Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Συνάντησε τον Τζακ.. (μέρος α')

Meet Mr. Jack, a photo by Eva Psarrou on Flickr.

Το όνομά του είναι Τζακ. Από τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Μήκος: μισό μέτρο.
Τον βρήκαμε μέσα από μια αγγελία, στα χαρίζονται. Έπρεπε να πάμε στη Λούτσα. Το πώς θα τον μεταφέραμε ήταν δικό μας πρόβλημα. Μισό μέτρο ψάρι, πού να το βάλεις;
Βρήκαμε ένα ψυγείο camping με καπάκι, είπαμε ότι μάλλον μας κάνει, κι ένα απογευματάκι του Δεκέμβρη όπου έβρεχε καταρρακτωδώς μπήκαμε στο αυτοκίνητο για τη Λούτσα.

Το ραντεβού μας με τον ιδιοκτήτη ήταν στην πρώτη καφετέρια που θα βρίσκαμε με το που μπαίναμε στην περιοχή. Πολύ όμορφη, ατμοσφαιρική. Με χαμηλό φωτισμό και τζαμαρία γύρω γύρω να απολαμβάνεις στο μάξιμουμ τη βροχή που ήδη είχε αρχίσει να σχηματίζει ποτάμια στους δρόμους. Οι περαστικοί ελάχιστοι. Οι θαμώνες λιγοστοί.



Ήρθε, τον ακολουθήσαμε στο σπίτι του. Τον είχε σε ένα ενυδρείο μέσα στο σαλόνι. Μόνο του. Προφανώς επειδή είχε φάει όλα τα υπόλοιπα, αν κρίναμε από το μέγεθος.. 
Ούτε ένα χαλικάκι για διακοσμητικό. Θέαμα ολίγον απόκοσμο, ολίγον τρομακτικό, όμως άκρως εντυπωσιακό. Φρακτοκέφαλος με τα όλα του. Τον θέλαμε.

Η επιστροφή ήταν σιωπηλή. Κάθε τόσο, ακουγόταν το ξαφνικό του γύρισμα μέσα στο ψυγείο του camping και το πάφλασμα του νερού. Η νύχτα είχε προχωρήσει για τα καλά, πίσσα το σκοτάδι γύρω μας. Η βροχή είχε πλέον σταματήσει. Κοιταζόμαστε. "Θα μας τα φάει όλα" ψιθύρισα. "Ποιος;" "Ο ...Τζακ" απάντησα κωδικοποιημένα με ένα νεύμα γεμάτο νόημα προς το πίσω κάθισμα. Δεν ήξερα τι θα έκανε αν καταλάβαινε ότι μιλούσαμε γι' αυτόν, μπορεί να άνοιγε το καπάκι του και να' τρωγε κι εμάς! 
"Ο Τζακ;" "Ναι, ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης..." "Χαλάλι του, όμως, ε;" 
Ακολούθησε σιωπή...



Ο Τζακ μπήκε στο ενυδρείο μαζί με τα υπόλοιπα. Έχει περάσει μισός χρόνος και δεν έχει αγγίξει ούτε λέπι. Έχει ενταχθεί άψογα στο νέο του περιβάλλον. Στην αρχή μάλιστα έτρωγε μόνο flakes ψαροτροφή. Από Τζακ Αντεροβγάλτης μας βγήκε ..Τζακ Σπάροου :)) 

Σιγά-σιγά τον συνηθίσαμε να τρώει και λίγο κρεατάκι. Τι στο καλό, κοτζάμ ψάραρος και θα φυτοζωούσε μαζί μας; Γίνονται αυτά;

Δεν γίνονται :)



7 σχόλια:

maria είπε...

Οσο διάβαζα την ανάρτησή σου, μου είχε σηκωθεί η τρίχα απο τον ΄φόβο και την αγωνία μη τυχόν και σας επιτεθεί ο ψάρης.
παρόλο το happyend της ιστορίας σου, εμένα με απωθεί εξαιρετικά η σκέψη του ζωντανού ψαριού στο σπίτι μου.
Γάτες και σκυλιά μόνο Ευα μου για μένα.

Summertime Blues είπε...

πω πω σέβας!
μπράβο σας.
έτσι, πειρατής, σωστά.

Όστρια είπε...

Λίγο ψυχρά μου φαίνονται τα ψάρια...Πάντως αυτός είναι...όμορφούλης...ή μάλλον...ενδιαφέρων...Φιλιά για καληνύχτα...

Margo είπε...

Τα φαινόμενα απατούν τελικά;-)

Πάντως είστε τολμηροί.. τέτοιο ψάρι δεν βάζεις εύκολα στο σπίτι.

Φιλιά πολλά Εύα μου

karagiozaki είπε...

δηλαδή κοιμάστε στο σπίτι ξέροντας ότι είναι και αυτός κάπου εκεί???

τρομακτικός τύπος θα έλεγα.
κέρδισε όμως τη συμπάθειά μου γιατί διέψευσε τις άσχημες προβλέψεις! μπράβο στο αγόρι σας!

Robert Geiss είπε...

wow !

Eva Psarrou είπε...

@ maria
Είναι ένας διαφορετικός κόσμος από τον δικό μας, που λειτουργεί ωστόσο με τους ίδιους κανόνες.
Καλό βραδάκι!

@ Summertime blues
Πειρατής χαχα! Ναι, του γλυκού νερού :))
Καλό σου βράδυ!

@ Όστρια
Προτίμησα να σου απαντήσω με την σημερινή μου ανάρτηση και να κρατήσω το δεύτερο επίθετο :)
Φιλιά, καλό σου βράδυ!

@ Margo
Είναι αυτό που λένε, μη βασίζεσαι ποτέ στις πρώτες εντυπώσεις :))
Φιλιά, Margo μου, να περνάς καλά!

@ karagiozaki
Χαχα, ναι, το φαίνεσθαι δεν έχει καμία σχέση με το είναι :)) Ο Τζακ είναι πιο πρόβατο και από το προβατάκι μας.. αλλά για την Πηνελόπη, σε επόμενη ανάρτηση ;))
Καλό σου βράδυ!

@ Robert Geiss
Yeap, couldn't agree more :)
Have a nice evening!