Ζωή

"Καλό είναι να υπάρχεις, αλλά να ζεις είναι άλλο πράγμα."

~ Φώτης Κόντογλου

Με αγάπη,

Εύα 💗

Covid-19

Ναι, ο ιός είναι πιο επιθετικός και επικίνδυνος από το προηγούμενο κύμα επιδημίας. Και πολλοί δυστυχώς είναι οι συνάνθρωποί μας που οδηγούνται στα νοσοκομεία λόγω του κορωνοϊού.  Αριθμοί έχουν πλέον αντικαταστήσει ανθρώπους με κρούσματα, θανάτους και κλινήρεις μέσα στις ΜΕΘ. 

Βλέπω στις ειδήσεις εικόνες που μου προκαλούν όνειδο και φρίκη. Από ασθενείς που κείτονται κλινήρεις μέσα στην απομόνωση και τον φόβο για το αν θα βγουν από εκεί μέσα ζωντανοί ή όχι. Βλέπω αποσπασματικές εικόνες από αίθουσες γεμάτες από νοσούντες, ανήμπορούς, διασωληνωμένους και ολόγυμνους. Και φρίττω. 

Καταλαβαίνω ότι ιατροί και νοσηλευτυτές και όλο το προσωπικό στα νοσοκομεία κάνουν το καλύτερο που μπορούν. Όμως, δεν μπορώ να μην διαμαρτυθηθώ. Λίγη ανθρωπιά για εκείνους που υποφέρουν, παιδιά. Λίγη ευαισθησία. Σεβαστείτε την αξιοπρέπειά τους. Άνθρωποι είναι, όχι ζώα, μην τους έχετε γυμνούς!

Εσάς πώς θα σας φαινόταν να έχετε μάθει ξαφνικά ότι είστε θετικός, ότι σας έχουν απομονώσει από δικούς και συγγενείς, από κάθε τι οικείο που σας έδινε ασφάλεια και παρηγορία, και να σας πετάξουν γυμνό πάνω σε ένα παγωμένο κρεβάτι κλινικής, σε έναν παγωμένο θάλαμο, με την αγωνία ότι αυτό μπορεί να είναι και το τελευταίο πράγμα που θα δείτε πάνω στον μάταιο τούτο κόσμο; 

Και σα να μην έφτανε ο φόβος, η ντροπή και ο πόνος σας, να σας έχουν βάλει στη μούρη και τα κανάλια της τηλεόρασης για να σας βγάζουν λάιβ στο δελτίο των ειδήσεων για την τρομολαγνεία του πράγματος;

Δε νομίζω ότι μπορώ να ξαναδώ ειδήσεις που να αφορούν στην πανδημία, φοβάμαι ότι οι αντοχές μου και τα αισθητήριά μου δεν μπορούν να το σηκώσουν.

Με αγάπη,

Εύα 💗

*** Η φωτό από εδώ.

Και πάλι εδώ

Ήταν ένα ιδιαίτερο καλοκαίρι και φθινόπωρο γεμάτα από αλλαγές και προκλήσεις. Ο γάμος των παιδιών, η μετακόμιση, ο κορωνοΐός, όλα μαζί, ανακατεμένα, όπου δύσκολα έβρισκε κανείς τάξη, ηρεμία και οργάνωση, γιατί όλα τους ήταν αναγκαία και επείγοντα που έχριζαν άμεσης φροντίδας.

Δόξα τω Θεώ, τα παιδιά έχουν τακτοποιηθεί κι έχουν βρει τη σειρά τους. Εμείς, από την άλλη, παλεύουμε ακόμη με τις εκκρεμότητες του καινούργιου μας σπιτιού. Υπήρχαν χρονοβόρες διαδικασίες γραφειοκρατικού χαρακτήρα, που πραγματικά μας έφτασαν στα όρια με τις καθυστερήσεις των υπηρεσιών τους. Γιατί, αλήθεια, τα κάνουν όλα τόσο δύσκολα και χρονοβόρα στο ελληνικό δημόσιο; Πού είναι το πρόβλημά τους; Νομίζω ότι αυτή η απορία θα με ακολουθεί για πάντα.

Όπως και να 'χει, τις δυσκολίες τις κάναμε προκλήσεις και με τον χρόνο, προσκλήσεις, που περίμεναν ανταπόκριση. Ανταποκριθήκαμε εννοείται, γιατί το σπίτι αυτό τα άξιζε όλα και με το παραπάνω. Τα συνδύαζε όλα, αυτά που είχαμε ανάγκη λόγω ρυθμών καθημερινότητας, εργασίας, υποχρεώσεων κτλ., αλλά και αυτά που αγαπούσαμε και ονειρευόμασταν ως προς την ποιότητα ζωής που αποζητούσαμε χρόνια τώρα. Κοντά και μακριά, βουνό και θάλασσα, κοινωνικότητα και απομόνωση, εργασία και ηρεμία,  ζώα και φύση μαζί μας, σαν μία τέλεια μικρή ολοκληρότητα, ειρηνευμένη και αρμονική.  

Για να φτάσουμε όμως ως εκεί, χρειάστηκε να περάσουμε από συμπληγάδες. Μόνο για να γίνει η σύνδεση με το ρεύμα, για να αναφέρω ένα μικρό παράδειγμα, χρειάστηκε να περάσουν πεντέμιση μήνες, από τις αρχές του Ιουνίου. Μπαίνω στο blogger λοιπόν κι εγώ μετά από τόσον καιρό και βρίσκω ένα διαφορετικό blogger με εντελώς τροποποιημένο το στήσιμο και την αισθητική που ήξερα και αγαπούσα. Δεν μου αρέσουν καθόλου. Ήξερα πώς να κάνω τις αλλαγές μου όλα αυτά τα δέκα+ χρόνια που βρίσκομαι εδώ, πώς να αλλάξω όλο το template αν το ήθελα, πώς να προσθέτω ή να αφαιρώ στοιχεία,πώς να διορθώνω, τώρα δεν βρίσκω τίποτα. Κι αυτό το συννεφάκι που γυρίζει γύρω γύρω κάθε φορά που προσθέτω μια λέξη στο κείμενο της ανάρτησης σαν τρελό, πόσο πιο εκνευριστικό θα μπορούσαν να το κάνουν; 

Μπορείτε, κύριοι διαχειριστές του blogger, να επιστρέψετε παρακαλώ τα πράγματα στην πρότερή τους κατάσταση; 

Και, επίσης, μπορείτε πριν κάνετε τις οποιεσδήποτε αλλαγές σας, να μας δίνετε το δικαίωμα της επιλογής και της απόφασης; 

Μετά από τόσα χρόνια χρήσης, νομίζω ότι πλέον το δικαιούμαστε. 

Ευχαριστώ.

Όπως και να 'χει, χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι και πάλι εδώ, στο ιντερνετικό μου σπίτι, μετά από πολύ καιρό, εν μέσω πανδημίας, σεισμών και ελπίζω όχι έτι καταποντισμών. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι καιροί που διανύουμε μόνο ως απλοί δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Που θα πει, προσαρμοζόμαστε για να μην αφανιζόμαστε. Ο νόμος της φύσης το λέει αυτό και το έχει αποδείξει επανειλλημένως μέσα στα χρόνια και τους καιρούς.

Με αγάπη,

Εύα 💗

***

Δοκιμαστική η ανάρτηση για να δώσω το παρόν, παίρνοντας το νήμα από εκεί που το είχα αφήσει.

Ταξίδι στην Πολωνία και γάμος στα χρόνια του κορωνοϊού

Ούτε την Κρακοβία μπορέσαμε να επισκεφτούμε, ούτε τα διάσημα αλατορυχεία, ούτε το Άουσβιτς. Τα πιο δημοφιλή μέρη της Πολωνίας, πλην της πρωτεύουσας, ήταν όλα στο κόκκινο λόγω covid-19.

Τουλάχιστον πήραμε μια μικρή γεύση από Βαρσοβία και λίγο περισσότερο από Ζγκιέρτζ. Τουλάχιστον προλάβαμε και έγινε ο γάμος, προτού ο ιός αποκλείσει τα πάντα.

Η Βαρσοβία του Σοπέν

Ένας από τους καλύτερους, πιο ρομαντικούς και ονειρεμένους γάμους όπου έχω δει στη ζωή μου, του παιδιού μου... Συγκίνηση, πληρότητα, ευτυχία, περηφάνια, εκπλήρωση, χαρά ανείπωτη, αδημονία για το μέλλον τους... ξέχειλα τα συναισθήματα και οι σκέψεις, όλα στον υπερθετικό!

Να ζήσετε ευτυχισμένοι! Να προκόψετε στη ζωή, να κάνετε τον κόσμο καλύτερο!

Κι εμείς να σας χαιρόμαστε και να σας καμαρώνουμε..

Σας αγαπώ πολύ..

Με πολλή πολλή πολλή αγάπη,

Εύα 💗

Αντιμετώπιση άγχους για τον μήνα Σεπτέμβριο

Καλό μήνα και καλή χριστιανική χρονιά, αφού πρώτη Σεπτεμβρίου είναι η έναρξη του χριστιανικού έτους.

Ξεκινώντας λοιπόν τη νέα ορθόδοξη χρονιά, είναι λογικό να κάνουμε σχέδια και να θέτουμε στόχους, όχι μόνο υλιστικούς, να αγοράσουμε π.χ. καινούργιο αυτοκίνητο ή να πάρουμε πτυχίο, αλλά και πνευματικούς, αυτοβελτίωσης και θεραπείας του εαυτού μας, ώστε να βελτιωνόμαστε και να ωριμάζουμε προς το καλύτερο.

Μαζί με όλα αυτά τα σχέδια, ωστόσο, και παράλληλα με όλα αυτά που τρέχουν στη ζωή μας, γεννιέται και η αγωνία, το άγχος, οι ανασφάλειες και οι φοβίες, μήπως όλα αυτά που ονειρευόμαστε και σχεδιάζουμε, δεν καταφέρουμε τελικά να τα κάνουμε να βρουν τον στόχο τους. Ανησυχούμε για το αύριο ουσιαστικά χωρίς λόγο, γιατί είμαστε χριστιανοί και, ως χριστιανοί που είμαστε, και δει, ορθόδοξοι χριστιανοί, ξέρουμε πολύ καλά ότι το χθες δεν μας ανήκει, γιατί έχει περάσει, όπως ξέρουμε και ότι το αύριο ανήκει εξ' ολοκλήρου στα χέρια του Θεού.

Εμείς είμαστε υπεύθυνοι μόνο για το τώρα, για το σήμερα, και πολύ σημαντικό συστατικό στο να κάνουμε τα πράγματα να δουλέψουν προς όφελός μας είναι να επικαλούμαστε τη Χάρη του Θεού μέσα από την προσευχή και μέσα από την δουλειά που κάνουμε με τον εαυτό μας πάνω στα βήματα του Χριστού. Όπως λέει εξάλου και η Αγία Γραφή, αρκετές ευθύνες κουβαλάει το σήμερα, άσε τις έγνοιες του αύριο για το αύριο. Σοφά λόγια, που όμως ζητούν πολύ άσκηση και αγώνα από μέρους μας, για να μπορέσουμε να πούμε ότι έχουμε κατακτήσει τέτοια θέματα πίστης και εσωτερικής διεργασίας.

Τα πιο απλά ως θεωρία είναι τελικά τα πιο δύσκολα ως πράξη!

Έτσι είναι ο χριστιανισμός και γι' αυτό λειτουργεί και δουλεύει ευεργετικά στις ψυχές των ανθρώπων. Μας αλλάζει τον χαρακτήρα προς κάτι ανώτερο, βάζοντάς μας να δουλεύουμε πάνω στα στοιχεία που χρειάζονται βελτίωση, ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε στην αποστασιοποίηση, την αγιοποίηση και τελικά, τη θέωση, που είναι αυτό που θέλει ο Θεός από εμάς, η ομοίωση των δημιουργημάτων, που είμαστε εμείς, με τον Δημιουργό και Κύριο των πάντων.

Και αυτό, απαιτεί δουλειά.

Τρόποι που οδηγούν σε μια πιο ήρεμη αντιμετώπιση της σύγχρονης μάστιγας που ταλανίζει την ψυχολογία μας (η οποία, παρεπιπτόντως, δεν είναι του Θεού, ούτε δική μας, διαβάστε Αγία Γραφή) είναι το θέμα του πλάνου αντιγραφής της Αγίας Γραφής για τον μήνα Σεπτέμβριο. Λίγα λεπτά της ημέρας φτάνουν να ανοίξουμε το τετράδιό μας και να μεταφέρουμε με το στυλό ή το μολύβι μας ένα μικρό απόσπασμα από τον Θείο Λόγο. Σαν αντίδωρο μπορούμε να το γευτούμε, αφού για ένα νοητό αντίδωρο μιλάμε, και να εντρυφήσουμε πάνω στη σοφία του για το υπόλοιπο της μέρας.

Εγώ αυτό έχω συνηθίσει να κάνω. Ενσωματώνω αυτή τη συνήθεια μέσα στις σελίδες του planner μου, αλλιώς, πηγαίνει στο τετράδιο της πίστης / προσωπικής εξέλιξης. Είναι καλό να προσπαθούμε να βελτιώνουμε τον εαυτό μας και να τον θεραπεύουμε μέσα από την μόνη πηγή της ίασης, της σοφίας και της αλήθειας, που είναι από πάντοτε και για πάντα η Αγία Γραφή.

Μην αγωνιάτε, λοιπόν, για το αύριο, γιατί η αυριανή μέρα θα έχει τις δικές της φροντίδες. Φτάνουν οι έγνοιες της κάθε μέρας.

~ Κατά Ματθαίον, κεφ. 6: 34

Με αγάπη,

Εύα 💗

---
Το πλάνο είναι από το theholymess.com