαφημιστικού, αλλά από συνειδητή και ουσιαστική αναγνώριση της αδικίας που έχει συντελεστεί παγκοσμίως εις βάρος της μέσα στους αιώνες και την ανάκτηση αυτής της της θέσης εκεί ακριβώς που της αξίζει και που της άξιζε από την αρχή. Ισότιμα, δίκαια, τίμια.

Λουλουδάκια από τον κήπο σήμερα.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Boléro

παμ, πα-πα-πα-παμ, πα-πα-πα-παμ, παμ, παμ... 

αδιάλλειπτα, επαναλαμβανόμενα, υποβλητικά. Αυτή η περιοδική ταλάντωση με μια αιχμή που δεν προλαβαίνει να ηρεμήσει, αφού την διαδέχεται αμέσως το επόμενο κρούσμα πάνω στη μεμβράνη του τυμπάνου. Ο τυμπανιστής συνεχίζει να χτυπά κοφτά, αυστηρά, στον ίδιο ρυθμό, με αγωνία, λες και η ζωή του εξαρτάται από αυτό. Σαν μηχανή εργοστασίου που δεν σταματά να λειτουργεί ποτέ. 

παμ, πα-πα-πα-παμ, πα-πα-πα-παμ, παμ, παμ... 

ο ίδιος εμμονικός ρυθμός ξανά και ξανά, σαν χτύπος ρολογιού, σαν γρανάζι μηχανής, σαν παλμός καρδιάς, μέχρι που μπαίνει το πρώτο πνευστό που θα δώσει επιτέλους την ανακούφιση της μελωδίας. Το τύμπανο όμως δεν σταματά να του υπενθυμίζει το καθήκον του, που είναι να κρατήσει τον ρυθμό πάση θυσία. Η μηχανή δεν επιτρέπεται να σταματήσει να λειτουργεί, γιατί, χωρίς τον ρυθμό, δεν μπορεί να παραχθεί τίποτα.

παμ, πα-πα-πα-παμ, πα-πα-πα-παμ, παμ, παμ...

Ο αδυσώπητος χρόνος που δεν μπορείς να σταματήσεις. Το πεπρωμένο που δεν μπορεί να αποφευχθεί. Ο εαυτός σου από τον οποίο δεν μπορείς να ξεφύγεις.

παμ, πα-πα-πα-παμ, πα-πα-πα-παμ, παμ, παμ...

Διαδοχικά αρχίζουν να προστίθενται ένα ένα όλα τα όργανα της ορχήστρας ενισχύοντας αυτή την αρχική μελωδία που, ωστόσο, δεν αλλάζει, παραμένει ως το τέλος σαν ακίδα που σε ενοχλεί, σαν το καθήκον που δεν σου επιτρέπεται να ξεχάσεις. Τα μόνα που αρχίζουν να αλλάζουν τώρα είναι η τονική ένταση, το μουσικό γέμισμα και η σταθερή κλιμάκωση που, μετά από δεκαεπτά λεπτά υπαρξιακού μαρτυρίου, θα εκραγεί σε ένα αγωνιώδες κρεσέντο. Τα γρανάζια μάχονται με τα όριά τους, ο ρυθμός αρχίζει να δυσανασχετεί, τα κρουστά να κραυγάζουν, με το τύμπανο να δυναμώνει ολοένα. Πιέζεται να επαναστατήσει, γνωρίζει ότι δεν θα αντέξει για πολύ την πίεση από αυτόν τον απόλυτο, ολοκληρωτικό ρυθμό που του επιβλήθηκε, χρειάζεται να απελευθερωθεί. 

Τα γρανάζια της μηχανής αρχίσουν να αποσυντονίζονται και τα κρουστά να κραυγάζουν. Όλα, το ένα μετά το άλλο, οδηγούνται σε μια καταστροφική αλυσιδωτή αντίδραση. Μέσα σε αυτή τη νεωτερική επανάσταση των μηχανών και της μαζικής παραγωγής ο άνθρωπος πνίγεται, ασφυκτιά, ασθμαίνει, γιατί ο κόσμος που ήξερε μέχρι τώρα έχει αντικατασταθεί από κάτι άλλο, κάτι χωρίς ψυχή, δυστοπικό και απόκοσμο. Ώσπου να έρθει και γι' αυτόν η στιγμή της τελικής κρίσης: ή να αφήσει τον εαυτό του να οδηγηθεί στην αυτοκαταστροφή και την αφομοίωση, ή να σπάσει τα δεσμά του από την αιχμαλωσία στην οποία βρέθηκε και να απελευθερωθεί, ή κάτι άλλο, τα πεδία ερμηνείας είναι ανοικτά. Όλα έχουν την αξία τους και τα εφαλτήριά τους, και, ασχέτων των όποιων καταστάσεων, οι επιλογές είναι πάντα δικές σου. 

Γιατί, μουσική είναι αυτή. Τέχνη. Και η ελευθερία της τέχνης, όπως και της ζωής, είναι ο καθένας μας να μπορεί να εισπράττει τα νοήματά της όπως εμείς επιθυμούμε, επιζητούμε και αντιλαμβανόμαστε.

Boléro του Ραβέλ, λοιπόν.

Σας αφήνω να το απολαύσετε!

 

---  Περισσότερα για τον συνθέτη Μωρίς Ραβέλ μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

---  Για την ομώνυμη ταινία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

---  Η φωτογραφία είναι από εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

μια προσευχή

 

"Ω Κύριε, αιώνιε και Δημιουργέ των πάντων,

ο οποίος με την ανεξερεύνητη αγαθότητα Σου με κάλεσες σε αυτήν την ζωή,

ο οποίος μου έδωσες την χάρη του Βαπτίσματος και την σφραγίδα του αγίου Πνεύματος,

ο οποίος με προίκισες με την επιθυμία να αναζητήσω Εσέ, τον μόνο αληθινό Θεό, εισάκουσε την προσευχή μου.

Δεν έχω ζωή, φως, χαρά ή σοφία, ούτε δύναμη χωρίς εσένα, ω Θεέ.

Τολμώ να Σε επικαλεστώ:

Καθάρισέ με από κάθε ρύπο σωματικό και πνευματικό.

Δίδαξέ με να προσεύχομαι ορθά.

 Ευλόγησε αυτήν την μέρα που χάρισες σε εμένα, τήν ανάξια δούλη Σου.

Δώσε μου με την δύναμη της αγάπης Σου να κρατηθώ σταθερά στο αγαθό.

Διατήρησε την ζωή μου στον κόσμο τούτο, μέχρι να μπορέσω να σου προσφέρω άξια μετάνοια.

Μη με οδηγήσεις σε θάνατο στην μέση των ημερών μου, ούτε ενόσω ο νους μου είναι τυφλωμένος.

Όταν όμως θελήσεις να βάλεις τέρμα στην ζωή μου, να μου το δείξεις από πρωτύτερα, για να προετοιμάσω την ψυχή μου πριν παρουσιαστεί μπροστά Σου.

Να είσαι μαζί μου κατά την φοβερή αυτή ώρα και να μου δωρίσεις την χαρά της σωτηρίας.

Καθάρισέ με από τις κρυφές αμαρτίες μου και απ΄ όλη την αχαριστία που έχω μέσα μου και δώρισέ μου καλή απολογία μπροστά στον θρόνο της κρίσης Σου.

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ!!!   

Ναι, ω Θεέ, με το μεγάλο Σου έλεος και την αμέτρητη αγάπη Σου για το ανθρώπινο γένος, άκουσε την προσευχή μου...."

--- το κείμενο αλιεύθηκε από το διαδίκτυο.

---  οι φωτογραφίες δικές μου πλην της τελευταίας που την τράβηξε ο σύζυγος. 

---  η τοποθεσία:  Ι.Ν. Αγίας Νάπας, Λεμεσός Κύπρου.

---  "Αγία Νάπα" σημαίνει άγιο δάσος. Ονομάστηκε έτσι γιατί σε εκείνο το σημείο βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας της Νάπης, της Αγίας δηλαδή του δάσους, που για συντομία πήρε το προσωνύμιο Αγία Νάπα. Τιμάται στις 8 Σεπτεμβρίου, που είναι το Γενέθλιον της Θεοτόκου. Περισσότερες λεπτομέρειες για το πώς βρέθηκε η εικόνα και άλλα σχετικά, μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Κυριακή της συγγνώμης

Γιατί ωραία τα ξεφαντώματα και τα πανηγύρια, αλλά Καρναβάλι και Εκκλησία μαζί για έναν Ορθόδοξο Χριστιανό δεν γίνεται. Ή το ένα διαλέγουμε ή το άλλο. Η θέση της Εκκλησίας είναι ξεκάθαρη. Και ό,που Εκκλησία, βλέπε Χριστός, Θείος Νόμος και εντολές Κυρίου. Απλά τα πράγματα.

Συγγνώμη στην οικογένειά μου που σας παιδεύω κάθε λίγο και λιγάκι με την πάθηση, την εξάντληση και την ανημποριά μου. Συγγνώμη στα πουλάκια του κήπου που δεν σας δίνω σημασία κάθε πρωί που τραγουδάτε κρατώντας μου συντροφιά. Συγγνώμη σπίτι που τόσο εύκολα σε θεωρώ δεδομένο, όπως και τόσα άλλα που επίσης θεωρώ δεδομένα, ενώ δεν θα έπρεπε να τα θεωρώ ούτε ως δεδομένα ούτε ως αυτονόητα. Συγγνώμη φίλες μου και συγγενείς που ξεχνώ να σας πάρω τηλέφωνο. Συγγνώμη μαμά που δεν είμαι εκεί τόσο συχνά όσο θα μπορούσα. Συγγνώμη αδελφή που δεν σε σκέφτομαι τόσο συχνά όσο θα ήθελα. Συγγνώμη εαυτέ που το έχω κάνει συνήθεια να σε κατηγορώ και να σε κρίνω πολύ αυστηρά και πολύ άδικα για την ασθένεια που σου έτυχε, παρόλο που ξέρεις περισσότερο από τον καθένα πως ούτε φταις ούτε και το προκάλεσες εσύ. Συγγνώμη για τις τύψεις, τις ενοχές και το άγχος που ακόμα δεν έχω καταφέρει να διώξω από μέσα μου. Συγγνώμη για την πίστη μου, που δεν είναι τόσο θερμή και δυνατή όσο θα ήθελα να πιστεύω ότι είναι. Συγγνώμη Θεέ μου που ούτε και σήμερα σε δόξασα ή σε ευχαρίστησα όσο θα έπρεπε ή θα μπορούσα. Συγγνώμη παλιά μου γειτονιά που την προηγούμενη φορά που πέρασα από εκεί δεν σου έριξα ούτε μια ματιά. 

Κυριακή της συγγνώμης σήμερα. Συγγνώμη που χρειάζεται μια επέτειος για να μπορέσω να ζητήσω από όλους σας συγγνώμη.

---  πρώτη φωτογραφία από εδώ.

---  δεύτερη φωτογραφία δική μου.

Με αγάπη,

Εύα 💗

Καρναβάλι; Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Ποτέ δεν ήμουν των καρναβαλιών και της μασκαράτας. Δεν βρίσκω νόημα στο να υποδυθείς κάποιον άλλον, όταν ο ίδιος σου ο εαυτός τις περισσότερες φορές είναι ήδη για σένα κάποιος που δεν γνωρίζεις, ένας άγνωστος, ένας άλλος. Οπότε, ποιο το νόημα να φοράς ακόμα μια μάσκα πάνω από τις υπάρχουσες που φοράς στη ζωή σου καθημερινά; Για μένα, κανένα.

Αν θέλεις να υποδυθείς όπως και δήποτε κάποιον άλλον, τουλάχιστον ντύσου τον αληθινό, εμπνευσμένο σου εαυτό. Έτσι, για αλλαγή. Ντύσου το ιδεατό σου, αυτό που θα ήθελες να είσαι στα καλύτερά του, όταν θα έχεις κατακτήσει τα όνειρα και τις αξίες σου, όταν θα έχεις πετάξει όλα τα άχρηστα που σε καθηλώνουν σε ένα χαμηλότερο επίπεδο από αυτό που πραγματικά αξίζεις. 

Ποιος ξέρει, ίσως έτσι να μάθεις και κάτι βαθύτερο για σένα που να σε ωφελήσει. Ίσως, ακόμη, να μάθουν και οι δικοί σου, όταν αντιληφθούν με ποιον έχουν να κάνουν όλον αυτόν τον καιρό, μόλις οι μάσκες αρχίσουν σιγά σιγά να πέφτουν.

Η άνοιξη αρχίζει αθόρυβα να κάνει τις πρώτες της εμφανίσεις. Είμαι πολύ τυχερή που ζω σε ένα κομμάτι αγρού που ελάχιστα έχει νοθευτεί από την ασχήμια της πόλης. Τα κτήματα τριγύρω είναι γεμάτα από αγριολούλουδα που μόλις έχουν ξυπνήσει από τη χειμερία νάρκη τους. Τινάζουν τα πέταλά τους στον ήλιο που λάμπει για δικαίους και αδίκους, καλωσορίζοντας το ξεκίνημα της άνοιξης. Ο χρόνος κυλά σε κύκλους. Το ίδιο κι εμείς.

Καλή Σαρακοστή!

Με αγάπη,

Εύα 💗

γενικά αρχεία του κράτους

 

τρελά νερά

Έτσι συνηθίζουμε να τα λέμε εμείς οι Ευβοιώτες, 'από πού είσαι;' 'από τα τρελά νερά', εννοώντας την Χαλκίδα. Είναι η αλλόκοτη στροφή στο ρεύμα του Ευβοϊκού στο σημείο της γέφυρας της Χαλκίδας, έξι ώρες προς τη μία κατεύθυνση, έξι ώρες προς την άλλη και μία ώρα όπου τα νερά μένουν στάσιμα. 

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε πως ο Αριστοτέλης ήταν κατά το ήμισυ Ευβοιώτης. Ναι, και είμαστε πολύ περήφανοι γι' αυτό. Ευβοιώτης από την πλευρά της μητέρας του, την Φαιστίδα (ή Φαιστιάδα). Η Φαιστίς ήταν από εύπορη οικογένεια και πέθανε σε σχετικά μικρή ηλικία, αφήνοντάς τον μικρό Αριστοτέλη ορφανό από μητέρα, αλλά και πατέρα λίγο αργότερα. Όταν η δημοκρατική τότε Αθήνα τον εξόρισε ως ολιγαρχικό, ο φιλόσοφος επέστρεψε πίσω στη γενέτειρά του, στα κτήματα που του είχε αφήσει η μητέρα του στην περιοχή της Χαλκίδας. Εκεί έζησε ως το τέλος την ζωής του, αφήνοντας το πνεύμα του εδώ, στην ευβοϊκή γη που έχει ευλογηθεί από ήρωες, ανθρώπους του πνεύματος, της τέχνης και της επιστήμης, φιλόσοφους και αγίους μέσα στους αιώνες. 

Οι ιστορικοί τον θέλουν να μελετούσε με εμμονή αυτό το υδάτινο φαινόμενο στα νερά του Ευβοϊκού κόλπου που, σε συνδυασμό με τη μαγνητικότητα της σελήνης, προκαλεί αυτό το αποτέλεσμα των "τρελών νερών" που βλέπουμε μέχρι σήμερα. Ορισμένοι από αυτούς τον θέλουν να πέφτει από απροσεξία την ώρα της έρευνάς του και να πνίγεται μέσα στα τρελά νερά του Ευβοϊκού.

- no more pictures, please

- I know, but the light on your face.

Αντίο, κυρία Αρβελέρ...

Ήταν η αγαπημένη μου ακαδημαϊκός από τότε που την μελετούσαμε στο πανεπιστήμιο, την θεωρούσα πρότυπο, πολύ την αγαπούσα. Όλη της η ζωή αφιερωμένη σε έναν ανώτερο σκοπό, να βγάλει μια χιλιετία ένδοξης ελληνικής ιστορίας από την αφάνεια, να την αναδείξει, να την τιμήσει, να την συνδέσει με το χτες μας ενώνοντας ως άρρηκτος σύνδεσμος την αρχαιότητα με τη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Πόσοι επιχείρησαν να το κάνουν αυτό, έχοντας όλη την υφήλιο απέναντι σε μια τέτοια εκδοχή; Απειροελάχιστοι. Σε αυτούς τους απειροελάχιστους ανήκει κι εκείνη.

Οι Ευρωπαίοι, και γενικά όλος ο δυτικός κόσμος, θέλησαν να πετάξουν το Βυζάντιο στα σκουπίδια, απαξιώνοντάς το με τα πιο μελανά χρώματα. Οι Έλληνες, αιώνιοι μιμητές των άλλων, υιοθέτησαν την ίδια αντίληψη, κάνοντας ό,τι τους λέγανε. Όχι όμως η κ. Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ. Βούτηξε μέσα στην επιστήμη της και έδωσε τον αγώνα της, όχι μόνο μέσα από τα αδιάψευστα ιστορικά τεκμήρια του ιστορικού μας παρελθόντος κατορθώνοντας το ακατόρθωτο, αλλά το μετέφερε και σε μία ακόμα διάσταση, κοινωνικής φύσεως αυτή τη φορά. Βούτηξε μέσα στην γυναικεία ιδιοσυγκρασία βγάζοντας από την αφάνεια θησαυρούς γένους θηλυκού, τη γυναικεία γνώση, την γυναικεία διαίσθηση, το γυναικείο πείσμα και επιμονή και πνεύμα, την γυναικεία αντοχή και θάρρος και ηρωισμό και παλικαριά στον μέγιστο βαθμό.

Η κ. Αρβελέρ, Ελληνίδα και γυναίκα, κατέκτησε τη Γαλλία, την πνευματική πρωτεύουσα της σύγχρονης Ευρώπης, κυριαρχώντας πάνω στα γαλλικά γράμματα και κουλτούρα, μέσα από την πρυτανεία της στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Γαλλίας, κατακτώντας απάτητες κορφές με αμέτρητες τιμητικές διακρίσεις. 

Της τα έδωσαν όλα, όλη την ευθύνη να ηγηθεί της γαλλικής παιδείας. Και αναρωτιέμαι. Αν αυτή η γυναίκα έμενε στην Ελλάδα, θα είχε συμβεί τίποτα από όλα αυτά; Θα της εμπιστεύονταν τέτοιες θέσεις χωρίς να την φάνε ζωντανή; χωρίς να την ρίξουν στους καρχαρίες; Θα την άφηναν να μεταμορφώσει τα ελληνικά πράγματα στα ελληνικά πανεπιστήμια, διαμορφώνοντας την ελληνική παιδεία του σήμερα, ανοίγοντας τον δρόμο σε πραγματική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αυτήν που αξίζουμε και που δεν έχουμε; Γαλουχώντας την ελληνική νεολαία για μια φορά προς κάτι το ανώτερο; το ουσιώδες; το υψηλό; Το άριστο; Αυτό που διαμόρφωσε την παγκόσμια σκέψη και που, για κάποιον μυστήριο λόγο, χάθηκε μέσα στους αιώνες; Αυτό το κάτι που θα μπορούσε να εμπνεύσει τους σημερινούς Έλληνες να ανακαλέσουν την χαμένη αγάπη για τα γράμματα, την παιδεία, τη λογική ανάλυση; τη σοφία; Να ξαναβρούν το χαμένο τους μυαλό, που δεν ξέρουμε πού έχει πάει αυτούς τους τελευταίους αιώνες και έχει κρυφτεί στην κρυψώνα του και δεν λέει να βγει από εκεί; Όπως λέει η ίδια, η παιδεία είναι το μόνο πράγμα που μένει, όταν όλα τα άλλα έχουν ξεχαστεί. Σε εμάς αυτό, δυστυχώς, έχει συμβεί εδώ και καιρό, όλα έχουν ξεχαστεί, με πρώτη την παιδεία.

Δε νομίζω να την είχαν αφήσει... λέξη δεν θα την είχαν αφήσει να ξεστομίσει, όχι από θέση ισχύος, τουλάχιστον... Δυστυχώς, γιατί το γυναικείο μυαλό μπορεί να ανοίγει διαστάσεις εκεί που το ανδρικό συχνά αδυνατεί να πλησιάσει. Σήμερα την θαυμάζουμε, επειδή απλά την θαυμάζουν εκείνοι, οι δυτικοί. Πόσο μάλλον τώρα, που δεν ζει πια ανάμεσά μας. Διθυρράμβους θα στήσουν οι πάντες τώρα, είναι πραγματικά τραγικό...

Μια θλίψη με έχει καταβάλει από χθες που άκουσα την είδηση του θανάτου της. Μια γυναίκα αυτού του βεληνεκούς δεν υπάρχει πια. Και παρόλο που λοιδορήθηκε αρκετές φορές μέσα στα χρόνια, εκείνη παρέμεινε αγέρωχη, μια γυναίκα σύμβολο, που ποτέ δεν το έβαλε κάτω. Άλλωστε, κατά κανόνα, λοιδορείς κάποιον ή όταν δεν μπορείς να τον καταλάβεις, ή όταν απειληθείς από αυτόν, μόλις αρχίζεις να  συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να τον φτάσεις. Αυτό τουλάχιστον, την λοιδορία απέναντι στους καλύτερους από εμάς, έχουμε μάθει να το κάνουμε καλά. 

Στη Νέα Πέραμο άρχισε να βρέχει. Το μετεωρολογικό δελτίο δίνει έντονες βροχές και δυνατούς ανέμους που θα φτάσουν τα δέκα μποφόρ. Έρχεται καταιγίδα. Θυμάμαι τα λόγια που είχατε πει κάποτε: "Να έχετε τα πόδια σας στέρεα στη γη και τα μάτια στον ουρανό." Τα ακούω. Τα ακολουθώ. Αντίο, κυρία Αρβελέρ, το αστέρι σας θα λάμπει για πάντα.

---  Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο άλλο μου blog εδώ.

---  Φωτογραφία από εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

τοπία στην .. ομίχλη!

Για να είμαστε πιο ειλικρινείς, δεν μιλάμε βέβαια για ομίχλη, αλλά για την αφρικανική σκόνη που ήρθε και κάλυψε τα πάντα στο πέρασμά της. Πολλά αλλεργικά περιστατικά, πολλά αναπνευστικά προβλήματα, λερωμένα μπαλκόνια και φυτά καλυμμένα στη σκόνη μας είναι αυτά που μας έφερε ο χθεσινός νοτιάς. 

Εικαστικά, από την άλλη, αυτό το εντυπωσιακό φαινόμενο ήταν η χαρά του φωτογράφου, το φίλτρο που άφησε στις λήψεις δεν ήθελε καμία άλλη παρέμβαση από μέρους μου για να αφήσει αυτό το φθαρμένο, vintage, νοσταλγικό αποτέλεσμα που τόσο μου αρέσει. 

Χθες κάθισα και μετέφερα εδώ όλες τις φωτογραφίες που είχα ανεβάσει το τελευταίο διάστημα στο άλλο μου blog, αυτό της φωτογραφίας. Γιατί σκεφτόμουν, ποιος ο λόγος να τις απομονώσω σε ένα ξεχωριστό site και να τις έχω μακριά από εδώ, που είναι το σπίτι μου; Το ηλεκτρονικό μου σπίτι, εννοώ. Τις έφερα λοιπόν και αυτές να είναι εδώ παρέα μας και να μη μένουν παραπονεμένες. Είναι μοιρασμένες στις ημερομηνίες που τις είχα αναρτήσει εκεί, θα τις βρείτε τώρα στρολλάροντας εδώ από αρχές Οκτωβρίου μέχρι τώρα. 

Το άλλο το κρατάω ακόμα σε ιδιωτικό mode, μέχρι να αποφασίσω πότε θα το διαγράψω τελείως. Γιατί για μένα, και γι' αυτό χρειάζεται μια κάποια ψυχολογική προετοιμασία μέχρι να πατήσω οριστικά το delete της διαγραφής ενός project στο οποίο αφιέρωσα χρόνο και αγάπη για να το στήσω. Ας είναι.

---  Κανένα φίλτρο στις φωτογραφίες.

---  Λήψεις από το κινητό.

Καλή εβδομάδα σε όλους.

Με αγάπη,

Εύα 💗

coffee break

walking past the trail

the bridge

shooting Eva

 

Η καθημερινότητα με τον λύκο

"I am struggling today to get anything done. I am currently trying to get my laundry started. I've had to stop and come back to the washing machine three times just to get it going. The exhaustion and weakness in my muscles is unbearable today. So, I thought I would share what lupus fatigue can feel like ...

Lupus fatigue isn’t just being tired. It is so much more.

It’s an overwhelming, debilitating exhaustion that rest doesn’t fix. Sleep doesn’t reset it. Naps don’t cure it. You can do everything right and still wake up feeling like you never slept at all.

Some days it feels like having the flu — your body heavy, your muscles weak, your head foggy. Simple, everyday activities like showering, getting dressed, or making a meal can feel impossible. Not because you don’t want to do them … but because your body simply doesn’t have the energy to give.

This kind of fatigue goes deeper than the body. It affects your mind, too. It can make it hard to concentrate, remember things, or even find the right words. Conversations can feel draining. Decisions feel overwhelming. Even minimal activity can wipe you out completely, leaving you unable to function for hours — or days.

Lupus fatigue is disproportionate to effort.

A short shower can feel like running a marathon.

Folding laundry can feel like lifting weights.

Making it through the day can feel like survival.

And the hardest part?

It’s invisible.

From the outside, you may look “fine.”

Inside, your battery is sitting at 10%, or completely empty. Can you imagine living every day with 10% of the energy most everyone has for their day?

This exhaustion impacts every part of life. It can mean missing work, canceling plans, skipping social events, and struggling with basic chores. It’s the constant awareness that your energy is limited, and once it’s gone, there’s no pushing through. Yes, there is a point of no pushing through. It is an exhaustion where you have nothing left to give.

This is what makes lupus fatigue different from normal tiredness. Normal tiredness is relieved by rest. Lupus fatigue is constant, severe, and often unrelated to how much you’ve done. It’s one of the most disabling symptoms of lupus, and one of the least understood.

If you live with this, please know:

You are not lazy.

You are not weak.

You are not imagining it.

You are navigating life with a body that is fighting itself every single day.

Every day is different, but every day brings battles.

And you still show up in every way that you can, and that makes you a warrior."

πηγή

Με αγάπη,

Εύα 💗

boat on a lake

SWP: The Heart of the Matter (η καρδιά του ζητήματος)

 

Λίγη επιμονή να προσεγγίσεις στην καρδιά του Θεού, λίγη δουλειά πάνω στο πείσμα και την ξεροκεφαλιά που δεν θέλουν να μας αφήσουν ήσυχους, λίγη εξάσκηση στην ταπείνωση, λίγο δάμασμα στον χειρισμό της γλώσσας, λίγη εμβάθυνση στο πού πραγματικά βρίσκεται η καρδιά μας, αν βρίσκεται στον Θεό ή στον κόσμο, ή αν βρίσκεται στον Θεό και τον σύζυγό μας, πώς προστατεύουμε την καρδιά μας, είναι μερικά από αυτά που θα φωτίσει ο Λόγος του Θεού στο πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για το μήνα Φεβρουάριο. 

Ο τίτλος του πλάνου: Στην καρδιά του ζητήματος ή The Heart of the Matter.

Σκοπός: η καρδιά μας να παραμείνει στον δρόμο του Θεού ή, αν έχει λοξοδρομήσει, τι πρέπει να κάνουμε ώστε να επανέλθει στις σωστές ράγες με προορισμό την εξαγίαση και τη θέωσή μας στον δρόμο προς τις πύλες του ουρανού.

Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Φεβρουάριο το βρήκα εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

exhibition

 

back to the park

 

γονυκλισία

- Κύριε Παναγόπουλε, λένε ότι την Κυριακή δεν πρέπει να γονατίζουμε στην Εκκλησία; Εγώ όμως όταν γονατίζω, κατανύγομαι καλύτερα... Γιατί να μην γονατίσω, τί κακό κάνω; Και εάν δεν γονατίσω στην Εκκλησία που ήρθα να προσευχηθώ, πότε θα γονατίσω;

- Δεν είναι στο τι θα κάνεις. Η αμοιβή σου είναι στην υπακοή σου. Έχεις να κερδίσεις Χάρη, αν υπακούσεις, εάν όμως κάνεις το θέλημά σου, δεν θα κερδίσεις τίποτα! Η υπακοή είναι να μην γονατίσεις. Διότι στον 20ο κανόνα της Α' Οικουμενική Συνόδου αναφέρεται, ότι δεν επιτρέπεται η γονυκλισία από το Σάββατο το βράδυ, μέχρι την Κυριακή το βράδυ.

Εάν λοιπόν κάποιος έχει την τόλμη και το θράσος και πει: ''Κάτω η Α' Οικουμενική Σύνοδος των 318 Πατέρων, εγώ θα γονατίσω'', χαλάλι του...

Εάν έχει την τόλμη να διαγράψει τον 90ο κανόνα της ΣΤ' Οικουμενικής Συνόδου, που απαγορεύει την γονυκλισία την Κυριακή και πάλι χαλάλι του...

Εάν επίσης έχει την τόλμη να διαγράψει τον 91ο κανόνα του Μεγάλου Βασιλείου και τον 15ο κανόνα του Αγίου Πέτρου Αλεξανδρείας, που απαγορεύουν την γονυκλισία και πάλι χαλάλι του...

Να μην ξεχνάει όμως, ότι στην έναρξη και στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, επικαλούμαστε τις ευχές αυτών Πατέρων, με το: ''δι' ευχών των Αγίων Πατέρων ημών...'', τους οποίους αυτός απορρίπτει...

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας+

over the rooftops

 

θλίψεις, δοκιμασίες, πειρασμοί

art class

 

η ευχή

Το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», και συντομότερα «Κύριε ελέησον», από τον καιρό των Αποστόλων χαρίστηκε στους Χριστιανούς και ορίστηκε να το λένε ακατάπαυστα, όπως και το λένε. Τι σημαίνει όμως τούτο το «Κύριε ελέησον», είναι πολύ λίγοι σήμερα που το ξέρουν, κι έτσι φωνάζουν καθημερινά ανωφελώς, αλλοίμονο, και ματαίως το «Κύριε ελέησον», και το έλεος του Κυρίου δεν το λαβαίνουν γιατί δεν ξέρουν τι ζητούν. Γι' αυτό πρέπει να ξέρομε πως ο Υιός και Λόγος του Θεού, αφότου σαρκώθηκε και έγινε άνθρωπος και υπέμεινε τόσα πάθη και σταυρώθηκε και χύνοντας το πανάγιο αίμα Του εξαγόρασε τον άνθρωπο από τα χέρια του διαβόλου, από τότε έγινε Κύριος και εξουσιαστής της ανθρώπινης φύσεως. 

Και προτού βέβαια σαρκωθεί ήταν Κύριος όλων των κτισμάτων, ορατών και αοράτων, ως δημιουργός και ποιητής τους, όμως των ανθρώπων και των δαιμόνων που δε θέλησαν από μόνοι τους να τον έχουν Κύριο και εξουσιαστή τους, δεν ήταν και Αυτός Κύριος τους, ο Κύριος όλου του κόσμου. Ο πανάγαθος Θεός δηλαδή, και τους Αγγέλους και τους ανθρώπους τους έκανε αυτεξούσιους και τους χάρισε το λογικό, να έχουν γνώση και διάκριση· γι' αυτό, ως δίκαιος που είναι και αληθινός, δε θέλησε να τους αφαιρέσει το αυτεξούσιο και να τους εξουσιάζει με τη βία και χωρίς τη θέλησή τους. Αλλά εκείνους που θέλουν να είναι κάτω από την εξουσία και διακυβέρνησής Του, εκείνους ο Θεός και τους εξουσιάζει και τους κυβερνά· εκείνους πάλι που δε θέλουν, τους αφήνει να κάνουν το θέλημα τους, ως αυτεξούσιοι που είναι. Για τούτο και τον Αδάμ που πλανήθηκε από τον αποστάτη διάβολο κι έγινε κι αυτός αποστάτης του Θεού και δε θέλησε να υπακούσει στην εντολή Του, τον άφησε ο Θεός στο αυτεξούσιό του και δε θέλησε να τον εξουσιάζει τυραννικά.

Αλλά ο φθονερός διάβολος που τον πλάνησε εξαρχής, δεν έπαψε κι έπειτα να τον πλανά, ώσπου τον έκανε παρόμοιο στην αλογία με τα κτήνη τα ανόητα και ζούσε πλέον σαν ζώο άλογο και ανόητο. Μα ο πολυέλεος Θεός τον σπλαχνίστηκε τελικά κι έτσι χαμήλωσε τους ουρανούς και κατέβηκε στη γη (Ψαλμ. 17, 10) κι έγινε άνθρωπος για τον άνθρωπο· και με το πανάχραντο αίμα Του τον λύτρωσε από τη δουλεία της αμαρτίας και δια μέσου του ιερού Ευαγγελίου τον οδήγησε πως να ζει θεάρεστα. Και, κατά τον Θεολόγο Ιωάννη, μας έδωσε εξουσία να γίνομε τέκνα Θεού (Ιω. 1, 12) και με το θείο βάπτισμα μας αναγέννησε και μας ανέπλασε και με τα άχραντά Του μυστήρια τρέφει καθημερινά την ψυχή μας και τη ζωογονεί. Και μ' ένα λόγο, με την άκρα Του σοφία βρήκε τον τρόπο να μένει πάντοτε αχώριστος μ' εμάς κι εμείς με Αυτόν, για να μην έχει πλέον καθόλου τόπο σ' εμάς ο διάβολος. 

Ορισμένοι όμως από τους Χριστιανούς, ύστερα από τόσες χάριτες που αξιώθηκαν και υστέρα από τόσες ευεργεσίες που έλαβαν από τον Δεσπότη Χριστό, πλανήθηκαν πάλι από το διάβολο και εξαιτίας του κόσμου και της σάρκας ξεμάκρυναν από το Θεό και κατακυριεύονται από την αμαρτία και από το διάβολο κάνοντας τα θελήματά του. Όμως δεν είναι τελείως αναίσθητοι ώστε να μην αισθάνονται το κακό που έπαθαν. Καταλαβαίνουν το σφάλμα τους και γνωρίζουν την υποδούλωσή τους, αλλά δεν μπορούν αυτοί μόνοι τους να γλυτώσουν και γι' αυτό προστρέχουν στο Θεό και φωνάζουν το «Κύριε ελέησον» για να τους ευσπλαχνιστεί ο πολυέλεος Κύριος και να τους ελεήσει, να τους δεχτεί σαν τον άσωτο υιό(Λουκ. 15, 20) και να τους δώσει πάλι τη θεία χάρη Του και μέσω αυτής να γλυτώσουν από τη δουλεία της αμαρτίας, ν' απομακρυνθούν από τους δαίμονες και να λάβουν πάλι την ελευθερία τους, για να μπορέσουν με τον τρόπο αυτό να ζήσουν θεάρεστα και να φυλάξουν τις εντολές του Θεού. 

Αυτοί λοιπόν οι Χριστιανοί που, όπως είπαμε, με τέτοιο σκοπό φωνάζουν το «Κύριε ελέησον», αυτοί θα επιτύχουν εξάπαντος και το έλεος του πανάγαθου Θεού και θα λάβουν τη χάρη Του να ελευθερωθούν από τη δουλεία της αμαρτίας και να σωθούν. Εκείνοι όμως που δεν έχουν είδηση από αυτά που είπαμε, μήτε γνωρίζουν τη συμφορά τους που είναι καταδουλωμένοι στα θελήματα της σάρκας και στα κοσμικά πράγματα, μήτε έχουν ευκαιρία να συλλογιστούν την υποδούλωση τους, αλλά χωρίς τέτοιο σκοπό φωνάζουν μόνο το «Κύριε ελέησον», περισσότερο από συνήθεια, αυτοί πως είναι δυνατό να λάβουν το έλεος του Θεού; Και μάλιστα τέτοιο θαυμάσιο και άπειρο έλεος; Γιατί είναι καλύτερα να μη λάβουν το έλεος του Θεού, παρά να το λάβουν και πάλι να το χάσουν, επειδή τότε είναι διπλό το φταίξιμο τους. Άλλωστε, αν κανείς δώσει κανένα πετράδι πολύτιμο στα χέρια μικρού παιδιού ή κανενός αγροίκου άνθρωπου που να μην ξέρει τι αξίζει, και αυτοί το πάρουν στα χέρια τους και το χάσουν, είναι φανερό πως δεν το έχασαν εκείνοι αλλά αυτός που τους το έδωσε.

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ

---  φωτό από διαδίκτυο.

a pink rose

 

σιωπή, υπομονή, απόσυρση

Όταν αποφεύγει ο άνθρωπος τις πολλές κουβέντες, τις διαμάχες, την ταραχή και την σύγχυση, το Άγιο Πνεύμα επισκιάζει την ψυχή του και τότε, όσο στείρα και αν είναι, θα βλαστίσει καρπούς πνευματικούς.»

Λίγη σιωπή, λίγη υπομονή, λίγη απόσυρση από τα περιττά αρκούν για να αρχίσει η ψυχή να βλασταίνει καρπούς μετανοίας, πραότητος και φωτισμού.

Το μήνυμα είναι απλό και παλαιό όσο και η Εκκλησία. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να πλησιάσει κανείς τον Θεό, αλλά καθαρή καρδιά και ειρηνεμένος νους. Όποιος μαθαίνει να σωπαίνει μπροστά στη σύγχυση του κόσμου, μαθαίνει σιγά σιγά να ακούει τον ψίθυρο του Αγίου Πνεύματος που οδηγεί στη ζωή.

Το κείμενο αυτό αφιερώνεται σε όσους κουράστηκαν από τον θόρυβο, τις αντιπαραθέσεις και τη διάσπαση, και αναζητούν έναν ήσυχο δρόμο επιστροφής στην καρδιά και στον Θεό.

Σιωπή που γεννά φως και ειρήνη στην ψυχή.

(Ζωή Κωστούλα)

---  φωτό από εδώ.

εις την Πόλιν

η αλήθεια της Καινής Διαθήκης

Σε κανένα άλλο βιβλίο του κόσμου, όσο κι αν ψάξετε, δεν θα βρείτε εντολές, κηρύγματα, διδασκαλίες τόσο υψηλές και ανεξήγητες με τα μέτρα της ανθρώπινης λογικής, όσο στην Καινή Διαθήκη! 

Μόνο στην Καινή Διαθήκη θα διαβάσετε πως ο Χριστός όχι μόνο συγχωρεί τους δημίους Του, αλλά και εύχεται υπέρ αυτών ωσάν να ήταν ευεργέτες Του! Εκείνο το «Πάτερ άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» που αλλού θα το συναντήσετε; Που ακούστηκε ποτέ το θύμα να συγχωρεί τον θύτη του; Ο αδικημένος, ο ασπλάχνως βασανιζόμενος, ο υβριζόμενος και συκοφαντούμενος, ο αδίκως καταδικαζόμενος και θανατούμενος να συγχωρεί τους σταυρωτές Του και να εύχεται υπέρ αυτών; Υπάρχει καμιά θρησκεία στον κόσμο που να παραγγέλλει στους οπαδούς της να συγχωρούν τους εχθρούς τους και όλους εκείνους που τους έβλαψαν, αδίκησαν, συκοφάντησαν, κατηγόρησαν αδίκως και καταδίκασαν ακόμη και σε θάνατο; 

Σε καμία απολύτως θρησκεία δεν θα βρείτε, όσο κι αν ψάξετε, παρόμοια εντολή και κηρύγματα, διότι ακριβώς πρόκειται για «θρησκείες», ανθρώπινα δηλαδή κατασκευάσματα, ιδεολογήματα και ιδεοληψίες ακόμη, που δεν μπορούν να ανεβάσουν τον άνθρωπο σε τέτοια δυσθεώρητα πνευματικά ύψη και να τον απαλλάξουν απ' όλα εκείνα τα συναισθήματα και καταστάσεις που τον κρατούν δέσμιο στο άρμα της κακίας και της ενστικτώδους εκδικητικής συμπεριφοράς! 

Μόνο στην Καινή Διαθήκη η λογική μας θα σκοντάψει σε πλήθος «ακατανόητων» ανθρωπίνως εντολών, οι οποίες μας φαίνονται υπέρλογες, υπερβατικές και υπεράνθρωπες! Μόνο εκεί ο νους του ανθρώπου ιλιγγιά μπροστά στο ακατανόητο μυστήριο της θυσίας του Χριστού, το οποίο ο άνθρωπος δεν μπόρεσε να ερευνήσει και εξιχνιάσει με τη λογική του παρά μόνο με την πίστη του! Ποιά θρησκεία προβάλλει τον θεό της ως πατέρα των ανθρώπων, αδελφό και φίλο τους; Καμιά απολύτως, αλλά όλες ανεξαιρέτως οι θρησκείες θέλουν τους οπαδούς τους υποταγμένους και δούλους στον πλαστό θεό τους. 

Μόνο ο Χριστός διακηρύττει προς όλους τους πιστούς τούτα τα ακατανόητα λόγια: «Υμείς φίλοι μου έστε... ουκέτι υμάς λέγω δούλους ότι ο δούλος ουκ οίδε τι ποιεί αυτού ο κύριος. Υμάς δε είρηκα φίλους ότι πάντα α ήκουσα παρά του πατρός μου εγνώρισα υμίν» (Ιω. ιε' 14-15). 

Και μόνο ο Χριστός αγαπά τους φίλους Του μέχρι θυσίας διαβεβαιώνοντας τους ότι «μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού» (Ιω. ιε' 13). 

Κι έπειτα σου λένε ότι ο χριστιανισμός θέλει τους οπαδούς του δούλους. Ψέμα ασύστολο, το οποίο δείχνει το κατάντημα των απίστων! 

Διαβάστε λοιπόν την Καινή Διαθήκη για να γνωρίσετε από πρώτο χέρι «τις έστιν ο Χριστός», και τότε να είστε βέβαιοι πως θα πιστέψετε, όχι επειδή σας το είπαν οι άλλοι, αλλά επειδή θ' ανοίξουν μόνα τους τα μάτια σας στην αλήθεια!

(Βασίλειος Ευτ. Νικόπουλος, Πρόεδρος Αρείου Πάγου ε.τ. Δ.Ν., "Η δυστυχία του να είσαι άθεος", εκδ.Αρμός, σελ.93,94)

old chapel

 

έσχατα

 

Στα χρόνια που έρχονται, ο διάβολος θα χρησιμοποιεί κάθε ευκαιρία να συγχύσει τους αληθινούς Ορθόδοξους Χριστιανούς, τον έναν ενάντια στον άλλο, άλλοτε για θέματα μεγάλα και άλλοτε (συνήθως) για μικρά.

Πρέπει να προσπαθήσουμε με σταθερότητα να μην πιαστούμε από το δόλωμα. ο διάβολος περπατά γυμνός ανάμεσά μας…

π. Σεραφείμ Ρόουζ Η ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος.

Το Πνεύμα των εσχάτων καιρών

Η «χαρισματική αναζωπύρωση» ως ένα σημείο των καιρών

Στο τέλος αυτού του αιώνα δεν θα υπάρχει έλλειψη προφητών του Κυρίου του Θεού, ούτε υπηρετών του σατανά. Αλλά στους έσχατους καιρούς αυτοί που πραγματικά θα υπηρετούν το Θεό θα επιτύχουν να κρυφτούν από τους ανθρώπους και δεν θα κάνουν θαύματα ανάμεσά τους όπως στον παρόντα καιρό, αλλά θα βαδίζουν ένα δρόμο δράσης αναμεμειγμένης με ταπεινότητα, και στη βασιλεία των Ουρανών θα είναι μεγαλύτεροι από τους Πατέρες που δοξάστηκαν με θαύματα. Επειδή εκείνη την εποχή κανείς δεν θα κάνει ενώπιον των ανθρώπων θαύματα που θα τους διεγείρουν και θα τους εμπνέουν να κοπιάζουν με ζήλο σε ασκητικούς αγώνες… πολλοί, διακατεχόμενοι από άγνοια, θα πέσουν στην άβυσσο, παραστρατώντας στο πλάτος, του φαρδιού κι ευρύχωρου δρόμου.

Προφητεία του αγ. Νήφωνα της Κωσταντιανής Κύπρου (έχει εκδοθεί στα Ρωσικά μαζί με τα συγγράμματα των αγίων Βαρσανουφίου του Μεγάλου και Ιωάννου, Μόσχα 1855, σελ. 654-655).

Η αληθινή Ορθοδοξία από την ίδια της τη φύση μοιάζει εντελώς εκτός τόπου σ’ αυτούς τους δαιμονικούς καιρούς, μια ξεπερασμένη μειονότητα των περιφρονημένων και «ανόητων», στη μέση μιας θρησκευτικής «αναζωπύρωσης» εμπνευσμένης από ένα άλλο είδος πνεύματος. Αλλά ας παρηγορηθούμε από τους βέβαιους λόγους του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Μη φοβάσαι, μικρό ποίμνιο, γιατί ο Πατέρας σας ευαρεστήθηκε να σας δώσει τη βασιλεία» (Λουκ. 12:32).

Ας ενδυναμωθούν όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί για τη μάχη που βρίσκεται μπροστά μας, μην ξεχνώντας ποτέ ότι εν Χριστώ η νίκη είναι ήδη δική μας.Εκείνος υποσχέθηκε ότι οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν απέναντι στην Εκκλησία Του (Ματθ. 16:18), κι ότι η χάρη των εκλεκτών θα συντομεύσει τις μέρες της τελευταίας μεγάλης θλίψης (Ματθ. 24:22). Και στ’ αλήθεια, αν ο Θεός είναι μαζί μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας; (Ρωμ. 8:31). Ακόμα και εν μέσω των σκληρότερων πειρασμών, έχουμε εντολή: «Έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο» (Ιω. 16:33). Ας ζούμε όπως έζησαν όλοι οι αληθινοί Χριστιανοί όλων των εποχών, προσδοκώντας το τέλος όλων των πραγμάτων και την έλευση του αγαπημένου μας Σωτήρα• «Εκείνος που μαρτυρεί αυτά λέγει, ‘’Ναι, έρχομαι γρήγορα’’. Αμήν, ναι, έλα, Κύριε Ιησού» (Αποκ. 22:20)

Φαίνεται πως ο σατανάς εισέρχεται τώρα γυμνός στην ανθρώπινη ιστορία. Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν υπόσχονται να είναι πιο τρομερά απ’ όσο μπορεί να φανταστεί εύκολα κανείς τώρα. Αυτό το ένα ξέσπασμα ενέργειας εμπνευσμένης από το σατανά οδήγησε 1000 σχεδόν ανθρώπους σε επαναστατική αυτοκτονία• τι θα γίνει με τους πολλούς άλλους, θύλακες σατανικής ενέργειας, μερικούς πολύ ισχυρότερους από αυτή τη μικρή κίνηση, που δεν έχουν εκδηλωθεί ακόμα; Μια ρεαλιστική άποψη της θρησκευτικής κατάστασης του σύγχρονου κόσμου είναι αρκετή για να εμπνεύσει σε κάθε σοβαρό Ορθόδοξο Χριστιανό ανησυχία και τρόμο για τη δική του σωτηρία. Οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες είναι τεραστίων διαστάσεων: «Διότι θα έρθει τότε θλίψη τόσο μεγάλη, που δεν έγινε από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα και ούτε θα γίνει» (Ματθ. 24:21). Μερικές από αυτές τις δοκιμασίες θα έρθουν από την πλευρά των ευχάριστων πλανών, από τα «σημεία και ψεύτικα θαύματα» που αρχίσαμε από τώρα ακόμα να βλέπουμε• άλλα θα έρθουν από το τρομερό και φανερό κακό που είναι ήδη ορατό στο Jonestown, την Καμπότζη και το αρχιπέλαγος Γκουλάγκ.

Αυτοί που θέλουν να είναι αληθινοί Χριστιανοί σ’ αυτές τις τρομερές ημέρες θα έπρεπε καλύτερα ν’ αρχίσουν να σοβαρεύονται σχετικά με την πίστη τους, μαθαίνοντας τι είναι ο αληθινός Χριστιανισμός, μαθαίνοντας να προσεύχονται στο Θεό εν πνεύματι και αληθεία, μαθαίνοντας να αναγνωρίζουν ποιος είναι ο Χριστός, στον Οποίο μονάχα έχουμε σωτηρία.

Η Ορθόδοξη ασκητική κοσμοθεωρία δίνει το μόνο μέσο με το οποίο οι άνθρωποι, έχοντας λάβει το Άγιο Πνεύμα με το Βάπτισμα και το Χρίσμα τους, μπορούν πραγματικά να συνεχίσουν να αποκτούν το Άγιο Πνεύμα στη ζωή τους• και διδάσκει πως να διακρίνουμε την πνευματική πλάνη και να φυλαγόμαστε από αυτήν.

---  κείμενο, φωτό από διαδίκτυο.