22.4.08
18.4.08
Η Αθήνα αποκτά το δικό της "Λούβρο"!

Το Συμβούλιο Μουσείων του ΥΠΠΟ, τρέχοντας να προλάβει το Δ' Κοινοτικό Πλαίσιο Υποστήριξης, έδωσε το πράσινο φως κι ένα αίτημα δεκαετιών παίρνει το δρόμο προς την υλοποίησή του. Η υπόγεια επέκταση 24.000 τ.μ. του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών κάτω από τον κήπο του επί της οδού Πατησίων είναι η χρυσή ευκαιρία για το μεγαλύτερο μουσείο της Ελλάδας να υιοθετήσει τον νέο ρόλο που καλούνται να παίξουν όλα τα σύγχρονα μουσεία του κόσμου κι από εκθεσιοκεντρικό να μεταμορφωθεί σε ένα υπερσύγχρονο ανθρωποκεντρικό μουσείο, όπου ο επισκέπτης θα βρίσκεται στο επίκεντρο των δραστηριοτήτων, της γνώσης και της επιμορφωτικής ψυχαγωγίας που έχει να προσφέρει.
Σύμφωνα με το οριστικό σχέδιο, που θα ακολουθήσει το πρότυπο του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι, η υπόγεια επέκταση θα αποτελείται από δύο επίπεδα. Το πρώτο θα περιλαμβάνει χώρους για εκθέσεις και λοιπές υπηρεσίες, ενώ το δεύτερο θα χρησιμοποιηθεί ως πάρκινγκ. Μεταξύ άλλων, προβλέπεται η δημιουργία αμφιθεάτρου χωρητικότητας 500 θέσεων με δυνατότητα αυξομείωσης του χώρου του, χώρων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, χώρων έκθεσης αφής και έκθεσης με παλαιές προθήκες, αντικείμενα και αρχειακό υλικό του μουσείου, ένα μουσείο δηλαδή μέσα στο μουσείο. Εκεί επίσης προβλέπεται να μεταφερθούν τα εργαστήρια, το χημείο, η αίθουσα ελέγχου, ένα επιπλέον πωλητήριο αντιγράφων, ένα βιβλιοπωλείο κι ένα καφέ-εστιατόριο. Το κυριότερο όμως είναι ότι η προϊστορική συλλογή, η οποία τώρα εκτίθεται διασπασμένη σε μόλις 600 τ.μ., θα μπορεί πλέον φιλοξενηθεί σε έναν ενιαίο χώρο. Αυτή τη στιγμή 178.000 αρχαία αντικείμενα φυλάσονται σε αποθήκες έκτασης 3.900 τ.μ., στις οποίες με την επέκταση θα προστεθούν επιπλέον 2.000 τ.μ.
Οι αρχαιολογικοί θησαυροί που φυλάσσονται από όλες τις περιοχές της Ελλάδας, χρονολογημένοι από την πρώιμη προϊστορική ως και την ύστερη ελληνιστική περίοδο, είχαν αρχίσει από καιρό να ασφυκτιούν στα στενά όρια του Μουσείου, ο αριθμός των επισκεπτών χρόνο με τον χρόνο αυξάνεται (550.000 το 2007), με αποτέλεσμα η πραγματοποίηση της επέκτασής του να είναι ζήτημα χρόνου.
Ο προϋπολογισμός αυτού του λίφτινγκ, που θα μεταμορφώσει το υπεραιωνόβιο νεοκλασικό κτήριο των τελών του 19ου αιώνα, σχεδιασμένο από τον L. Lange και διαμορφωμένο στην τελική του μορφή από τον Ernst Ziller, σε ένα σύγχρονο μουσείο του 21ου αιώνα, ισάξιο των υπολοίπων μεγάλων μουσείων του κόσμου, ανέρχεται αισίως στα 50.000.000 ευρώ και θα ολοκληρωθεί με την αναβάθμιση του κήπου και μια νέα εντυπωσιακή είσοδο που θα ενώνει το παλιό με το καινούργιο κτήριο, για την οποία θα γνωρίζουμε περισσότερα μετά τον διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που θα αναδείξει τον αρχιτέκτονα εκείνο που θα σκεφτεί την καλύτερη (πιο συμφέρουσα;) λύση για τις νέες κτηριακές απαιτήσεις. Το αν θα μιμηθεί τη γυάλινη πυραμίδα που δεσπόζει στον υπαίθριο χώρο του Λούβρου, μένει να απαντηθεί ωσονούπω.
(Πηγή: in gr, Π. Παναγιωτάκος, Γ. Σύκκα)
Σύμφωνα με το οριστικό σχέδιο, που θα ακολουθήσει το πρότυπο του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι, η υπόγεια επέκταση θα αποτελείται από δύο επίπεδα. Το πρώτο θα περιλαμβάνει χώρους για εκθέσεις και λοιπές υπηρεσίες, ενώ το δεύτερο θα χρησιμοποιηθεί ως πάρκινγκ. Μεταξύ άλλων, προβλέπεται η δημιουργία αμφιθεάτρου χωρητικότητας 500 θέσεων με δυνατότητα αυξομείωσης του χώρου του, χώρων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, χώρων έκθεσης αφής και έκθεσης με παλαιές προθήκες, αντικείμενα και αρχειακό υλικό του μουσείου, ένα μουσείο δηλαδή μέσα στο μουσείο. Εκεί επίσης προβλέπεται να μεταφερθούν τα εργαστήρια, το χημείο, η αίθουσα ελέγχου, ένα επιπλέον πωλητήριο αντιγράφων, ένα βιβλιοπωλείο κι ένα καφέ-εστιατόριο. Το κυριότερο όμως είναι ότι η προϊστορική συλλογή, η οποία τώρα εκτίθεται διασπασμένη σε μόλις 600 τ.μ., θα μπορεί πλέον φιλοξενηθεί σε έναν ενιαίο χώρο. Αυτή τη στιγμή 178.000 αρχαία αντικείμενα φυλάσονται σε αποθήκες έκτασης 3.900 τ.μ., στις οποίες με την επέκταση θα προστεθούν επιπλέον 2.000 τ.μ.
Οι αρχαιολογικοί θησαυροί που φυλάσσονται από όλες τις περιοχές της Ελλάδας, χρονολογημένοι από την πρώιμη προϊστορική ως και την ύστερη ελληνιστική περίοδο, είχαν αρχίσει από καιρό να ασφυκτιούν στα στενά όρια του Μουσείου, ο αριθμός των επισκεπτών χρόνο με τον χρόνο αυξάνεται (550.000 το 2007), με αποτέλεσμα η πραγματοποίηση της επέκτασής του να είναι ζήτημα χρόνου.
Ο προϋπολογισμός αυτού του λίφτινγκ, που θα μεταμορφώσει το υπεραιωνόβιο νεοκλασικό κτήριο των τελών του 19ου αιώνα, σχεδιασμένο από τον L. Lange και διαμορφωμένο στην τελική του μορφή από τον Ernst Ziller, σε ένα σύγχρονο μουσείο του 21ου αιώνα, ισάξιο των υπολοίπων μεγάλων μουσείων του κόσμου, ανέρχεται αισίως στα 50.000.000 ευρώ και θα ολοκληρωθεί με την αναβάθμιση του κήπου και μια νέα εντυπωσιακή είσοδο που θα ενώνει το παλιό με το καινούργιο κτήριο, για την οποία θα γνωρίζουμε περισσότερα μετά τον διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που θα αναδείξει τον αρχιτέκτονα εκείνο που θα σκεφτεί την καλύτερη (πιο συμφέρουσα;) λύση για τις νέες κτηριακές απαιτήσεις. Το αν θα μιμηθεί τη γυάλινη πυραμίδα που δεσπόζει στον υπαίθριο χώρο του Λούβρου, μένει να απαντηθεί ωσονούπω.
(Πηγή: in gr, Π. Παναγιωτάκος, Γ. Σύκκα)
15.4.08
6.4.08
Ηλεκτρονική πρόσβαση στις βιβλιοθήκες των ελληνικών Πανεπιστημίων

Το διαδίκτυο τρύπωσε στις βιβλιοθήκες και των ελληνικών Πανεπιστημίων, που προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα των καιρών! Τα ακαδημαϊκά ιδρύματα της Ελλάδας, το ένα μετά το άλλο, κάνουν την έκπληξη, υιοθετώντας τις επιταγές του "κινήματος ανοικτής πρόσβασης", το οποίο έχει ξεκινήσει εδώ και τέσσερα χρόνια και πρεσβεύει ότι πρέπει να δίνεται από τους συγγραφείς η άδεια ελεύθερης δημοσίευσης των αποτελεσμάτων των ερευνών τους για το ευρύ κοινό, προκειμένου η επιστημονική γνώση να βγει πιο έξω από τους χοντρούς τοίχους των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών.
Κατευθυντήρια γραμμή δόθηκε από το Πανεπιστήμιο Cornell, το οποίο έδωσε την εναλλακτική δυνατότητα στους ερευνητές να καταθέσουν στην ηλεκτρονική του διεύθυνση (arxiv.org) τις επιστημονικές τους εργασίες, αντί των επιστημονικών περιοδικών ιδιωτικών εκδοτικών οίκων, οι συνδρομές των οποίων είναι ένας σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας μη απόκτησής τους από τις βιβλιοθήκες των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα οι ερευνητές των πανεπιστημίων να μην έχουν πρόσβαση στις έρευνες των συναδέλφων τους.
Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, τα Πανεπιστήμια Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Πάτρας, Κρήτης, κάποιες σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών, έχουν ήδη συγκεντρώσει στα καταθετήρια των βιβλιοθηκών τους κάθε μορφής περιεχόμενο που παράγεται στα δημόσια πανεπιστήμια. Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας μετρά ήδη 9.000 εγγεγραμμένους χρήστες, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθήσουν 750 μαθήματα και να «σερφάρουν» σε εργασίες, σημειώσεις, βιβλιογραφία, κλπ. Πάνω από 100.000 μεταπτυχιακές διπλωματικές εργασίες και διπλωματικές εργασίες έχουν πάρει ηλεκτρονική μορφή και είναι προσβάσιμες, ενώ παράλληλα έχουν δημιουργηθεί συστήματα τηλε-εκπαίδευσης (Eclass.aueb.gr, eclass.uth.gr και compus.uom.gr) για όσους Έλληνες πολίτες επιθυμούν την ελεύθερη πρόσβαση στην επιστημονική γνώση. Ήδη έχει ξεκινήσει η πρώτη ελληνική διαδικτυακή πύλη σε θέματα ελεύθερης πρόσβασης στην επιστήμη και γνώση από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης με πληροφοριακό υλικό (www.openaccess.gr) και μέσα στο 2008 θα παρουσιαστούν εκεί τα πρώτα ελληνικά επιστημονικά περιοδικά, που θα αφορούν στους τομείς της Βιολογίας, της Χημείας, των επιστημών υγείας και των Ανθρωπιστικών σπουδών.
Ανοικτή πρόσβαση στη γνώση, λοιπόν, και απρόσκοπτη διεύρυνση του δημόσιου γνωστικού χώρου, όπως αποκαλείται. Μια ιδέα που ήρθε από το εξωτερικό με καθυστέρηση τεσσάρων ετών. Τα προβλήματα που πρέπει να υπερπηδηθούν είναι πολλά και ιδιαίτερα. Ένα από αυτά είναι η νοοτροπία μας, αφού ενώ οι επιστήμονες που έρχονται από το εξωτερικό με ευκολία παραχωρούν τις εργασίες τους για ηλεκτρονική αρχειοθέτηση, οι δικοί μας επιστήμονες προτιμούν να παραχωρούν τα δικαιώματα των έργων τους αποκλειστικά σε ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους, κάνοντας την δυνατότητα της δημόσιας διάθεσής τους σχεδόν αδύνατη. Η αδυναμία προστασίας των εργασιών από την αντιγραφή παραμένει πρόβλημα άλυτο, αφού αντίθετα από τα πανεπιστήμια του εξωτερικού, στα ελληνικά πανεπιστήμια δεν υπάρχει λογισμικό που να ελέγχει τέτοιας φύσεως ζητήματα. Ευρύτερο πρόβλημα, η ελλιπής πληροφοριακή παιδεία που θα επέτρεπε στους μαθητές-φοιτητές να παραπέμπουν σωστά στις πηγές, ώστε να μην εκλαμβάνεται ως λογοκλοπή. Συχνά, επίσης, ο κακός σχεδιασμός των ιστοσελίδων που παρέχουν «ανοικτές» επιστημονικές μελέτες ή η πολυπλοκότητα των συστημάτων των πανεπιστημίων είναι σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας για τη μη σωστή πλοήγηση σε αυτές, ενώ η χρηματοδότηση αυτής της αξιόλογης προσπάθειας από τα ακαδημαϊκά ιδρύματα εξακολουθεί να παραμένει ο πιο σημαντικός απ’ όλους.
Πρόκειται για μια προσπάθεια που, παρά τα προβλήματα που ακόμη αναζητούν τη λύση τους, αποτελεί ένα επαναστατικό βήμα της ελληνικής πανεπιστημιακής κοινότητας, που φέρνει την επιστημονική γνώση κυριολεκτικά μέσα στα σπίτια μας και μόνο γι' αυτό της αξίζει η ευρύτερη κοινωνική αποδοχή και επικρότηση.
Κατευθυντήρια γραμμή δόθηκε από το Πανεπιστήμιο Cornell, το οποίο έδωσε την εναλλακτική δυνατότητα στους ερευνητές να καταθέσουν στην ηλεκτρονική του διεύθυνση (arxiv.org) τις επιστημονικές τους εργασίες, αντί των επιστημονικών περιοδικών ιδιωτικών εκδοτικών οίκων, οι συνδρομές των οποίων είναι ένας σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας μη απόκτησής τους από τις βιβλιοθήκες των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα οι ερευνητές των πανεπιστημίων να μην έχουν πρόσβαση στις έρευνες των συναδέλφων τους.
Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, τα Πανεπιστήμια Θεσσαλίας, Μακεδονίας, Πάτρας, Κρήτης, κάποιες σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών, έχουν ήδη συγκεντρώσει στα καταθετήρια των βιβλιοθηκών τους κάθε μορφής περιεχόμενο που παράγεται στα δημόσια πανεπιστήμια. Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας μετρά ήδη 9.000 εγγεγραμμένους χρήστες, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθήσουν 750 μαθήματα και να «σερφάρουν» σε εργασίες, σημειώσεις, βιβλιογραφία, κλπ. Πάνω από 100.000 μεταπτυχιακές διπλωματικές εργασίες και διπλωματικές εργασίες έχουν πάρει ηλεκτρονική μορφή και είναι προσβάσιμες, ενώ παράλληλα έχουν δημιουργηθεί συστήματα τηλε-εκπαίδευσης (Eclass.aueb.gr, eclass.uth.gr και compus.uom.gr) για όσους Έλληνες πολίτες επιθυμούν την ελεύθερη πρόσβαση στην επιστημονική γνώση. Ήδη έχει ξεκινήσει η πρώτη ελληνική διαδικτυακή πύλη σε θέματα ελεύθερης πρόσβασης στην επιστήμη και γνώση από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης με πληροφοριακό υλικό (www.openaccess.gr) και μέσα στο 2008 θα παρουσιαστούν εκεί τα πρώτα ελληνικά επιστημονικά περιοδικά, που θα αφορούν στους τομείς της Βιολογίας, της Χημείας, των επιστημών υγείας και των Ανθρωπιστικών σπουδών.
Ανοικτή πρόσβαση στη γνώση, λοιπόν, και απρόσκοπτη διεύρυνση του δημόσιου γνωστικού χώρου, όπως αποκαλείται. Μια ιδέα που ήρθε από το εξωτερικό με καθυστέρηση τεσσάρων ετών. Τα προβλήματα που πρέπει να υπερπηδηθούν είναι πολλά και ιδιαίτερα. Ένα από αυτά είναι η νοοτροπία μας, αφού ενώ οι επιστήμονες που έρχονται από το εξωτερικό με ευκολία παραχωρούν τις εργασίες τους για ηλεκτρονική αρχειοθέτηση, οι δικοί μας επιστήμονες προτιμούν να παραχωρούν τα δικαιώματα των έργων τους αποκλειστικά σε ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους, κάνοντας την δυνατότητα της δημόσιας διάθεσής τους σχεδόν αδύνατη. Η αδυναμία προστασίας των εργασιών από την αντιγραφή παραμένει πρόβλημα άλυτο, αφού αντίθετα από τα πανεπιστήμια του εξωτερικού, στα ελληνικά πανεπιστήμια δεν υπάρχει λογισμικό που να ελέγχει τέτοιας φύσεως ζητήματα. Ευρύτερο πρόβλημα, η ελλιπής πληροφοριακή παιδεία που θα επέτρεπε στους μαθητές-φοιτητές να παραπέμπουν σωστά στις πηγές, ώστε να μην εκλαμβάνεται ως λογοκλοπή. Συχνά, επίσης, ο κακός σχεδιασμός των ιστοσελίδων που παρέχουν «ανοικτές» επιστημονικές μελέτες ή η πολυπλοκότητα των συστημάτων των πανεπιστημίων είναι σοβαρός ανασταλτικός παράγοντας για τη μη σωστή πλοήγηση σε αυτές, ενώ η χρηματοδότηση αυτής της αξιόλογης προσπάθειας από τα ακαδημαϊκά ιδρύματα εξακολουθεί να παραμένει ο πιο σημαντικός απ’ όλους.
Πρόκειται για μια προσπάθεια που, παρά τα προβλήματα που ακόμη αναζητούν τη λύση τους, αποτελεί ένα επαναστατικό βήμα της ελληνικής πανεπιστημιακής κοινότητας, που φέρνει την επιστημονική γνώση κυριολεκτικά μέσα στα σπίτια μας και μόνο γι' αυτό της αξίζει η ευρύτερη κοινωνική αποδοχή και επικρότηση.
Ετικέτες:
το σχόλιο της ημέρας,
books,
culture,
education
2.4.08
Ποιο αυτονόητο...;

Κάποτε το θεωρούσαμε αυτονόητο... ύστερα αρχίσαμε να μη το πολυλέμε... ακούγαμε "Μακεδονία" από την Ευρώπη, "Μακεδονία" από την Αμερική, νομίζαμε ότι εννοούσαν εμάς... Δεν εννοούσαν όμως εμάς... κι όταν το καταλάβαμε αρχίσαμε να μιλάμε γι' αυτό ακόμη λιγότερο... όσο λιγότερο το συζητάγαμε, τόσο λιγότερο μας πονούσε... ώσπου σταμάτησε να πονάει και νομίσαμε ότι πάθαμε ανοσία... κι εκεί που το θεωρούσαμε αυτονόητο, αρχίσαμε να κωφεύουμε... αρχίσαμε να επιχειρηματολογούμε για τα ανιστόρητα... κι έφτασε το αυτονόητο για μας να γίνει αυτονόητο γι' αυτούς... και τους χαρίσαμε το όνομα και το πήρανε... και μαζί μ' αυτό και τον ήλιο της Βεργίνας... και τον Μεγαλέξανδρο... την "υπόδουλη" μακεδονική μειονότητα... τη γλώσσα... γιατί αυτά όλα πάνε μαζί... πακέτο... Όμως εμείς είχαμε φύγει από κει... δικά τους πλέον, το είπαν, το πιστέψαμε... να βρούμε και τον προσδιορισμό που θα το συνοδεύει και τελειώσαμε... ξεμπερδέψαμε... μπελάς που πρέπει θα τακτοποιηθεί για να συνεχίσουμε από κει που είχαμε μείνει... με άθικτη την ησυχία μας, βιασμένη την ιστορία μας και εξαφανισμένη την ταυτότητά μας... αλλά ποιος νοιάζεται...
Ετικέτες:
το σχόλιο της ημέρας,
greek culture,
greek history
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

