Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

Μια εικόνα, χίλιες σκέψεις


Μια γυναίκα που εργάζεται σε χωματερή σταματά για λίγο. Το ρούχα της φτωχικά, βρώμικα. Τα χέρια της ροζιασμένα. Το πρόσωπό της όμως λάμπει. Όπως λάμπουν όλα τα πρόσωπα όταν η ψυχή βρίσκεται αλλού, απαγκιστρωμένη από την ασχήμια και τις κακουχίες που την περιτριγυρίζουν. Και μια σκέψη. Να είχε ίσως λίγο περισσότερο χρόνο για να μπορεί να κοιτάζει τα βιβλία που πετάει ο κόσμος.

Είναι η φωτογραφία του αμερικανού φωτογράφου Μίκα Άλμπερτ που ξεχώρισε μεταξύ πολλών φωτογραφιών κορυφαίων φωτογράφων ανά τον κόσμο στον διεθνή διαγωνισμό World Press Photos. Όλες τους πρόβαλαν τον πόνο, την ασχήμια, τη δυστυχία και τον θάνατο, κυρίως από τον πόλεμο της Συρίας. Περιοχές εμπόλεμες, παιδιά σκοτωμένα, νεκρικές πομπές, σκόνη και θλίψη, βασανιστήρια, συντρίμια, κλάμα, οδυρμός ήταν τα αποκλειστικά τους θέματα.

Και ανάμεσά τους, μια παραφωνία. Μια εικόνα που με καθήλωσε με την πρώτη ματιά, μην αφήνοντάς με να πάρω το βλέμμα μου από πάνω της. Μια φωτογραφία που σαν ηλιαχτίδα επισκίασε στα μάτια μου όλες τις άλλες. Γιατί έδειχνε κάτι άλλο. Την εξαίρεση που μπορεί να κάνει υποφερτό κάθε κανόνα, όσο σκληρός και απάνθρωπος μπορεί αυτός να είναι. Το μήνυμά της ελπιδοφόρο, αισιόδοξο. Μια φωτογραφία-δήλωση πανηγυρική και χαρμόσυνη, πως η ελπίδα δεν πεθαίνει έτσι εύκολα, αλλά μπορεί να υπάρξει ακόμα και στα πιο απίθανα μέρη, ακόμα και στις πιο δύσκολες συγκυρίες, όταν κάθε εκδοχή της λογικής σου σου λέει το αντίθετο...


14 σχόλια:

Teteel είπε...

Μια Υπέροχη φωτογραφία πραγματικά!
Η Ελπίδα λάμπει μέσα στα σκουπίδια!!!
Εύα, ευχαριστώ που το μοιράστηκες,
να είσαι καλά.
Καλό Σ/Κ να έχεις.

Eva Psarrou είπε...

@ Teteel
Ήταν μια φωτογραφία που ήθελα να την έχω μέσα στο blog μου.
Σ' ευχαριστώ πολύ, καλό σαββατοκύριακο!

me (maria) είπε...

Πραγματικά υπέροχη εικόνα!!
Δείχνει όλα όσα πολύ όμορφα έγραψες...η ελπίδα ξεπηδάει σαν μήνυμα!
Με καθήλωσε κι εμένα!!
Καλό Σαββατοκύριακο...φιλιά!

ria είπε...

εξαιρετική φωτογραφία!
υπάρχει ελπίδα για τον κόσμο μας...

DIMI είπε...

Τό πρωί κοίταγα αυτές τίς φωτογραφίες,είδα αυτήν μέ τήν γυναίκα στά σκουπίδια,αλλά αυτή πού μέ συγκλόνησε Εύα μου,ήταν αυτή μέ τά νεκρά παιδάκια.Καί ο φωτογραφικός φακός αποτύπωσε τόν πόνο καί τήν απόγνωση τών συγγενών, γιά αυτόν τόν μάταιο πόλεμο.Καλό Σ/Κ.

Roadartist είπε...

Όντως εξαιρετική!

karagiozaki είπε...

φοβερή φωτογραφία, πράγματι.
καλό σου βράδυ :)

λυγερη είπε...

Εκλεκτή η γωνιά σου.Περίτεχνα διακοσμημένη και η αύρα σου θετική ....
Καληνύχτα γι' απόψε και όταν ξημερώσει θα αναζητήσω πάλι το φως που εκπέμπεις καθαρότατο απ' αυτήν την άκρη εδώ....

Ευχαριστώ

Eva Psarrou είπε...

@ me (maria)
Αν υπάρχει ελπίδα, όλα είναι δυνατά. Καλό σου βράδυ!

Eva Psarrou είπε...

@ ria
Θέλω να το πιστεύω, ο χρόνος θα δείξει...
Καλό σου βράδυ, Ρία!

Eva Psarrou είπε...

@ DIMI
Η φωτογραφία που λες καταγράφει την φρίκη του πολέμου με έναν συγκλονιστικό τρόπο που ταρακουνάει ως τα φυλλοκάρδια, άξια η διάκρισή της.
Καλό σου βράδυ!

Eva Psarrou είπε...

@ Roadartist
Θα συμφωνήσω - Καλό σου βράδυ αρτίστα!

Eva Psarrou είπε...

@ Karagiozaki
Επίσης καλή μου, καλό σου βράδυ :)

Eva Psarrou είπε...

@ λυγερή
Σ' ευχαριστώ πολύ για το πέρασμα και τα καλά σου λόγια, είσαι πάντα ευπρόσδεκτη :)
Καλό σου βράδυ!