Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2009

Αντώνιος και Κλεοπάτρα



Πού λες πως είναι τώρα; Στέκει ή κάθεται;
Ή περπατάει; Ή είναι καβάλα στο άλογό του;
Άλογο τυχερό! Να’ σαι άλογο γενναίο,
τι ξέρεις ποιον σηκώνεις;
τον μισόν Άτλαντα της γης, της ανθρωπότητας
το μπράτσο και το κράνος. Τώρα θα μιλάει
ή μουρμουρίζει, «πού’ ν’ το φίδι μου
απ’ τον γερο-Νείλο;»
Τι έτσι με λέει. Μα τώρα πίνω εγώ
το πιο γλυκόπιοτο φαρμάκι.
Να με συλλογίζεται που μ’ έχουν οι τσιμπιές
του Φοίβου κάμει μαύρη
και με βαθιές ρυτίδες ο καιρός;

(W. Shakespeare, Αντώνιος και Κλεοπάτρα, Πράξη Δ’ – Σκηνή 5)

****



Πρόκειται για ένα από τα πιο διάσημα ζευγάρια στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας, που έμεινε αθάνατο χάρη στην πένα του ποιητή Σαίξπηρ, μια ιστορία αγάπης με πρωταγωνιστές ένα ζευγάρι που δεν ζει τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα, όπως ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα ούτε μεθά από την άγουρη νιότη τρεκλίζοντας σε άγνωρα ερωτικά μονοπάτια.

Ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα βρίσκονται στην πιο ώριμη και δημιουργική φάση της ηλικίας τους, φτασμένοι στο απώγιο της καμπύλης του βίου, εκεί που οι δυνάμεις της μοίρας και της γνώσης που αποκτήθηκε μετά από δοκιμασίες χρόνων, έχουν κουρδιστεί τόσο καλά, ώστε να μπορούν να παράγουν την τελειότερη αρμονία που μπορεί να δώσει η ερωτική συνεύρεση δύο ανθρώπων.

Φευγάτοι από τον κόσμο της σύνεσης και της φρονιμάδας, δίνονται ψυχή τε και σώματι σε έναν έρωτα που δεν αξιολογείται από αξίες όπως ο πλούτος, η κοινωνική θέση, η φήμη κλπ, αλλά από την ένταση της απόλυτης αφοσίωσης του ενός στον άλλον, αγωνίζονται για μια ανιδιοτελή, έξω από τα μέτρα αγάπη, δοκιμάζονται και στο τέλος πέφτουν. Και θυσιάζονται σε έναν θάνατο θεληματικό, μετατρέποντας τον έρωτά τους σε ιδέα απρόσιτη στην φθορά του Χρόνου και γι' αυτό αθάνατη.

Το έργο του Σαίξπηρ Αντώνιος και Κλεοπάτρα είναι μια ωδή στον αγνό, απόλυτο και ολοκληρωτικό έρωτα, στην αγάπη όπως θα έπρεπε να είναι και παρά το τραγικό της τέλος, ή και εξαιτίας αυτού, γίνεται ύμνος προς την δύναμη της ανθρώπινης ψυχής και την χαρά της ζωής.

25 σχόλια:

Talisker είπε...

Nai
αυτο το ποστ να μπει διπλα στο λεξικο στο λημμα ερωτας..

ετσι πρεπει να ειναι ο ερωτας
και ναι πιστευω ακραδαντα
οτι σε κεινο το απωγιο της καμπυλης του βιου
το μυαλο ειναι πραγματικα ετοιμο να το δεχτει
και να το νιωσει.

Καλη Χρονια Εβανζελι!

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

Έτσι είναι όπως τα λές καλή μου. Ένας ύμνος στην αγάπη που θάπρεπε να είναι το βίωμα του καθενός.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να έχεις.

dromaki είπε...

Kαλή Χρονιά Ευαγγελία,γεμάτη χρονιά από υγεία και συναισθήματα.
Ευχομαι έρωτες δυνατούς,απόλυτους,ολοκληρωτικούς σαν του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας σε όσους είναι έτοιμοι να τους βιώσουν.
Ν'αχεις μια όμορφη μέρα:))

evaggelia-p είπε...

Όχι πάντα, @Τάλι μου. Δεν είναι πάντα έτοιμο. Η αγάπη δεν έχει να κάνει με την ηλικία. Περισσότερο, θέμα ικανότητας είναι. Ή την έχεις και αφήνεσαι ή δεν την έχεις και προσπερνάς.

Καλή χρονιά, Τάλισκερ!

evaggelia-p είπε...

@Σοφία! Χρόνια Πολλά, καλή μου!
Δικαίωμα και ευθύνη. Και τόλμη. Και ψυχή. Και αυτοθυσία. Για να γίνει βίωμα του καθενός.

Φιλιά :)

evaggelia-p είπε...

@dromaki! Μου έλειψες! Και σε όσους δεν είναι, θα προσθέσω. Ευκαιρία να δοκιμάσουν! :))

Καλή χρονιά, καλή μου!

Roadartist είπε...

Καλή χρονιά Ευαγγελία, ότι ποθείς.. Υγεία και αγάπη.. Να σαι καλά, και πάντα μέσα στη γνώση :)

Κωνσταντινος είπε...

Από που να αρχίσω...

Καταρχήν αγαπημένο το πρώτο κομμάτι :)
Κατά δεύτερον παρακολουθούσα στα "κρυφά" το ιστολόγιο σου τώρα θα φανερωθώ :)
Τρίτον χάθηκες λίγο απ' τις τακτικές σου αναρτήσεις ...
Τέταρτον νομίζω πιο εύκολα επιτυγχάνεται έρωτας Ρωμαίου Ιουλιέτας παρά Αντωνίου και Κλεοπάτρας γιατί αν γρατσουνιστεί κάποιος μια φορά μετά φυσά και το γιαούρτι και πέμπτον καλή χρονιά και από εδώ .

Talisker είπε...

Λατρευτη Εβανζελί


" Ή την έχεις και αφήνεσαι ή δεν την έχεις και προσπερνάς."

δεν ξερω
μπορω να μην εχω ουτε το ενα ουτε το αλλο?

Γιατι αναλογα την πλευρα
-της ημερας
ποτε το ενα και ποτε το αλλο μου φαινονται αβασταχτα ?


Η μαλλον μπορω να εχω το ιδανικο?
-δεν μπορω ξερω..

evaggelia-p είπε...

@roadartist, ευχές πολλές και θερμές για ένα 2009 όπως το θες!

Φιλιά, αρτίστα!

evaggelia-p είπε...

@κωνσταντίνε, τι εννοείς; Ότι το δεύτερο δεν σου άρεσε;;; Θα με κάνεις να το ξαναγράψω τώρα! :))
Δεύτερον: Ποιος ο λόγος να το κρύψωμεν άλλωστε!
Τρίτον: Είπα να κάνω ένα διάλειμμα για ανασύνταξη.
Τέταρτον: Πολύ σωστό. Γι' αυτό και δεν βλέπεις να κυκλοφορούν και πολλοί μεγάλοι έρωτες τη σήμερον ημέραν. Άσε που σε τελευταία ανάλυση είναι και θέμα υποκειμενικό. Τα πρέπει του έρωτα, εννοώ. Άντε να τα συμφωνήσεις..
Και πέμπτον... τα' παμε :))

Καλό απόγευμα, κωσταντίνε.

evaggelia-p είπε...

@Τάλι! Υπάρχει "ναι μεν, αλλά...";;
Αν υπάρχει, το θέλω!

Μάκια! :)

Talisker είπε...

::))

το καλο που σου θελω
-επειδη σε θελω,

-μακρια απο το "ναι μεν, αλλα.."


Ειπαμε..."η ολα η τιποτα!"!!!

χχχχχχ

evaggelia-p είπε...

Τίποτα! Τίποτα! !!!

:))))))))

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ

Anastasia είπε...

Από τα ιστορικά ζευγάρια και φυσικά η πένα του Σαίξπηρ ήταν ικανή να το περάσει στην ιστορία των μεγαλύτερων ερώτων!!!

Χρόνια πολλά καλή μου Ευαγγελία

evaggelia-p είπε...

"Πεθαίνω, Αιγυπτία, πεθαίνω.
Μόνο λίγο χασομεράω εδώ τον θάνατο,
ώστε από τις τόσες χιλιάδες μου φιλιά
το δόλιο τελευταίο
στα χείλια σου ν' αφήσω."

Να μην αφήσουμε παραπονεμένο και τον Αντώνιο!

Δικό σου @Anastasia, μαζί με τις ευχές μου για υγεία και ό,τι η ψυχή σου λαχταρά.

Φιλιά πολλά :)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

"...στην αγάπη όπως θα έπρεπε να είναι..."
΄Ομορφο ξεκίνημα για το νέο χρόνο, που σου εύχομαι
ΥΓΕΙΑ,ΧΑΡΑ, ΑΓΑΠΗ, ΓΑΛΗΝΗ και προπάντων ΧΑΜΟΓΕΛΟ.
ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΧΡΟΝΙΑ!


Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

iLiAs είπε...

Καλη χρονια Ευαγγελία :)
Να ειναι δημιουργικό, ευτυχισμένο το 2009!

Καλημέρα :)

evaggelia-p είπε...

@Γλαρένια μου, επίσης! Χαμόγελο κι αγάπη κοντά στους ανθρώπους που αγαπάς! Να' σαι καλά!

Χρόνια Πολλά :)

evaggelia-p είπε...

@ilia, ευτυχές!

Χρόνια Πολλά :)

Κόκκινη Ομπρέλα είπε...

Πόσοι αλήθεια είναι έτοιμοι να δεχθούν μία τέτοια ευλογία; Πόσοι αληθινά ελεύθεροι, μέσα από τη σοφία και τη γνώση που μάζευαν σπυρί σπυρί στη διαδρομή; Και πόσοι κουρδισμένοι τόσο καλά ώστε να παράγουν τελειότητα και αρμονία;
Ύμνος πραγματικά πρέπει σε εκείνους που αξιώθηκαν. Γνωστούς ή άγνωστους, χαμένους στα βάθή της ιστορίας....

Καλή χρονιά Ευαγγελία μου, γεμάτη ευλογία και με ό,τι πολυτιμότερο αγαπάς και ποθείς στο διάβα σου!
Τα φιλιά μου!

Κόκκινη Ομπρέλα είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Leviathan είπε...

xronia polla kai kali xronia!!!!iperoxo post!!mesa sti glika!!filia!

evaggelia-p είπε...

@ομπρελίτσα μου! Είναι τελικά ευλογία ή μήπως είναι κατάρα; Ιδού η απορία...
Σ' ευχαριστώ για τις ευχές και ανταποδίδω! Χρόνια πολλά, καλή μου!

evaggelia-p είπε...

@leviathan, καλή χρονιά και σε σένα! Πολύ το σιροπιάσαμε, ε; Μήπως να γράψω για τάφους; Ναι, θα γράψω για τάφους!
Καλό σου βράδυ :))