Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Μάθημα Τεχνολογίας

Και μόνο στο άκουσμά του καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ένα μάθημα που φέρνει μια νέα πνοή και φιλοσοφία στον χώρο της εκπαίδευσης που το κάνουν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα "παραδοσιακά" μαθήματα του διδακτικού κορμού. Γιατί το μάθημα της Τεχνολογίας υπόσχεται την εξοικείωση του μαθητή με το σύγχρονο περιβάλλον που τον περιστοιχίζει μέσα από το πρίσμα της τεχνολογίας όπως αυτή διακρίνεται σε διάφορες εκφάνσεις της καθημερινότητάς του. Κυρίως όμως, σκοπός του μαθήματος είναι τα παιδιά να έρθουν σε μια πρώτη γνωριμία με την ίδια την τεχνολογική έρευνα, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και στην πράξη.

Εντός αυτού του πλαισίου, υποχρέωση των μαθητών της Α' Γυμνασίου που παρακολουθούν το μάθημα της Τεχνολογίας είναι η λεγόμενη "Ατομική Εργασία". Τα παιδιά αναλαμβάνουν μέσα σε προκαθορισμένο από τον καθηγητή τους χρονοδιάγραμμα να υλοποιήσουν την ολοκληρωμένη παρουσίαση ενός αντικειμένου δικής τους επιλογής το οποίο θα έχουν μελετήσει και κατασκευάσει οι ίδιοι από το μηδέν από υλικά ως επί το πλείστον ευτελή και ανακυκλώσιμα.

Τα θέματα είναι επιλογή των ίδιων των παιδιών, έτσι, ο γιος μου αποφάσισε να κατασκευάσει ένα υποβρύχιο. Από την αρχή του τριμήνου άρχισε να καταστρώνει σχέδια μαζί με τον πατέρα του για το πώς πρέπει πάνω-κάτω να κατασκευαστεί, τι υλικά να χρησιμοποιηθούν, πώς θα συγκολληθούν μεταξύ τους, πώς θα ομογενοποιηθούν ώστε να φαίνονται ως ένα σώμα κτλ. Το πάτωμα γέμισε από υλικά, ένα κομμάτι μπουριού σόμπας για το κυρίως σώμα του υποβρυχίου, χωνιά που θα πρέπει να προσαρμοστούν κατάλληλα για τα δύο άκρα του πλώρη πρύμνη, μια μικρή προπέλα, μπολ διαφόρων μεγεθών, καπάκια, καλαμάκια κτλ. για την κατασκευή της γέφυρας, των πτερυγίων και των υπόλοιπων παραμέτρων του υποβρυχίου, μοτέρ, μπαταρίες, άξονες κ.ο.κ. Παράλληλα η εργασία ζητούσε μια καταγραφή σε μορφή ημερολογίου της κατασκευαστικής πορείας της, π.χ. στις τάδε του μήνα συγκεντρώθηκαν τα υλικά, στις τάδε έγινε η συγκόλληση, στέγνωσαν και τάδε του μήνα περάστηκαν με γύψο και βάφτηκαν σε ενιαίο χρώμα κτλ. Όλα τα στάδια θα πρέπει επίσης να φωτογραφίζονται για να ενσωματωθούν και οι φωτογραφίες στο υλικό της εργασίας. Μέχρι το τέλος του γ' τριμήνου θα πρέπει να έχει φτιάξει δεμένο βιβλιαράκι τόσο με την ημερολογιακή πορεία της κατασκευής όσο και με λοιπές πληροφορίες που έχουν να κάνουν με το ίδιο το αντικείμενο, στην περίπτωσή μας τα υποβρύχια. Πληροφορίες ιστορικές, κατασκευαστικές, κάποια γνωστά υποβρύχια που άφησαν ιστορία, όπως το Παπανικολής κτλ., φωτογραφίες, βιβλιογραφία, όλα όσα χρειάζεται μια κανονική εργασία συν την ίδια την κατασκευή.

Συμφωνώ με όλα αυτά τα ωραία, πλην ενός: Ότι παρόλες τις μεγαλεπίβολες φιλοδοξίες του, το μάθημα αυτό θα έπρεπε να γίνεται στο σχολείο και ΟΧΙ στο σπίτι! Γιατί αυτό σημαίνει εξ' ορισμού ότι κανένα παιδί δεν θα το κάνει μόνο του, αλλά με την βοήθεια (μερική ή και ολική) των γονιών του. Σημαίνει επίσης ότι ο καθηγητής του συγκεκριμένου μαθήματος όχι μόνο αδυνατεί να ελέγξει την αυθεντικότητα της εργασίας του κάθε παιδιού και άρα η βαθμολογία δεν θα έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, αλλά αδυνατεί να σταθεί και δίπλα στις όποιες απορίες των μαθητών που σίγουρα θα προκύψουν, οι οποίες όλες καλούνται να λυθούν ..από τους γονείς! Καθόμαστε και σπάμε το κεφάλι μας πώς θα γίνει το ένα και πώς το άλλο, όταν στο σχολείο του Γιάννη υπάρχει ξεχωριστή αίθουσα για το μάθημα της Τεχνολογίας, η οποία αν ήθελε όχι μόνο να ονομάζεται έτσι αλλά και να είναι, όφειλε κατά την ταπεινή μου γνώμη να είναι πλήρως εξοπλισμένη με όλα τα σχετικά που χρειάζονται για τέτοιου είδους κατασκευές όπως κόλλες, εργαλεία, χάρακες, κοφτάκια, μπογιές, αλλά και πάγκους εργασίας για να μπορούν τα παιδιά να δημιουργήσουν ελεύθερα και ανενόχλητα τις δημιουργίες τους εντός διδακτικών ωρών. Θα μπορούσε ο καθηγητής τους να τους είχε πει "φέρτε ο καθένας τα υλικά του και θα τα φτιάχνετε εδώ, κάτω από την συνεχή επίβλεψή μου και μέσα στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που μπορεί να αντεπεξέλθει στις ιδιαίτερες απαιτήσεις αυτού του μαθήματος" ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο το κόστος κατασκευής από πλευράς σχολείου. Παρά μόνο, αποποιείται κάθε ευθύνης και λέει "φτιάχτε τα μόνοι σας" (δηλαδή οι γονείς σας) "και κόφτε το κεφάλι σας να βρείτε τις λύσεις, γιατί εμένα μόνο το αποτέλεσμα μου ζητείται να βαθμολογήσω"!

Κάθομαι και κάνω σύγκριση με τις εκπαιδευτικές συνθήκες που επικρατούν στα σχολεία του Καναδά όπως μου τα περιγράφει η αδελφή μου που τα ζει τα τελευταία χρόνια από πρώτο χέρι, όπου η φιλοσοφία τους εκεί είναι ότι ο γονιός δεν έχει καμία δουλειά να κάθεται και να διαβάζει το παιδί του, όπως συμβαίνει εδώ. Το σχολείο και ό,τι έχει να κάνει με αυτό είναι αποκλειστική ευθύνη των δασκάλων, όχι των γονιών. Οι γονείς έχουν άλλον ρόλο να παίξουν, τον ρόλο του γονιού. Γι' αυτό βέβαια και τα παιδιά εκεί όταν επιστρέφουν στο σπίτι δεν έχουν καμία σχολική υποχρέωση, ούτε διάβασμα, ούτε εργασίες ούτε τίποτα, παρά είναι ήδη έτοιμα για την επόμενη μέρα γιατί τα έχουν κάνει όλα στο σχολείο με τους δασκάλους τους, για να μπορούν να παραμένουν παιδιά. Καθότι, σύμφωνα πάντα με την φιλοσοφία των Καναδών, όπως οι δάσκαλοι οφείλουν να είναι δάσκαλοι και οι γονείς γονείς, έτσι και τα παιδιά πρέπει να είναι παιδιά, που σημαίνει ότι ο χρόνος τους στο σπίτι πρέπει να είναι αφιερωμένος στο να παίζουν και να χαλαρώνουν μετά από το εντατικό σχολικό οκτάωρο της ημέρας απολαμβάνοντας τις ζωτικής σημασίας ευεργεσίες της οικογενειακής ζωής στη διαμόρφωση της ψυχικής και πνευματικής τους υγείας και εξέλιξής τους ως υγιείς και ολοκληρωμένες προσωπικότητες... Ξεκάθαροι ρόλοι, ξεκάθαρα πράγματα...



4 σχόλια:

maria είπε...

καλησπέρα Εύα, ωραία περιγράφεις την πολύ ενδιαφέρουσα περιπτωση του μαθήματος της τεχνολογίας. Ειναι όμως σε θέση ο καθηγητής να βοηθήσει 30-40 παιδιά να φτιάξουν το καθένα ότι έχει φανταστεί και θέλει να κατασκευάσει. Είμαι σίγουρη πως όχι. Γιαυτό τα στέλνει σπίτι τους με την βοήθεια των γονιων να εργαστούν. Δεν θέλει να ακούσει τα παιδιά να φωνάζουν
"Ο βασιλιάς ειναι γυμνός" Οσο δε αφορά τα εκπαιδευτικά συστήματα άλλων χωρών.... μα μόνο εκεί υστερούμε??
καλό βράδυ

Eva Psarrou είπε...

@ maria
Το μεγαλύτερο πρόβλημα Μαρία μου δεν είναι τόσο ότι δεν έχει τον χρόνο, αφού τα παιδιά δεν είναι πάνω από 22 και έχουν μέχρι το τέλος της χρονιάς να ολοκληρώσουν τις κατασκευές τους, όσο ότι δεν έχει τη διάθεση να ασχοληθεί και φυσικά τα μέσα.
Για να μην αναφερθώ και το γεγονός ότι ξεκίνησαν το μάθημα στο τέλος του πρώτου τριμήνου γιατί η θέση παρέμενε κενή επί δύο μήνες!
Ο βασιλιάς είναι γυμνός το φωνάξουν - δεν το φωνάξουν, αυτή είναι η πραγματικότητά μας, δυστυχώς...
Καλό σου βράδυ!

Lyriel B είπε...

Γειά σου Έυα !! μου έκανε πολύ εντύπωση ...
Μα καλά, υπάρχει η αίθουσα και ο καθηγητής τους ζητά να το φτιάξουν στο σπίτι; Και όπως ακούγεται δεν είναι και κάτι πολύ απλό γα να γίνει. Ότι κι αν αποφασίσεις να φτιάξεις δηλαδή, χρειάζεται οπωσδήποτε μια κάποια δεξιοτεχνία και αρκετή σκέψη. Θα μπορούσε ας πούμε να τους βάλει σε μικρές ομάδες να το κατασκευάζουν στην αίθουσα και κείνος απλά να επιβλέπει. Αλλά μυαλό κουκούτσι και η βαρεμάρα πάει σύννεφο! Όπως και να χει διασκεδάστο και καλή επιτυχία :)

Eva Psarrou είπε...

@ Lyriel B
Πέρα από μπόλικη δόση φαντασίας χρειάζεται και τεχνική κατάρτιση. Σε αυτό το δεύτερο κομμάτι είναι που λείπει ο καθηγητής.
Η κατασκευή προχωράει πάραυτα, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον θα του μείνει η εμπειρία του ότι κατασκεύασε στο σπίτι ένα ..υποβρύχιο! :)