24.6.09

Η Κατάρα της Αθηνάς



Μ' άλαλο θυμό και πόνο μια αυτά πούκλεψαν θαμάζει,
Μια σιχένεται τον κλέφτη σύψυχα κι ανατριχιάζει

Ω! που ζώντας και που σκόνη, δίχως σχώριο να γροικήση,

Ν' ακλουθιέται η αχορτασιά του η ιερόσυλη με μίση,

Και η εκδίκηση ως τον τάφο και πιο πέρα, το όνομά του

Να το κυνηγά, στο πλάγι του μωρόδοξου Ηροστράτου,

Και σε φύλλα λεκιασμένα και γραμμές που καίνε ας γίνη

Ατελείωτα να στράφτουν εμπρηστές ναών κι Ελγίνοι,

Καταδικασμένοι αιώνια στο ίδιο ανάθεμα κι οι δυο τους,

Που ίσως στο στερνό θε νάβρης και τον πιο χειρότερό τους,

Ετσι ας στέκουν, να τους βλέπουν τα μελλούμενα τα χρόνια,

Αγαλμα άσειστο, με βάση μοναχή, την καταφρόνια.



(Lord Byron, Η Κατάρα της Αθηνάς, μτφρ. Στ. Μύρτας)




6 σχόλια:

Artanis είπε...

Καταπληκτικό...
Καλημέρα Ευαγγελία μου...

HAZ-ART (blog diary) είπε...

πολύ καλό!! Μπορώ να το βάλω και στο blog μου (www.hearsaying.gr); φυσικά με την πηγή...

anima είπε...

Καλησπέρα μετά από καιρό...

Έλα μάτια μου να πάρεις το βραβείο σου από μένα

Γιατί δεν σε έχω ξεχάσει...

evaggelia-p είπε...

@Artanis, σ' ευχαριστώ, αν και τα εύσημα πάνε στον Μπάιρον που το εμπνεύστηκε. Το ωραίο δε είναι πως η Κατάρα της Αθηνάς που εμπνεύστηκε φαίνεται πως πήρε μυστηριωδώς σάρκα και οστά στην περίπτωση του Έλγιν, αφού όλα τα έπαθε από τον βανδαλισμό της Ακρόπολης και μετά. Μέτρα συμφορές:
Προσβάλεται από σύφιλη, ενώ παράλληλα παραμορφώνεται το πρόσωπό του από μια πάθηση, με αποτέλεσμα να του πέσει η μύτη (γι' αυτό και σπανίζουν τα πορτραίτα του). Ο αγαπημένος του γιος του προσβάλλεται από επιληψία και πεθαίνει. Ο ίδιος δεν ξαναβρίσκει ποτέ την ψυχική του ηρεμία. Η δε σύζυγος, απιστούσε συστηματικά και κατ' εξακολούθηση και στο τέλος χωρίζουν. Πεθαίνει βασανισμένος, άρρωστος και παντελώς μόνος.
Αυτά τα ολίγα για την επίδραση της Κατάρας του Μπάιρον.

Φιλιά, αρτανάκι μου!

evaggelia-p είπε...

@Haz-art, καλώς όρισες! Φυσικά και μπορείς, η γνώση είναι για να μοιράζεται, σ' ευχαριστώ που με ενημέρωσες.

Καλή σου μέρα :)

evaggelia-p είπε...

@anima, έχεις δίκιο, δεν έχω χαθεί μόνο από σένα, ούτε κι εγώ όμως σε ξεχνώ. Η γραφή σου πάντα ιδιαίτερη και πολύ προσωπική.
Βραβείο; Έρχομαι να τα πούμε από εκεί!
Σ' ευχαριστώ που με τιμάς, γλυκιά μου, καλή σου μέρα :)