29.12.25

tranquility

 

Καλλιεργώντας μια ήσυχη καρδιά

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή η ήσυχη καρδιά είναι ένα ποθούμενο για τον χριστιανό στην πορεία του προς την θέωση, ένας ιερός αγώνας που καλείται να κατακτήσει. Αλλά, τι χαρακτηρίζει την ήσυχη, πράα, ειρηνική καρδιά ενός χριστιανού; Η απρόσκοπτη εσωτερική ηρεμία, αυτοκυριαρχία, σταθερότητα; Η εμπιστοσύνη στον Θεό; Η υπομονή ως αρετή, η έλλειψη άγχους, η ταπείνωση, η μακροθυμία; Η συγχώρηση, η αγάπη στον συνάνθρωπο, η τήρηση των εντολών; Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναπαυόμαστε στη δική Του δύναμη, τη δική Του σοφία, τη δική Του καθοδήγηση; Η ειρήνη του Ιησού Χριστού, το Πνεύμα το Άγιο που προσκαλούμε να κατοικήσει μέσα μας; Η αδιάλλειπτη προσευχή, η ευχαριστία, η ευγνωμοσύνη ως τρόπος ζωής και ύπαρξης;

Όλα αυτά θα τα δούμε στο πλάνο αντιγραφής της Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιανουάριο, το πρώτο πλάνο του νέου έτους, που μπορείτε να το βρείτε και εδώ. Το μόνο σίγουρο, πάντως, είναι πως η ήσυχη καρδιά είναι ένα πνευματικό πρωτίστως ιδίωμα, που αντανακλά ωστόσο στον υλικό κόσμο γύρω μας, ένας καρπός του Αγίου Πνεύματος, τον οποίο μπορούμε να αποκτήσουμε μόνο εάν έχουμε τον Θεό δίπλα μας σε κάθε μας βήμα.

"4 - Να χαίρεστε πάντοτε με τη χαρά που δίνει η κοινωνία με τον Κύριο. Θα το πω και πάλι: να χαίρεστε.

5 - Σ' όλους να δείχνετε την καλοσύνη σας. Ο Κύριος έρχεται σύντομα.

6 - Για τίποτε να μη σας πιάνει άγχος, αλλά σε κάθε περίσταση τα αιτήματά σας να τα απευθύνετε στο Θεό με προσευχή και δέηση, που θα συνοδεύονται από ευχαριστία.

7 - Και η ειρήνη του Θεού, που είναι ασύλληπτη στο ανθρώπινο μυαλό, θα διαφυλάξει τις καρδιές και τις σκέψεις σας κοντά στον Ιησού Χριστό."

~ Επιστολή προς Φιλιππησίους 4: 4-7

Χριστός ετέχθη! Ας γεννηθεί, λοιπόν, φέτος ο Χριστός μέσα μας. Ας Τον αφήσουμε να δράσει στις καρδιές μας, τις αντιλήψεις, τη συμπεριφορά μας. Ας ακολουθήσουμε με ειλικρίνεια και ανοιχτή καρδιά τους δρόμους Του, τις οδούς Του, την Αλήθεια Του. Και ας γίνουμε εμείς οι ζωντανοί μάρτυρες όλων των θαυμαστών και τεραστίων που μέλλουν να μας συμβούν, απλά και μόνο επειδή πιστέψαμε.

Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα σε όλο τον κόσμο, 

Καλές γιορτές σε εσάς και τους αγαπημένους σας, 

Καλή, Χαρούμενη, Ευλογημένη χρονιά!

Με αγάπη,

Εύα 💗

22.12.25

Η πραγματική ελευθερία

Ξέρεις γιατί δεν θέλουν να πιστεύεις στον Θεό; 

Δεν είναι θέμα θρησκείας, είναι θέμα ελέγχου.

Γιατί ένας άνθρωπος με πίστη δεν ελέγχεται εύκολα. 

Δεν χρειάζεται φόβο για να σταθεί όρθιος, και δεν ψάχνει νόημα σε πράγματα που αδειάζουν την ψυχή του. 

Ο άνθρωπος που στηρίζεται στην πίστη δεν φοβάται τη γνώμη των άλλων, δεν εξαρτάται από trends, δεν γίνεται σκλάβος μιας ζωής που δεν τον γεμίζει. 

Η πίστη κόβει δεσμούς από συνήθειες και εξαρτήσεις που καταστρέφουν: ναρκωτικά, τζόγο, πορνεία, μέχρι υπερκατανάλωση και τοξικές επιλογές. 

Και πολλές φορές θα δεις να γελοιοποιούν την πίστη οι άπιστοι, ξέρεις γιατί; 

Για να μην την πάρεις στα σοβαρά. Για να την θεωρείς παλιά, ασήμαντη, ξεπερασμένη. Για να σε κρατήσουν σε μια κοινωνία χωρίς όρια, σε μια ζωή χωρίς φρένο. 

Κι όμως, η αλήθεια είναι πολύ απλή. 

Ο άνθρωπος που πιστεύει έχει αρχές, έχει σκοπό, έχει μέτρο. Δεν εξαρτάται από την τηλεόραση, από τη μόδα ή τα ρεύματα της εποχής. 

Αυτό είναι που φοβίζει ακόμα περισσότερο. 

Γιατί ο άνθρωπος που πιστεύει δεν θα υποταχθεί ποτέ. 

Το σύστημα φοβάται κάτι πολύ συγκεκριμένο: 

Έναν άνθρωπο με πίστη, που δεν εξαρτάται από κανέναν. 

Μην χάσεις αυτή τη δύναμη. 

Μη την παραδώσεις ποτέ. 

Η πίστη είναι η πραγματική ελευθερία.


***  (κείμενο αγνώστου, φωτογραφία δική μου)

15.12.25

Eva Psarrou photography: Συννεφιασμένη Νάξος

Eva Psarrou photography: Συννεφιασμένη Νάξος

Τις φωτογραφίες μου από εδώ και στο εξής θα τις ανεβάζω στο άλλο μου blog: https://evapsarrou-photography.blogspot.com, που δημιούργησα πρόσφατα. Δεν θα τις κοινοποιώ και από εδώ, δεν έχει νόημα. Και τα δύο blogs παραμένουν ενεργά μέχρι την επόμενη έμπνευση.

Με αγάπη,

Εύα 💗

10.12.25

στο ταχυδρομείο


Όλες οι υπηρεσίες στο Kindersley του Καναδά στην ίδια γειτονιά, πρακτικά στον ίδιο δρόμο. Παρκάρεις το αυτοκίνητό σου και σε μία βόλτα έχεις κάνει όλες σου τις δουλειές. Τράπεζα, ταχυδρομείο, διευθετήσεις, συναλλαγές με το κράτος, δικηγορικό, ασφαλιστικό γραφείο, μεσιτικά, όλα εδώ, σε μια έξοδο με το αυτοκίνητο. Δεν τρέχεις να διασχίσεις την πόλη, σταμάτα ξεκίνα στα φανάρια, να χάνεις τον χρόνο και την ψυχραιμία σου λόγω κίνησης, απόστασης, ζέστης, ηχορύπανσης, απεργιών ή των τρακτέρ να σου απαγορεύουν τη διέλευση με το έτσι θέλω. Αυτά συμβαίνουν σε έναν άλλο πλανήτη, πολύ μακριά από εδώ. 

3.11.25

Με την καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη και ευχαριστία

Πολλές φορές συμβαίνουν πράγματα που δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα συμβούν σε εμάς. Πράγματα ατυχή και δυσάρεστα όπως, ας πούμε, μια αιφνίδια πτώση από μεγάλο ύψος και ένα γερό κάταγμα που ακολούθησε εξαιτίας της πτώσης αυτής. Η ανημποριά, ο πόνος και η αδυναμία μας να ελέγξουμε την κατάσταση, έρχεται να ισοπεδώσει κάθε πεποίθηση ότι εμείς δεν θα παθαίναμε κάτι τέτοιο ποτέ. 

Ποτέ όμως ας μη λέμε ποτέ, γιατί τον τελευταίο λόγο, καλώς ή κακώς, δεν τον έχει ο άνθρωπος, αλλά ο Θεός.

Η πεποίθηση ότι η ανθρώπινη ικανότητά μας δεν θα μας αφήσει ποτέ απροστάτευτους είναι μια ψευδαίσθηση και μια πλάνη. Όταν πιστεύεις στον Θεό, αυτό το γνωρίζεις πολύ καλά. Γνωρίζεις ότι χωρίς Εκείνον δεν μπορείς να πράξεις τίποτα (Ιωάν. 15: 5). Χωρίς Εκείνον η χάρις απουσιάζει, το ίδιο και η προστασία και η ασφάλεια, τα οποία υπάρχουν μόνο όσο ο άνθρωπος βρίσκεται κάτω από τη σκέπη του Κυρίου, όσο υπάρχει ζωντανή η σύνδεση μεταξύ Θεού κι ανθρώπου.

Όταν λοιπόν γνωρίζεις τον Κύριό Σου και τον εαυτό σου σε σχέση με Κείνον, είναι φυσική ακολουθία να αισθάνεσαι φόβο Κυρίου για τη δύναμη που ασκεί πάνω Σου, ευγνωμοσύνη για αυτή την προστασία που σου προσφέρεται μέρα και νύχτα και το να Τον ευχαριστείς για τα δώρα που σου προσφέρει, γίνεται φυσική αντίδραση, μια εκδήλωση ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης από καρδιάς και όχι μια πράξη τυπική, ανταποδοτική, απλά για να λες ότι έκανες κάτι.

Όταν συμβαίνει αυτό, όταν η σχέση σου με τον Θεό γίνεται προσωπική και η επικοινωνία μαζί Του από καρδιάς, όπως όταν επικοινωνείς με ένα πολύ αγαπημένο σου πρόσωπο, τότε έχεις περάσει από την τυπολατρεία και την εθιμοτυπία σε κάτι άλλο πολύ βαθύτερο και πολύ ουσιαστικότερο, έχεις περάσει στη σφαίρα της αγάπης, της ευγνωμοσύνης και της ευχαριστίας όπως την ορίζει ο Θεός και ο θείος Λόγος Του, όπως την θέλει ο Θεός.

Ευγνωμοσύνη, λοιπόν, και ευχαριστία προς τον Δημιουργό μας και προστάτη μας είναι το θέμα του πλάνου αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Νοέμβριο. Κι έχω να Τον ευχαριστήσω και να υπενθυμίσω στον εαυτό μου ακόμα πιο έντονα το πόσο ευγνώμων νιώθω για τα χειρότερα που αποφύγαμε στην οικογένειά μου, για τον άνδρα μου που γλίτωσε πολύ φτηνά τα χειρότερα, για την καλή μας τύχη - που δεν είναι τύχη βέβαια, αλλά ευλογία και προστασία Θεού, και για το πόσο φυλάσσει και αγαπάει αυτούς που Τον αγαπούν, Τον σέβονται και αγωνίζονται με πίστη και ενσυνειδησία να ακολουθήσουν την οδό Του και την αλήθεια Του.

Το πλάνο το βρήκα στο pinterest, είναι από το Kingdom Bloggers και μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Καλό μήνα Νοέμβριο!

Με αγάπη,

Εύα 💗

25.10.25

Νυκτερινή Περίπολος

Οι πιο πρόσφατες συμμετοχές μου στη δημόσια φωτογραφική ομάδα του fb Νυκτερινή Περίπολος στην οποία είμαι μέλος από τον Σεπτέμβριο. Θεματική της ομάδας οι νυκτερινές λήψεις.

Μέσα σε υπόγειες διαδρομές, στοές Κερατσινίου.

Λίγο πριν την έναρξη, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Κάπου στο Θησείο.

Συριανά σοκάκια by night.

Χώρα Νάξου, στα στεαστά του κάστρου.

Καλό σαββατοκύριακο!

Με αγάπη,

Εύα 💗

21.10.25

Ο πυρετός των λιβαδιών


Κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση στον Καναδά στο διάστημα που έμεινα εκεί, ήταν οι αχανείς του πεδιάδες. Το μάτι δεν σταματάει πουθενά όσα χιλιόμετρα και να διανύσεις. Χάνεσαι μέσα στην απεραντοσύνη του παντού και χωρίς να το συνειδητοποιείς αποκτάς αυτή την αίσθηση της μηδαμινότητας, ότι αποτελείς μια αόρατη κουκκίδα πάνω στον πλανήτη γη και αφομοιώνεσαι, γίνεσαι ένα μαζί της, αφού βυθίζεσαι μέσα σε αυτόν τον κυρίαρχο εξουσιαστή τόπο σχεδόν παρά τη θέλησή σου.

Οι Καναδοί που ζουν σε αυτές τις πεδιάδες έχουν χαρακτηρίσει αυτή την ψυχική κατάσταση ως "prairie madness" ή "prairie fever", η τρέλα δηλαδή ή ο πυρετός των λιβαδιών. Περισσότερο είναι ένας περιγραφικός όρος παρά μια επίσημα ιατρική διάγνωση για μια τέτοιου τύπου κατάθλιψη. Είναι η κατάθλιψη που χαρακτηρίζει την απόσυρση του ανθρώπου από το εδώ και το τώρα, την εξαφάνιση της σημαντικότητάς του μπροστά στα στοιχεία της φύσης που εξουσιάζουν αδυσώπητα και κυριαρχούν. Αυτός ο πυρετός των λιβαδιών εμφανίζεται αρκετά συχνά σε κατοίκους που ζουν σε περιοχές μεγάλης γεωγραφικής απομόνωσης και ακραίων καιρικών συνθηκών στις οποίες καλούνται να επιβιώσουν, όπως σε αυτές τις απέραντες επιβλητικές πεδιάδες που συνάντησα στον κεντρικό Καναδά.

Με αγάπη,

Εύα 💗

17.10.25

Sweet October

Και να πώς ένα σπιτάκι τόσο δα μπορεί να σου χαρίσει τον κόσμο όλο.

Με αγάπη,

Εύα 💗

15.10.25

στους δρόμους του Saskatoon


Είναι η πρωτεύουσα της κομητείας (province), έχει περίπου 266.000 κατοίκους και απέχει κάπου δύο ώρες από το Kindersley όπου διέμενα στις διακοπές μου στον Καναδά φέτος τον Αύγουστο. Οι δρόμοι φαρδείς και σκιασμένοι από πυκνόφυλλα ψηλά δέντρα. Τα κτίρια υπέροχα προσεγμένα και καλόγουστα. Οι γειτονιές με πρασιές και χαμηλά διόροφα σπίτια με όμορφες προσόψεις. Η φασαρία στους δρόμους ανεπαίσθητη. Όσο διάστημα έμεινα στην πόλη δεν άκουσα ούτε ένα κορνάρισμα. Χαμηλές ταχύτητες. Ποδηλατόδρομοι παντού. Και, φυσικά, οι πεζοί έχουν πάντοτε προτεραιότητα.


13.10.25

Τι χρειάζομαι για να ξεκινήσω το scripture writing


Για να ξεκινήσει κανείς να ακολουθεί ένα πλάνο αντιγραφής εδαφίων από την Αγία Γραφή χρειάζονται:

-  Ένα πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής (Scripture Writing Plan). Το διαδίκτυο είναι γεμάτο, πιο πολύ στο pinterest, στο instagram, σε blogs, αλλά και σε διάφορα groups στο facebook.

-  Μία Αγία Γραφή, διαλέξτε όποια σας αρέσει πιο πολύ. Εγώ συνήθως χρησιμοποιώ τη νεοελληνική μετάφραση των καθηγητών Ολυμπίου, Τσάκωνα, Παπαδόπουλου, Σιμωτά, βασισμένη στην μτφρ. Βασ. Βέλλα, από την Ελληνική Βιβλική Εταιρία. Είναι η περίφημη "μπλε" Αγία Γραφή, λόγω εξωφύλλου. Είναι η αγαπημένη μου γιατί το κείμενο, παρόλα τα κάποια λαθάκια του εδώ κι εκεί, γενικά είναι ικανοποιητικά ακριβές στη μετάφρασή του, και είναι ένα κείμενο απαλό και ευανάγνωστο που προσωπικά μπορώ να την διαβάσω με άνεση, να την καταλάβω και να την κατανοήσω καλά. Επίσης, είναι η μόνη στον ελλαδικό χώρο που περιλαμβάνει και τα δευτεροκανονικά βιβλία, κάτι που οι υπόλοιπες, πλην του αρχαίου κειμένου των Εβδομήκοντα, δε νομίζω ότι υπάρχουν από όσο γνωρίζω, διορθώστε με αν κάνω λάθος. 

Δεύτερη επιλογή μου, εξίσου αγαπημένη, είναι η μετάφραση Φίλου, εκδόσεις Πέργαμος, βασισμένη στον Βάμβα (κλασική αξία). Είναι πιο ακριβής από τη μπλε, είναι σχεδόν αυτολεξεί προς το πρωτότυπο κείμενο, αλλά λίγο πιο δυσνόητη, ακριβώς γιατί είναι μεταφρασμένη λέξη προς λέξη, κάτι που δυσκολεύει τον αναγνώστη στην εύκολη κατανόησή του, το κείμενο δεν ρέει όπως συμβαίνει με τη μπλε. Ωστόσο είναι μια πάρα πολύ ακριβής μετάφραση. Είμαι πολύ ευχαριστημένη και με αυτήν, και την χρησιμοποιώ επίσης πολύ συχνά, εναλλάσσοντάς την με τη μπλε μου.

Και τρίτο βέβαια είναι το πρωτότυπο κείμενο, με τη μετάφραση των Εβδομήκοντα από τα εβραϊκά στην ελληνιστική κοινή για την Παλαιά Διαθήκη, και Εβδομήκοντα ή Τρεμπέλα για την Καινή Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη σε μετάφραση Τρεμπέλα είναι ευρέως γνωστή και δημοφιλής στο πλατύ κοινό εδώ και δεκαετίες. Είναι πολύ πιο επεξηγηματική, ιδανική δηλαδή για έναν αρχάριο, και όχι μόνο. Το θετικό είναι ότι δίπλα στη μετάφραση υπάρχει και το πρωτότυπο αρχαίο κείμενο, όπως γράφτηκε από τους Ευαγγελιστές και τους Αποστόλους, κάτι άκρως βασικό και χρήσιμο. Το αρνητικό είναι ότι βάζει πολλά επιπλέον πράγματα και κάπου χάνεσαι γιατί δυσκολεύεσαι να βρεις πού είναι το αυθεντικό κείμενο και πού η επεξήγηση μέσα στη μετάφραση. Τα βάζει, δυστυχώς, όλα μαζί κι αυτό, για μένα τουλάχιστον, είναι ένα θέμα. Την χρησιμοποιώ και αυτήν συχνά, κυρίως όποτε θέλω να ασχοληθώ με το πρωτότυπο αυτό καθ' αυτό. Και οι επεξηγήσεις, βέβαια, ποτέ δεν βλάπτουν.

-  Ένα σημειωματάριο, μπλοκ, τετράδιο ή σκέτα χαρτιά αν δεν θέλεις να επενδύσεις σε τετράδια.

-  Ένα στυλό ή μολύβι είναι αρκετό, αλλά μπορείς να επιλέξεις από μια τεράστια γκάμα γραφικής ύλης, πένες, μαρκαδόρους, κραγιόν, χρωματιστά μολύβια, οι επιλογές είναι ανεξάντλητες.

-  Χρόνος, λίγος ή περισσότερος, που θα πρέπει να ξεκλέψεις από τη μέρα σου για να τον αφιερώσεις σε αυτό το έργο.

-  Ησυχία ιδανικά, και απομόνωση, για να κρατάς το μυαλό σου απερίσπαστο, ώστε η διαδικασία της αντιγραφής να μπορεί να συνδυαστεί και με προσευχή, διαλογισμό (όχι ινδουιστικού τύπου, εννοείται!), αλλά εντρύφιση σε αυτό που γράφεις εκείνη τη στιγμή, και εμβάθυνση στις προεκτάσεις αυτού που μόλις έγραψες. Πώς όλα αυτά μπορούν να έρθουν εφαρμοστικά στη ζωή σου.

-  Αγάπη πολλή για τον Θεό και τον Θείο Λόγο Του, τον οποίο μας κληροδότησε χάρη στην αγάπη Του για εμάς, για να μπορούμε εμείς σήμερα να τον κρατάμε στα χέρια μας και να αντλούμε γνώση, διδαχή, σοφία και καθοδήγηση στην καθημερινότητά μας για εμάς, την οικογένειά μας και τους συνανθρώπους γύρω μας.

Έχω ξεκινήσει από χθες την οργάνωση και αντιγραφή των πλάνων Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου σε μια ακαδημαϊκή ατζέντα ημερολόγιο, που αγόρασα από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου. Αυτή τη φορά διάλεξα σπιράλ αντί για δετό, γιατί βλέπω ότι βολεύει καλύτερα λόγω της δυνατότητας αναδίπλωσης που κάνει πιο εύκολη και χρηστική τη διαδικασία, ειδικά όταν θέλεις να γράψεις όχι στο γραφείο ή το τραπέζι της κουζίνας, αλλά και στην αγαπημένη σου πολυθρόνα, ανάλογα με τη διάθεσή σου κάθε φορά.

Όπως βλέπετε, έχω ήδη παραθέσει φωτογραφίες με την εξέλιξη της διαδικασίας ως τώρα σαν παράδειγμα. Επειδή τα αποσπάσματα των πλάνων είναι πολύ μεγάλα, προτίμησα να γράφω μέχρι εκεί που χωρούν στην σελίδα της συγκεκριμένης μέρας, ώστε να μπορέσω να ακολουθήσω τις μέρες ομαλά. Το υπόλοιπο μέχρι το τέλος το συμπληρώνω με διάβασμα, μελέτη και προσευχή για να ολοκληρωθεί το απόσπασμα της ημέρας. 

Ελπίζω να βρήκατε κάποια ιδέα που να σας άρεσε ή, ακόμα καλύτερα, να σας ξύπνησε την έμπνευση για να ξεκινήσετε κι εσείς να εντρυφείτε στον Λόγο του Θεού, με αυτή την τόσο απλή αλλά τόσο προσωπική επικοινωνία με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Με αγάπη,

Εύα 💗

12.10.25

Πλάνα αντιγραφής Αγ. Γραφής Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκοπό να ξεκινήσω ακόμα με την αντιγραφή εδαφίων από την Αγία Γραφή, όπως κάνω συνήθως. Ήταν μεγάλο το διάστημα που έλειπα από το σπίτι αυτό το καλοκαίρι που πολλά έμειναν πίσω και τώρα τρέχω να αναπληρώσω όλα αυτά που δεν πρόλαβα ή δεν μπόρεσα να κάνω τότε. Όταν όμως έπεσα πάνω σε αυτά τα τόσο συμπαθητικά πλάνα του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου, ακριβώς μέσα στο κλίμα και την αισθητική του φθινοπώρου, δεν θέλησα να προσπεράσω. 

Πέρα από το χαριτωμένο εικαστικό αποτέλεσμα των δύο πλάνων, μου άρεσε επίσης πολύ που η κάθε μέρα δεν περιέχει μόνο τα εδάφια που πρέπει να αντιγραφούν, αλλά και κάτι από το πνευματικό ας πούμε bucket list του φθινοπώρου, με πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μέσα σε αυτή την τόσο όμορφη για μένα εποχή, ώστε να την ζήσουμε όσο πιο συμμετοχικά και με την μεγαλύτερη ενσυναίσθηση που μπορούμε. 

Τα αφήνω εδώ για όποιον επιθυμεί, έστω και καθυστερημένα όπως εγώ, να ξεκινήσει να γράφει κάτι κάθε μέρα μέσα από τον λόγο του Θεού, μέσα από την Αγία Γραφή, να εντρυφεί πάνω σε αυτό, αλλά και να απολαμβάνει τα όμορφα δώρα που μας χαρίζει αυτή η αγαπημένη εποχή του χρόνου. Αν τα τρέξω λίγο, ίσως ασχολούμενη με περισσότερες από μία μέρες τη φορά, μπορεί και να τα προλάβω. Αν όχι, δεν πειράζει, δίνω στον εαυτό μου το ελαφρυντικό ότι αρχίζω τα πλάνα ενάμισι μήνα πιο αργά από ό,τι θα ήταν ίσως το πιο ιδανικό. Κι αν δε τα ολοκληρώσω στην καθορισμένη μέρα τους, θα συνεχίσω στους δικούς μου ρυθμούς μέχρι αυτά να ολοκληρωθούν. Σημειώνω μόνο ότι τα αποσπάσματα είναι μεγάλα, οπότε, αν δεν υπάρχει ο χρόνος, ο καθένας μπορεί να επιλέξει εκείνα που θα του 'μιλήσουν' περισσότερο. 

Τι λέτε, λοιπόν, ξεκινάμε; Φύγαμε!


------- 

***  Τα πλάνα αντιγραφής Αγίας Γραφής για τους μήνες Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου τα βρήκα εδώ.

***  Πλάνο Σεπτεμβρίου σε pdf εδώ.

***  Πλάνο Οκτωβρίου σε pdf εδώ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

11.10.25

dock

 
Ξύλινος ντόκος, αλλιώς αποβάθρα, μέσα στη λίμνη του κοινοτικού πάρκου στο Kindersley. Ευχαριστήθηκα περπάτημα σε αυτό το τεράστιο πάρκο, ευχαριστήθηκα ηρεμία και επαφή με τη φύση.


10.10.25

Attraversiamo


Διασχίζοντας την ξύλινη γέφυρα του κοινοτικού πάρκου στο Kindersley, Καναδά. Στα ιταλικά η λέξη attraversiamo σημαίνει ας περάσουμε απέναντι, ας διασχίσουμε εμπόδια, ας ενώσουμε όχθες, ας πατήσουμε στεριά. Θα μπορούσε να συμβολίζει και ένα προσωπικό ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης και αποφάσεων ζωής. Ένα ταξίδι όχι αναψυχής, αλλά κυρίως ψυχής, ψυχικής ανάτασης και προσωπικής ωρίμανσης. Ένα ταξίδι μεταμόρφωσης που μας οδηγεί στην αποδοχή των όποιων αλλαγών ή δυσκολιών μπορεί να προκύπτουν μέσα στο διάβα του χρόνου, ίσως και του ίδιου μας του εαυτού. Και μια άφιξη γιορτινή και νικηφόρα στην βαθειά συγχώρηση, στην ανώτερη σοφία, στην απλόχερη, απλόχωρη αγάπη.

Ας περάσουμε απέναντι, λοιπόν. Με τόλμη. Με παρρησία. Ας τολμήσουμε τη μετάβαση σε έναν νέο τρόπο ζωής και σκέψης πολύ πιο αυθεντικό, πιο απλό, πιο αληθινό. Έναν τρόπο ζωής που σε αναγεννά καθημερινά πλαταίνοντας αβίαστα το μέσα σου, θυμίζοντάς σου ποιος είσαι στην ουσία σου, στον πυρήνα σου. Στον δρόμο που καλείσαι να διανύσεις και στον σκοπό που καλείσαι να εκπληρώσεις. Μια αλλαγή του νου ελπιδοφόρα, μια ανατροπή και μια επανάσταση που υπόσχονται την ειλικρινή, φωτισμένη ματιά για το πώς μπορεί να δει πλέον τα πράγματα ένας τέτοιος ταξιδευτής σαν εσένα, σαν εμάς. Ένας ταξιδευτής του attraversiamo.

Μέρα ιατρικών εξετάσεων η σημερινή. Δεν ξέρω, αλλά για κάποιον λόγο όποτε πηγαίνω σε γιατρούς και εξετάσεις νιώθω σα να αρρωσταίνω πιο πολύ. Το άγχος της προετοιμασίας, η αγωνία να είμαι στην ώρα μου, να μην έχω ξεχάσει τίποτα, να μην πέσω πάνω στην κίνηση, να βγουν τα αποτελέσματα καλά, να έρθει η επιβεβαίωση από τον γιατρό ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Είναι κι αυτή η φευγαλέα σκανδαλιάρικη ελπίδα που όλο με προκαλεί να βρω με κάποιον τρόπο τη δύναμη και τη γνώση να φύγω, να ξεφύγω από τον κύκλο της χρόνιας πάθησης, της χρόνιας κούρασης, του πόνου, των φαρμάκων, των γιατρών και των εξετάσεων που ποτέ δεν την έχω φτάσει μέχρι τώρα και που δεν ξέρω αν θα τη φτάσω ποτέ. 

Όμως, δεν έχει σημασία, τελικά. Είμαι στον δρόμο, συνεχίζω να βαδίζω το ένα βήμα μετά το άλλο. Άλλες φορές πιο γρήγορα, άλλες όσο μου το επιτρέπουν οι δυνάμεις μου. Ένας ταξιδευτής του attraversiamo δεν γίνεται να μην περάσει και μέσα από τη φωτιά. Μπορεί να είναι μια χρόνια ασθένεια όπως συμβαίνει σε εμένα στην προκειμένη, μπορεί για σένα να είναι κάτι άλλο που ούτε μπορώ να φανταστώ. Όπως μου επιβεβαιώθηκε χθες για άλλη μια φορά από ένα πολύ αγαπημένο πρόσωπο, η φωτιά αυτή δεν είναι εδώ για να μας καταστρέψει, αλλά για να μας δοκιμάσει, να μας καθάρει, να μας εξαγνίσει και να μας φωτίσει. Είναι αυτή η φωτιά που καίει, αλλά δεν κατακαίει. Όσοι ξέρουν, ξέρουν. Έτσι, συνεχίζω να προχωρώ, να αγωνίζομαι και να ελπίζω, ένα βήμα τη φορά, μια προσπάθεια τη φορά, με τόλμη, με παρρησία και με πολλή προσευχή, μέχρι, πρώτα ο Θεός, να φτάσω απέναντι, μέχρι να πατήσω στεριά.

"Απ' όσους εμπιστεύονται στην ίδια τους τη δύναμη, κανείς δε θα νικήσει. Εκείνος που επαναστατεί ενάντια στον Κύριο, θα χαθεί."

~ Α' Σαμουήλ 2: 9 - 10

Καλό σαββατοκύριακο!

Με αγάπη,

Εύα 💗

9.10.25

Βόλτα στο πάρκο


Ξύλινη γέφυρα πάνω από τη λίμνη του κοινοτικού πάρκου του Kindersley στον Καναδά. Ναι, εκεί ήμουν όλο τον Αύγουστο, στον Καναδά! Θυμάμαι πόσο δίσταζα να κάνω αυτό το ταξίδι, λόγω της υγείας μου κυρίως, αλλά και λόγω της δειλίας μου. Μόνη μου στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, μακριά από την οικογένειά μου και το σπίτι μου για έναν μήνα.. Όμως όλα τα διλήμματα έσβησαν μεμιάς με το που τους ξαναείδα! Συγγενείς που σμίξαμε μετά από χρόνια, γέλια, χαρά, συγκίνηση, νοσταλγία και νέες εικόνες κι εμπειρίες σε μιαν άγνωστη για μένα χώρα με τόση απέραντη λιτή ομορφιά και τόση μεστή ηρεμία. Ήταν ένα ταξίδι σταθμός στη ζωή μου που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Οι αγαπημένοι μου άνθρωποι, τι θησαυρός! Ανεκτίμητος, πραγματικά...

Οι βόλτες μας στο πάρκο τα δροσερά απογεύματα του Αυγούστου μπήκαν αβίαστα στο ημερήσιο πρόγραμμα. Όλα ήρεμα και γαλήνια, όλα καθαρά και οργανωμένα. Οι περιπατητές λιγοστοί, τα κουνούπια πάμπολλα, τα τιτιβίσματα ατέλειωτα. Λίγες πάπιες γλιστρούν νωχελικά πάνω στο νερό που αντικατοπτρίζει τα ταξιδιάρικα φορτωμένα με βροχή σύννεφα και μετά χάνονται σιωπηλά μέσα στις φυλλωσιές της όχθης.

Με αγάπη,

Εύα 💗

8.10.25

Νυκτερινή περίπολος


Με τράβηξε ο τίτλος, με τράβηξε το θέμα. Δήλωσα συμμετοχή στη ομότιτλη φωτογραφική ομάδα στο fb κι έγινα μέλος. Επέλεξα αυτή τη φωτογραφία του ηλιοβασιλέματος γιατί μερικές φορές τα λόγια κουράζουν, άλλες, τα λόγια είναι περιττά. Είναι όμως και ορισμένες, που απλά χρειάζομαι μια αλλαγή. Μια στροφή. Μια καλλιτεχνική διέξοδο. Ένα κλικ που να μπορεί να μιλήσει για όσα τα λόγια κάποτε δεν μπορούν να καλύψουν.

Όπως όταν μιλάει η φωτογραφία. Μια μορφή τέχνης που αγαπώ τόσο, τόσο πολύ. Κι ας μην είμαι επαγγελματίας. Ναι, νομίζω ότι είναι καλύτερα έτσι. Καλύτερα ερασιτέχνις, που θα πει εραστής της τέχνης. Χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς προϋποθέσεις ή προσδοκίες. Μόνο πειράμματα με την φωτογραφική μου μηχανή ή το κινητό μου. Κι ας μην πετυχαίνουν πάντα. Μόνο παιχνίδια με το φως και τη σκιά. Με το θέμα και την οπτική ματιά, και το μήνυμα που υπαινίσσεται μέσα από τη σύνθεση, το χρώμα, το συναίσθημα, την εντύπωση, την ανάμνηση, τη στιγμή. Όλα μέσα σε ένα πάτημα του κλείστρου. Όλα μέσα σε ένα κλικ.

Με αγάπη,

Εύα 💗

1.7.25

Η αληθινή ελευθερία μέσω της πίστης

Αυτός είναι ο τίτλος του πλάνου αντιγραφής και εντρύφισης εδαφίων από την Αγία Γραφή για τον μήνα Ιούλιο. Για μένα η ελευθερία βρίσκεται στην ανώτερη βαθμίδα ζητουμένων στη ζωή μου, όμως σαν φευγαλέο πουλί όλο δείχνει να μου ξεφεύγει, κι εδώ που λέω πως την κατέκτησα, πάλι σε νέους ουρανούς πετά μακριά μου.

Αυτό συμβαίνει όταν ορίζουμε την ελευθερία με τα δεδομένα του κόσμου, όταν η ελευθερία αποκτάει διαστάσεις, βαρύτητα, γεωγραφικό προσανατολισμό, υλική υπόσταση, προσωπικό στόχο και σκοπό όπως απαγκίστρωση από οικογενειακά ή κοινωνικά δεσμά ή το αντίθετο, απόκτηση πλούτου και προσωπικής καταξίωσης, επαγγελματική αποκατάσταση, κοινωνική αποδοχή, οικονομική ευμάρεια.

Στον πνευματικό όμως χώρο, τίποτα από όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με την αληθινή ελευθερία. Γιατί αληθινή ελευθερία βρίσκεται μόνο όταν είσαι κοντά στον Χριστό, όταν ακολουθείς τον δρόμο του, τις εντολές του, τον λόγο του. 

Όταν ζεις μέσα στην αλήθεια του Κυρίου, πόρτες αρχίζουν να ξεκλειδώνουν, δεσμά αρχίζουν να σπάζουν και ο κόσμος, με όλα αυτά που συμπερικλείει, δεν σε αφορά πια. "Μάθε την αλήθεια και θα σε απελευθερώσει" μας διδάσκει ο Χριστός. Από τι θα μας απελευθερώσει; Από τους εφιάλτες μας; Τους δυνάστες μας; Τα ανεκπλήρωτα όνειρά μας;

Όχι, θα μας ελευθερώσει από τον κακό μας εαυτό, από την αμαρτία και τις παθογένειες που μόνοι μας γεννούμε μέσα μας, από τις αντιπάθειες με τους διπλανούς μας, και την αντιζηλία, και τον φθόνο γι' αυτό που έχει ο άλλος και εμείς δεν έχουμε, τον ανταγωνισμό, τον εγωισμό, την υπερηφάνεια ότι κάποιοι είμαστε ενώ δεν είμαστε τίποτα και όταν όλα είναι μάταια σε αυτή τη ζωή και χίμαιρες και θλίψη πνεύματος.

Όσο κυνηγάμε τα επίγεια, τόσο πιο δυστυχισμένοι και κενοί αισθανόμαστε. Δέστε πόσοι διάσημοι καλλιτέχνες καταλήγουν σε θανατηφόρους εθισμούς, δυστυχία, απόγνωση, αυτοκτονία. Μα, αφού τα είχαν όλα, ό,τι ονειρεύεται η ψυχή του ανθρώπου, λάμψη, χρήμα, δόξα, φήμη, πολυτέλειες, ωραίες γυναίκες ή άνδρες, γρήγορα αυτοκίνητα, πάρτι, προβολείς, όλα στα πόδια τους. Κι όμως, αν τους ρωτήσεις, μέσα τους νιώθουν κενοί, δυστυχισμένοι, σα να υπάρχει κάτι άλλο που τους λείπει, και αυτή η έλλειψη είναι που προκαλεί όλη αυτή την δυστυχία. 

Αυτό που λείπει από την ζωή τους χωρίς να το αντιλαμβάνονται, είναι ο Θεός, η έλειψη της παρουσίας του Θεού μέσα τους. Χωρίς Θεό, ο άνθρωπος ζει μέσα του μια κόλαση, όσο πλούσιος ή διάσημος κι αν τυχαίνει να είναι, είναι αιχμάλωτος του εαυτού του, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνει. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει, είναι τόσο απλό και τόσο ουσιαστικό. 

Χωρίς Θεό ο άνθρωπος είναι ένα τίποτα, ένα ον χωρίς σκοπό και λόγο ύπαρξης. Γι' αυτό και η απόγνωση και το κενό και η κατάθλιψη και η δυστυχία. Ζεις μια κόλαση εδώ στη γη, όπου ζεις, αφού κόλαση είναι η απουσία του Θεού από την ζωή του ανθρώπου, όχι αυτά τα μπουντρούμια με τις φωτιές, τους καπνούς από το θειάφι και τα τερατάκια καρικατούρες με τις μυτερές ουρίτσες και τα κερατάκια να σε βασανίζουν νύχτα μέρα. Όλα αυτά είναι συμβολικά, που θέλουν να σου δείξουν κάτι σε μια διάσταση που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι πέντε αισθήσεις σου, αλλά που παρόλα αυτά υπάρχουν και σε επηρεάζουν με τρόπο καθοριστικό.

Ο θησαυρός που διεκδικούμε δεν είναι του κόσμου τούτου. Δεν πρόκειται να βρεις την αληθινή ελευθερία μακριά Του. Αυτός είναι η ελευθερία, αυτός μας την παρέχει, είναι δώρο. Όταν επιμένεις στην παρουσία Του, εντρυφείς στα λόγια Του, στο παράδειγμά Του, όταν αγωνίζεσαι να κάνεις το θέλημά Του, τότε αρχίζεις να εισπράττεις δώρα ουράνια. Η ελευθερία είναι ένα από αυτά. Η ψυχή σου είναι ελεύθερη, γιατί σε έχει απαλλάξει από τα δεσμά της αμαρτίας, όταν τον δέχτηκες και αναγνώρισες ότι Εκείνος εξόφλησε τις οφειλές σου για σένα, καρφώνοντάς τις πάνω στον Σταυρό. Η δική του θυσία εξαγόρασε την ελευθερία σου. Και τώρα είσαι ελεύθερος, κοντά Του.

Ναι, είναι λίγο παράξενα αυτά που γράφω, αλλά δεν είναι δικά μου. Έτσι λειτουργεί η πίστη στον Χριστό. Χριστός θα πει λύτρωση από δεσμά, θα πει ελευθερία και προσωπική βούληση, θα πει αγάπη, γέμισμα ψυχής, ελπίδα, χαρά, ευφροσύνη. Όσο πιο πολύ ζεις τον Χριστό μέσα σου, τόσο πιο ελεύθερος αισθάνεσαι, πιο γεμάτος, πιο αισιόδοξος, πιο ευτυχισμένος. Δεν υπάρχει τίποτα που να σε κρατάει πια αιχμάλωτο, είσαι υπεράνω. Πάνω από τα προβλήματα της καθημερινότητας, πάνω από τις μικρότητες, τα πάθη, τις εμπλοκές. Δεν σε αφορούν πια, γιατί βρίσκεσαι αλλού, σε άλλη σφαίρα, όπου εκεί δεν υπάρχει τίποτα που να σε στενοχωρεί ή να σε αναστατώνει. Γιατί η ελευθερία φέρνει και ειρήνη. Και η ειρήνη χαρά, και η χαρά, αγάπη, όχι επίγεια, αγάπη Θεού. Όταν φτάσεις να γίνεις αγάπη Θεού, τότε αδελφή μου ή αδελφέ μου να ξέρεις ότι έχεις φτάσει στον τελικό σου προορισμό.

*****

-----  Το πλάνο αντιγραφής Αγίας Γραφής για τον μήνα Ιούλιο το βρήκα εδώ.

-----  Οι μέρες είχαν συγκομιδή ρίγανης από τον κήπο, μοσχοβόλησε το σπίτι!

-----  Επίσης, οι μέρες απαιτούσαν προεργασίες για παρασκευή λικέρ βερίκοκου, με φρούτα πάλι από τον κήπο μας. Πέρσι, δεν καταφέραμε να φάμε βερίκοκα, ούτε ένα, κάτι τα είχε πειράξει. Φέτος, όμως, τα έδωσαν όλα, τα κλαδιά του δέντρου είχαν γύρει ως το χώμα από το βάρος του καρπού, τα φοβόμασταν μήπως σπάσουν. Δεν ξέρω κι εγώ πόσες τσάντες δώσαμε τριγύρω, και πόσα φάγαμε και πόσα περίσσεψαν. 

Μάζεψα κι εγώ τα κουκούτσια, τα έσπασα για να βγει το αμυγδαλάκι από μέσα και ξεκίνησα να φτιάχνω λικεράκι amaretto, από βιολογικά, αψέκαστα, σπιτικά από τον κήπο μας πεντανόστιμα βερίκοκα. Σε έναν μήνα περίπου θα ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία, γιατί είναι κι άλλα που πρέπει να γίνουν, ώστε να είναι έτοιμο για κέρασμα!


-----  Για όποιον ενδιαφέρεται, την συνταγή για το λικέρ amaretto από βερίκοκο μπορείτε να την βρείτε εδώ.


Μέχρι την επόμενη φορά,

Με αγάπη,

Εύα 💗

12.4.25

Άνοιξη στο κτήμα

Είχαμε και τις προηγούμενες χρονιές μαργαρίτες, φέτος όμως, ίσως λόγω των βροχών, ίσως επειδή δεν θέλαμε να τις ξεριζώσουμε και βρήκαν τον χρόνο να ρίξουν τον σπόρο τους στη γη, ίσως και επειδή τις ποτίζαμε μαζί με τα κηπευτικά σα να ήταν ήμερες κι αυτές, έδωσαν τα ρέστα τους. Ένα κατακίτρινο χαλί σαν τον ήλιο απ' άκρου σ' άκρη μέσα στο κτήμα να χαίρεται το μάτι, να ευφραίνεται η καρδιά.


Η μανταρινιά είναι μικρούλα ακόμα, δύο χρονών, αλλά στον ανθό της δεν χαρίστηκε καθόλου. Περνάς από δίπλα της και μεθάς από το άρωμά των ολόλευκων ανθών που μοιάζουν μ' αστέρια ριγμένα καταμεσίς σε πράσινη θάλασσα.


Λείπει το τρίτο, η Μόλι, η μικρή μας. Δεν ήθελε να ποζάρει, προτιμούσε το παιχνίδι. Απορώ πώς κάθισαν τα άλλα δύο, ίσα που πρόλαβα να βγάλω τη φωτογραφία και μετά εξαφανίστηκαν στο δευτερόλεπτο για παιχνίδι!


Μαργαρίτες, μαργαρίτες παντού, ό,που κι αν γυρίσεις, γεμάτο μαργαρίτες!



Τα κλαδιά της λεμονιάς λύγισαν ως τη γη από το βάρος των καρπών, μια ευλογημένη χρονιά για τα δέντρα φέτος, δόξα τω Θεώ!


Δεν ξέρω για σας, αλλά αγαπώ τις μαργαρίτες. Δεν είναι μόνο που είναι πανέμορφες, είναι που είναι άγρια λουλούδια του αγρού μεγαλωμένα μόνα τους, ευγενικά, διακριτικά, αυθεντικά, ανεπιτήδευτα, χωρίς να επιβάλλονται ή να απαιτούν, χωρίς να τα φροντίζει κανείς, παρά μόνο ο δημιουργός τους. Δόξα σοι.


Μαλάκωσαν τα κλώνια της συκιάς, ξεπρόβαλαν οι πρώτοι καρποί, πλάτυναν τα φύλλα της και μαζεύουν ήλιο.


Να' τη και η κληματαριά, πρώτη της χρονιά, μάλλον δεύτερη αλλά μωράκι είναι ακόμα, ζωηρή και φρέσκια πάραυτα, που ανυπομονεί να παράξει τον πολύτιμο καρπό παρέα με τα τζιτζίκια του καλοκαιριού που δεν θα αργήσει να φανεί. Για να δούμε, φέτος θα τα καταφέρει;


Αναρριχώμενη ομορφιά μικροκαμωμένη και λεπτεπίλεπτη, η κέρρια η ιαπωνική ντυμένη κι αυτή στα κίτρινα!


Μερικές φορές αισθάνομαι ότι ο χρόνος σα να ξεκινάει την άνοιξη. Όλα στη φύση αναγεννώνται, τα λουλούδια στους αγρούς και στους κήπους των σπιτιών, τα πουλιά που κελαηδούν στα κλαδιά των δέντρων ερωτοτροπώντας και χτίζοντας τις φωλιές τους, η φύση που ξυπνάει με ζέση μετά τον λήθαργο του αργόσυρτου σκοτεινού χειμώνα, η διάθεσή μας που αναγεννάται κι αυτή τώρα που ο καιρός έχει ζεστάνει και θέλουμε να είμαστε έξω ολοένα και δεν μας χωρά το σπίτι. 


Είναι η εποχή να υποδεχτούμε τον Κύριο, μπαίνουμε σιγά σιγά στις άγιες ημέρες του Πάσχα. Κάθαρση σπιτιού, σώματος, ψυχής, εκκλησιασμός, νηστεία, περισυλλογή, συγχώρηση, αγάπη, αγάπη πολλή. 


Λίγη ανηφόρα ακόμα, λίγο σκοτάδι ακόμα και να, σε λίγο θα δούμε να ξεπροβάλει η ανατολή, να λάμψει το φως, το φως του Χριστού και η Ανάσταση του Κυρίου. Έλα, Μόλι μου, κάθισε συντροφιά μαζί μου, σε λίγο θα πάμε να παίξουμε. 


Ήρθε η εποχή που θα γιορτάσουμε και θα χαρούμε μαζί με τις οικογένειές μας το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης, της νίκης της ζωής επί του θανάτου, την ανάσταση και την ανάταση των ψυχών όλων μας, και την ελπίδα της αιώνιας ζωής, της εκπληρωμένης υπόσχεσης.


Η φύση ξυπνά, η ψυχή το ίδιο. Μια νέα εποχή μόλις ξεκίνησε και όλα ντύνονται καινούργια, και όλα γίνονται ζωή!


Καλή Μεγαλοβδομάδα, φίλοι μου. Το φως του Κυρίου να μας συντροφεύει πάντοτε.
Καλή μας Ανάσταση!


Με αγάπη,

Εύα 💗