σιωπή, υπομονή, απόσυρση

Όταν αποφεύγει ο άνθρωπος τις πολλές κουβέντες, τις διαμάχες, την ταραχή και την σύγχυση, το Άγιο Πνεύμα επισκιάζει την ψυχή του και τότε, όσο στείρα και αν είναι, θα βλαστίσει καρπούς πνευματικούς.»

Λίγη σιωπή, λίγη υπομονή, λίγη απόσυρση από τα περιττά αρκούν για να αρχίσει η ψυχή να βλασταίνει καρπούς μετανοίας, πραότητος και φωτισμού.

Το μήνυμα είναι απλό και παλαιό όσο και η Εκκλησία. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να πλησιάσει κανείς τον Θεό, αλλά καθαρή καρδιά και ειρηνεμένος νους. Όποιος μαθαίνει να σωπαίνει μπροστά στη σύγχυση του κόσμου, μαθαίνει σιγά σιγά να ακούει τον ψίθυρο του Αγίου Πνεύματος που οδηγεί στη ζωή.

Το κείμενο αυτό αφιερώνεται σε όσους κουράστηκαν από τον θόρυβο, τις αντιπαραθέσεις και τη διάσπαση, και αναζητούν έναν ήσυχο δρόμο επιστροφής στην καρδιά και στον Θεό.

Σιωπή που γεννά φως και ειρήνη στην ψυχή.

(Ζωή Κωστούλα)

---  φωτό από εδώ.

η αλήθεια της Καινής Διαθήκης

Σε κανένα άλλο βιβλίο του κόσμου, όσο κι αν ψάξετε, δεν θα βρείτε εντολές, κηρύγματα, διδασκαλίες τόσο υψηλές και ανεξήγητες με τα μέτρα της ανθρώπινης λογικής, όσο στην Καινή Διαθήκη! 

Μόνο στην Καινή Διαθήκη θα διαβάσετε πως ο Χριστός όχι μόνο συγχωρεί τους δημίους Του, αλλά και εύχεται υπέρ αυτών ωσάν να ήταν ευεργέτες Του! Εκείνο το «Πάτερ άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» που αλλού θα το συναντήσετε; Που ακούστηκε ποτέ το θύμα να συγχωρεί τον θύτη του; Ο αδικημένος, ο ασπλάχνως βασανιζόμενος, ο υβριζόμενος και συκοφαντούμενος, ο αδίκως καταδικαζόμενος και θανατούμενος να συγχωρεί τους σταυρωτές Του και να εύχεται υπέρ αυτών; Υπάρχει καμιά θρησκεία στον κόσμο που να παραγγέλλει στους οπαδούς της να συγχωρούν τους εχθρούς τους και όλους εκείνους που τους έβλαψαν, αδίκησαν, συκοφάντησαν, κατηγόρησαν αδίκως και καταδίκασαν ακόμη και σε θάνατο; 

Σε καμία απολύτως θρησκεία δεν θα βρείτε, όσο κι αν ψάξετε, παρόμοια εντολή και κηρύγματα, διότι ακριβώς πρόκειται για «θρησκείες», ανθρώπινα δηλαδή κατασκευάσματα, ιδεολογήματα και ιδεοληψίες ακόμη, που δεν μπορούν να ανεβάσουν τον άνθρωπο σε τέτοια δυσθεώρητα πνευματικά ύψη και να τον απαλλάξουν απ' όλα εκείνα τα συναισθήματα και καταστάσεις που τον κρατούν δέσμιο στο άρμα της κακίας και της ενστικτώδους εκδικητικής συμπεριφοράς! 

Μόνο στην Καινή Διαθήκη η λογική μας θα σκοντάψει σε πλήθος «ακατανόητων» ανθρωπίνως εντολών, οι οποίες μας φαίνονται υπέρλογες, υπερβατικές και υπεράνθρωπες! Μόνο εκεί ο νους του ανθρώπου ιλιγγιά μπροστά στο ακατανόητο μυστήριο της θυσίας του Χριστού, το οποίο ο άνθρωπος δεν μπόρεσε να ερευνήσει και εξιχνιάσει με τη λογική του παρά μόνο με την πίστη του! Ποιά θρησκεία προβάλλει τον θεό της ως πατέρα των ανθρώπων, αδελφό και φίλο τους; Καμιά απολύτως, αλλά όλες ανεξαιρέτως οι θρησκείες θέλουν τους οπαδούς τους υποταγμένους και δούλους στον πλαστό θεό τους. 

Μόνο ο Χριστός διακηρύττει προς όλους τους πιστούς τούτα τα ακατανόητα λόγια: «Υμείς φίλοι μου έστε... ουκέτι υμάς λέγω δούλους ότι ο δούλος ουκ οίδε τι ποιεί αυτού ο κύριος. Υμάς δε είρηκα φίλους ότι πάντα α ήκουσα παρά του πατρός μου εγνώρισα υμίν» (Ιω. ιε' 14-15). 

Και μόνο ο Χριστός αγαπά τους φίλους Του μέχρι θυσίας διαβεβαιώνοντας τους ότι «μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού» (Ιω. ιε' 13). 

Κι έπειτα σου λένε ότι ο χριστιανισμός θέλει τους οπαδούς του δούλους. Ψέμα ασύστολο, το οποίο δείχνει το κατάντημα των απίστων! 

Διαβάστε λοιπόν την Καινή Διαθήκη για να γνωρίσετε από πρώτο χέρι «τις έστιν ο Χριστός», και τότε να είστε βέβαιοι πως θα πιστέψετε, όχι επειδή σας το είπαν οι άλλοι, αλλά επειδή θ' ανοίξουν μόνα τους τα μάτια σας στην αλήθεια!

(Βασίλειος Ευτ. Νικόπουλος, Πρόεδρος Αρείου Πάγου ε.τ. Δ.Ν., "Η δυστυχία του να είσαι άθεος", εκδ.Αρμός, σελ.93,94)

έσχατα

 

Στα χρόνια που έρχονται, ο διάβολος θα χρησιμοποιεί κάθε ευκαιρία να συγχύσει τους αληθινούς Ορθόδοξους Χριστιανούς, τον έναν ενάντια στον άλλο, άλλοτε για θέματα μεγάλα και άλλοτε (συνήθως) για μικρά.

Πρέπει να προσπαθήσουμε με σταθερότητα να μην πιαστούμε από το δόλωμα. ο διάβολος περπατά γυμνός ανάμεσά μας…

π. Σεραφείμ Ρόουζ Η ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος.

Το Πνεύμα των εσχάτων καιρών

Η «χαρισματική αναζωπύρωση» ως ένα σημείο των καιρών

Στο τέλος αυτού του αιώνα δεν θα υπάρχει έλλειψη προφητών του Κυρίου του Θεού, ούτε υπηρετών του σατανά. Αλλά στους έσχατους καιρούς αυτοί που πραγματικά θα υπηρετούν το Θεό θα επιτύχουν να κρυφτούν από τους ανθρώπους και δεν θα κάνουν θαύματα ανάμεσά τους όπως στον παρόντα καιρό, αλλά θα βαδίζουν ένα δρόμο δράσης αναμεμειγμένης με ταπεινότητα, και στη βασιλεία των Ουρανών θα είναι μεγαλύτεροι από τους Πατέρες που δοξάστηκαν με θαύματα. Επειδή εκείνη την εποχή κανείς δεν θα κάνει ενώπιον των ανθρώπων θαύματα που θα τους διεγείρουν και θα τους εμπνέουν να κοπιάζουν με ζήλο σε ασκητικούς αγώνες… πολλοί, διακατεχόμενοι από άγνοια, θα πέσουν στην άβυσσο, παραστρατώντας στο πλάτος, του φαρδιού κι ευρύχωρου δρόμου.

Προφητεία του αγ. Νήφωνα της Κωσταντιανής Κύπρου (έχει εκδοθεί στα Ρωσικά μαζί με τα συγγράμματα των αγίων Βαρσανουφίου του Μεγάλου και Ιωάννου, Μόσχα 1855, σελ. 654-655).

Η αληθινή Ορθοδοξία από την ίδια της τη φύση μοιάζει εντελώς εκτός τόπου σ’ αυτούς τους δαιμονικούς καιρούς, μια ξεπερασμένη μειονότητα των περιφρονημένων και «ανόητων», στη μέση μιας θρησκευτικής «αναζωπύρωσης» εμπνευσμένης από ένα άλλο είδος πνεύματος. Αλλά ας παρηγορηθούμε από τους βέβαιους λόγους του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Μη φοβάσαι, μικρό ποίμνιο, γιατί ο Πατέρας σας ευαρεστήθηκε να σας δώσει τη βασιλεία» (Λουκ. 12:32).

Ας ενδυναμωθούν όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί για τη μάχη που βρίσκεται μπροστά μας, μην ξεχνώντας ποτέ ότι εν Χριστώ η νίκη είναι ήδη δική μας.Εκείνος υποσχέθηκε ότι οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν απέναντι στην Εκκλησία Του (Ματθ. 16:18), κι ότι η χάρη των εκλεκτών θα συντομεύσει τις μέρες της τελευταίας μεγάλης θλίψης (Ματθ. 24:22). Και στ’ αλήθεια, αν ο Θεός είναι μαζί μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας; (Ρωμ. 8:31). Ακόμα και εν μέσω των σκληρότερων πειρασμών, έχουμε εντολή: «Έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο» (Ιω. 16:33). Ας ζούμε όπως έζησαν όλοι οι αληθινοί Χριστιανοί όλων των εποχών, προσδοκώντας το τέλος όλων των πραγμάτων και την έλευση του αγαπημένου μας Σωτήρα• «Εκείνος που μαρτυρεί αυτά λέγει, ‘’Ναι, έρχομαι γρήγορα’’. Αμήν, ναι, έλα, Κύριε Ιησού» (Αποκ. 22:20)

Φαίνεται πως ο σατανάς εισέρχεται τώρα γυμνός στην ανθρώπινη ιστορία. Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν υπόσχονται να είναι πιο τρομερά απ’ όσο μπορεί να φανταστεί εύκολα κανείς τώρα. Αυτό το ένα ξέσπασμα ενέργειας εμπνευσμένης από το σατανά οδήγησε 1000 σχεδόν ανθρώπους σε επαναστατική αυτοκτονία• τι θα γίνει με τους πολλούς άλλους, θύλακες σατανικής ενέργειας, μερικούς πολύ ισχυρότερους από αυτή τη μικρή κίνηση, που δεν έχουν εκδηλωθεί ακόμα; Μια ρεαλιστική άποψη της θρησκευτικής κατάστασης του σύγχρονου κόσμου είναι αρκετή για να εμπνεύσει σε κάθε σοβαρό Ορθόδοξο Χριστιανό ανησυχία και τρόμο για τη δική του σωτηρία. Οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες είναι τεραστίων διαστάσεων: «Διότι θα έρθει τότε θλίψη τόσο μεγάλη, που δεν έγινε από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα και ούτε θα γίνει» (Ματθ. 24:21). Μερικές από αυτές τις δοκιμασίες θα έρθουν από την πλευρά των ευχάριστων πλανών, από τα «σημεία και ψεύτικα θαύματα» που αρχίσαμε από τώρα ακόμα να βλέπουμε• άλλα θα έρθουν από το τρομερό και φανερό κακό που είναι ήδη ορατό στο Jonestown, την Καμπότζη και το αρχιπέλαγος Γκουλάγκ.

Αυτοί που θέλουν να είναι αληθινοί Χριστιανοί σ’ αυτές τις τρομερές ημέρες θα έπρεπε καλύτερα ν’ αρχίσουν να σοβαρεύονται σχετικά με την πίστη τους, μαθαίνοντας τι είναι ο αληθινός Χριστιανισμός, μαθαίνοντας να προσεύχονται στο Θεό εν πνεύματι και αληθεία, μαθαίνοντας να αναγνωρίζουν ποιος είναι ο Χριστός, στον Οποίο μονάχα έχουμε σωτηρία.

Η Ορθόδοξη ασκητική κοσμοθεωρία δίνει το μόνο μέσο με το οποίο οι άνθρωποι, έχοντας λάβει το Άγιο Πνεύμα με το Βάπτισμα και το Χρίσμα τους, μπορούν πραγματικά να συνεχίσουν να αποκτούν το Άγιο Πνεύμα στη ζωή τους• και διδάσκει πως να διακρίνουμε την πνευματική πλάνη και να φυλαγόμαστε από αυτήν.

---  κείμενο, φωτό από διαδίκτυο.

το άγγιγμα της Χάριτος

Όταν ζήσεις το άγγιγμα της Χάριτος όλα πλέον τα βλέπεις διαφορετικά.

Οι προτεραιότητες της ζωής σου αλλάζουν.

Συνήθειες παλιές εγκαταλείπονται.

Στόχοι ζωής αναθεωρούνται.

Όλα αλλάζουν, διότι εσύ άλλαξες.

Δεν είσαι πλέον ο ίδιος.

Είσαι αλλιώτικος.

Τα μάτια σου πλέον καθαρίστηκαν.

Ο νους σου φωτίστηκε.

Η ψυχή σου αναστήθηκε.

Πλέον κατάλαβες την σημασία της ζωής σου.

Πλέον συνειδητοποίησες την αξία της ύπαρξής σου.

Μια ατμίδα, ούτε καν σταγόνα δεν είσαι χωρίς τον Θεό.

Ατμίδα, τόσο εύθραυστη και ανήμπορη, όπως σημειώνει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Κι όμως με τη Χάρη του Παρακλήτου γίνεσαι τέκνο του Θεού Πατρός.

Γίνεσαι οικείος και φίλος του Χριστού.

Γίνεσαι κατά χάριν θεάνθρωπος, αιώνιος.

Μόνο αυτός που αγωνίζεται συνειδητά,

μόνο αυτός που ζει Μυστηριακά,

μόνο αυτός που υπάρχει ταπεινά,

μπορεί να γίνει δεκτικός της Χάριτος.

Αυτός που κινείται ως ανύπαρκτος, που τοποθετεί το εαυτό του υποκάτω πάσης κτίσεως, που παραδίνεται στην Θεία Πρόνοια, που μετανοεί και συντρίβεται, που ελπίζει και προσεύχεται για έλεος, που συγχωρεί και αγαπά.

Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει όλα αυτά εάν δεν τα έχει βιώσει.

Όλα του μοιάζουν παράλογα και ανόητα.

Η χριστιανική ζωή και ο ασκητικός αγώνας του φαίνονται ανούσια, γιατί έχει μάτια βρώμικα, νου σκοτισμένο, ψυχή νεκρή.

Ο τυφλός δεν μπορεί να καταλάβει αυτόν που βλέπει το φως, τα χρώματα, τις αποχρώσεις της ζωής.

Έτσι κι εδώ.

Μιλούν οι Άγιοι για την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, για την χαρά της πνευματικής άσκησης, για την ταπείνωση και απλότητα, για την ζωή που παίρνουν μέσα από τα Μυστήρια, και οι άνθρωποι τους κοιτούν απορημένοι.

Δεν μπορούν να καταλάβουν.

Δεν μπορούν να νιώσουν αυτά τα δάκρυα των Αγίων, αυτήν την χαρά των Αγίων, αυτόν τον τρόπο ύπαρξης των Αγίων.

Επειδή δεν καταλαβαίνουμε κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.

Γι’ αυτό και οι Άγιοι δεν προσπάθησαν να πείσουν με λογικά επιχειρήματα τους κοσμικούς ανθρώπους. Και δεν το κάνανε αυτό, διότι κατάλαβαν ότι θα αποτύγχαναν, διότι η πίστη και ο πνευματικός αγώνας χρειάζονται να γίνουν ελεύθερα.

Ο άνθρωπος χρειάζεται να κινηθεί καρδιακά προς τον Θεό και όχι λογικά.

Μόνο τότε μπορεί να λάβει μία μικρή γεύση από την Χάρη.

Και καρδιακά σημαίνει να αφήσει πίσω του την λογική του, τις γνώσεις τους, το εγώ του, τα δικαιώματά του. Κι έτσι γυμνός να παραδοθεί. Γυμνός, με μόνο ένδυμα τα δάκρυα της μετανοίας του. Έτοιμος να ακούσει την Αλήθεια, έτοιμος να ζήσει την Αλήθεια ό,τι κι αν του στοιχίσει, έτοιμος να πάψει να υπάρχει αυτόνομα και εγωιστικά.

Μόνο τότε ο άνθρωπος μπορεί να καταλάβει.

Διαφορετικά, θα ακούει αλλά δεν θα ακούει, θα βλέπει αλλά δεν θα βλέπει, θα ζει αλλά δεν θα ζει.

Κι ενώ θα του προσφέρεται το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον, αυτός θα αδιαφορεί, γιατί θα μένει στον άρτο και το κρασί. Διότι τόσο καταλαβαίνει, διότι βλέπει ακόμα τα Μυστήρια ως έθιμα, προσπαθώντας να εκλογικεύσει τα υπέρλογα.

Μα επιτέλους, που θάψαμε το αιώνιο κάλεσμα;

Γιατί λησμονήσαμε το Κάλλος;

Γιατί εγκλωβιστήκαμε στην φθορά;

Γιατί εμμένουμε στις φυλακές μας, ενώ ο Χριστός μας ελευθέρωσε;

Διότι κάναμε θεό τον εαυτό μας, το δίκιο μας, τις γνώσεις μας, τα έθιμά μας, τις ιδεολογίες μας.

Βάλαμε τον Θεό στην φυλακή της λήθης γιατί δεν μας βολεύει.

Μα, άνθρωπε στάσου.

Στάσου για λίγο και σκέψου τι κάνεις.

Μην αφήνεις να σβήσει η πνευματική φλόγα μέσα σου.

Μην αψηφάς τον Δημιουργό σου, ως φίλαυτος και αλαζόνας.

Ποιος νομίζεις ότι είσαι;

Ατμίδα. Αυτό είσαι.

Μην μου το παίζεις θεός, γιατί δεν είσαι.

Ένας είναι ο Θεός.

Και ο Θεός αυτός σε αγαπά, σε συγχωρεί, σε σώζει.

Μην Του το αρνείσαι.

Άσ’ τον να σε σώσει.

Κάνε αυτή την χάρη στον εαυτό σου.

Άσε τον Θεό να σου δοθεί.

---  πηγή: αρχιμ. Παύλος

--- φωτογραφία από το διαδίκτυο

κατάκριση